Thursday, October 29, 2009

... ဖတ္ဖို႔

ကိုယ္ ငယ္ငယ္ေလးတည္းက စာအုပ္ေတြကို စြဲလမ္းတယ္။

စာမဖတ္တတ္ခင္က လူႀကီးေတြကို "ပံုေျပာျပ" ဆုိၿပီး အလုပ္ေပး၊ အိမ္မွာ႐ွိတဲ့ ေပဖူးလႊာ၊ ႐ႈမဝ မဂၢဇင္းေဟာင္းေတြ ဆြဲယူလာ၊ ကာတြန္းပါတဲ့ စာမ်က္ႏွာေတြ လွန္ၿပီး "စာဖတ္ျပ" ဆိုၿပီး အလုပ္ေပးတတ္တယ္။ မိဘေတြ၊ အဘိုးအဘြားေတြ၊ ဦးေလးအေဒၚေတြ၊ အိမ္မွာေနရင္း ေက်ာင္းလာတက္တဲ့ ေဆြမ်ိဳးနီးစပ္ အစ္မေတြ ဘယ္သူမွ မက်န္ဘူး။

အဲဒီ မဂၢဇင္းေတြထဲက ကာတြန္းေအာင္႐ွိန္ရဲ႕ စံပ၊ မယ္ခ ႏွစ္မ်က္ႏွာ ကာတြန္းတစ္ခုကိုဆို ႀကိဳက္လြန္းလို႔ အထပ္ထပ္ ဖတ္ျပခိုင္းရာကေန အလြတ္ပါ ရသြားေရာ။ အိမ္ကို ဧည့္သည္လာရင္ (လူႀကီးေတြကလည္း ေျမွာက္ေပးေတာ့) အဲဒီ စာအုပ္ကို ကိုင္ၿပီး စာပဲဖတ္တတ္သလိုလုိနဲ႔ အလြတ္႐ြတ္ၿပီး ႂကြားရတာ အေမာ။ (ဒါေတြကေတာ့ ကိုယ့္မွတ္ဉာဏ္နဲ႔ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ လူႀကီးေတြ အေျပာနဲ႔သာ မွတ္မိရေတာ့တာ။)

အဲဒီအခ်ိန္တည္းက ေဖေဖက ကိုယ့္အတြက္ စာအုပ္ေတြ ဝယ္ေပးေနခဲ့ၿပီ။ စာေပဗိမာန္ကထုတ္တဲ့ ေတဇ၊ ေ႐ႊေသြး ေပါင္းခ်ဳပ္ေတြ အၿမဲဝယ္ေပးေနခဲ့တယ္။

(ႀကံဳလို႔ ေျပာရရင္ '88 မတိုင္ခင္ထိ ကိုယ္တို႔ၿမိဳ႕မွာ သတင္းစာ ေန႔ခ်င္းရေနတာ သတိရမိတယ္။ အဲဒီကိစၥ လူႀကီးေတြကို ေမးမယ္ ေမးမယ္နဲ႔ ေသခ်ာလဲ မေမးျဖစ္ပါဘူး။ စိတ္ထင္ေတာ့ အဲဒီတုန္းက ပခုကၠဴေလယာဉ္ကြင္းေၾကာင့္လို႔ ထင္တာပဲ။)

ေအာ္... အဲဒီတုန္းကေတာ့ ညက် "ေၾကာင္နဲ႔ ႂကြက္" ကာတြန္းကား လာမယ္တဲ့ ဆုိလည္းေပ်ာ္၊ "သစ္ေတာက္ငွက္ကေလး ဝူဒီ" လာမယ္ဆုိလည္းေပ်ာ္၊ "ပေရရီျမက္ခင္းေပၚက အိမ္ကေလး" လာမယ္ ဆိုလည္းေပ်ာ္၊ ေပ်ာ္စရာေတြ တယ္ေပါတာပဲ။ (အဲဒါကေတာ့ နည္းနည္းႀကီးတဲ့ အ႐ြယ္ေပါ့ေလ။) ခုေတာ့လည္း ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ေပ်ာ္တယ္ဆုိတာ မ႐ွိေတာ့ပါဘူး။ ထီ ဆုႀကီး ေပါက္ရင္ေတာင္ ငယ္ငယ္က ကာတြန္းကား ၾကည့္ရတာေလာက္ ေပ်ာ္မယ္မဟုတ္ဘူး ထင္တယ္။

ထားပါေတာ့။ အဲလို စာအုပ္ေတြ ေဖေဖ ဝယ္ေပးရင္လည္း သိပ္ေပ်ာ္တာပဲ။
ဖတ္ျပရမယ့္ လူႀကီးေတြကေတာ့ ပါးစပ္က အျမွဳပ္ထြက္ေအာင္ ဖတ္ျပရေတာ့မွာကို သိေတာ့
ေပ်ာ္ခ်င္မွ ေပ်ာ္မယ္။


ေဖေဖဆိုရင္လည္း စာဖတ္ျပရတာတင္ မကဘူး။ ပံုျပင္ကို အမ်ိဳးမ်ိဳး တီထြင္ၿပီးေျပာရတာ။
သူ႕ဘိုးဘိုးရဲ႕ ျမင္းႀကီးကို ခိုးစီးၿပီး (အဲဒီထဲမွာ ျမင္းကလည္း အလုိတူ အလိုပါရယ္) မနက္အေစာႀကီး အလည္ေလွ်ာက္သြားတဲ့ "ယုန္ကေလး ဖိုးေခြး" တို႔၊ လူႀကီးေတြ စကားကို နားမေထာင္ဘဲ တစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္သြားလို႔ စုန္းမႀကီးဆီ ေရာက္သြားတဲ့ "ေ႐ႊလိပ္ျပာေလး မ႐ွပ္ေတး" တုိ႔ ဆိုတာ တကယ့္ စာေစာင္ေလးေတြထဲက ဇာတ္လမ္းလိုပဲ။ ေဖေဖက အဲဒါမ်ိဳးေတြ ေျပာရတာ သိပ္ဝါသနာပါတယ္။ ရီလဲ ရီရတယ္။


ေနာက္ ထူးျခားတာ... ကိုယ္ ခုခ်ိန္ထိ မွတ္မိေနမိတာ တစ္ခုက ဝယ္လာေပးတဲ့ စာအုပ္ေတြ
ေ႐ွ႕ဆံုး စာမ်က္ႏွာမွာ "သမီး .... (ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ အိမ္နာမည္) ဖတ္ဖို႔" လို႔ ေဖေဖက အၿမဲေရးတယ္။ အဲဒီ ေ႐ွ႕ဆံုး စာမ်က္ႏွာက "သမီး .... ဖတ္ဖို႔" ဆုိတာကို ေမေမဖတ္ျပေတာ့ ကိုယ္က ေမးမိတယ္။ "ဖတ္ဖို႔ လို႔ ဘာျဖစ္လုိ႔ ေရးတာလဲ ေမေမ" လို႔။ ေမေမက "ေဖေဖက သမီးကို ခ်စ္လုိ႔ေပါ့" လို႔ ျပန္ေျဖတယ္။


ထူးဆန္းတယ္။ ေမေမ အဲလုိ ေျပာေတာ့ (ခ်စ္လို႔ ဖတ္ေစခ်င္တာ။ ခ်စ္လို႔ ဝယ္ေပးတာ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္နဲ႔ မေတြးမိဘဲ) ကေလးအေတြးနဲ႔ ကိုယ္ ဘာေတြးမိလဲ ဆုိေတာ့ ဖတ္ဖို႔ ဆိုတဲ့ စကားလံုးမွာ ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္မ်ိဳးလဲ ႐ွိတယ္လို႔ ေတြးမိသြားခဲ့တယ္။

အသက္ ေတာ္ေတာ္ႀကီးလို႔ အဲဒီ စကားလံုးႏွစ္လံုးရဲ႕ ဆိုလိုရင္းကို ေသခ်ာသိတဲ့ထိ "ဖတ္ဖို႔" ဆိုတဲ့ စကားလံုးမွာ ခ်စ္တယ္ ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ပါ တြဲၿပီးပါတယ္ လို႔ ခံစားေနရတုန္းပဲ။

စာအုပ္ဆိုင္ေတြမွာ "သမီးဖတ္ဖို႔" "သားဖတ္ဖို႔" "ခ်စ္သူ ဖတ္ဖို႔" ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဉ္မ်ိဳးေတြနဲ႔ စာအုပ္ေတြကို ေတြ႕တိုင္း "...ဖတ္ဖို႔" ဆိုတာ ခ်စ္တယ္ လို႔ ေျပာတာ ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳးကို ဖ်တ္ခနဲ ေတြးမိေနတုန္းပဲ။

***

16 comments:

သက္ေဝ said...

ေဘဘီေလးေတြေတြးတဲ့ အေတြးေလးပဲ....
ခ်စ္စရာ...

ဟုတ္တယ္ ကိုယ္လဲ စာအုပ္ေလးေတြမွာ dedication မပါရင္ မၾကိဳက္ခ်င္ဘူး...
ကိုယ္တိုင္ဝယ္တဲ့ စာအုပ္ေတြဆိုရင္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းလက္မွတ္ထိုးပစ္လိုက္တာပဲ....

Bino said...

Right! You got a lot of knowledge and wise by reading books.
As you know Knowledge is power.
"...ဖတ္ဖို႔" ဆိုတာ ခ်စ္တယ္ လို႔ ေျပာတာ ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳးကို ဖ်တ္ခနဲ ေတြးမိေနတုန္းပဲ။
Good sense.
BINO

Bino said...

Right! You got a lot of knowledge and wise by reading books.
As you know Knowledge is power.
"...ဖတ္ဖို႔" ဆိုတာ ခ်စ္တယ္ လို႔ ေျပာတာ ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳးကို ဖ်တ္ခနဲ ေတြးမိေနတုန္းပဲ။
Good sense.
BINO

Thant said...

အဲဒီဖတ္ဖို႕ဆိုတာထဲမွာ ေႏြးေထြးမွုနဲ႕ခ်စ္ခင္မွုေတြပါတယ္လို႕ခံစားရတယ္...တို႕လည္းစာအုပ္ႀကိဳက္တယ္..။ငယ္ငယ္ကတည္းက ဖတ္ဖို႕စာအုပ္ရၿပီဆိုရင္ လူႀကီးေတြျမင္ရင္ ေခၚခိုင္းေနမွာစိုးလို႕ တံခါးရြက္နဲ႕နံရံၾကားထဲဝင္ပုန္းၿပီးေတာ့ကိုဖတ္တာ... ေျပာစမွတ္ကိုျဖစ္ေရာ.. :)))

ျဖိဳးေအာင္ said...

ကြ်န္ေတာ္လဲ ညီအကို ေမာင္ႏွမ အနီးအနားမရိွဘဲ အိမ္မွာ အေဖအေမနဲ႕ စာအုပ္ေတြၾကား ၾကီးပ်င္းခဲ့ရ
ေတာ့ စာအုပ္ျမင္ရင္အလုိလို
၀မ္းသာေနေတာ့တယ္။ စိတ္ထဲ
ငယ္ေဖာ္လုိပဲ၊ ငယ္ငယ္ကဆို
စာအုပ္တအုပ္ျဖစ္ျဖစ္၊ စာေစာင္တခုျဖစ္ျဖစ္ အသစ္ရရင္ တျမတ္တႏိုး အားရပါးရ နမ္းရွံဳ႕ျပီးမွ ဖတ္ေလ့ရိွတယ္(ေက်ာင္းစာအုပ္မပါ)

ခင္မင္းေဇာ္ said...

အမငယ္ငယ္ကလဲ အဲလုိပဲ လူႀကီးဖတ္ျပထားတာေတြ မွတ္မိအလြတ္ရၿပီး ကိုယ္ပဲ ဖတ္တတ္သလိုနဲ႕ ေသခ်ာ ဖတ္ျပတတ္တယ္တဲ့။ စာရြက္လွန္တာေတာင္ အတိအက်ဆိုပဲ .. လူႀကီးေတြ ျပန္ေျပာျပတာပါ.. အမလဲ စာအုပ္သရဲ။ စာအုပ္ဖတ္ေနရင္ ကိုယ့္အနားဘာလာေျပာေျပာ မၾကားေတာ့ဘူး။ ေနာက္ မဂၢဇင္းေတြ ငွားဖတ္တုန္းကဆို တရြက္မက်န္ကို ဖတ္တာ...

အန္တီခ်မ္းပါ said...

အရီးေတာင္း ေျမးမ အရီးတား
...ဖတ္ဖို႔

အဲ သူလူပ္တာနဲ႔ ကိုယ္ေတာင္ ရင္ထဲမွာ ဘာညာဘာညာ ျဖစ္သြားျပီ

အဲ့လို....ဖတ္ဖို႔ ဆိုတာ ေျပာေတာ့
ငယ္ငယ္က ေအာ္တိုေရးတာေလးေတြသတိရမိေသးေတာ့တယ္
အတန္းထဲမွာေလ
ဖလမ္းဖလမ္း ျဖစ္တဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္ေတြေပါ့

ကိုယ္ကေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက ဘိုမ ဆိုေတာ့ ဘိုလိုပဲေရးတယ္ (ဖိုးသူေတာ္ တျဖစ္လဲ ကိုတုတ္ႀကီးေတြ႔သြားရင္ လာေျပာေနအံုးမယ္ ဘိုလမ္းနီးတယ္လို႔)

ထားပါေတာ့
ကိုယ္ေရးေလ့ရွိတာက ဒီလိုမ်ိဳးေလးေတြပါ

downn to the vally
covered with rocks
three little words
"forget me not"

ဘာညာဘာညာ ေပါ့
ေပ်ာ္စရာေလးေနာ္
ငယ္ငယ္က မီးမြားစ္ေတြမွာ ေပ်ာ္စရာေတြရွိရင္ ကေလးဘဝက အခ်စ္ကို ေကာင္းေကာင္းရခဲ့လို႔တဲ့ ၾကားဖူး ဖတ္ဖူးတယ္
ကိုတုတ္ႀကီး သနားပါတယ္

nyimuyar said...

woooo nice essay, fantastic feeling

မီယာ said...

ခပ္တည္တည္ရုပ္နဲ႔ စာရြက္ေတြ တရြက္ၿပီး တရြက္ လွန္ဖတ္ေနမယ့္ ပုံ ျမင္ေယာင္သြားတယ္... ခ်စ္စရာေလး ေနမွာ... တုိ႔လည္း ငယ္ငယ္က သူမ်ားအိမ္သြားလည္ရင္ေတာင္ ဖတ္လက္စ စာအုပ္ မၿပီး ရင္ မထခ်င္ဘူး... မွတ္မွတ္ရရ အေဖက ခါးပတ္နဲ႔ေတာင္ ေဆာ္ဖူးတယ္ ဂ်ီက်လုိ႔ေလ

moemoestar said...

ကိုယ္လည္း စာဖတ္ေနရရင္ ထမင္းေမ့ဟင္းေမ့ဘဲ...

ပံုရိပ္ / Pon Yate said...

ဟုတ္သားပဲေလ။ ခ်စ္တယ္ ဆုိတဲ့ ေစတနာေလး ပါေနတယ္ ထင္တာပဲ။

Anonymous said...

"...ဖတ္ဖို႔" ဆိုတာ ခ်စ္တယ္ လို႔ ေျပာတာ ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳးကို ဖ်တ္ခနဲ ေတြးမိေနတုန္းပဲ။

hote tae...



momiji

တန္ခူး said...

ရီတာေဖေဖက ပံုျပင္ေလးေတြ ထြင္ေျပာတယ္လား…
အမလဲ အခုအဲလိုျဖစ္ေနတယ္သိလား…
သားဆီမွာ ကိုယ္ျပဳျပင္ေစခ်င္တဲ့ အမူအရာတခုေတြ ့ရင္ ဒီတုိင္း မလုပ္နဲ ့လုိ ့ ဆံုးမတာထက္ ပံုျပင္ေလးနဲ ့ေျပာျပတာ သားက နားပို၀င္သလိုပဲ…
သားကို ေျပာျပတဲ့ လက္ျဖစ္ပံုျပင္ေလးေတြကို ပုိ ့စ္တခုေတာင္ေရးမလို ့စဥ္းစားေနတာ…
ရီတာ… “ဖတ္ဖို ့” ေလ…

သိဂၤါေက်ာ္ said...

ငယ္ငယ္က အေမနဲ႕ အေဒၚက ဖတ္ဖို႕ စာအုပ္ေတြ ေ႐ြးေပးခဲ့တယ္။ သူတို႕ အက်င့္လုပ္ေပးလို႕ ခုေတာ့ စာအုပ္ေတြကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးလာခဲ့တယ္...

ကိုလူေထြး said...

အေတြးေလးကေတာ့ လန္းမွလန္းပဲ...

ဒါဆို ခ်စ္သူေတြ ခ်စ္တယ္လို႕ေျပာရင္ေတာင္...

"ကို မင္းကို... ဖတ္ဖို႕..." ေျပာၾကမယ္ထင္တယ္...

ဒါဆို ေကာင္မေလး ျပန္ေျပာႏိုင္တာက...

"ဟင္.. ဘာၾကီးတုန္း" ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့...

းဝ)

sonata-cantata said...

ေခါင္းစဥ္ေလး ၾကည့္ၿပီး ေအာ္ တစံုတဦး...ဖတ္ဖို႔ ေရးထားတာေနမွာလို႔ ေတြးထင္လိုက္တာ...
တကယ္လာဖတ္ေတာ့မွ
...ဖတ္ဖို႔ က မသီတာ အတြက္ကိုး
...ဖတ္ဖို႔ က အားလံုး အတြက္ကိုးးး