Monday, December 28, 2009

ေဗဒင္ ၊ ယၾတာ ႏွင့္... (၂)

ယၾတာ

ေဗဒင္ေမးတယ္ ဆိုတာ ယံုၾကည္ျခင္းနဲ႔ သိပ္မဆိုင္တဲ့ ေရွ႕ဘာျဖစ္မလဲ ႀကိဳသိခ်င္တဲ့ စိတ္ဝင္စားမႈသက္သက္ေၾကာင့္လို႔ ကိုယ္ ယူဆပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ ေနရာမွာတင္ ရပ္မသြားေသးဘဲ ေဗဒင္ေမးျခင္းမွာ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ တစ္ဆင့္ က်န္ေသးတယ္။

အဲဒါကေတာ့ ယၾတာ။

မိမိရဲ႕ အနာဂတ္မွာ ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာ ႀကိဳသိခ်င္လို႔ ေမးျမန္းၿပီးတဲ့ေနာက္ မေကာင္းတာ တခ်ိဳ႕တေလမ်ားပါခဲ့ရင္ ေရွာင္လႊဲ ကာကြယ္ႏိုင္မယ့္ ကုစားခ်က္တစ္မ်ိဳး ၊ အဲဒါ ေဗဒင္ေမးသူေတြရဲ႕ အႏၱိမ ရည္မွန္းခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အမွန္ေတာ့ ေဗဒင္ေမးျခင္းရဲ႕ အခ်ဳပ္ဟာ ယၾတာသာ ျဖစ္တာမို႔ ေဗဒင္ယံုသလား အစား ယၾတာကို ယံုသလားလို႔သာ ေမးသင့္တယ္ လို႔ ကိုယ္ေတာ့ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီလိုသာ လာေမးရင္ေတာ့ ေဗဒင္ယံုသလား ေမးတုန္းကလို ေျဖမိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘဲ "မယံုဘူး" လို႔သာ ေျဖျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

မိမိျပဳခဲ့သမွ် ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ေတြဟာ ႏြားေျခရာေနာက္ကို လိုက္တဲ့ လွည္းဘီးလို မိမိေနာက္က ထပ္ၾကပ္မကြာလိုက္တယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆကို ယံုၾကည္ၾကတဲ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ဆိုသူအမ်ားဟာ မိမိျပဳခဲ့သမွ် အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္ႏွစ္တန္က ေကာင္းေမြ ဆိုးေမြေတြကို ေခ်ဖ်က္ႏိုင္ဖို႔ ဘာေၾကာင့္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကတာလဲ။

ဒီေနရာမွာ အျငင္းပြားစရာ တစ္ခ်က္ေတာ့ရွိႏိုင္ပါတယ္။
တခ်ိဳ႕ေတြေျပာတတ္တဲ့ "ဘုရားယၾတာ" ဆိုတာ...
နားလည္သလို ေျပာရရင္ ဘုရားယၾတာဆိုတာ... ဘုရားရွင္ရဲ႕ ႏႈတ္ကပါတ္ေတာ္ ျဖစ္တဲ့ သုတၱန္ ပရိတ္ေတာ္ စတာေတြကို ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္တာ၊ ဘုရားေရွ႕မွာ ဘာသာေရးနဲ႕ဆိုင္တဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ တစ္ခုခုကို ျပဳခိုင္းတာ စတဲ့ ယၾတာမ်ိဳးပါပဲ။ (ဘာအေရာင္ အဝတ္အစားကို ဝတ္ၿပီး ဘာပင္ကို ဘာပူေဇာ္လိုက္ပါ ဆိုတဲ့ လူမႈေရး ယၾတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးေပါ့)

ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ ေကာင္းတာလုပ္တာဟာ အေပါင္းလကၡဏာ ဆိုေပမယ့္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ လုပ္တာေတာင္မွပဲ ကိုယ္လိုသူလို လူသာမန္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ၫႊန္ၾကားမႈေအာက္ကေန လုပ္ေနၿပီဆိုကတည္းက စိတ္ဓာတ္ေရးရာအရ အဲဒါ အႏုတ္လကၡဏာပဲ လို႔ ထင္ပါတယ္။

ကိုယ္ကပဲ ေထာင္လႊားေမာ္ႂကြားလြန္းသလား ...
ကိုယ္ လုပ္ႏိုင္သမွ် လုပ္ေနက် ကိစၥတစ္ခုခုကို ကိုယ့္ထက္ သဒၶါ၊ သီလ၊ ပညာ ျမင့္မားသာလြန္တယ္လို႔ မေသခ်ာတဲ့ လူတစ္ေယာက္က
ၫႊန္ၾကားမွ လုပ္ရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး ေတြးၾကည့္လို႔ေတာင္ မရပါ။

ကိုယ္စိုက္ပ်ိဳးခဲ့သမွ် ကိုယ္ရိတ္သိမ္းရတယ္ (ကံ၊ ကံ၏ အက်ိဳး) ဆိုတဲ့ ဗုဒၶဝါဒရဲ႕ အႏွစ္သာရနဲ႕ ပတ္သတ္လို႕ သက္ေသ သကၠာယ အမ်ားအျပားနဲ႕ က်မ္းကိုး အခိုင္အမာနဲ႔ ေလာေလာဆယ္ အေျခအေနအရ ေရးမျပႏိုင္ပါ။

ဘုရား ရဟႏၱာေသာ္မွ ေနာက္ဆံုး ဘဝမွာ ဝဋ္ေႂကြးရွိသမွ် အကုန္ေခ်ခဲ့ၾကရတယ္ဆိုတဲ့ေနာက္...
တန္ခိုးအရာမွာ ဧတဒဂ္ရတဲ့ ရွင္မဟာ ေမာဂၢလာန္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ဘဝေဟာင္းက ဝဋ္ေႂကြးကို ခိုးသား ၅ဝဝ ဆီမွာ ဆပ္ခဲ့ရတယ္ ဆိုတဲ့ေနာက္ ...

လူသာမန္ေတြမွာ ဘဝဘဝက ပါလာႏိုင္တဲ့ ဆိုးေမြေတြကို ဘုရားေရွ႕မွာ ရြတ္ဖတ္ သရစၨၽာယ္ လိုက္႐ံုနဲ႕ ေခ်ဖ်က္ေစႏိုင္လိမ့္မယ္ လို႔ ဘာေၾကာင့္မ်ား ေတြးေနမိၾကသလဲ။ အဲဒီလို အေျခခံက်တဲ့ ဘာမွ မခဲယဉ္း မပင္ပန္းတဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေလးတစ္ခု လုပ္ဖို႔ကို ျပင္ပက တြန္းအားတစ္ခုခု ၫႊန္ၾကားမႈတစ္ခုခု ဘာေၾကာင့္ လိုအပ္ေနရတာလဲ။

ဗုဒၶဘာသာဟာ ျပ႒ာန္းခံ ဖန္တီးခံ ဝါဒမဟုတ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ဘဝအဆက္ဆက္ကို ယံုၾကည္ လက္ခံတဲ့ ဝါဒျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာသည္ ဘယ္ဘဝမွာ ဘာအက်ိဳးေပးဆိုတဲ့ မေသခ်ာ မေရရာတဲ့ ကိစၥ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ အဲေလာက္လဲ ႏွံ႔စပ္ ဝင္စားသူ မဟုတ္ပါဘူး။

ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့ အဓိက အေၾကာင္းက မိမိလက္ရွိ ခံစားရတဲ့ ေကာင္းေမြ ဆိုးေမြေတြဟာ ဘယ္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ပေယာဂမွ မပါတဲ့ မိမိကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးျပဳမူခဲ့ၿပီးသား၊ မိမိပိုင္ ဥစၥာပစၥည္းေတြသာ ျဖစ္လို႔ ဘယ္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ပေယာဂနဲ႔မွ ပ်က္စီး ဆုတ္ယုတ္ တိုးပြား စည္ပင္ ျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး ဆိုတာပါပဲ။ အဲဒီ အေၾကာင္းတရားေတြကို စီမံ ဖန္တီးသူဟာ မိမိကုိယ္တိုင္ပါပဲ။

ဗုဒၶဘာသာမွာ ပံုခ်လို႕ရတဲ့ ဖန္ဆင္းရွင္ မရွိဘူး။ ရွိတယ္ဆိုရင္လဲ အဲဒါ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ။

ဆန္႔က်င္ဘက္ လားရာႏွစ္ဖက္မွာ အကုသိုလ္ အေႂကြးကို ယၾတာနဲ႕ပဲ ေခ်မယ္ဆိုတဲ့ တစ္ဖက္ကိုေရြးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘုရားေဟာတဲ့ "ကံ ကံ၏ အက်ိဳး" ကို ေက်ာခိုင္းပစ္ဖို႔သာ ရွိေတာ့မယ္ လို႔ ျမင္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ျမန္မာျပည္က ကုိယ့္ရဲ႕ director တစ္ေယာက္ေျပာဖူးတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကိုသာ ကိုးကားခ်င္ပါတယ္။
["ဗုဒၶဘာသာ" ဟာ လူေတြရဲ႕ အေၾကာက္တရားေၾကာင့္ ေပၚေပါက္လာတာဟုတ္ဘူး။ ဘာသာတရား အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိလို႔ ဘာသာ လုိ႕ ေခါင္းစဥ္တပ္ထားေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ "သဘာဝ ဓမၼ" ပဲ ျဖစ္တယ္]

***
ဒီ post မ်ိဳးတင္ရတာ နည္းနည္းေတာ့ မ်က္ေစ့ စပါးေမႊးစူးခံရမယ္ ဆိုတာ အာ႐ံုေတာ့ ႀကိဳရေနသလိုလိုပါပဲ။ ဘေလာ့ေလာကမွာေတာ့ နာမည္ႀကီး မဟုတ္လို႔ ေရွာ့ခ္ မရွိပါ။ အျပင္ေလာကမွာ (၁) တင္ၿပီးကတည္းက နည္းနည္းေတာ့ တ မ်ိဳးပဲ။

ဒါေပမယ့္လည္း သိပ္ေတာ့ ဂ႐ုစိုက္မေနႏိုင္ပါ။ လူဆိုတာ အမွန္တရားကို ခါးသီးတတ္တဲ့ သတၱဝါမ်ိဳးေတြပဲ လို႔ သိထားရင္ ေနတတ္ထိုင္တတ္ သြားတာပါပဲ။

ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဗုဒၶဘာသာ ထြန္းကားတဲ့ ႏိုင္ငံ ျဖစ္လို႕ .... အစခ်ီၿပီး ေျပာလာရင္ အဲဒီလူဟာ ကိုယ့္ထက္ အသက္ ႏွစ္ျပန္ သံုးျပန္ႀကီးေနပေစ အေျခအေနေပးရင္ ျငင္းပစ္ဖို႔ ဝန္မေလးပါ။ ဗုဒၶဘာသာထြန္းကားတယ္ ဆိုတာ ဘုရားေက်ာင္းကန္ေတြ ေပါတာ၊ အဲဒီေနရာေတြမွာ လူစည္ေနတာ၊ ဘုန္းႀကီး သီလရွင္ေတြ ေပါတာကို ေခၚတာမဟုတ္ဘူး လို႔ ကိုယ္ေတာ့ ထင္တယ္။

ဘုရားကို ဘာသားနဲ႔ ထုလုပ္ပူေဇာ္ ၊ ဘယ္အရပ္ကလာတဲ့ ဘာၫြန္႔ ဘယ္ႏွစ္ၫြန္႔နဲ႔ ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္ႏွစ္နာရီမွာ ဘာေန႔သားသမီး အတြက္... (အမေလးေနာ္ ေမာလိုက္တာ)

ဒီ post ကိုေရးလို႔ blog ေလာကမွာ ဘာမွ ထူးျခား ေျပာင္းလဲ မသြားႏိုင္ေပမယ့္ ျပင္ပေလာကမွာ မိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕ ကေန ရန္သူ (ဒါမွ မဟုတ္) သူစိမ္း ျဖစ္သြားႏိုင္ၿပီး ၊ သူတစိမ္းတခ်ိဳ႕ မိတ္ေဆြ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္လုပ္သမွ်ေတြရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳး ဆိုးျပစ္ေတြကို မလႊဲမေရွာင္ တာဝန္ယူခ်င္တတ္တာေတာ့ ေသခ်ာတာမို႕ ...

ရန္သူ (ဒါမွမဟုတ္) သူစိမ္းျဖစ္သြားမယ့္ မိတ္ေဆြ၊
မိတ္ေဆြ ျဖစ္လာမယ့္ ရန္သူ (ဒါမွမဟုတ္) သူစိမ္း...ဘယ္သူ႕ကိုမဆို ေက်ေက်နပ္နပ္ ႀကိဳဆိုမိပါလိမ့္မယ္။


(ကိုယ္ အေျပာင္းအလဲေတြနဲ႔ စိမ္ေခၚမႈကို ႀကိဳက္တယ္)

***
Dedicated to My Mum, My Aunt & All of the crazies about Predictor

***
ဒီ post ကို 15th Feb 2009 က တင္ခဲ့တာပါ။

ကိုယ္ကေတာ့ မိတ္ေဆြလို႔ ေခၚတဲ့လူေတြ အမ်ားႀကီး မ႐ွိခ်င္ပါဘူး။ ႐ွိလည္း မ႐ွိပါဘူး။
လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာရင္ မုန္းသူ၊ ရန္သူဆိုတာလည္း ႐ွာစရာ မလိုဘဲကို ႐ွိတယ္လုိ႔ ထင္မိပါတယ္။
လူအားလံုးရဲ႕ ႏွစ္လို ၾကည္ျဖဴမႈကို ဘယ္သူမွ မရႏိုင္ပါဘူး။ ဘုရားအဆူဆူပဲ ၾကည့္ပါေတာ့။
လူတိုင္းက ၾကည္ညိဳကိုးကြယ္တဲ့ ဘုရားရယ္လုိ႔မွ မ႐ွိဘဲ။
ေကာင္းတာ လုပ္ေနရင္ေတာင္မွပဲ အေျပာအဆို အမ်ိဳးမ်ိဳး ခံရတတ္တာ နီးနီးေဝးေဝးမွာ အလြယ္တကူ ၾကည့္လို႔ရပါတယ္။

လူတိုင္းကို လုိက္ခ်ီးက်ဴးတာဟာ ဘယ္သူ႕ကိုမွ မခ်ီးက်ဴးတာနဲ႔ အတူတူပဲ ဆိုတဲ့ စကားလိုပဲ။
လူတိုင္းနဲ႔ ပလူးပလဲ အလြမ္းသင့္ေနတဲ့ လူမ်ိဳးဆိုလည္း အင္း... ဆက္မေျပာေတာ့ပါဘူး။
နည္းနည္းေတာ့ သတိထားေနေပါ့။ ေနာက္ေက်ာကို ဓါးနဲ႔ ထိုးတတ္တာ အဲလို လူမ်ိဳးေတြပဲ။

ကိုယ္ကေတာ့ အုတ္အေရာေရာ ေက်ာက္အေရာေရာ ဓေလ့ေတြ ႀကိဳက္ေလ့႐ွိတဲ့သူ မဟုတ္ပါဘူး။
အရာရာကို ျပတ္ျပတ္သားသား စည္းျခားခ်င္တဲ့သူ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
(တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ျခား ႏိုင္ခ်င္မွေတာ့ ႏိုင္မယ္ေပါ့။)
အဲလို စည္းျခားလိုက္ဖို႔ကို ဘယ္ေတာ့မွ မတြန္႔ဆုတ္တတ္၊ ျခားလိုက္ၿပီးရင္လည္း ဝမ္းမနည္းတတ္သူ ျဖစ္ျပန္ပါတယ္။

(Update: ဒီေနရာမွာ စည္းျခားခ်င္တယ္ ဆုိတာဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ ပုဂၢလိက ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးပိုင္းကို ဆိုလုိပါတယ္။ အဲဒီ အပိုင္းမွာမွ... ယံုၾကည္မႈနဲ႔ အယူအဆပိုင္းကို ဆုိလုိပါတယ္။

ဥပမာ - ကိုယ္က ဒီကိစၥေတြကို အပိုအလုပ္ေတြလို႔ ယူဆတယ္ ဆုိရင္... ဒါမ်ိဳးေတြ ဝင္စားသူေ႐ွ႕ ေရာက္ခါမွ ေအး ေကာင္းသားပဲ။ ဟို ေဗဒင္ဆရာ ေကာင္းတယ္ ၾကားဖူးတယ္။ သြားေမးပါလား။ လုိက္ခဲ့ေပးမယ္... ဆုိတာမ်ိဳးကို ႐ူးသလိုလို ေၾကာင္သလိုလိုနဲ႔ ထေျပာမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါမ်ိဳးကို ဆုိလုိတယ္။

အဲဒီအခါမ်ိဳး နဲ႔ ေနာက္ၿပီး ကုိယ္ ဒီလို post မ်ိဳးကို ေရးတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ ဒါဟာ သူတို႔ကို ေစာ္ကားတယ္လို႔ ယူဆၿပီး ဟင္ တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကိုယ္လံုးဝ လံုးဝ ဝမ္းနည္းမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဝမ္းသာမေနရင္ ကံေကာင္း။

ဒီ ပို႔စ္ အၿပီးမွာ ကိုယ္နဲ႔ တတန္းတည္း (ဒီ blog မွာေတာင္ ကိုယ္ သူ႕အေၾကာင္း အစက ေရးဖူးသူ) စံဇာဏီဘို စာအုပ္ အၿမဲ လက္စြဲတဲ့၊ ဘာပဲ စလုပ္လုပ္ ေဗဒင္နဲ႔ ယၾတာနဲ႔ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ ၾကားမွာ ဘာအေႏွာင့္အယွက္မွ မ႐ွိဘဲ... ဆက္တြဲေနတုန္းပဲ။ ဒီ ပို႔စ္ကိုလဲ မႏွစ္ဆီကတည္းက ေရးၿပီး ေမးလ္ပို႔ၿပီးသား။

ဒါေပမဲ့ ကိုယ္နဲ႔ တြဲလာတဲ့ တေလွ်ာက္လံုးမွာ သူဒါေတြလုပ္ဖို႔ ဘယ္တုန္းကမွ အားေပးအားေျမႇာက္ မလုပ္ခဲ့စဖူး၊ မကူညီခဲ့စဖူး။ သူကလဲ အကူအညီ မေတာင္းခဲ့ဘူး။ ျပတ္ျပတ္သားသား စည္းျခားတယ္ ဆုိတာ အဲဒါပဲ။ သူအဲလို ေနႏိုင္တာကို ကိုယ္ ဝမ္းသာတယ္။ လြတ္လပ္စြာ ကြဲလြဲတယ္ ဆုိတာ အဲဒါပဲ။ အဲလိုမွ မဟုတ္ဘဲ ကိုယ္အဲလို ယူဆေနတာ သူ မေက်နပ္လို႔ သြားမယ္ဆုိလဲ ကိုယ္ကေတာ့ ဝမ္းမနည္းဘူး။

သူတပါး လြတ္လပ္ခြင့္ကို တန္ဖိုးထားတယ္ ဆိုတာ ဘာလဲ နားလည္သူေတြဟာ အဲဒါကို ထိခိုက္ထိန္းခ်ဳပ္ဖုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ မႀကိဳးစားဘူး။ ေမးခြန္းေတာ့ ထုတ္ခ်င္ရင္ ထုတ္မယ္။ အဲဒီ အခါမွာ တဖက္ကလည္း ငါနဲ႔ မတူ ငါ့ရန္သူ သေဘာမထားမိဖို႔ေတာ့ လုိတယ္။ ဒါဆို ဆက္သြားလို႔ ရၿပီ။

ဆိုခဲ့ၿပီးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ ၾကားမွာ... ဒါမ်ိဳးေတြ႐ွိလုိ႔ ဒါကို ေရးလိုက္ၿပီးသည့္တိုင္ ကိုယ္တုိ႔ၾကားမွာ ဘာမွ မေျပာင္းလဲ တာပဲ။ လူတခ်ိဳ႕နဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ ေျပာင္းလဲတာေတြ တခ်ိဳ႕႐ွိတာဟာ ဂ႐ုကို စိုက္စရာ မလုိတဲ့ အပိုင္းျဖစ္တယ္။

ဒီေနရာမွာ ႀကံဳလို႔ ေျပာလိုက္ပါရေစဦး။ ေဗဒင္ ယၾတာနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ဘာမွ မဆုိင္ဘူး ထင္ရေပမဲ့ ကုိယ့္ရဲ႕ ဉာဉ္အရ ဆြဲထည့္ခ်င္ေသးတယ္။ ခု ဒီ ပို႔စ္မွာ လာေရးတဲ့ သူေတြကိုလည္း အရင္ ေျဖၾကည့္သူမ်ားမွာ လာတဲ့သူေတြလုိ႔ ထင္လုိ႔ မဟုတ္ပါဘူး။

တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ ဥပမာ ေပးလုိက္တဲ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ဟာ ဘာကေရစီ ညာကေရစီမွ ပါးစပ္က မေအာ္ဘူး။ ဟိုမိုဒီမိုလည္း မဟစ္ဘူး။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္တန္ဖိုးထားတဲ့ အရာကို ကိုယ့္ဘာသာ တည္ေဆာက္ယူတယ္။ ဒါဟာ ဘာနည္းလမ္းကိုမွ လိုက္နာ က်င့္သံုးတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ဘာသာ နည္းလမ္းက်တယ္ လို႔ ယံုၾကည္တဲ့နည္းနဲ႔၊ လိုခ်င္တဲ့ ပံုစံကို ရထားတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္လည္း အေျပာတျခား အလုပ္တျခား ... ေပးဟဲ့ ငါ့ျမင္းေတြကို စာရင္းမ႐ွိတာ။ )

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ "ေျဖၾကည့္သူမ်ား" မွာ comment ေရးသြားတဲ့
Tavoygyi ကိုေတာ့ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ သူ႕ေၾကာင့္ ဒီ post ျပန္တင္ျဖစ္တာ အျပင္ သူ႕ comment ကေန ေစတနာကို ခံစားရတယ္ ထင္လို႔ပါ။

***

125 comments:

ရာဟု said...


ဘာ “ယၾတာ” ေခ်ရမွန္း ေတာင္မသိေတာ့ ဘူး...

ကိုထားဝယ္ႀကီး ကို တင္းသြားၿပီ..ဟင္း :-)

လင္းဦး(စိတ္ပညာ) said...

ေဗဒင္ဟုဆိုရာ၀ယ္....
လက္ရိွ ၿမိဳ႕ရြာ မက်န္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေဗဒင္မပါရင္ မၿပီးသလို ေဗဒင္ဆရာကလည္း ယၾတာမပါရင္ မေဟာတတ္သလိုပါပဲ။

ေဗဒင္ေတြရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈကေတာ့ ေၾကာက္ခမန္းလိလိပါပဲ။ ဂ်ာနယ္ေတြ၊ မဂၢဇင္းေတြမွာ ေဗဒင္က႑ကို မထည့္မေန ထည့္ၾကပါတယ္။ ဒါမွလည္း ဖတ္သူ ပုိၿပီး မ်ားလာမယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ အိတ္ေဆာင္ စာအုပ္ေလးေတြကလည္း ဘယ္ရာသီခြင္ ဘာခြင္, ညာခြင္နဲ႕ တကယ္ေတာ့ ေဗဒင္ဆရာရဲ႕"ဂြင္" ပါပဲ။

ယေန႕လက္ရိွအခ်ိန္တြင္ကား ေဗဒင္ဆရာရဲ႕ စကားတစ္ခြန္း၊ ေဟာေျပာခ်က္ဟာ ဘယ္ေလာက္ထိ မွန္သလဲ၊ ဘယ္အတိုင္းအတာအထိ လက္ခံသင့္သလဲ၊ စသျဖင့္ မစဥ္းေတာ့ဘဲ လက္အုပ္ခ်ီ၊ ဒူးတုန္ကာ မ်က္လံုးစံုမွိတ္ၿပီး ခိုင္းတာ အကုန္လုပ္ေတာ့တာပါပဲ။

မည္သူ၏ တပည့္ဆိုၿပီး ဆိုင္းဘုတ္တပ္ကာ ေဟာေျပာခန္းမ်ားဖြင့္ထားၿပီး အားခ်ိန္တိုင္း ေဗဒင္ဆရာ အ၀ွာမ်ား လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထိုင္ကာ လုပ္ၾကသည္မွာ ႏွစ္လံုး သံုးလံုး တြက္ေနၾကသည္က မ်ားပါတယ္။ ေပါက္ေရာ ေပါက္ၾကလို႕လား ?..

"ကံကံ၏ အက်ိဳး"
ကံ = အလုပ္

စာေမးပြဲေအာင္ဖို႕အတြက္ အညြန္႕အတက္ေတြနဲ႕ ယၾကာေခ်ရင္ ေအာင္ပါ့မလား.. ။ကိုယ္တိုင္ ႀကိဳးစား က်က္မွတ္ေျဖမွသာလွ်င္ ေအာင္ျမင္မႈ ရမွာပါ။ ဒါကိုလည္း သိရက္ႏွင့္ပင္ မ်က္စိစံုမွိတ္လုပ္ေနၾကတာဟာ ေဗဒင္ဆရာရဲ႕ အလြန္မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။

ေရးရင္နဲ႕ ကြန္မတ္က ရွည္သြားၿပီ...

ခင္မင္စြာျဖင့္
လင္းဦး(စိတ္ပညာ)

Anonymous said...

(ခုေရးတဲ့ ေကာမန့္ဟာ ေဗဒင္အေၾကာင္းနဲ႔ မသက္ဆိုင္ေၾကာင္း ေၿပာပါရေစ)

၁။ “ကိုယ္စိုက္ပ်ိဳးခဲ့သမွ် ကိုယ္ရိတ္သိမ္းရတယ္ (ကံ၊ ကံ၏ အက်ိဳး) ဆိုတဲ့ ဗုဒၶဝါဒရဲ႕ အႏွစ္သာရနဲ႕ ပတ္သတ္လို႕ သက္ေသ သကၠာယ အမ်ားအျပားနဲ႕ က်မ္းကိုး အခိုင္အမာနဲ႔ ေလာေလာဆယ္ အေျခအေနအရ ေရးမျပႏိုင္ပါ။”

ဆိုတဲ့စကားအရ က်မ္းကိုးအခိုင္အမာနဲ႔ အေၿခအေနအရ ေရးမၿပႏိုင္ရင္ အခုလိုမ်ိဳးပို႔စ္ကိုမေရးပါနဲ႔..။ လူေတြကို misleading ၿဖစ္ေစပါတယ္..။ ေရးခ်င္လြန္းအားၾကီးလို႔ ေရးမယ္ဆိုတာေတာင္ စာလာဖတ္တဲ့သူေတြကို ေလးစားေသာအားၿဖင့္ က်မ္းကိုးအေထာက္အထားနဲ႔ ခုိင္ခုိုင္မာမာ ေရးသားတင္ၿပပါ..။

၂။ “ဒါေပမယ့္လည္း သိပ္ေတာ့ ဂ႐ုစိုက္မေနႏိုင္ပါ။ လူဆိုတာ အမွန္တရားကို ခါးသီးတတ္တဲ့ သတၱဝါမ်ိဳးေတြပဲ လို႔ သိထားရင္ ေနတတ္ထိုင္တတ္ သြားတာပါပဲ။”

လူဆိုတာအမွန္တရားကို ခါးသီးတတ္တဲ႔ သတၱ၀ါမ်ိဳးလို႔ အေပၚမွာဆိုထားေတာ့ လူသားအားလံုးကိုဆိုလိုတာလား အခ်ိဳ႔လူေတြကိုဆိုလိုတာလား ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေၿပာပါ..။ မွန္တယ္မွားတယ္ဆိုတာဘာနဲ႔ ဆံုးၿဖတ္တာတည္း ေဒၚရီတာ သတ္မွတ္တဲ့ Standard နဲ႔လား...။ ေသခ်ာရွင္းေအာင္ေရးပါ..။ ဥပမာ ေဒၚရီတာေၿပာခဲ့တဲ့စကားတစ္ခု တစ္ေန႔ေန႔မွာ လံုး၀ကိုမွားေနခဲ့တယ္ဆိုရင္ ၿဖင့္...။

၃။ “ၿမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဗုဒၶဘာသာ ထြန္းကားတဲ့ ႏိုင္ငံ ျဖစ္လို႕ .... အစခ်ီၿပီး ေျပာလာရင္ အဲဒီလူဟာ ကိုယ့္ထက္ အသက္ ႏွစ္ျပန္ သံုးျပန္ႀကီးေနပေစ အေျခအေနေပးရင္ ျငင္းပစ္ဖို႔ ဝန္မေလးပါ။”

လို႔ဆိုထားေတာ့ ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဗုဒၶဘာသာမထြန္းကားဘူးဆိုေတာ့ ဘယ္လိုအေၿခအေနေတြၿဖစ္ေနသလဲ ဆိုတာ ရွင္းပါ..။ ဘာအခ်က္ေတြေၾကာင့္ၿငင္းရတယ္ဆိုတာ ရွင္းၿပေပးပါ..။ အေၿခအေနေပးရင္လို႔ဆိုထားေတာ့ အခုပဲအေၿခအေနေပးလာတယ္လို႔ သတ္မွတ္ၿပီး ၿပန္ေၿဖေပးပါ..။

(ကိုယ္ေရးတဲ့စာေတြ ကိုယ္တာ၀န္ယူေစခ်င္ပါတယ္.. တာ၀န္ယူတယ္ဆိုတာ ဂရုတစိုက္ ၿပန္လည္ေၿဖၾကားေပးၿခင္းလို႔ ခံယူထားပါတယ္.. )

စာဖတ္သူတစ္ဦး

Burmese Boy said...

I like စာဖတ္သူတစ္ဦး 's comment. Lady, whether you believe it or not,it's your choice and rights.Don't insult other people's belief.

Steve Evergreen said...

ရီတာ ေရးထားတာေတြကို မဖတ္ျဖစ္ေသးပါ။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္က မင္းတို႕ လုပ္သမွ် ရက္ရာဇာ ဆိုတာကို ယံုၾကည္တဲ့သူမ်ိဳး။

ဒါနဲ႕ အထက္က anonymous က ဉဏ္ရွိပံုရတယ္။ သာမာန္ cbox မွာ ေပ်ာ္ပါးေနတဲ့သူေတာ့ ျဖစ္ပံုမရပါ။ ကိုယ္က တခု တင္မယ္ ဆိုရင္ ေသးေသးအခ်က္ အလက္ေလးေတာင္ ေတာ္ေတာ္ research ေတြလုပ္ျပီး ေလ့လာျပီးမွ တင့္ေလ့ရွိတယ္။ ရီတာ လဲ အဲလို လုပ္တယ္ မဟုတ္လား

Burmese Boy said...

I don't want to argue too much and I'm not saying I totally believe that kind of things.My suggestion to you "If you want to write meaningful blogs,read more books and write with quotes or evidences."
This is how other people write:
http://www.ainmat.com/index.php?/archives/891-Applied-Astrology.html

စာေရးသူတဦး said...

(၁) "မိမိျပဳခဲ့သမွ် ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ေတြဟာ ႏြားေျခရာေနာက္ကို လိုက္တဲ့ လွည္းဘီးလို မိမိေနာက္က ထပ္ၾကပ္မကြာလိုက္တယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆကို ယံုၾကည္ၾကတဲ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ဆိုသူအမ်ားဟာ မိမိျပဳခဲ့သမွ် အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္ႏွစ္တန္က ေကာင္းေမြ ဆိုးေမြေတြကို ေခ်ဖ်က္ႏိုင္ဖို႔ ဘာေၾကာင့္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကတာလဲ။"

ဘာေၾကာင့္ မႀကိဳးစား အားမထုတ္ရမွာလဲ ... လို႔ ရီတာကို ျပန္ေမးခ်င္တယ္။
ကံမွာ အားႀကီးတဲ့ကံ အားနည္းတဲ့ကံ ဆိုၿပီးရွိတယ္။ အားႀကီးတဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ (ကံ) ေတြျပဳရင္ အားနည္းတဲ့ မေကာင္းကံေတြက ပေပ်ာက္သြားရတယ္။ အေဟာသိကံ လို႔ ေခၚတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အတိတ္က ဆိုးေမြေတြကို ေခ်ဖ်က္ဖုိ႔ ပစၥဳပၸန္မွာ ေကာင္းမႈျပဳျခင္းအားျဖင့္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။

မဂၤလသုတ္မွာပါတဲ့ ပုေဗၺစ ကတပုညတာ (ေရွးကတင္ႀကိဳ ျပဳခဲ့ဖူးတဲ့ ေကာင္းမႈ အထူးရွိပါေစ) ကို ေျပာမယ္ဆိုရင္ အတိတ္တုန္းက ကိုယ္ေကာင္းမႈ ျပဳခဲ့ မျပဳခဲ့ မေသခ်ာဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ယခုလက္ရွိပစၥဳပၸန္အခ်ိန္မွာ (အနာဂတ္ကာလ အတြက္ရည္ရြယ္ၿပီး) ေကာင္းမႈျပဳျခင္းဟာ ပုေဗၺစ မဂၤလာပါပဲ။

၇-ရက္အတြင္း ေသရမယ့္ကံပါလာတဲ့ ေက်ာင္းသားတေယာက္ဟာ အိမ္အျပန္လမ္းမွာ တံတားထိုး၊ ေညာင္ေထာက္၊ ဆူးခက္ရွင္း စသျဖင့္ ျပဳလုပ္သြားတဲ့အတြက္ မေသဘဲ အသက္ရွည္ေနခဲ့ရတဲ့ သာဓကေတြရွိတယ္။ (သုတၱန္ အမည္ မမွတ္မိပါ) ဒါကိုၾကည့္ျခင္းျဖင့္ အတိတ္က ပါလာတဲ့ မေကာင္းမႈကံဟာ ပစၥဳပၸန္ ေကာင္းမႈကံက အားႀကီးရင္ ပေပ်ာက္သြားႏိုင္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ယၾတာဆိုရာမွာလည္း မိမိေကာင္းက်ဳိး၊ သူတပါးေကာင္းက်ဳိးအတြက္ ျပဳလုပ္တဲ့ ယၾတာဆိုရင္ လုပ္သင့္ပါတယ္။

(၂) "လူသာမန္ေတြမွာ ဘဝဘဝက ပါလာႏိုင္တဲ့ ဆိုးေမြေတြကို ဘုရားေရွ႕မွာ ရြတ္ဖတ္ သရစၨၽာယ္ လိုက္႐ံုနဲ႕ ေခ်ဖ်က္ေစႏိုင္လိမ့္မယ္ လို႔ ဘာေၾကာင့္မ်ား ေတြးေနမိၾကသလဲ။"

ပရိတ္ဆိုတာ အရံအတားပါ။ မိမိထံ က်ေရာက္လာမယ့္ ေဘးအႏၲရာယ္ေတြ မက်ေရာက္ေအာင္ ပရိတ္ေတာ္ေတြနဲ႔ ရံတားေပးလို႔ရပါတယ္။

ဘီလူးစားခံရမယ့္ ကေလးငယ္တေယာက္ကို သံဃာေတာ္ေတြ ၀ိုင္းရံၿပီး ပရိတ္ရြတ္ဖတ္ေပးျခင္းျဖင့္ ဘီလူးေဘးက လြတ္ခဲ့ရတဲ့ သာဓကလဲ ရွိတယ္။

အဓိပၸါယ္ နားမလည္ဘဲ ရြတ္တယ္ပဲထား၊ ကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္ေနရင္ အက်ဳိးရွိပါတယ္။
ယုတ္စြအဆံုး ဘယာေၾကာင့္၊ လာဘ္လာဘေၾကာင့္ ရြတ္တယ္ဆိုလဲ လံုး၀ မလုပ္သူထက္စာရင္ေတာ့ အက်ဳိးရွိပါတယ္။ သူတို႔အက်ဳိးေပးကေတာ့ သူတို႔အလုပ္နဲ႔ ထိုက္သေလာက္ပဲေပါ့။ (အေသးစိတ္ေတာ့ ရွင္းမျပေတာ့ဘူး)

လူေတြဟာ ဒုကၡေရာက္ရင္ အားကိုးရွာၾကတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မယံုၾကည္ေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သံဃာေတာ္ေတြထံပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လူေျပာမ်ားတဲ့ ဆရာသမား ေတြထံပဲျဖစ္ျဖစ္ ခ်ဥ္းကပ္ၾကတယ္။ (ၾကံဳလို႔ စကားျဖတ္ေျပာပါဦးမယ္၊ ရီတာက စာလံုးေပါင္း အကဲဆတ္တတ္လို႔ပါ။ ဉ - ညကေလး က အသတ္ပါရင္ အျမီးရွည္စရာမလိုဘူး။ တလံုးထဲေရးမွ "ဉ" လို႔ ေရးရမယ္။ ပဥၥ၊ စဥ္းစား၊ ခ်ဥ္းကပ္ တို႔ကိုေရးရင္ အတိုနဲ႔ေရးရတယ္။)

ကိုင္း - ဆက္ေျပာမယ္။
ကိုယ္ခ်ဥ္းကပ္တဲ့ ဆရာသမားေတြက ပုဂၢိဳလ္အလိုက္ ျပဳလုပ္ရမယ့္ အရာေတြ ညႊန္ၾကားတယ္။ (ဥပမာ - ငွက္လႊတ္၊ ငါးလႊတ္၊ ပုတီးစိပ္ စသျဖင့္) ဒါကို ယၾတာေခ်တယ္လို႔ ဆိုၾကတယ္။ ဒါေတြဟာ ေကာင္းမႈ (ကုသိုလ္ကံ) ေတြပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ယၾတာေခ်သူတိုင္း ကံ ကံ၏ အက်ဳိးကို ေက်ာခိုင္းတယ္ ေျပာလို႔မရပါဘူး။ ေကာင္းက်ဳိးဆက္ေအာင္ ေကာင္းတဲ့ကံျပဳတယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။

ကံေတြဟာ ဆန္းၾကယ္သလို အက်ဳိးေပးေတြကလဲ ဆန္းျပားပါတယ္။ ေသခ်ာေလ့လာမွ သိႏိုင္တယ္။ တသက္လံုး ကုသိုလ္ေတြ ျပဳခဲ့ေပမဲ့ ေသခါနီး စိတ္တခ်က္ မွားသြားလို႔ အပါယ္လားရတဲ့ သာဓကေတြလဲရွိတယ္။
တသက္လံုး သူတပါးအသက္ေတြ သတ္လာခဲ့ၿပီးမွ ေသခါနီးမွာ ဘုရားကို အာ႐ံုျပဳမိလို႔ နတ္ျပည္ေရာက္ရတဲ့ သာဓကေတြလဲရွိတယ္။

ဒီေတာ့ ယၾတာေခ်လို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ လုပ္ေပးေနရင္ အေကာင္းဆံုးပဲမဟုတ္လား။ ဗုဒၶဘာသာဟာ အေၾကာက္တရားေၾကာင့္ ေပၚလာတာ မဟုတ္ေပမဲ့ ခလုတ္ထိမွ အမိတၾကတာ အႏၶပုထုဇဥ္ေတြရဲ႕ ထံုးစံပါပဲ။ အမ်ားစုက မိ႐ိုးဖလာ ဗုဒၶဘာသာေတြကိုး။
ဒီလိုတ’ ရင္း ဒုကၡေတြေျပေပ်ာက္တဲ့အခါ ဘာသာတရားကို သက္၀င္ယံုၾကည္လာၿပီး
အႏၶပုထုဇဥ္ဘ၀က ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ အျဖစ္ကို ေျပာင္းသြားတတ္ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ဆရာသမားေပၚမူတည္သလို မိမိပါရမီနဲ႔လဲ ဆိုင္တယ္။
ကဲ ရွည္ၿပီမို႔ ဒီေလာက္ပဲ။

Rita said...

အားလံုးကို ျပန္ပါမယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ မအားပါ။ စာကို ေသခ်ာျပန္ဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဘယ္ေနရာမွာမွ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ လုပ္ဖုိ႔ မလုိဘူးလို႔ ေရးထားတာမ်ိဳး အဓိပၸါယ္မ်ိဳး မပါဘူး။ ကိုယ့္ထက္ သဒၶါ၊ သီလ၊ ပညာ သာလြန္တယ္လို႔ မေသခ်ာတဲ့ လူတေယာက္ရဲ႕ ၫႊန္ၾကားမႈမ်ိဳးကို ဘာလုိ႔ လုိအပ္ေနတာလဲပဲ ေမးထားတာ။ လုပ္ဖို႔ မလုပ္ဖို႔ တိုက္တြန္းတာ မဟုတ္သလို၊ လုပ္ဖို႔ မလိုဘူး ဆြဲေရးထားတာလဲ မဟုတ္။

စာေသခ်ာ မဖတ္ဘဲ ျပန္ျပန္႐ွင္းရတာေတာ့ စိတ္ကုန္တယ္။

က်မ္းကိုးအခိုင္အမာ မျပႏိုင္ရင္ မေရးနဲ႔ ဆုိေတာ့ ေအာက္က "ဘုရား ရဟႏၱာေသာ္မွ အစခ်ီၿပီး၊ ႐ွင္မဟာ ေမာဂၢလန္ ကိုယ္ေတာင္တုိင္" ဆုိတာ ဘာလဲ။ ေသခ်ာေရာ ဖတ္မိပါရဲ႕လား။

က်မ္းကိုးတာ ဘာခက္လဲ။ စာအုပ္ကိုင္​ၫႊန္းရတာကို ေျပာထားတာ။ (စာအုပ္ထဲပါတုိင္းလဲ ကိုယ္ယံုမယ္ မထင္နဲ႔- ဒါက စကားခ်ပ္) က်မ္းကိုးမျပႏိုင္တာနဲ႔ မေရးနဲ႔။ လာျပန္ၿပီ။ အာဏာ႐ွင္ လက္သစ္ေတြ။ ေထာင္ဖမ္းလဲ မိ၊ ေထာင္မဖမ္းလဲ မိ ပါလား။

က်မ္းကိုး ကိုး၊ မကိုးကိုး။ တလြဲေရးထားရင္ ေရးထားတယ္ေျပာဖို႔ပဲ ႐ွိတယ္။ က်မ္းမကိုးႏိုင္လို႔ အထက္က စာပုဒ္ကို ထည့္ထားတာ။ ဘယ္သူေရးတဲ့ ဘယ္စာဆိုတာ သိခ်င္မွေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာပဲ စာအုပ္လွန္႐ွာၾကေပေတာ့။

ေနာက္တခုက အကုသိုလ္ကို ကုသိုလ္နဲ႔ ေခ်လို႔ ရ မရေတြ ဘာေတြ ဘာမွ သက္ေသ မ႐ွိတာေတြမို႔ ဆက္မေျပာလိုဘူး။ ဒါက ကိုယ့္ယံုၾကည္မႈနဲ႔ ကိုယ္မို႔ပဲ။ ရမယ္ထင္ရင္ လုပ္ေပါ့။ အတိတ္က ဘာ႐ွိမွန္း မသိတာေတြကို လက္႐ွိထိုင္ပဲ ႐ြတ္ေန႐ံုနဲ႔ ျဖစ္မယ္ ထင္ရင္ ႐ြတ္ေနၾက႐ံုေပါ့။

ကိုယ္လဲ ႐ြတ္ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဓိက ေမးခြန္းထုတ္ထားကေတာ့ ဒါေလးလုပ္ဖို႔ကို ဘာေၾကာင့္ သူမ်ားရဲ႕​ ၫႊန္ၾကားခ်က္လိုအပ္ေနရတာလဲ။ ဒါပဲ။ လိုရင္းကိုသာ ဉာဏ္မ်က္ေစ့နဲ႔ ၾကည့္ပါေလ။

ဒီေလာက္ဟာေလး လုပ္ဖို႔ကို ဘာျဖစ္လို႔ ျပင္ပက တြန္းအားတခုခု ဘာေၾကာင့္လိုအပ္ေနတာလဲ။

စာကို ေသခ်ာ မဖတ္ဘဲ တူတာေတြခ်ည္း လာလာ မျငင္းပါနဲ႔။ ေက်းဇူးျပဳ၍...

ေနာက္တခု ဘယ္သူေျပာမွန္းေတာ့ မသိဘူး။ ညကေလး ကိစၥ။

ညကေလးမွန္း သိသာေစတဲ့ အသတ္တင္တဲ့ ေနရာေတြမွာ ဥ ေရးရင္ လံုေလာက္မွန္း သိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘာေၾကာင့္ ေရးရတာလဲ ဆုိတာ မသိရင္ သိေအာင္ အရင္လုပ္လုိက္ဦး။ ဒါမွ မသိေသးဘူး ဆုိရင္ လာျပန္ေမး။ ျပန္ေျပာျပမယ္။

Hint ေတာ့ ေပးလိုက္မယ္။ ဒါမ်ိဳးကို online မွာပဲ ေရးတယ္။ အျပင္က စာ႐ြက္ထဲမွာ ဘယ္ေတာ့မွ မေရးဘူး။ အဲဒါ ဘာေၾကာင့္လို႔ ထင္သလဲ။ မသိရင္ လာျပန္ေမးပါ။ အခ်ိန္မေ႐ြး ႐ွင္းျပပါမည္။

ေနာက္တခုက အေနာနီးမတ္စ္နဲ႔ စကားေျပာရင္ သတိထားပါ။ ေစတနာနဲ႔ ျပင္ေစခ်င္လုိ႔ ေျပာတာလား။ သက္သက္မဲ့ ေသခ်ာမသိဘဲ ခၽြတ္ခ်င္လုိ႔ ဆရာႀကီးလာလုပ္တာလား ဆုိတာ ဖတ္ၾကည့္ရင္ ဘယ္သူမဆုိသိတယ္။

ခု ႐ံုးမွာမို႔ ေရာျပန္လိုက္တယ္။ က်န္ေနတာ႐ွိရင္ အိမ္ေရာက္မွ ျပန္႐ွင္းမယ္။

လာေရးတဲ့လူေတြ အားလံုးကို ေက်းဇူးပါ။

Steve Evergreen said...

အထက္က "စာေရးသူတဦး" ေရးထားတာ ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းပါတယ္။

Rita said...

(ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဗုဒၶဘာသာမထြန္းကားဘူးဆိုေတာ့ ဘယ္လိုအေၿခအေနေတြၿဖစ္ေနသလဲ ဆိုတာ ရွင္းပါ..။ ဘာအခ်က္ေတြေၾကာင့္ၿငင္းရတယ္ဆိုတာ ရွင္းၿပေပးပါ.)

ဒီကိစၥ ႐ွင္းခိုင္းတယ္ ဆုိတာ ကိုယ္ေတာ့ အံ့ၾသမဆံုးဘူး။ ေနရာတကာမွာ အလြယ္တကူေတြ႕ရတဲ့ ပိုက္ဆံ အလွဴလိုက္ခံေနတဲ့ သကၤန္းဝတ္ေတြ ျမင္ဖူးသလား။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေပၚ ဘတ္စ္ကားတစီးေပၚမွာ ကားက လူေစာင့္ေခၚၿပီး ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မထြက္ႏိုင္လို႔ စိတ္မ႐ွည္ဘဲ ဒ႐ိုင္ဘာကို မၾကားဝံ့မနာသာ ဆဲေရးတဲ့ ကားမွန္ကို သပိတ္နဲ႔ ႐ိုက္ခြဲမယ္လုိ႔ ခ်ိန္းေျခာက္တဲ့ သကၤန္းဝတ္ကို ျမင္ဖူးသလား။ မိန္းကေလးေ႐ွ႕က ျဖတ္သြားရင္ သီခ်င္းဆုိၿပီး စတဲ့ သကၤန္းဝတ္ကို ျမင္ဖူးလား။ ေ႐ႊတိဂံု ဘုရားက ဘီလူးမ႐ုပ္မွာ စည္ကားေနတဲ့ လူေတြကို ျမင္ဖူးလား။

ကိုယ္လက္ေညာင္းတယ္ ဆက္မေရးေတာ့ဘူး။

ျပန္ပဲ ေမးမယ္။ ဒါျဖင့္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာ သာသနာ ထြန္းကားတယ္လို႔ ဘာအေထာက္အထားနဲ႔ ေျပာတာလဲ ဆုိတာ အရင္႐ွင္းပါ။

သဘာဝ ေဘးအႏၱရာယ္ေတြနဲ႔ ေဝးေနတာေၾကာင့္လား။ :)))

ကိုယ္ေျပာခဲ့တာ တခ်ိဳ႕သည္ သာသနာေဘာင္အတြင္း ဝင္ေနတဲ့သူေတြလို႔ သတ္မွတ္ရတဲ့ သူ တခ်ိဳ႕ကိုပဲ ေျပာတာ။

တကယ္ေတာ့ သာသနာ ထြန္းကားတယ္ ဆုိတာ... ကိုးကြယ္တဲ့ လူအားလံုးနဲ႔ ဆုိင္တဲ့ ကိစၥ ျဖစ္တယ္။ ဆိုေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြဟာ (အားလံုး ျဖစ္ရန္မလို၊ ထက္ဝက္ေလာက္ဟာ) တကယ္ပဲ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ တရားနဲ႔ အညီ ေနထိုင္ေနၾကသလား။ (ဒီေခတ္ ဒီအခါမွာ အစိုးရအလုပ္ ခုမွ ဝင္လုပ္ၾကတဲ့ လူအေတာ္မ်ားမ်ား (အားလံုးကို မဆုိလို) 80% ေလာက္ကို ေစာေၾကာၾကည့္ပါ။ ခိုးဖို႔ ေဖ်ာင္ဖို႔ ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ လုပ္တာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္ရင္... ကိုယ့္ အဆိုကို ျပန္႐ုပ္သိမ္းမယ္)

ခုလာေမးတဲ့သူက ကိုယ္ေျပာတဲ့ အခ်က္ကုိ လက္မခံႏိုင္လုိ႔ ေမးတယ္ ျမန္မာျပည္ဟာ ဗုဒၶဘာသာ ထြန္းကားတယ္ ယံုၾကည္ေနသူ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ယူဆရလုိ႔ ျပန္ေမးခ်င္တယ္။

ဘာအခ်က္အလက္ေတြက ထြန္းကားတယ္လို႔ ယူဆရပါသလဲ။ ဘယ္လို အေရးကိစၥေတြကို ၾကည့္လို႔ ထြန္းကားတယ္လို႔ ေျပာခ်င္ရတာပါလဲ။

တကယ္ပဲ ထြန္းကားေၾကာင္း သက္ေသ အခိုင္အမာျပလို႔ ေျပာႏိုင္ရင္ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ (တကယ့္ကို ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ) ေထာက္ခံယံုၾကည္ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ အဆိုကို ျပန္႐ုတ္သိမ္းလိုက္ပါမည္။

လိုအပ္ရင္ post တင္ၿပီးေတာ့ေတာင္မွ ေထာက္ခံ ပစ္လုိက္ပါဦးမည္။

(စကားမစပ္- မေက ေရးတဲ့ စိန္ပန္း ကံ့ေကာ္ ဖတ္ဖူးလား။ မဖတ္ဖူးရင္ သြားဖတ္။ အဲဒီထဲမွာ ေခ်ာင္းဝက သကၤန္းဝတ္ အၿငိမ့္ၾကည့္တဲ့ အေၾကာင္းပါတယ္။)

Rita said...

(ဒါေၾကာင့္ ယၾတာဆိုရာမွာလည္း မိမိေကာင္းက်ဳိး၊ သူတပါးေကာင္းက်ဳိးအတြက္ ျပဳလုပ္တဲ့ ယၾတာဆိုရင္ လုပ္သင့္ပါတယ္။)

အဲဒါလုပ္ဖု႔ိကို ဘာေၾကာင့္ ေဗဒင္ဆရာဆီက ယၾတာဆုိတဲ့ ၫႊန္ၾကားခ်က္မ်ိဳးကို ရယူဖို႔လိုေနရတာလဲ ဆုိတာ ကိုယ့္ post ရဲ႕ ေမးလိုရင္း ေမးခြန္း ျဖစ္တယ္။

ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ေကာင္းတာ ျဖစ္မယ္။ ကိုယ္ျပဳသမွ် ကိုယ့္ကံက ကိုယ္ပိုင္တဲ့ဥစၥာပဲ လို႔ ယံုၾကည္ၾကတဲ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ဆုိသူမ်ားဟာ... အဲလို သူမ်ားဆီက ၫႊန္ၾကားခ်က္ကို ဘာေၾကာင့္ မျဖစ္မေန လိုအပ္ေနရတာလဲ။ ငွက္အစား ငါးမွားလႊတ္မိမွာ စိုးလို႔လား။

အဲဒါ ကိုယ္တင္တဲ့ post ရဲ႕ ေမးလိုရင္း၊ စဉ္းစားေစလိုရင္း ျဖစ္တယ္။

zaw said...

သူ႕တို႕ရဲ့ အခြင့္အေရးပဲေလ မရီတာရဲ့ ႏိုင္ငံေရးကိုစိတ္မဝင္စားပဲ ေနခြင့္ရွိသလို ေဗဒင္ကိုလဲယံုခြင့္ရွိတယ္ ဘဘလီတို႕ေတာင္ေဗဒင္ရုံတယ္တယ္ဆိုလား ၾကားဘူးတာေျပာတာ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့မသိဘူး

Rita said...

ဟုတ္ပါၿပီ ကိုယ္ကလဲ ဘယ္သူ႕ အခြင့္အေရးကို တားေနလို႔လဲ။ ဒါ ဘာေၾကာင့္လို႔ ေမးခြန္းထုတ္ၿပီး ကိုယ့္အျမင္ကို ေရးထားတယ္။ ေျပာေနရင္း တန္းလန္းကေန... ေခ်ာ္လာျပန္ၿပီ။

ေနာက္ၿပီး ကိုယ္ ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္မဝင္စားတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ အဲဒါ ေနာက္မွ ေျပာမယ္။ စိတ္မဝင္စားဘူးလို႔ ေဆြးေႏြးထားတယ္ဆိုရင္ေတာင္ အဲဒီလူဟာ စိတ္ဝင္စားလုိ႔ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ တကယ္ မဝင္စားတဲ့သူက ေျပာကို မေနဘူး။

ကိုယ္ေျပာခဲ့တဲ့ ေျဖၾကည့္သူမ်ား ဟာ ကိုယ္ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ လုပ္ေနသူမ်ား ဆုိတဲ့ လူေတြနဲ႔ ပတ္သတ္လုိ႔ ကိုယ့္ရဲ႕ တုန္႔ျပန္မႈကို ေရးခဲ့တာျဖစ္တယ္။

ပါတီ ႏိုင္ငံေရးကေတာ့ လံုးဝ ပတ္သတ္ လုပ္ေဆာင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ သိခ်င္ရင္ေတာ့ ေမးခြန္း ထုတ္မည္။ ထိုအခါ နင္ ဘာနားလည္လို႔ လာေမးရတာလဲ၊ နင္ မလုပ္ဖူးဘဲ ဘာကိစၥ လာေမးရတာလဲ ဆုိတာေတြကိုေတာ့ စာရင္းမွ ဖ်က္မည္။ ထိုသူမ်ားသည္ သူတို႔ေအာ္ေနေသာ အေရးကိစၥႏွင့္ မတန္ဘဲ ခုလက္႐ွိလူမ်ားႏွင့္ တသေဘာတည္း ႐ွိသူမ်ားဟု သတ္မွတ္မည္။

Rita said...

ေနာက္ဆံုး တခ်က္ အေလးအနက္ေျပာခ်င္တာက... စာကို ေသခ်ာ ဖတ္ပါ ဆုိတာပဲ။

ဒီကိစၥက ေဗဒင္ကို ယံုျခင္း မယံုျခင္းကို ေဆြးေႏြးထားတာ မဟုတ္ဘူး ဆုိတာ စာဖတ္တတ္ရင္ သိသလို ပထမပိုင္း ကြန္မန္႔တခုမွာ ကုိယ္ အတိအလင္း ေရးၿပီး ျဖစ္တယ္။ မွန္ျခင္း မမွန္ျခင္းကို ေျပာခ်င္တာလဲ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာပါ ပါၿပီးသား ျဖစ္တယ္။

မွန္တာေတြ ဘယ္လို႐ွိတယ္ ဆုိတဲ့ ကိစၥကိုေတာင္ ဘုရားလက္ထက္ေတာ္က ဆုိတာနဲ႔ ယွဉ္လို႔ ဆြဲထုတ္ျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္တယ္။

ယံုျခင္း၊ မယံုျခင္း.. မွန္ျခင္း၊ မမွန္ျခင္း အား ေျပာလိုရင္း မဟုတ္ေၾကာင္း ဉာဏ္မ်က္ေစ့ျဖင့္ ၾကည့္ပါေလ။

လင္းဦး(စိတ္ပညာ) said...

ဒီေဗဒင္အေၾကာင္းအား ေသခ်ာစြာ ေရးခဲ့ပါေသးတယ္.... ထပ္ေရးရင္ Comment ရွည္ရံုပဲ ရိွေတာ့မယ္.... ဒီမွာ ဖတ္ၾကည့္လို႕ရပါတယ္။ http://linoo.myanmarbloggers.org/2008/03/blog-post_11.html

ခင္မင္စြာျဖင့္
လင္းဦး(စိတ္ပညာ)

Bino said...

အမွန္ေတာ့ ေဗဒင္ေမးျခင္းရဲ႕ အခ်ဳပ္ဟာ ယၾတာသာ ျဖစ္တာမို႔ ေဗဒင္ယံုသလား အစား ယၾတာကို ယံုသလားလို႔သာ ေမးသင့္တယ္ လို႔ ကိုယ္ေတာ့ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီလိုသာ လာေမးရင္ေတာ့ ေဗဒင္ယံုသလား ေမးတုန္းကလို ေျဖမိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘဲ "မယံုဘူး" လို႔သာ ေျဖျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
Everybody have a right to believe or not to believe.
I had never been made ယၾတာ for my benefit.

Be careful Rita,
Some comments pushed you to enter in Religion field.
Don't go there.
Presently, you are on a trap.

Remember!
The post level "Thein Pe Myint" of Manorhary was criticized by two group blog reader who believe Buddhism and others.

BINO

littlebrook said...

အင္း .. ဖတ္တာကေတာ့ ေဗဒင္အေပၚ မရီတာရဲ့သေဘာထားပဲ .. ေနာက္ ေကာမန္႔ေရးမယ္ဆိုေတာ့ ေကာမန္႔ေတြက စိတ္၀င္စားစရာ .. အားလံုးၿပီးသြားေတာ့ ေခါင္းထဲက်န္ခဲ့တာ TOM and Jerry ေလ ..

အမ.. ကိုဘြိဳင္ဇ္တို႔နဲ႔ စီပံုးမွာ ေျပာပီး ေနာက္ပို႔စ္မွာ အမ. ဉေတြနဲ႔ ေရးေတာ့ ၾကည့္လို႔မလွတဲ႔ အေၾကာင္းေရးတာ ကြ်န္ေတာ္ပါ ... ၾကည့္မေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္းေရးတာပါ .. မမွန္ဘူး မဆိုလိုပါဘူး

Rita said...

တကယ္ေတာ့ ဘာသာေရးကို ခုတံုးလုပ္လုိ႔ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ ဖမ္းမယ္ ဆုိရင္ေတာင္ ကၽြန္မကေတာ့ ဝင္လုိက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္ အန္ကယ္။

ကၽြန္မကုိယ္ ကၽြန္မ ယံုမွား သံသယ ကင္းၿပီးသူလုိ႔ မေျပာခဲ့ဘူး ဆုိတာၿပီးခဲ့တဲ့ တခ်ိဳ႕ ပို႔စ္ ေတြ (ကို zt နဲ႔ အေမးအေျဖ) မွာကို အတိအလင္း သိႏိုင္ပါတယ္။ ႐ွိေနတဲ့ သံသယကို ဖြင့္ထုတ္ ေမးလိုက္ဖို႔ ဝန္မေလးသလိုပဲ၊ အဲဒါကို ေျပေအာင္ ေျဖေပးႏိုင္ရင္ ေျပပါတယ္လို႔ ဝန္ခံဖို႔ ဝန္မေလးပါ။

တကယ္လုိ႔ ေျဖတဲ့သူက မေျဖႏိုင္ဘူးဆုိရင္ေတာင္ သူမေျဖႏိုင္တာဟာ သူမေျဖႏိုင္တာသာ ျဖစ္ၿပီး ဘာသာေရးရဲ႕ ေပ်ာ့ကြက္တကြက္ ျဖစ္တယ္လို႔ ကၽြန္မက ယူဆမယ္ မဟုတ္ပါ။

သုိ႔ေသာ္....... က်မ္းကိုး ဆုိရာမွာ လူေတြတီထြင္ထားတဲ့ ဘာသာစကားနည္းစနစ္လုိမ်ိဳး စာလံုးတလံုးေရးဖို႔ စာလံုးေပါင္း သတ္ပံုက်မ္း ကိုင္စရာ လုိတယ္လုိ႔ေတာ့ မထင္ပါေလ။

ဒီဆရာေတာ္ ေရးမွ မွန္တယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ကိုးကားႏိုင္မွ မွန္တယ္ လို႔ ယူဆမယ္ ဆုိရင္ေတာ့.... တရားကို စာအုပ္ကြယ္တယ္ ဆုိတာ ဒီလို အယူအဆေတြေၾကာင့္ ျဖစ္မွာပဲ လို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။

ကၽြန္မ ခုေရးေနတာတြ ကို ဘယ္စာအုပ္မွ လွန္လို႔ ေရးတာ မဟုတ္ဘူး။

ဘာေၾကာင့္ဆုိေတာ့ ေလာေလာဆယ္ အနားမွာ ဘာမွ မ႐ွိလို႔ပဲ။ ဒါကို ထည့္ေျပာလိုက္ခ်င္လို႔သာ က်မ္းကိုး အခိုင္အမာ ဆုိတာကို ထည့္သံုးလိုက္တာပါ။ တကယ္လုိ႔ စာအုပ္ လွန္ေရးခဲ့တယ္ ဆုိရင္ ဘယ္က ဆိုတာကို ၫႊန္းဖို႔ ႐ွိပါတယ္။ ေနာက္တခုက အဲဒီအခိုက္အတန္႔မွာ ဘုရား ရဟႏၱာ ေသာ္မွ အစခ်ီတဲ့ အပိုဒ္ကလြဲလို႔ ထပ္ ကိုးကားျပစရာ ေခါင္းထဲ ေပၚမလာခဲ့လို႔ ေျပာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

သေဘာတရား အဓိကလား။ စာအုပ္ အကိုးအကား အဓိကလား ဆုိတာပဲ သူ႕ ျပန္ေမးခ်င္မိေတာ့တယ္။ တရားကို စာအုပ္ကြယ္တယ္ ဆုိတာ ဒါမ်ိဳး ေနမွာပဲ။

ကိုယ္ေျပာတဲ့ထဲက လြဲေနတဲ့ သေဘာတရားမွန္သမွ် လာေျပာလုိ႔ရပါတယ္။ စာအုပ္ဆိုတဲ့ ထဲမွာလဲ ဘုရားေဟာတဲ့ တရားသေဘာပဲ။ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာလဲ ဒါပဲ။ မွားေနရင္သာ လာေျပာလွည့္ပါ။

ဒါေပမဲ့ ဘယ္စာအုပ္က အေထာက္အထားယူတာမွ မဟုတ္လို႔ မေရးပါနဲ႔ လာေျပာရင္ေတာ့ စာရင္း မ႐ွိေတာ့ပါ။

Rita said...

little brook
အဲဒီ ေကာင္ေလးက တမ်ိဳး။ မင္းေျပာတာ ၾကည့္မလွတာ။

ခုေျပာထားတာကို တေယာက္႐ွိေသးတယ္။ သူက သံုးဖို႔ မလိုအပ္ဘူးလုိ႔ ေျပာေနတာ။ ကိုယ္က ဘာေၾကာင့္ ဒါကို online (အထူးသျဖင့္ blog) မွာ သံုးသလဲ သိပါသလားလို႔ ျပန္ေမးထားတာ။

မင္းေရာ ဘယ္လုိ ထင္သလဲ။ ညီလင္းဆက္ကို အားက်ၿပီး လုိက္ေရးေနတယ္လို႔ ထင္သလား။

ကိုယ္ဘယ္ေတာ့မွ စာ႐ြက္ေပၚမွာ မသံုးဘူး။ အဲဒါ ဘာေၾကာင့္လို႔ ထင္သလဲ။

Anonymous said...

ေဒၚရီတာေရ စာလာဖတ္သူေတြကို ေဒၚရီတာေရးထားတဲ့ စာေတြကို ေသခ်ာၿပန္ဖတ္ပါလို႔ေၿပာေနေတာ့ အေပၚကေကာမန္႔ေရးထားတဲ့သူေတြကို စာေသခ်ာမဖတ္ဘူးလို႔ ေၿပာခ်င္တယ္လို႔ နားလည္ပါတယ္..။ ေၿပာပါရေစ.. ေကာမန္႔လာေရးသူေတြဟာ အားေနလို႔ ၊ သက္သက္ အခ်ိန္ၿဖဳန္း အၿငင္းပြားေနဖို႔ လာေရးတာမဟုတ္ပါ..။ ေဒၚရီတာ့ စာေတြကို အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ေလးစားမွဳတစ္ခုရွိလို႔ ၊ ေနာက္လာဖတ္သူေတြကိုလည္း ၿပည့္ၿပည့္စံုစံု ေလ့လာႏိုင္ေစဖို႔ လည္း ရည္ရြယ္တာပါ..။
တိတိက်က် သတ္သတ္မွတ္မွတ္မေရးထားဘူးဆုိရင္.. လာဖတ္သူေတြကို စမ္းတ၀ါး၀ါးၿဖစ္ေစပါတယ္..။

“အဲဒါေၾကာင့္ စာဖတ္သူေတြ လြတ္ခဲ့မဲ့ က်န္ခဲ့မဲ့ အခ်က္ေတြရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ လည္း ခဏခဏ “စာကို ေသခ်ာဖတ္ပါ.. ၊ စာကိုေသခ်ာမဖတ္ဘူး ” စတာေတြေၿပာေနမဲ့အစား ေဒၚရီတာကိုယ္တိုင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ၿပန္ရွင္းေပးပါလား..။ အဲ့ဒီအတြက္ ေဒၚရီတာ့ အခ်ိန္နည္းနည္းဖဲ့ၿပီးၿပန္ရွင္းေပးဖို႔ေတာ့ ၀န္ေလးမိမယ္မထင္ပါဘူး..။ ”

ၿပီးေတာ့ ေဒၚရီတာရဲ႔

“က်မ္းကိုးအခိုင္အမာ မျပႏိုင္ရင္ မေရးနဲ႔ ဆုိေတာ့ ေအာက္က "ဘုရား ရဟႏၱာေသာ္မွ အစခ်ီၿပီး၊ ႐ွင္မဟာ ေမာဂၢလန္ ကိုယ္ေတာင္တုိင္" ဆုိတာ ဘာလဲ။ ေသခ်ာေရာ ဖတ္မိပါရဲ႕လား။ က်မ္းကိုးတာ ဘာခက္လဲ။ စာအုပ္ကိုင္​ၫႊန္းရတာကို ေျပာထားတာ။ (စာအုပ္ထဲပါတုိင္းလဲ ကိုယ္ယံုမယ္ မထင္နဲ႔- ဒါက စကားခ်ပ္) က်မ္းကိုးမျပႏိုင္တာနဲ႔ မေရးနဲ႔။ လာျပန္ၿပီ။ အာဏာ႐ွင္ လက္သစ္ေတြ။ ေထာင္ဖမ္းလဲ မိ၊ ေထာင္မဖမ္းလဲ မိ ပါလား။”

ဆိုတဲ့စကားကိုေထာက္ရင္ က်မ္းကိုးၿပတယ္ဆိုတာ စာဖတ္သူေတြ နားမလည္လို႔ၿဖစ္ေစ ၊ ဒီထက္ပိုၿပီး ၿပည့္ၿပည့္စံုစံုေလ့လာခ်င္ရင္ ၿဖစ္ေစ ထပ္ဆင့္ၿပီးကိုယ့္ဘာသာကို ေလ့လာႏိုင္ဖို႔ၿဖစ္ေစ အဲဒီအေၾကာင္းေတြအတြက္ က်မ္းကိုးၿပေစခ်င္တာပါ..။
အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ က်မ္းကိုးမၿပႏိုင္ရင္ေတာ့ ကိုယ္ေရးထားတဲ့စာထဲမွာ အခ်က္အလက္ၿပည့္ၿပည့္စံုစံုေလးၿဖစ္ေစခ်င္တာေပါ့..။ ေဒၚရီတာ့ ေခါင္းထဲမွာေပၚလာတဲ့အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ သိထားသမွ်ေတြကို အေၿခခံၿပီးေရးထားတာဆိုရင္ေတာ့ ..ေနာက္ထပ္လည္းမေၿပာေတာ့ဘူး ဆက္လက္မေဆြးေႏြးေတာ့ပါဘူး.. ။ အေတြးေတြကို မွ်ေ၀ေနတယ္လို႔ပဲ သတ္မွတ္ပါမယ္..။ အာဏာရွင္ လက္သစ္ေတြလို႔လဲ သတ္မွတ္ခံရၿပီ.. ဒီစကားလံုးကိုယ္နဲ႔မဆိုင္လို႔ ဆက္မေၿပာလိုပါ..။

“စာအုပ္ထဲပါတိုင္း ကိုယ္ယံုမယ္မထင္နဲ႔” ဆိုတဲ့စကားကေတာ့ ဇြတ္အတင္းၿငင္းေနတယ္လို႔ ခံစားရပါတယ္..။ စာအုပ္တိုင္းကို မဆိုလိုေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႔စာအုပ္ေတြဟာ စာေရးသူေတြ အထပ္ထပ္ေလ့လာ သက္ေသၿပၿပီးတဲ့စာအုပ္ေတြမို႔ တကယ့္အၿပင္မွာ မွန္ကန္ေၾကာင္းေတြ႔ေနရတာေတြလည္းရွိပါတယ္..။ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ မယံုၾကည္တာ လက္မခံႏိုင္တာ ဒါမ်ိဳးေတြ ရွင္းလင္းေပါ့...။ ဒါေၾကာင့္ အေရးအသားအသံုးအႏွဳန္း ဂရုစိုက္ေပးပါ.. ( သတိေပးသည္ဟု ဆိုလိုသည္မဟုတ္.. . )။


စကားခ်ပ္ - ကို Steve Evergreen ကၽြန္ေတာ့္ကို Judge မလုပ္ပါနဲ႔ ..ကၽြန္ေတာ္ သာမန္လူတစ္ေယာက္ပါ..။ ေက်းဇူးတင္တယ္..။

< ၃ ခုေၿမာက္ကြန္မန္႔မွာ ေရးခဲ့တဲ့ စာဖတ္သူတစ္ဦး>

Rita said...

ေက်းဇူး အမ်ားႀကီး တင္ပါတယ္။
ဒီတခါ တကယ္ေျပာတာပါ။

(ေခါင္းထဲမွာေပၚလာတဲ့အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ သိထားသမွ်ေတြကို အေၿခခံၿပီးေရးထားတာဆိုရင္ေတာ့ ..ေနာက္ထပ္လည္းမေၿပာေတာ့ဘူး ဆက္လက္မေဆြးေႏြးေတာ့ပါဘူး.. ။ အေတြးေတြကို မွ်ေ၀ေနတယ္လို႔ပဲ သတ္မွတ္ပါမယ္..။)

အဲဒီသေဘာထားမ်ိဳးကေတာ့ မဆိုင္ဘူးလို႔ ပါတယ္။ ကိုယ့္ေခါင္းထဲက ဆုိေပမယ့္ ကိုယ္ ဖတ္မွတ္ေလ့လာဖူးတဲ့ထဲက သေဘာတရားေတြပါပဲ။ ဒါေတြမွားရင္ မွားတယ္ အခ်ိန္မေ႐ြး ေျပာလုိ႔ ရပါတယ္။

(“စာအုပ္ထဲပါတိုင္း ကိုယ္ယံုမယ္မထင္နဲ႔” ဆိုတဲ့စကားကေတာ့ ဇြတ္အတင္းၿငင္းေနတယ္လို႔ ခံစားရပါတယ္..။ စာအုပ္တိုင္းကို မဆိုလိုေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႔စာအုပ္ေတြဟာ စာေရးသူေတြ အထပ္ထပ္ေလ့လာ သက္ေသၿပၿပီးတဲ့စာအုပ္ေတြမို႔ တကယ့္အၿပင္မွာ မွန္ကန္ေၾကာင္းေတြ႔ေနရတာေတြလည္းရွိပါတယ္..။)

ဟုတ္ပါတယ္။ စာေရးသူ ေျပာတဲ့ထဲမွာကိုက အေျဖက ပါေနပါၿပီ။ စာအုပ္ထဲပါတုိင္း ယံုခ်င္မွ ယံုတယ္ဆုိတာ ယံုခ်င္ရင္လည္း ယံုမယ္လုိ႔ ေျပာထားတာ မဟုတ္ဘူးလား။ ဘယ္လို အေျခအေနမ်ိဳးမွာ ယံုမလဲ။ စာေရးသူ ေျပာတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးနဲ႔ ကိုက္ညီတယ္ဆိုရင္ ယံုမွာေပါ့။

ေနာက္တခုက အခ်ိန္ေပးတာ။ တကယ္ အေလးအနက္နဲ႔ စာဖတ္တယ္ ဆုိရင္ ဆုိလိုရင္းကို ေသခ်ာေအာင္ ဖတ္ေတာ့ ပိုမေကာင္းဘူးလား။ ႏွစ္ဦး ႏွစ္ဖက္ အခ်ိန္ကုန္သက္သာၿပီး အက်ိဳး မ႐ွိဘူးလား။

ပထမ ပို႔စ္မွာ ကိုယ့္ကို လာေထာက္ခံေနတာေပမဲ့ ကိုယ္ေျပာတာနဲ႔ လြဲေနလို႔ ကိုယ္ေသခ်ာ ျပန္ေျပာပါတယ္။ ဒီလိုပဲ လာျငင္းတယ္ ဆိုေပမဲ့ ကိုယ္ ဆုိလိုတာကို ေသခ်ာ သေဘာမေပါက္ဘဲ သူ႕ဘာသာ မတူဘူးထင္လုိ႔ လာျငင္းၾကတာေတြလဲ ႐ွိတာပဲ။

အဲဒါေတြ ထပ္ကာ ထပ္ကာ လာရင္ေတာ့ ညည္းေငြ႕မွာ အမွန္ပဲ။ စကားကို အထူးသတိထားေျပာေနတဲ့ ၾကားက ျပတ္ေတာင္းေတာင္း ေလသံေတြ ျဖစ္သြားတာ ကိုယ္လဲ သတိထားမိတယ္။

အဲဒီအတြက္ တကယ္ပဲ ေတာင္းပန္ပါတယ္။
ကိုယ္ေျပာသမွ်မွာ သေဘာတရားက လြဲေခ်ာ္ေနတယ္ လို႔ ယူဆရတဲ့ အခါ အခ်ိန္မေ႐ြး လာေျပာလို႔ ရပါတယ္။

လူသာမန္ တစံုတဦးက ေျပာတဲ့အခါ ဘယ္သူ ဘယ္မွာ ဘယ္တုန္းက အတတ္ႏိုင္ဆံုး ကိုယ္ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘုရားတရားေတာ္လို႔ ဆုိတဲ့ အခါမွာ အႏွစ္သာရနဲ႔ သေဘာတရားက အဓိကလို႔ပဲ ယူဆပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ ကိုယ့္မွာ ဘာစာအုပ္မွ မ႐ွိဘူး။ အားလံုးက ဘုရားေဟာေတြပဲလို႔ ယူဆရင္ ကိုယ္ေဆြးေႏြးမယ္။ မွားရင္ ဘယ္သူမဆုိ ျပန္ေဆြးေႏြးလို႔ ရတယ္။

တကယ္ပဲ လုိလိုခ်င္ခ်င္ ႀကိဳဆိုပါတယ္။ ဆႏၵ႐ွိတာ ေျပာရရင္ေတာ့ ျမန္မာစာေတာ့ ေရေရလည္လည္ ကၽြမ္းက်င္ေစခ်င္တယ္။ (ကိုယ္လဲ ျမန္မာစာေတာင္ မသိတာေတြ အမ်ားႀကီး ႐ွိပါတယ္။ ဝန္ခံပါတယ္) သို႔ေသာ္ မဆုိင္တာေတြ ေခ်ာ္ၿပီး ေျပာေနရရင္ေတာ့ ၾကာလာရင္ အီလာတတ္လို႔ပါ။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေျပေျပျပစ္ျပစ္ နဲ႔ လူတိုင္းကို မက်န္ရေစေအာင္ ျပန္ပါမယ္။

Rita said...

ဗုဒၶဘာသာ ဆုိတာ ဘာဆုိတာကို အဓိပၸါယ္ဖြင့္ၿပီး ကိုယ္ေျပာခဲ့တယ္။ အဲဒါနဲ႔ ဆက္စပ္ရာကို ကိုယ္ဆက္ေျပာတယ္။

အဲဒီမွာ ဘယ္စာအုပ္က ဘယ္သူေရးတာ ဆုိတာ မေျပာႏိုင္လို႔ ဆက္မေဆြးေႏြးဘူး ဆုိရင္ေတာ့ စိတ္မေကာင္း႐ံုကလြဲလို႔ ကိုယ္လဲ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဖတ္တဲ့သူေတြ ဝိုးတဝါး ျဖစ္တာ မျဖစ္ေအာင္လုိ႔ စာဆက္ဖတ္ရမယ္ဆုိတာလဲ အတုိင္းအတာ တခုထိပဲ မွန္ႏိုင္ပါတယ္။

ဘုရားက ေဟာၿပီးသားပါ။
ယံုမွားသံသယကို ဘယ္လို ေဖ်ာက္ရမယ္ ဆုိတာ... (အဲဒီမွာ က်မ္းဂန္ေတြ လိုက္ဖတ္ပါလို႔ မပါဘူး)

ဒီေနရာမွာ လုိအပ္တယ္ ထင္လို႔... ေက်လဲ ေက်နပ္ေစခ်င္လို႔ ကိုးကားေပးလိုက္ပါမယ္။

ကာလာမသုတ္ကို ေလ့လာပါ။ (မွတ္ခ်က္။ ဝိုးတဝါး ျဖစ္ေနသူမ်ားကို ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။)

Anonymous said...

ၿမန္မာစာေရေရလည္လည္ ကၽြမ္းက်င္ေစခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ ၿပံဳးမိေသးတယ္..။ ဘယ္လိုကၽြမ္းက်င္ေစခ်င္တာလဲ.. ထားပါေတာ့ .ဒါက ကိုယ္ေရးကိုယ္တာပါ.. စာဖတ္သူသက္သက္ၿဖစ္တဲ့အတြက္ မလိုအပ္ပါ.. .။

ဆိုိလိုရင္းကေတာ့ စာေရးသားရာမွာ တိက်ၿပတ္သားေစလိုၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္..။

ေဒၚရီတာရဲ႔ သေဘာထားကို နားလည္ပါၿပီ..။ ရႊင္လန္းခ်မ္းေၿမ႔ပါေစ..။

စာဖတ္သူတစ္ဦး

Rita said...

(ဘယ္လိုကၽြမ္းက်င္ေစခ်င္တာလဲ) ဆိုေတာ့ "မဆုိင္တာေတြ ေခ်ာ္ၿပီး ေျပာေနရရင္ေတာ့ ၾကာလာရင္ အီလာတတ္လို႔ပါ။" လို႔ ေရးခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဆုိင္ေနသမွ်ကာလပတ္လံုး ကိုယ္မွားေနရင္ အကုန္ ေဆြးေႏြးလို႔ ရပါတယ္။

ကိုယ္ေျပာတာကို တလြဲ အဓိပၸါယ္ ေကာက္ၿပီး ေျပာေနမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ေထာက္ခံပါတယ္လို႔ ဖတ္သူက ေျပာေနေတာင္မွ လြဲတာကေတာ့ လြဲတာပါပဲ။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

Rita said...

(ဆိုလိုရင္းကေတာ့ စာေရးသားရာမွာ တိက်ၿပတ္သားေစလိုၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္..။)

ဘယ္ေနရာေတြမွာ မတိက် မျပတ္သားဘူး ထင္ရတာလဲ ဆုိတာ ေထာက္ျပၿပီး ေဆြးေႏြးမယ္ဆိုရင္ ပိုေကာင္းမယ္ ထင္မိပါတယ္။

အေထာက္အထား ကိစၥပဲလား။
ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုခ်က္ကေနစလို႔ ကိုယ္ေျပာခဲ့တဲ့ သေဘာတရားေတြမွာ အယူအေကာက္လြဲေနတာ ပါရင္ ေဆြးေႏြးလို႔ ရပါတယ္။ အကိုးအကား အားလံုးဟာ ဗုဒၶပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ ဘယ္သူက ဘယ္မွာေရးေရး ဗုဒၶေဟာတာေတြနဲ႔ ဗုဒၶေဟာတယ္လို႔ ထင္ရတာေတြကို ေရးၾကတာခ်ည္းပါပဲ။ က်မ္းကုိးကိုမွ ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ့္မွာ ဘာမွ မ႐ွိဘူး။ ကိုယ္နားလည္ လက္ခံထားတဲ့ အႏွစ္သာရကို ေဆြးေႏြးတယ္။ အားလံုးရဲ႕ အကိုးအကားနဲ႔ မူရင္းက ဗုဒၶ ပဲ။ မဟုတ္ရင္ လာေဆြးေႏြးပါ။ အခ်ိန္မေ႐ြး။ ထပ္ဆင့္ ေျပာျပတာေတြက အဓိကလား။ မူရင္း အဓိကလား။ ကိုယ္ကေတာ့ ဒါ ဘာသာျပန္သူ ထည့္ေပးရမယ့္ ႏိုင္ငံျခားဝတၳဳကို translate လုပ္သလို မျဖစ္မေန လိုအပ္တဲ့ ကိစၥမ်ိဳးလို႔ မယူဆတာ အမွန္ပါ။

အဓိက က ဆီေလ်ာ္သလား။ မဆီေလ်ာ္သလား ဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ရာဟု said...

အ.ဟားး
မေျပာဘူး လို႔ ေနတာ ဝင္ေျပာလိုက္ဦးမယ္ ဗ်ိဳးးးး

ေဗဒင္ဆိုတာ...
ဟိႏၵဴဘာသာ ေဗဒင္(ေဗဒ-Veda) ေလးပံု ကေန လာတာပါ ၊
(သာမ၊ ယဇု၊ ဣ႐ု၊ အထဗၺဏ၊( Sama, Yaju, Rg, Atharvana)
ဣ႐ုေဗဒ (Rg Veda) က ေရွးအက်ဆံုးေပါ့..
ေနာက္ သံုးခုကေတာ့...ေနာက္မွ ေပၚလာတာေတြ လို႔ မွတ္သားရေၾကာင္းပါ။

အဲဒီမွာ..ေျပာခ်င္တာက

ဗုဒၶေလာင္းလ်ာ သိဒၶတၳမင္းသားကို ဖြားျမင္ေတာ္မူျပီးေတာ့
ခမည္းေတာ္ သုေဒၶါဓနမင္းႀကီးက..ဟူးရားျဖဴ၊ ဟူးရားညိဳ (ပုဏၰားျဖဴ၊ ပုဏၰားညိဳ)
ပုဏၰားတို႔ကို ပင့္ၿပီးသားေတာ္၏ ေဗဒင္၊ က်မ္းဂန္၊ ဇာတာ၊ စန္းလဂ္ကို
တြက္ခ်က္စစ္ေဆး ေစပါတယ္။
ပုဏၰားေတြက မင္းသားသည္ “စၾက၀ေတးမင္း” ေသာ္လည္းေကာင္း၊
သံုးလူ႔ထြဋ္ထား “သဗၺညဳ ဘုရားရွင္” ေသာ္လည္းေကာင္း
ျဖစ္မည္ဟု ေဟာၾကပါတယ္ ။
(ရာမပုဏၰား ၊ ေဇပုဏၰား ၊ လကၡဏပုဏၰား ၊မႏၲိကပုဏၰား ၊ယညပုဏၰား ၊ သုေဘာဇ ပုဏၰား )
ေတြေပါ့။

အငယ္ဆံုးျဖစ္တဲ့ “ေကာ႑ညပုဏၰား” က
“ဘုရားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္လတၱံ႕” တပ္အပ္ေဟာပါေတာ့တယ္။
(ေကာ႑ညပုဏၰား ဆိုတာ ပဥၥ၀ဂၢီ ငါးပါးထဲက အညာသိ ေကာ႑ညမေထရ္ ပါ။)
ထပ္မံ အတည္ျပဳေပးသူကေတာ့..
ခမည္းေတာ္ သုေဒၶါဓန မင္းၾကီးနဲ. မယ္ေတာ္ဘုရား ကိုးကြယ္တဲ.
စ်ာန္အဘိဥာဏ္ရ အသိတ(ေဒဝိလ) ရေသ႔ၾကီး ျဖစ္ပါတယ္...။
(အားလံုး သိၿပီးသား ျဖစ္မွာပါ၊ ဪ.ငါ့ႏွယ္ ဗုဒၶဝင္ လာခင္းေနသလိုဘဲ).

ဆိုလိုတာက ..တဖက္ကမ္းခတ္ ပါရမီရွင္ “ေကာ႑ညပုဏၰား” ကေတာင္
ဘုရားေလာင္းက ဒုကၠရစရိယ မက်င္႔ေတာ႔ဘဲ အစားအစာလဲ ျပန္စားေရာ
ဘုရားမျဖစ္ေတာ႔ပါဘူးလို႔ ယံုၾကည္ထင္မွတ္သြားလို႔
ပဥၥ၀ဂၢီ (၅) ပါးလံုး ဘုရားေလာင္းကို စြန္႔ခဲ႔ၾကတယ္ ..မဟုတ္လား ဗ်ာ။
(သူ႔ပညာေတာင္ သူ မယံုၾကည္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ အတြက္..
ကၽြန္ေတာ္ ကလည္း ေဗဒင္ဆို ပိုလို႔ေတာင္ မယံုေသးထဲကပါ)....။

ေနာက္.....။

ဘုရားေလာင္း “သိဒၶတၱ”မင္းသား ေတာထြက္ခ်ိန္မွာ..
ရက္ရာဇာ၊ ျပႆဒါး မေ႐ြးခဲ့ပါဘူး ..
အင္းအိုင္၊ခလွဲ႔၊ လက္ဖြဲ႔ ေတြ ပါမသြားဘူး..
“ဒုကၠရစရိယ” မက်င့္ၾကံ ရေအာင္ ယၾတာေတြ ေခ်မသြားပါဘူး

ေျပာဆိုေနၾက...
“ယၾတာ ေကာင္းရင္ မင္းေလာင္း ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္” ဆိုရင္ေတာ့..

ကဲ..ေရာင္းရင္းေရ “ေနျပည္ေတာ္” ကို သြားၾကစို႔ ရဲ႕။

ဒါေၾကာင့္...အႏွစ္ခ်ဳပ္ ရရင္
ကၽြန္ေတာ္သည္ ေဗဒင္၊ ယၾတာ လံုးဝ(ဥႆံု) မယံုၾကည္ပါ။
(ကၽြန္ေတာ္တစ္ဦးတည္း အယူအဆပါ)
အဲ..ယံုၾကည္သူမ်ား အတြက္ကေတာ့....










ဟုတ္ကဲ့..ေဗဒင္ ကိန္းခန္းအရ ဒီအခ်ိန္ဟာ “မန္႔” ေကာင္းတဲ့ အခ်ိန္တဲ့. :-)

စာေရးသူတဦး said...

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဗုဒၶဘာသာ မထြန္းကားဘူးဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာခ်င္တယ္။
ဗုဒၶဘာသာတိုင္းျပည္ေတြ မ်ားစြာရွိတဲ့အနက္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ စစ္စစ္ အထြန္းကားဆံုးေသာ တိုင္းျပည္ျဖစ္တယ္။ သံဃာေတာ္ေတြဟာလည္း ဗုဒၶသတ္မွတ္ထားတဲ့ ၀ိနည္းနဲ႔အညီ (မ်ားေသာအားျဖင့္) ေနထိုင္ၾကတယ္။ ရီတာေျပာတဲ့ သကၤန္း၀တ္ေတြ၊ အၿငိမ့္ၾကည့္တဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြ မရွိဘူး မဟုတ္၊ ရွိတယ္။ ဒီလိုရွိတုိင္း ဗုဒၶဘာသာ မထြန္းကားဘူးလို႔ မဆိုႏိုင္ဘူး။ ရီတာဆိုလိုတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ ထြန္းကားတယ္ မထြန္းကားဘူးဆိုတာ ဘာနဲ႔ တိုင္းတာသလဲ။

ဗုဒၶသာသနာ ဆိုတာ ဗုဒၶရဲ႕ အဆံုးအမပဲ။ ဗုဒၶအဆံုးအမနဲ႔ အညီ က်င့္ၾကံေနထိုင္ရင္ ဗုဒၶသာသနာ တည္တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက သံဃာေတာ္ေတြ၊ လူပုဂၢဳိလ္ေတြဟာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ သန္႔ရွင္း၊ တည္တံ့၊ ျပန္႔ပြားေအာင္ ၾကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသလို လက္ရွိလဲ ေဆာင္ရြက္ေနဆဲျဖစ္တယ္။ ဒီလိုေဆာင္ရြက္ေနေပမဲ့ တခ်ဳိ႕သံဃာေတြဟာ ပုထုဇဥ္ပီပီ အမွားအယြင္း ျပဳမိၾကတယ္၊ (ဥပမာ အၿငိမ့္ပြဲ ဇာတ္ပြဲၾကည့္တာာမ်ဳိး) ဒါမ်ဳိး အေသးအဖြဲ ကံေတြကို အာပတ္ေျဖလို႔ရတယ္။ ပဥၥာနႏၱရိယကံ၊ သံဃာသင္းခြဲ စတဲ့ ပါရာဇိကံ က်ႏိုင္တဲ့ ျပစ္မႈအႀကီးမ်ဳိးကလြဲလို႔ အေသးစား အာပတ္မ်ဳိးကို ေျဖလို႔ရေၾကာင္း ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ၀ိနည္းပိဋကတ္မွာ ေဟာထားတယ္။

သကၤန္း၀တ္ ကိစၥကိုေျပာရရင္ လူေတြရဲ႕ သဒၶါတရားကို ခုတံုးလုပ္တာမ်ဳိးက ခုေခတ္မွ မဟုတ္ဘူး အရင္ေခတ္ကတည္းက ရွိခဲ့တယ္။ ဘုရင္တေယာက္ဟာ သံဃာေတာ္တပါးကို ၾကည္ညိဳလို႔ ဆြမ္းကပ္လွဴၿပီး မွဴးမတ္ႀကီးကို ေနာက္ကလိုက္ၾကည့္ခိုင္းေတာ့ ထိုသူဟာ သကၤန္းကိုခၽြတ္ၿပီး ရလာတဲ့ ဆြမ္းဟင္းေတြကို မိန္းမေတြကေလးေတြနဲ႔ စားေသာက္ေနတာ မွဴးမတ္က ျမင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘုရင္ကိုေတာ့ “ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိး လိုက္ၾကည့္ေနစဥ္ ထိုသံဃာေတာ္ဟာ ရဟန္းအသြင္ေပ်ာက္သြားပါတယ္ ဘုရား” လို႔ ေလွ်ာက္ေတာ့ ဘုရင္ႀကီးက တန္ခိုးၾကီးပုဂၢိဳလ္ကို ဆြမ္းေလာင္းလွဴလိုက္ရတယ္ ဆိုတဲ့ ပီတိနဲ႔ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ ပိုမို ပြားမ်ားခဲ့တယ္။

ဒီေတာ့ ေျပာလိုရင္းက ဘယ္ေနရာမဆို စုန္းျပဴး ဆိုတာရွိတယ္။ စပါးတခင္းမွာ အသိမ္အဖ်င္း တႏွံတေလ ပါလာတာနဲ႔ ဒီလယ္က စပါးေတြ အကုန္ အဖ်င္းခ်ည္းပဲလို႔ ေျပာလို႔ မရဘူး။ ရိတ္သိမ္းသူက စပါးဖ်င္းကို ဖယ္ရွားရမယ္၊ ရိတ္သိမ္းသူက မျမင္လိုက္လို႔ မဖယ္ရွားမိတဲ့အခါ ေခၽြေလွ႔သူက ဖယ္ရွားရမယ္၊ ေနာက္ဆံုး အဆင့္ဆင့္ တာ၀န္ရွိသူေတြက မျမင္ၾကလို႔ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ မသိၾကလို႔ဘဲျဖစ္ျဖစ္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီးပဲျဖစ္ျဖစ္ စားသံုးသူေရွ႕ေမွာက္ သိမ္ဖ်င္းတဲ့ စပါးေတြ ေရာက္သြားၿပီ ဆိုပါေတာ့ … ။ စားမယ့္သူ (မိမိကိုယ္တိုင္က) ေကာင္းတယ္ မေကာင္းဘူး ဉာဏ္နဲ႔ခ်င့္ခ်ိန္ၿပီး ဖယ္ရွားစားသံုးႏိုင္ရမယ္။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ဘဲ စပါးဖ်င္းတႏွံကို ကိုင္ၿပီး အားလံုးသိမ္းက်ဳံး မေကာင္းဘူးလို႔ ကမၻာျဖန္႔ေၾကြးေၾကာ္ ေနဖို႔ မလိုအပ္ဘူး။

ဒီေတာ့သာသနာထြန္းကားသလား မထြန္းကားသလား ဆိုတာ မိမိကိုယ္တိုင္က ဗုဒၶဘာသာ ဟုတ္သလား မဟုတ္သလား အရင္ျပန္ေမးၾကည့္ပါ။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မေမြးဖြား မႀကီးျပင္းခ့ဲရင္ (ဥပမာ - ပါကစၥတန္ မွာ ေမြးခဲ့ရင္) ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ႏိုင္ပါမလား။ ဗုဒၶတရားေတာ္ေတြကို သိႏိုင္မလား၊ နာၾကားႏိုင္မလား၊ ေလ့လာႏိုင္မလား။
(ရွည္လို႔ အကုန္တင္မရဘူး။ ဒီေနရာမွာခြဲတင္လိုက္တယ္)

စာေရးသူတဦး said...

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူအမ်ားစုက ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ေပမဲ့ ဗုဒၶတရားေတာ္နဲ႔ အညီ က်င့္ၾကံမႈ နည္းပါးတယ္လို႔ ရီတာက ဆိုတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ ခိုးတယ္ - ေဖ်ာင္တယ္ - လာဘ္ေပး လာဘ္ယူတဲ့ကိစၥေတြဟာ စာရိတၱပ်က္ယြင္းေအာင္ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕ စနစ္နဲ႔ အမ်ားႀကီး သက္ဆိုင္တယ္။ လစာေတြ၊ ခံစားမႈ (benefit) ေတြ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ေပးထားရင္ ဒီလိုကိစၥမ်ဳိး နည္းပါးႏိုင္တယ္။ ပုထုဇဥ္ပီပီ အူမေတာင့္မွ သီလေစာင့္ႏိုင္မွာမို႔ ဒါကို နားလည္ေပးသင့္တယ္။ လံုေလာက္တဲ့ လစာနဲ႔ ခံစားမႈေတြ ေပးထားတဲ့ တိုင္းျပည္ႀကီးေတြမွာေတာင္ လာဘ္စားမႈနဲ႔ မ႐ိုးသားမႈေတြက အနည္းနဲ႔ အမ်ားရွိေနၾကတာပါပဲ။ ဒီေတာ့ ဒါမ်ဳိးရွိ႐ံုနဲ႔လဲ သာသနာမထြန္းကားဘူးလို႔ မဆိုႏိုင္ဘူး။

ကိုင္း သာသနာအေၾကာင္း အၾကမ္းမ်ဥ္း ရွင္းျပမယ္။ သာသနာမွာ ပရိယတ္၊ ပဋိပတ္၊ ပဋိေ၀ဓ ရယ္လို႔ရွိတယ္။ ပရိယတၱိ = သံသရာ ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း တရားေတြကို ေဟာေျပာပို႔ခ် သင္ၾကားျခင္း/ သင္ယူျခင္း၊ ပဋိပတၱိ = သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ က်င့္ၾကံအားထုတ္ျခင္း၊ ပဋိေ၀ဓ = ထိုသို႔ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း မဂ္ဖိုလ္ နိဗၺာန္တရား အမွန္ေတြကို သိျခင္း၊ (အတိုခ်ဳပ္ေျပာရရင္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ) ပါပဲ။

ဒီေတာ့ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေခတ္အဆက္ဆက္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ဆင္းရဲဒုကၡခံၿပီး စာေပပို႔ခ်ေပးေနၾကတယ္။ သင္ယူတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြလဲ သင္ယူၾက၊ ျပန္လည္ပို႔ခ်ၾကတဲ့အျပင္ တိုင္းတပါးမ်ားကို သြားေရာက္ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းမ်ား ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ ေနၾကတယ္။ ဒါက ပရိယတၱိ။

ဒီဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ က်င့္ၾကံ အားထုတ္ခဲ့ၾကသလို ကိုယ္တိုင္လည္း မဂ္ဖိုလ္ နိဗၺာန္ တရားအမွန္ေတြကို သိျမင္ၾကတယ္။ (လယ္တီဆရာေတာ္၊ ေ၀ဘူဆရာေတာ္၊ မဟာစည္ဆရာေတာ္၊ စြန္းလြန္းဆရာေတာ္ အစရွိသျဖင့္) ဒါက ပဋိပတၱိနဲ႔ ပဋိေ၀ဓ။

ဒီလို သံဃာေတာ္ေတြ အပူအပင္ ေၾကာင့္က်ကင္းေအာင္ ဆြမ္းသကၤန္း ေက်ာင္း ေဆး စသျဖင့္ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းေနၾကတာက လူပုဂၢိဳလ္ေတြျဖစ္တယ္။ ဆရာေတာ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ ေတာ္ေနပါေစ လူေတြက မလွဴမတန္းရင္ ရပ္တည္ဖို႔ ခက္ခဲၾကရွာမယ္။ ဒီေတာ့ ဆရာ တကာ ညီမွ်ပါမွ သာသနာ အဓြန္႔ရွည္ တည္တံ့မွာ ျဖစ္တယ္။ ပုထုဇဥ္ လူသားေတြမို႔ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ေတြကို အမ်ားႀကီးရွိႏိုင္တယ္။ ဒါကို ေထာက္ကြက္ တခုအေနနဲ႔ ေျပာၿပီး သာသနာ မထြန္းကားဘူးလို႔ မဆိုႏိုင္ဘူးလို႔ ေျပာခ်င္တယ္။
အဓိကေျပာခ်င္တာကေတာ့ ဒါပါပဲ။

သာမည ေျပာခ်င္ေသးတာကေတာ့ ရီတာဟာ ကိုယ့္စာဖတ္သူကို မေလးစားဘူး။ ျပန္လည္ တုန္႔ျပန္မႈက အေပၚစီးဆန္တယ္။ တကူးတက လာေရာက္ ေဆြးေႏြးျခင္းကို “စကားေျပာရင္ သတိထားပါ၊ စာေသခ်ာဖတ္၊ သိခ်င္ရင္ ေမး ေျပာျပမယ္၊ ဒီစာကို ဖတ္ဖူးလား မဖတ္ဖူးရင္ သြားဖတ္” ဆိုတဲ့ အထက္စီးေလသံနဲ႔ ေျပာျခင္းကို လံုး၀႐ႈံ႕ခ်ပါတယ္။ လာေရာက္ေဆြးေႏြး သူေတြဟာ အားေနလို႔ မဟုတ္ဘူး။ တန္ဖိုးရွိတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ဖဲ့ေပးရတာပဲ။ ၀င္ေရာက္ေဆြးေႏြး သူေတြထဲမွာ ရီတာထက္ အသက္အရြယ္ ဂုဏ္သိကၡာ ႀကီးျမင့္သူေတြလဲ ပါႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဂါရ၀ နိ၀ါတ တရား ထားႏိုင္ပါေစ ရီတာ။

sosegado said...

ေဗဒင္ဆိုတာ ပညာ တခုပါပဲ၊
ယၾတာ ကေတာ႔ အဲဒီပညာရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲပါပဲ၊
ေဗဒင္ ယၾတာ ကုိ ျငင္းခုံက်တာ ေက်ာင္းကတဲကပါပဲ ေအ ေဆာင္ ကေန အီးေဆာင္ ဂ်ီေဟာ ထိေတာင္၊
ဆရာေတာ္ၾကီးေတြျဖစ္တဲ့ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ ႏွင္႔ သွ်င္ ဥကၠ႒ စာေတြ ထဲမွာ ပါ ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္၊
ျမန္မာႏိုင္ငံ ႏွင္႔ ဗုဒၶဘာသာလည္ အဲဒီလုိပဲေရးထားပါတယ္ ဖတ္ၾကည္႔ပါ။
ရီတာ က သူ႔ အျမင္ကုိ သူ႔ ေရးထားတာ ရွင္းပါတယ္။

Anonymous said...

စာေရးသူတဦးေျပာတာမွန္တယ္ ဟုတ္တယ္ ခင္ဗ်ားေတာ္ေတာ္႐ိုင္းတယ္ စာလာဖတ္တဲ့လူေတြကခင္ဗ်ားစာ ဖတ္ေကာင္းလို႕လာေနတာမဟုတ္ဘူး လယ္ရင္းပတ္ရင္း ၾကဳံ လို႕ဝင္ေဆြးေႏြးတာ

Rita said...

(အၿငိမ့္ၾကည့္တဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြ မရွိဘူး မဟုတ္၊ ရွိတယ္။ ဒီလိုရွိတုိင္း ဗုဒၶဘာသာ မထြန္းကားဘူးလို႔ မဆိုႏိုင္ဘူး။)

ဒါျဖင့္ ဘယ္ေလာက္႐ွိရင္ မထြန္းကားဘူးလဲ။ ဘယ္ေလာက္႐ွိရင္ ထြန္းကားပါၿပီလဲ။ ဒီကိစၥဟာ အေရအတြက္ ကိစၥနဲ႔ ဆံုးျဖတ္ရမယ္ ထင္ပါတယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လဲ ေရတြက္ထားတာ မဟုတ္ေပမဲ့ သြားေလရာ လာေလရာမွာ ျမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ ကိစၥဟာ ၅ဝ/ ၅ဝ ထက္ေတာ့ မကေတာ့ဘူးလို႔ ထင္တယ္။ အဆိုး႐ွိရင္ အေကာင္း႐ွိတာဟာ ေျပာစရာကို မလုိတဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္လဲနားလည္ပါတယ္။ တေယာက္တေလ မေကာင္းတာနဲ႔ အားလံုးကို မေကာင္း မေျပာပါဘူး။ သို႔ေသာ္ မေကာင္းတာ ၆ဝ ႐ွိမယ္။ ေကာင္းတာ ၄ဝ ႐ွိမယ္ ဆုိရင္ ဒီစနစ္ဟာ မထြန္းကားဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒါဟာ ေကာင္းတဲ့ ၄ဝ ကို မေကာင္းစာရင္း သြင္းရာ မေရာက္ပါ။

(ဗုဒၶသာသနာ ဆိုတာ ဗုဒၶရဲ႕ အဆံုးအမပဲ။ ဗုဒၶအဆံုးအမနဲ႔ အညီ က်င့္ၾကံေနထိုင္ရင္ ဗုဒၶသာသနာ တည္တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္တယ္။) မွန္ပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္လဲ အဲဒါကို ကြန္မန္႔မွာ ျပန္ေရးၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ သာသနာ့ေဘာင္က ရဟန္းေတြတင္ မကဘဲ ကိုးကြယ္တဲ့ လူေတြနဲ႔ပါ တိုင္းတာရမယ့္ ကိစၥပါ။

(ဒီလိုေဆာင္ရြက္ေနေပမဲ့ တခ်ဳိ႕သံဃာေတြဟာ ပုထုဇဥ္ပီပီ အမွားအယြင္း ျပဳမိၾကတယ္၊ (ဥပမာ အၿငိမ့္ပြဲ ဇာတ္ပြဲၾကည့္တာာမ်ဳိး) ဒါမ်ဳိး အေသးအဖြဲ ကံေတြကို အာပတ္ေျဖလို႔ရတယ္။ ပဥၥာနႏၱရိယကံ၊ သံဃာသင္းခြဲ စတဲ့ ပါရာဇိကံ က်ႏိုင္တဲ့ ျပစ္မႈအႀကီးမ်ဳိးကလြဲလို႔ အေသးစား အာပတ္မ်ဳိးကို ေျဖလို႔ရေၾကာင္း ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ၀ိနည္းပိဋကတ္မွာ ေဟာထားတယ္။)

ေကာင္းပါၿပီ။ ဒါျဖင့္ အဲဒါေတြ ၾကည့္လိုက္၊ ၿပီးရင္ အာပတ္ျပန္ေျဖလိုက္လုပ္ၿပီး ထြန္းကားတဲ့ သာသနာေတာ္ကို တည္ေထာင္မယ္ဆို တည္ေထာင္ပါ။ ဘာမွ ဆက္ေျပာရန္မ႐ွိပါ။

(သကၤန္း၀တ္ ကိစၥကိုေျပာရရင္ လူေတြရဲ႕ သဒၶါတရားကို ခုတံုးလုပ္တာမ်ဳိးက ခုေခတ္မွ မဟုတ္ဘူး အရင္ေခတ္ကတည္းက ရွိခဲ့တယ္။)
ဘယ္ေခတ္မွာပဲ ႐ွိ႐ွိ ႐ွိတာဟာ ႐ွိတာပါပဲ။ မေကာင္းတာဟာ မေကာင္းတာပါပဲ။

(ဘုရင္ႀကီးက တန္ခိုးၾကီးပုဂၢိဳလ္ကို ဆြမ္းေလာင္းလွဴလိုက္ရတယ္ ဆိုတဲ့ ပီတိနဲ႔ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ ပိုမို ပြားမ်ားခဲ့တယ္။) ဒါဟာေကာင္းပါတယ္။ ဒါဟာ စိတ္သာ႐ွင္ေစာ ဘုရားေဟာပါ။ ဘုရင္ႀကီးဟာ အေၾကာင္းရင္းမွန္ကို မသိတာရယ္၊ သူ႔လူက ပါးပါးနပ္နပ္ေလွ်ာက္တင္ လိမၼာတာရယ္ေၾကာင့္ ကုသုိလ္စိတ္ျဖစ္သြားတာ ေက်နပ္စရာပါ။ ဒါေပမဲ့ ဆုိလိုရင္းနဲ႔ေတာ့ ဘာမွ မဆုိင္ပါ။

Rita said...

(ဘယ္ေနရာမဆို စုန္းျပဴး ဆိုတာရွိတယ္။ စပါးတခင္းမွာ အသိမ္အဖ်င္း တႏွံတေလ ပါလာတာနဲ႔ ဒီလယ္က စပါးေတြ အကုန္ အဖ်င္းခ်ည္းပဲလို႔ ေျပာလို႔ မရဘူး။)

အကုန္ မဖ်င္းဘဲ အကုန္ အဖ်င္းခ်ည္းပဲ မေျပာပါ။ သို႔ေသာ္ ခုနက ဥပမာ အတုိင္းပဲ။ ၅ဝ/ ၅ဝ မဟုတ္တဲ့ ကိစၥမွာ ၆ဝ က ဖ်င္းေနၿပီ ဆုိရင္ ဒီလယ္ကြက္ မေအာင္ျမင္ဘူး ေျပာရပါမယ္။ ဒါဟာ မဖ်င္းတဲ့ ၄ဝ ဟာ အဖ်င္းေတြလို႔ မ်က္ေစ့မွိတ္ေျပာလိုက္တာ မဟုတ္ပါ။

(ေနာက္ဆံုး အဆင့္ဆင့္ တာ၀န္ရွိသူေတြက မျမင္ၾကလို႔ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ မသိၾကလို႔ဘဲျဖစ္ျဖစ္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီးပဲျဖစ္ျဖစ္ စားသံုးသူေရွ႕ေမွာက္ သိမ္ဖ်င္းတဲ့ စပါးေတြ ေရာက္သြားၿပီ ဆိုပါေတာ့ … ။ စားမယ့္သူ (မိမိကိုယ္တိုင္က) ေကာင္းတယ္ မေကာင္းဘူး ဉာဏ္နဲ႔ခ်င့္ခ်ိန္ၿပီး ဖယ္ရွားစားသံုးႏိုင္ရမယ္။)
ေရးခ်င္တဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္က အဲဒါပါပဲ။ ဒါကို ကုစားဖို႔ (သို႔) ကယ္တင္ဖို႔ဆိုရင္ ပထမဆံုး ဒါကို အရင္ျမင္ရမယ္။ ႐ွိေနတာေတြကို မ႐ွိဘူး၊ ဟုတ္ေနတာေတြကို မဟုတ္ဘူး ျငင္းေနလို႔ကေတာ့ ... ဟုတ္ကဲ့ ျငင္းခ်င္ရင္လဲ ျငင္းပါ။ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး။

(ဒီလိုမွ မဟုတ္ဘဲ စပါးဖ်င္းတႏွံကို ကိုင္ၿပီး အားလံုးသိမ္းက်ဳံး မေကာင္းဘူးလို႔ ကမၻာျဖန္႔ေၾကြးေၾကာ္ ေနဖို႔ မလိုအပ္ဘူး။) လာဖတ္တဲ့ သူေတြဟာ ဗမာပဲ အမ်ားစုပါ။ ဘာျဖစ္လို႔ ဆုိေတာ့ ျမန္မာလိုပဲ ေရးထားတာကုိး။ ျမန္မာစာတတ္ ႏိုင္ငံျခားသား ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ လာဖတ္မွာလဲ။ ထို႔ေၾကာင့္ ဒီကိစၥ မပူပါႏွင့္။ ေနာက္ဆံုး ျဖန္႔တယ္ ထားဦး။ မွန္ေနရင္ ဘာဂ႐ုစိုက္ရမလဲ။ ဖုံးထားတာသာ ပို႐ွက္ဖို႔ေကာင္းတာ။

(ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မေမြးဖြား မႀကီးျပင္းခ့ဲရင္ (ဥပမာ - ပါကစၥတန္ မွာ ေမြးခဲ့ရင္) ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ႏိုင္ပါမလား။ ဗုဒၶတရားေတာ္ေတြကို သိႏိုင္မလား၊ နာၾကားႏိုင္မလား၊ ေလ့လာႏိုင္မလား။)
ဒါဟာ ႏိုင္ငံေတြ၊ လူမ်ိဳးေတြ၊ မ်ိဳး႐ိုးေတြနဲ႔ မဆုိင္တဲ့ ပါရမီသက္သက္ ကိစၥလို႔ ယူဆပါတယ္။ ဘုရားကိုယ္တုိင္ ဘယ္မွာ ေမြးဖြားခဲ့တာပါလဲ။ ဘာကိုကိုးကြယ္တဲ့ မိဘေတြက ဆင္းသက္လာတာပါလဲ။ ေနာက္ၿပီေတာ့ အပမာဒ လို၊ ဓမၼ႐ုပ္စံုလိုေတြထဲမွာ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေမြးဖြားႀကီးျပင္းၾကပါရက္နဲ႔ ဗုဒၶဘာသာကို သက္ဝင္လာသူေတြ အေၾကာင္း ဘာလို႔ ပါလာရတာပါလဲ။ ျမန္မာျပည္မွာ ေမြးၿပီး၊ ဗုဒၶဘာသာ အသိုင္းအဝိုင္းက ႀကီးျပင္းလာတဲ့ တခ်ိဳ႕ေသာလူေတြ နတ္ကနားေပးၿပီး၊ နတ္ကေတာ္ေနာက္လိုက္ေနခ်ိန္မွာ သူတို႔ဘာလို႔ ဗုဒၶတရားေတာ္ကို သက္ဝင္ယံုၾကည္ႏိုင္ၾကတာပါလဲ။ ဒါဟာ ပါရမီကိစၥလို႔ ကိုယ္ကေတာ့ ခံယူပါတယ္။ ေလ့လာစူးစမ္းဖို႔နဲ႔၊ စိတ္တံခါးကို ဖြင့္ထားဖို႔သာ အဓိကပါ။

Rita said...

(ခိုးတယ္ - ေဖ်ာင္တယ္ - လာဘ္ေပး လာဘ္ယူတဲ့ကိစၥေတြဟာ စာရိတၱပ်က္ယြင္းေအာင္ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕ စနစ္နဲ႔ အမ်ားႀကီး သက္ဆိုင္တယ္။)

ဒါကို ဒီေန႔ cbox က chatting တခုမွာ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္နဲ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ သူက ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဗုဒၶဘာသာ ထြန္းကားပါတယ္တဲ့။ ၿပီးေတာ့ ဆက္ေျပာပါတယ္။ ေကာင္းတာ႐ွိသလို မေကာင္းတာ ႐ွိတာပဲ။ ယူတတ္ရင္ရမယ္။ ေခတ္အေျခအေနအရ မေကာင္းမွန္းသိေပမဲ့ လုပ္လုိက္ရတာ႐ွိတယ္။ ေ႐ႊလည္း႐ွိတယ္။ ႐ႊံ႕လည္း႐ွိတယ္။ ဘာလိုခ်င္လည္း ေ႐ြးယူတဲ့။

ၿပီးေတာ့ "ကိုယ္ပိုင္ေက်ာရိုး ခိုင္မာေတာင့္တင္းဖို ့လိုတယ္ေလ.. ကိုယ္ပိုင္ေက်ာရိုးမခိုင္မာ မေတာင့္တင္းတဲ့သူဟာ ဘယ္လို ရပ္ႏိုင္ပါ့မလဲ.. ဆြဲေဆာင္မႈေနာက္ ပါၾကမွာပဲ.. ဗုဒၶဘာသာဝင္ပါလို ့ေျပာတဲ့သူတိုင္းဟာ ဗုဒၶဘာသာကို ဘယ္ေလာက္ထိ နက္နက္႐ိႈင္း႐ိႈင္း သိထားလဲ.. စိတ္ေရာလူေရာ ဗုဒၶဘာသာ ဟုတ္ရဲ့လားးး ဒါအေရးႀကီးဆံုးပဲ" တဲ့။

သူက ပထမ ဘာသာတရား ထြန္းကားတယ္လို႔ စေျပာၿပီးမွ မထြန္းကားရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းေတြကို အဲဒီလို ေျပာပါတယ္။ ဒီေတာ့ သူဟာ ဒါေတြျဖစ္ေနတယ္လို႔ေတာ့ လက္ခံတဲ့ သေဘာေပါ့။ တကယ္ေတာ့ ေျပာေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာဟာ "ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရတာလဲ" ဆုိတာ မဟုတ္ဘူး။ "ဒီလို ျဖစ္သလား၊ မျဖစ္ဘူးလား" ဒါပဲ။ ဘာေၾကာင့္ဆိုတာ လူတိုင္းသိေနတာပဲ။ ... ဆုိေတာ့ အတိုင္းအတာအရ အေကာင္းနဲ႔ အဆိုး 50/50 မကရင္။ အဆုိး 50 ထက္မ်ားရင္ ဒါဟာ က်႐ံႈးတာပဲ။ ကိုယ္ကေတာ့ ထက္ဝက္မကေတာ့ဘူး ထင္တယ္။ ဒါပါပဲ။

(ပုထုဇဥ္ပီပီ အူမေတာင့္မွ သီလေစာင့္ႏိုင္မွာမို႔ ဒါကို နားလည္ေပးသင့္တယ္။) ဒီကိစၥ နားလည္မႈနဲ႔ မဆိုင္ပါ။ အျပစ္တင္ေနျခင္းလဲ မဟုတ္ပါ။ ေဝဖန္ျခင္းလဲ မဟုတ္ပါ။ ႐ွိသလား ႐ွိတယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိ႐ွိလဲ။ အဲဒါသည္ အဓိက ျဖစ္ပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြျဖစ္ၿပီး ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အဆံုးအမနဲ႔ ေလ်ာ္ညီစြာ မက်င့္ႀကံႏိုင္ရင္ ဒါ မက်င့္ႀကံႏိုင္တာပဲေပါ့။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြကမွ မက်င့္ႀကံႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ဘယ္သူက က်င့္ႀကံေပးႏိုင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရပါမလဲ။ အဲဒီ ရာခိုင္ႏႈန္းကေရာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ားေနၿပီလဲ။ ဒါပဲ စဉ္းစားရမယ့္ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။

(ဒီေတာ့ ဒါမ်ဳိးရွိ႐ံုနဲ႔လဲ သာသနာမထြန္းကားဘူးလို႔ မဆိုႏိုင္ဘူး။) ဘယ္ေလာက္႐ွိ႐ံုကို ဆုိလိုတာပါလဲ။ အရင္းစစ္ေတာ့ အျမစ္ေျမကမွန္းေတာ့ လူတိုင္း သိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါက အျမစ္လွန္ေနတာ မဟုတ္ပါ။ အ႐ြက္ျဖစ္ေစ၊ အသီးျဖစ္ေစ ပိုးကိုက္တယ္ ဆုိ ကိုက္တာပါပဲ။ ဒါဟာ စနစ္ေၾကာင့္မွန္း လူတိုင္းသိပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ အမ်ားစု ႐ွိတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ အမ်ားစုေသာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြက ဗုဒၶတရားေတာ္နဲ႔ ေလ်ာ္ညီစြာ မေနထိုင္ႏိုင္ဘဲနဲ႔ေတာ့ ဘာကို ထြန္းကားတယ္လို႔ ယံုၾကည္ရပါမလဲ။

((အတိုခ်ဳပ္ေျပာရရင္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ)) မွန္ပါတယ္။ ဒီ post မွာေတာင္မွ ခပ္ဆင္ဆင္ပါပါတယ္။ ဒီ post ရဲ႕ အဓိကဆုိလိုခ်င္တာကိုက ကိုယ့္ထက္ သဒၶါ၊ သီလ၊ ပညာ သာလြန္တယ္လို႔ မေသခ်ာတဲ့ လူတေယာက္ရဲ႕ ၫႊန္ၾကားမႈကို ဘာေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ဆုိသူမ်ားက အေရးတႀကီး လိုအပ္ေနၾကတာပါလဲ လုိ႔ ေမးလိုရင္း ျဖစ္ပါတယ္။ post မွာ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ လို႔ သံုးလိုက္ႏုိင္ရင္ ပိုေကာင္းပါလိမ့္မယ္။ အဲလို မသံုးလိုက္မိဘူး။

(ပုထုဇဥ္ လူသားေတြမို႔ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ေတြကို အမ်ားႀကီးရွိႏိုင္တယ္။ ဒါကို ေထာက္ကြက္ တခုအေနနဲ႔ ေျပာၿပီး သာသနာ မထြန္းကားဘူးလို႔ မဆိုႏိုင္ဘူးလို႔ ေျပာခ်င္တယ္။) ဟုတ္ကဲ့ ျပန္ၿပီး ေျပာပါမယ္။ ဘယ္ေလာက္ အတိုင္းအတာ ဆုိတာ အဓိက က်ပါတယ္။ မ်က္ေစ့နဲ႔ ျမင္ေနရသေလာက္ကေတာ့ သိပ္မဟန္ေတာ့ဘူးလို႔ ခံစားမိပါတယ္။ ဒါကို ကုစားဖို႔ ဆုိရင္ ဒါကို ျမင္မွ ျဖစ္ပါမယ္။

Rita said...

(သာမည ေျပာခ်င္ေသးတာကေတာ့ ရီတာဟာ ကိုယ့္စာဖတ္သူကို မေလးစားဘူး။ ျပန္လည္ တုန္႔ျပန္မႈက အေပၚစီးဆန္တယ္။ တကူးတက လာေရာက္ ေဆြးေႏြးျခင္းကို “စကားေျပာရင္ သတိထားပါ၊ စာေသခ်ာဖတ္၊ သိခ်င္ရင္ ေမး ေျပာျပမယ္၊ ဒီစာကို ဖတ္ဖူးလား မဖတ္ဖူးရင္ သြားဖတ္” ဆိုတဲ့ အထက္စီးေလသံနဲ႔ ေျပာျခင္းကို လံုး၀႐ႈံ႕ခ်ပါတယ္။ လာေရာက္ေဆြးေႏြး သူေတြဟာ အားေနလို႔ မဟုတ္ဘူး။ တန္ဖိုးရွိတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ဖဲ့ေပးရတာပဲ။ ၀င္ေရာက္ေဆြးေႏြး သူေတြထဲမွာ ရီတာထက္ အသက္အရြယ္ ဂုဏ္သိကၡာ ႀကီးျမင့္သူေတြလဲ ပါႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဂါရ၀ နိ၀ါတ တရား ထားႏိုင္ပါေစ ရီတာ။)

ဒါကေတာ့ ကိုယ္ ဝန္ခံထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူမွန္း မသိရင္ စိတ္က သတိထားသည့္တိုင္ အေလးမထားတဲ့ စိတ္က ပိုမ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘာမွန္း မသိတဲ့ ID ေတြလာရင္ သူတို႔ေတာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မေလးစားလို႔ ေတြ႕ရာ နာမည္ ေကာက္တပ္ထားေသးတာ ဆုိတဲ့ စိတ္ကို ႀကိဳးစားေဖ်ာက္ေသာ္လည္း မေပ်ာက္ပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ အလုပ္႐ႈပ္ စိတ္႐ႈပ္တဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ အဲလို ID မ႐ွိတာေတြ သြားဆံုရင္ ပိုဆုိးပါတယ္။ ဒါ ကိုယ္က ကိုယ့္ဘာသာ ေလွ်ာ့ေတြးခြင့္လႊတ္ၿပီး အေၾကာင္းျပေနတာပါ။ အမွန္ကေတာ့ ဘယ္သူဘာျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ တရားမပ်က္ဖို႔ အဓိကပါ။ ဘာနဲ႔လာလာ ေျပေျပျပစ္ျပစ္ ေျပာရမွာ ကိုယ့္တာဝန္ပါ။

comment ေတြ ျပန္တဲ့ေနရာမွာ ေရးသူရဲ႕ flow အတုိင္း လိုက္ပါတုန္႔ျပန္မိတာကေတာ့ အမွန္ပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ကို comment ေရးရင္ ဘယ္လုိ တုန္႔ျပန္ေစခ်င္သလဲ ဆုိတာ အရင္စဉ္းစားၿပီးမွ တုန္႔ျပန္ေစခ်င္တဲ့ ပံုစံအတိုင္း ေရးပါလုိ႔ ေျပာခ်င္ေပမဲ့ အဲလို ေျပာတာဟာ နည္းလမ္းမက်မွန္း ကိုယ္ သိပါတယ္။

ဘယ္သူတရားပ်က္ပ်က္ ကိုယ္ မပ်က္ဖို႔ လိုရင္းပါ။ သူဒီလို ေျပာလို႔ ကိုယ္ ဒီလို ေျပာရပါတယ္ လို႔ ကိုယ္ေျပာေနတာ တကယ္ေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ အေလးအနက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။

အသက္အ႐ြယ္ကေတာ့ စာဖတ္ၿပီး သိႏိုင္တဲ့ ကိစၥ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ ကိုယ့္ထက္ အသက္ တရက္ တမနက္ ႀကီးတဲ့သူေတြကို ႐ိုေသရမယ္ ဆုိတာမ်ိဳး လံုးဝ လက္ခံႏိုင္ဖြယ္ရာ ကိစၥလို႔ မထင္ပါဘူး။ လမ္းေပၚေအာ္ဆဲေနတဲ့ အရက္သမားကို အသက္ႀကီးလို႔ ဆုိၿပီး ဘယ္သူမွ မ႐ိုေသပါဘူး။ ကိုယ္ဟာ အသက္ႀကီး႐ံု ႀကီးတာေလး တခုတည္းနဲ႔ေတာ့ ႐ိုေသသမႈ ျပဳႏိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါေၾကာင္း ႀကိဳတင္ အသိေပးလိုပါတယ္။

ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆုိေတာ့ ကိုယ့္ထက္ အသက္တရက္ တမနက္ ႀကီးတာနဲ႔တင္ ႐ိုေသထိုက္သူ ျဖစ္တယ္လို႔ ဂဂၤါဝါဠဳ သဲစုမက ပြင့္ခဲ့ၿပီးေသာ ဘုရား႐ွင္ေတြထဲမွာ ဘယ္ဘုရားကမွ ေဟာ မသြားပါဘူး။ ဒါဟာ ဗုဒၶအလုိက် မဟုတ္ပါဘူး။ အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင့္သင့္ မ႐ွိတဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ အစြဲအလမ္းတစ္ခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကိုယ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ တကယ္ ေလးစားထိုက္ရင္ ကိုယ့္ထက္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ငယ္႐ြယ္ေနရင္လဲ ေလးေလးစားစား ေျပာဆုိဆက္ဆံပါမယ္။ ၅ ႏွစ္ ကေလးကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ဘယ္ေတာ့မွ ခ်စ္လို႔ ျဖစ္ေစ မေလးမစား မစေနာက္ပါဘူး။ သူတုိ႔ရဲ႕ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး ပ်က္ေအာင္ မလုပ္ပါဘူး။ ဒါဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ ေလးစားမႈ ပါပဲ။ ဒီလိုပဲ ကိုယ့္ကို ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး ပ်က္ေအာင္ ရည္႐ြယ္လို႔ တခုခု လုပ္ခဲ့မယ္ ေရးသားခဲ့မယ္ ဆုိရင္လည္း ေလးစားမႈ မ႐ွိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။

ဂါရေဝါစ ရဲ႕ အနက္က ကိုယ္ နားလည္သလို ေျပာရမယ္ ဆုိရင္ "႐ိုေသထိုက္သူကို ႐ိုေသျခင္း" ျဖစ္ပါတယ္။ ႀကီးတာ ငယ္တာနဲ႔ မဆုိင္ပါ။ အသက္ႀကီးသူ ျဖစ္ေနလင့္ကစား ျမန္မာေတြရဲ႕ အစဉ္အလာ အမွားႀကီး အရ မ႐ိုေသထိုက္ဘဲ ႐ိုေသလိုက္ရင္ အမဂၤလာေတာင္ ျဖစ္ႏိုင္သလား လုိ႔ ေစာေၾကာခ်င္မိပါေသးတယ္။

ဒီမဂၤလာ တရားေတာ္နဲ႔ အညီေနၾကဖို႔ ဆုိရင္ ႀကီးသူ ငယ္သူ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ harmony ျဖစ္ေနမွ ရပါမယ္။ ႐ိုေသမႈကို လုိလားရင္ ႐ိုေသထုိက္ေအာင္ ေနဖို႔ပဲ ႐ွိပါတယ္။

ေဆြးေႏြးလာသမွ်ကို ျပန္ေဆြးေႏြးေျပာဆုိပါတယ္။ လာရိ လာခၽြတ္တာနဲ႔ ျပန္ႏႊာဖို႔ အဆင့္သင့္ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ အဲဒါဟာ မေကာင္းပါဘူး။ ဝန္ခံပါတယ္။

ေနာက္ဆုိရင္ လာရိတာ လာခၽြတ္တာေတြကို လာေဆြးေႏြးတာနဲ႔ အတူတူ တုန္႔ျပန္ႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားပါဦးမယ္။

ခုလို လာေရာက္ေဆြးေႏြးတာကို အင္မတန္ ႀကိဳဆုိပါတယ္။ ေနာက္ေနာင္လဲ လာေစခ်င္ပါတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ဘယ္သူ႔ကို မဆုိ တံခါးဖြင့္ထားပါတယ္။ ဘာေပတံနဲ႔မွ မတုိင္းပါ။ အသက္နဲ႔ေတာင္ မတိုင္းတာပါ။ တဘက္လူရဲ႕ ဖြင့္ထားျခင္း မဖြင့္ထားျခင္းကသာ ကိုယ့္အတြက္ အဓိက ျဖစ္ပါတယ္။ သေဘာတရားနဲ႔ အႏွစ္သာရထက္ အသက္အ႐ြယ္က ပိုလည္း အေရးမႀကီးပါဘူး။

႐ိုေသထုိက္ရင္ ႐ုိေသလိုက္ဖို႔၊ ဦးၫႊတ္ထိုက္ရင္ ဦးၫႊတ္လိုက္ဖို႔ အဆင္သင့္႐ွိပါတယ္။

စာေရးသူတဦး said...

သာသနာ့၀န္ကို အမွန္တကယ္ ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြ အမ်ားႀကီးပဲ ရီတာ။ သူတို႔က လူျမင္သူျမင္ ေနေနၾကတာမဟုတ္သလို ငါတို႔ ဒါလုပ္ေနတယ္လို႔လဲ ေၾကြးေၾကာ္ေနၾကတာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္မ်က္စိေရွ႕ေမွာက္ မျမင္တာနဲ႔ သံဃာစစ္ သံဃာမွန္ နည္းတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရသလား။ ရီတာဟာ စစ္မွန္တဲ့ သံဃာေတာ္ေတြကို မဆည္းကပ္မိဘူးထင္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္လဲ အဲဒီလိုေနရာမ်ဳိးေတြကို မသြားတာလား။ အတုအေယာင္ဆိုတာက ပပလႊားလႊားေနတယ္၊ လူျမင္သူျမင္ေနတယ္။

ဘယ္ေလာက္ရွိရင္ မထြန္းကားဘူး၊ ထြန္းကားတယ္ ဆိုၿပီး အေရအတြက္နဲ႔ ျငင္းစရာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ထင္တယ္။ သာသနာေတာ္အတြက္ ဘာေတြ ေဆာင္ရြက္ေနၾကသလဲ … ဘယ္လို ေဆာင္ရြက္ေနၾကသလဲ … လုပ္ရပ္ေတြနဲ႔ ၾကည့္ၿပီး ဆံုးျဖတ္ရမယ္။ အထက္မွာ ေျပာခဲ့သလို ပရိယတၱိ၊ ပဋိပတၱိ၊ ပဋိေ၀ဓ သာသနာ သံုးရပ္ အထြန္းကားဆံုး တိုင္းျပည္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံပါပဲ။

“ေကာင္းပါၿပီ။ ဒါျဖင့္ အဲဒါေတြ ၾကည့္လိုက္၊ ၿပီးရင္ အာပတ္ျပန္ေျဖလိုက္လုပ္ၿပီး ထြန္းကားတဲ့ သာသနာေတာ္ကို တည္ေထာင္မယ္ဆို တည္ေထာင္ပါ။ ဘာမွ ဆက္ေျပာရန္မ႐ွိပါ။”

ဒီစကားဟာ အင္မတန္ အဆိုးျမင္စိတ္နဲ႔ ေရးတယ္လို႔ ယူဆတယ္။ ငယ္ရြယ္တဲ့ ရဟန္းပ်ဳိေတြ အေနနဲ႔ ကာမဂုဏ္ အာ႐ံုတခ်ဳိ႕ကို မေကာင္းမွန္း သိေပမဲ့ မပယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္ေသးတာမို႔ မွားယြင္းႏိုင္တယ္။ ဒါေတြကို ျပဳ႐ံုမွ်နဲ႔ သာသနာ ပ်က္မသြားဘူး။ မေကာင္းမွန္းသိလို႔ အျပစ္ရွိမွန္း သိလို႔ အာပတ္ ျပန္ေျဖၾကရတာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေတြကို ျပဳလိုက္ အာပတ္ေျဖလိုက္ လုပ္ၿပီး ထြန္းကားတဲ့ သာသနာ တည္ေထာင္ေနၾကတာ မဟုတ္ဘူး။ မိမိျပဳတဲ့ ပါရမီ ရင့္က်က္လာတာနဲ႔ အမွ် ကာမဂုဏ္ အာ႐ံုေတြကို ပယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္ၾကမွာ ျဖစ္တယ္။

“ဘယ္ေခတ္မွာပဲ ႐ွိ႐ွိ ႐ွိတာဟာ ႐ွိတာပါပဲ။ မေကာင္းတာဟာ မေကာင္းတာပါပဲ။”
(ဘုရင္ႀကီးက တန္ခိုးၾကီးပုဂၢိဳလ္ကို ဆြမ္းေလာင္းလွဴလိုက္ရတယ္ ဆိုတဲ့ ပီတိနဲ႔ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ ပိုမို ပြားမ်ားခဲ့တယ္။) ဒါဟာေကာင္းပါတယ္။ ဒါဟာ စိတ္သာ႐ွင္ေစာ ဘုရားေဟာပါ။ ဘုရင္ႀကီးဟာ အေၾကာင္းရင္းမွန္ကို မသိတာရယ္၊ သူ႔လူက ပါးပါးနပ္နပ္ေလွ်ာက္တင္ လိမၼာတာရယ္ေၾကာင့္ ကုသုိလ္စိတ္ျဖစ္သြားတာ ေက်နပ္စရာပါ။ ဒါေပမဲ့ ဆုိလိုရင္းနဲ႔ေတာ့ ဘာမွ မဆုိင္ပါ။”

ဘယ္ေခတ္မွာ ရွိရွိ မေကာင္းဘူး … ဟုတ္တယ္။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ကို အေၾကာင္းမဲ့ ထည့္ေရးတာ မဟုတ္ဘူး။ ေယာနိေသာ မနသိကာရ ကို နားလည္ေစခ်င္လို႔ပဲ။ ေယာနိေသာ မနသိကာရ ဆိုတဲ့ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္စြာ ႏွလံုးသြင္းျခင္း ဆိုတာ အင္မတန္မွ အေရးႀကီးတယ္။ ကိုယ့္အကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ မေကာင္းတဲ့ အာ႐ံုကို ျမင္ရပါေစ ႏွလံုးသြင္းေကာင္းရင္ အကုသိုလ္ကေန ကုသိုလ္ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို သိေစခ်င္တယ္။

ဒီအျဖစ္အပ်က္မွာၾကည့္ရင္ ရဟန္းတုဟာ အကုသလ ၀ိပါက္နဲ႔ ပမာတူတယ္။ မွဴးမတ္ဟာ ေယာနိေသာမနသိကာရနဲ႔ ပမာတူၿပီး ဘုရင္ႀကီးကေတာ့ ကုသိုလ္စိတ္နဲ႔ တူတယ္။

အကုသလ၀ိပါက္ + အေယာနိေသာ မနသိကာရ = အကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္တယ္။
အကုသလ၀ိပါက္ + ေယာနိေသာ မနသိကာရ = ကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္တယ္။

ဒီေတာ့ ေျပာခ်င္တာက ေလာကမွာ မေကာင္းတာေတြ ရွိတယ္၊ ကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္ၿပီး အကုသိုလ္စိတ္ ပြားမ်ားေနမယ့္ အစား ေယာနိေသာ မနသိကာရ ထားၿပီး ကုသိုလ္စိတ္ ပြားမ်ားေစခ်င္တယ္။

စာေရးသူတဦး said...

“ေရးခ်င္တဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္က အဲဒါပါပဲ။ ဒါကို ကုစားဖို႔ (သို႔) ကယ္တင္ဖို႔ဆိုရင္ ပထမဆံုး ဒါကို အရင္ျမင္ရမယ္။ ႐ွိေနတာေတြကို မ႐ွိဘူး၊ ဟုတ္ေနတာေတြကို မဟုတ္ဘူး ျငင္းေနလို႔ကေတာ့ ... ဟုတ္ကဲ့ ျငင္းခ်င္ရင္လဲ ျငင္းပါ။ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး။”

ဟုတ္ၿပီ။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ ရီတာဟာ စာေရးရာမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေရာက္ေအာင္ လိုရင္းေရာက္ေအာင္ မေရးႏိုင္ေသးဘူးလို႔ ယူဆရမွာပဲ။
ဒီကိစၥကို ဘယ္သူကမွ မဟုတ္ဘူးလို႔ ျငင္းမေနၾကပါ။ မျမင္တဲ့သူလည္း ရွိမယ္ မထင္ပါ။ အားလံုး သိျမင္ေနၾကတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကုစားဖို႔ ကယ္တင္ဖို႔က ပညာ ရွိမွရမယ္။ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ သေဘာေပါက္မွ ရမယ္။ မသိ နားမလည္တဲ့ လူေတြကို ဆြဲေဆာင္ သိမ္းသြင္းဖို႔က အဆိုးျမင္၀ါဒကို ေလွ်ာ့မွ ျဖစ္မယ္။ မာန္ကို ခ်မွ ျဖစ္မယ္။ အတၱကို တတ္ႏိုင္သမွ် နည္းေအာင္ လုပ္မွ ျဖစ္မယ္။ လူေတြနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြ သဟဇာတ ျဖစ္ေအာင္ျပဳၿပီး ရန္သူကို မိတ္ေဆြျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ယူမွ ရမယ္။

“ဒါဟာ ႏိုင္ငံေတြ၊ လူမ်ိဳးေတြ၊ မ်ိဳး႐ိုးေတြနဲ႔ မဆုိင္တဲ့ ပါရမီသက္သက္ ကိစၥလို႔ ယူဆပါတယ္။ ဘုရားကိုယ္တုိင္ ဘယ္မွာ ေမြးဖြားခဲ့တာပါလဲ။”

ဗုဒၶေမြးဖြားခဲ့တဲ့ တိုင္းျပည္ဟာ အခု ဘာျဖစ္ေနသလဲ။ ဗုဒၶသာသနာ ထြန္းကားေနပါသလား။ ေနာင္ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ၾကာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ငါ့သာသနာဟာ ဇနပုဒ္မွာ ထြန္းကားမယ္လို႔ ဗုဒၶက မိန္႔ခဲ့တယ္။ ျမန္မာျပည္ဟာ မဇၥ်ိမတိုင္းနဲ႔ ယွဥ္ရင္ ဇနပုဒ္ သာသာမွ်သာ ျဖစ္တယ္။

ႏိုင္ငံ၊ လူမ်ဳိး၊ မ်ဳိး႐ိုးဆိုတာ မဆိုင္ဘူး ေျပာလို႔ေတာ့ မရပါဘူး။ ေယဘုယ်ေျပာရရင္ေတာ့ ဆိုင္ပါတယ္။ မိမိပါရမီ အနည္းအမ်ားဆိုတာ ဘယ္သူမွ သိႏိုင္တာ မဟုတ္ဘူး။ မိရိုးဖလာေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာကို ကိုးကြယ္လိုက္တာမ်ဳိးေတြက အမ်ားစုပါ။ ဒီလိုမိ႐ိုးဖလာ ကိုးကြယ္လာရင္း ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ ဆရာသမားေတြေၾကာင့္ စစ္မွန္တဲ့ ဓမၼကို သိလာရတာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ မဂၤလသုတ္မွာပါတဲ့ “ပတိ႐ူပ ေဒသ၀ါေသာစ” မဂၤလာဟာ အလြန္အေရးႀကီးတယ္။ ပတိ႐ူပမွာ ေနမွာ ဆရာေကာင္းနဲ႔ ေတြ႔မယ္၊ ဒါန သီလ ဘာ၀နာ တရားပြားမ်ားႏိုင္မယ္။ အစြန္အဖ်ား ေ၀းလံသီေခါင္တဲ့ ေဒသမ်ဳိးမွာ ေမြးဖြားႀကီးျပင္းခဲ့ရင္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပါရမီရွင္ႀကီးျဖစ္ပါေစ … အပတိ႐ူပ အရပ္မွာ ဘာကိုမွ ေလ့လာစူးစမ္းႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ စိတ္တံခါးဖြင့္ထားလဲ အလကားပဲ။ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈလဲ ျပဳခြင့္ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ တရားအမွန္လဲ သိႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။

နတ္ကေတာ္ေနာက္ လိုက္ေနတဲ့သူေတြဆိုတာ စစ္မွန္တဲ့ ဓမၼကို မသိၾကတဲ့ မိ႐ိုးဖလာဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ျဖစ္မွာပါ။ တျခားဘာသာ၀င္ေတြ ဗုဒၶဘာသာကို သက္၀င္ ယံုၾကည္ကူးေျပာင္းလာၾကတယ္ဆိုတာလည္း သာသနာျပဳသူေတြေၾကာင့္ တေၾကာင္း၊ ဗုဒၶရဲ႕ တရားဟာ သိပၸံနည္းက် လက္ေတြ႔က်ေနတာက တေၾကာင္းေၾကာင့္ သူတို႔ေတြ ယံုၾကည္ ကိုးကြယ္လာၾကတာ ျဖစ္တယ္။

“သူက ပထမ ဘာသာတရား ထြန္းကားတယ္လို႔ စေျပာၿပီးမွ မထြန္းကားရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းေတြကို အဲဒီလို ေျပာပါတယ္။”

ရီတာဆိုလိုရင္းက မထြန္းကားဘူး ထြန္းကားတယ္ ဆိုတာထက္ သာသနာ ပ်က္စီးေၾကာင္း တရားေတြ မ်ားေနၿပီလို႔ ဆိုခ်င္ပံုရတယ္။ ဒါေပမဲ့
ျမန္မာျပည္မွာ သာသနာ ထြန္းကားပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အေႏွာင့္အယွက္ အဖ်က္အစီးေတြေတာ့ ရွိတယ္။ အဓမၼ၀ါဒီေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ဘယ္ေနရာမဆို ဒါမ်ဳိးေတြက ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သာသနာ မကြယ္ေသးပါဘူး။ သံဃာေတာ္ေတြက သာသနာေတာ္ သန္႔ရွင္း တည္တံ့ ျပန္႔ပြားေအာင္ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ ေနၾကဆဲပါ။

ၾကံဳလို႔ သာသနာ ကြယ္ရျခင္းကို ေျပာခ်င္တယ္။ သာသနာ ကြယ္ပံု ကြယ္နည္း ၅ မ်ဳိး ရွိတယ္။
(၁) ပရိယတၱိသာသနာလို႔ဆိုတဲ့ ပိဋကတ္ သံုးပံု ေတြ တစစ ကြယ္ေပ်ာက္ျခင္း။
(၂) ပဋိပတၱိသာသနာဆိုတဲ့ မဂ္ ဖိုလ္ရေၾကာင္း အက်င့္ေကာင္းေတြ ပ်က္ျပား ဆုတ္ယုတ္ ကြယ္ေပ်ာက္ျခင္း။
(၃) ပဋိေ၀ဓ သာသနာဆိုတဲ့ မဂ္ဖိုလ္ရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ တစစ ကြယ္ေပ်ာက္ျခင္း။
(၄) လိဂၤသာသနာ ဆိုတဲ့ ပရိကၡရာ ရွစ္ပါး ေဆာင္တဲ့ ရဟန္းသံဃာမ်ား တစစ ကြယ္ေပ်ာက္ျခင္း။
(၅) ဓာတုသာသနာဆိုတဲ့ ဗုဒၶနဲ႔ သာ၀ကမ်ားရဲ႕ ဓာတ္ေတာ္ ေမြေတာ္ေတြကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္သူ မရွိေတာ့ဘဲ ဓာတုေစတီမ်ား ကြယ္ေပ်ာက္ျခင္း။
ဆိုၿပီး ရွိတယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႔ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီ ၅ - မ်ဳိး မကြယ္ေပ်ာက္ေသးသမွ် သာသနာကြယ္တယ္ လို႔ မဆိုႏိုင္ဘူး။ ဒီ ၅-မ်ဳိး ရွိေနရင္ သာသနာ ထြန္းကားေနေသးတာပဲ။

Rita said...

(သာသနာ့၀န္ကို အမွန္တကယ္ ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြ အမ်ားႀကီးပဲ ရီတာ။ သူတို႔က လူျမင္သူျမင္ ေနေနၾကတာမဟုတ္သလို ငါတို႔ ဒါလုပ္ေနတယ္လို႔လဲ ေၾကြးေၾကာ္ေနၾကတာ မဟုတ္ဘူး။)

မွန္ပါတယ္။ ေႂကြးေၾကာ္ေနဖို႔ မလုိပါဘူး။ တကယ္လုပ္ရင္ လူသိတာပါပဲ။ ဒါမ်ိဳးေတြ အမ်ားႀကီး ႐ွိတာ လက္ခံပါတယ္။ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဟာ ေျပာလို႔ ေက်ာ္ခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။

(စစ္မွန္တဲ့ သံဃာကို မဆည္းကပ္မိဘူး ထင္တယ္) :) ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့ ဂါရေဝါစ ကို သတိမရေစတဲ့ အသံုးအႏႈန္းမ်ိဳးဟာ အဲဒါပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီ အသံုးအႏႈန္းမ်ိဳးဟာ လိုအပ္တယ္လို႔ ထင္ပါသလား။

ထားပါ။ လုပ္တဲ့သူ လုပ္လို႔ မလုပ္တဲ့သူက ပိုမ်ားတယ္ဆိုရင္ ဒါဟာ အႏုတ္လကၡဏာပါပဲ။ အဲဒီမွာ ေကာင္းတာေလးပဲ စိတ္ထဲ ေ႐ြးထည့္ဆုိလဲ ရပါတယ္။ လူတိုင္းဟာ ဒါမ်ိဳးစိတ္ထားတတ္ ထားႏိုင္ၾကပါတယ္။ ကိုယ့္စိတ္ထဲ ဒီ မဟုတ္တာ လုပ္ေနတဲ့ သကၤန္းဝတ္ေတြ အခ်ိန္ျပည့္႐ွိေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေျပာေရး႐ွိက ေျပာအပ္လွ၏ ပါပဲ။

ကိုယ့္အေနနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ့ သမုတိ သံဃာကို ယံုၾကည္ေလးျမတ္ပါတယ္။

(အေရအတြက္နဲ႔ ျငင္းစရာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ထင္တယ္။)
ေကာင္းပါၿပီ။ ကိုယ္ကေတာ့ အဲဒီ အေရအတြက္ဟာ ထိေရာက္ပ်ံ႕ပြားမႈရဲ႕ အတိုင္းအဆ လုိ႔ ေတြးေတာမိလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ထြန္းကားမႈကို တုိင္းတာစရာ ၫႊန္းကိန္းတခုလို႔ ျမင္မိလုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား လုပ္တာ မွန္တယ္။ ဗုဒၶဘာာသာရဲ႕ အႏွစ္သာရ ေကာင္းမြန္တာ မွန္တယ္။ ဒါေတြနဲ႔ တင္ၿပီးသြားေရာလား။ ဒီကိစၥက ကိုးကြယ္သူေတြၾကားထဲ ဘယ္အေရအတြက္နဲ႔ ေရာက္သလဲ မတိုင္းတာဘဲ ဘာနဲ႔ ျပဆိုမလဲ။ ကိုယ္ေတာ့ မစဉ္းစားႏိုင္တာ ေသခ်ာတယ္။ ဆရာေတာ္မ်ား ေကာင္းတာမြန္တာေတြ ေဟာၾကားၿပီး မၾကာမီေတာ့ ျပဳျပင္လာမယ္ ေမွ်ာ္လင့္ရေသာ သံဃာငယ္မ်ားႏွင့္ ကိုးကြယ္သူ အမည္ခံ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားက ေဟာၾကားဆံုးမၾကတာေတြနဲ႔ တလြဲသာ လုပ္တယ္ ဆုိရင္... ကိုယ့္ ဆုိလိုရင္းဟာ ဒါပါပဲ။

(ဗုဒၶေမြးဖြားခဲ့တဲ့ တိုင္းျပည္ဟာ အခု ဘာျဖစ္ေနသလဲ။ ဗုဒၶသာသနာ ထြန္းကားေနပါသလား။) အဲဒါ ဆုိလိုခ်င္တဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ သိပ္မဆိုင္ဘဲ ပါရမီနဲ႔ ဆုိင္တဲ့ ကိစၥကို ျပတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

(ကုစားဖို႔ ကယ္တင္ဖို႔က ...) အရင္ဆံုး ျမင္ရင္ ရပါၿပီ။ ေနာက္ကိစၥကေတာ့ ကိုယ္မျပည့္စံုရင္ ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေလာက္လုပ္ၿပီး၊ အၿပီးထိကို လုပ္ခ်င္စိတ္႐ွိၿပီး ျပည့္စံုတဲ့လူေတြက ဆက္လုပ္ပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ျပည့္စံုတဲ့သူ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ ကိုယ့္စာေတြ ဖတ္႐ံုနဲ႔ သိႏိုင္ပါတယ္။

(အပတိ႐ူပ အရပ္မွာ ဘာကိုမွ ေလ့လာစူးစမ္းႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။) မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စာေရးသူက ျမန္မာျပည္မွာ မဟုတ္ရင္ လို႔ ဆိုထားတဲ့ အတြက္ ျမန္မာျပည္ မဟုတ္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြက လို႔ ဥပမာေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပါရမီ မျမင္ရတာလဲ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပါရမီပါလာတဲ့အခါမွာ ဘယ္မွာေနေန ခ်ဉ္းကပ္ႏိုင္ၾကတာကို ေျပာလိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပါရမီ မပါလာေတာ့ ဘုရားပြင့္တဲ့ အရပ္မွာ လူျဖစ္တာေတာင္မွပဲ ဒီသာသနာကို ျမည္းစမ္းခြင့္ မရေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ေျပာလိုရင္းပါ။

(နတ္ကေတာ္ေနာက္ လိုက္ေနတဲ့သူေတြဆိုတာ စစ္မွန္တဲ့ ဓမၼကို မသိၾကတဲ့ မိ႐ိုးဖလာဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ျဖစ္မွာပါ။ တျခားဘာသာ၀င္ေတြ ဗုဒၶဘာသာကို သက္၀င္ ယံုၾကည္ကူးေျပာင္းလာၾကတယ္ဆိုတာလည္း သာသနာျပဳသူေတြေၾကာင့္ တေၾကာင္း၊ ဗုဒၶရဲ႕ တရားဟာ သိပၸံနည္းက် လက္ေတြ႔က်ေနတာက တေၾကာင္းေၾကာင့္ သူတို႔ေတြ ယံုၾကည္ ကိုးကြယ္လာၾကတာ ျဖစ္တယ္။)

ဒါကေတာ့ ျငင္းစရာမ႐ွိတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ ဒါဟာ ပါရမီ အႏုအရင့္ေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာလိုရင္းပါ။

ဟုတ္ပါၿပီ။ က်မ္းကိုး က်မ္းကား အခိုင္အမာ ႐ွိတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ထြန္းကားတယ္လို႔ ထားလိုက္ပါ။ ကိုယ္လက္ခံတာ မခံတာကေတာ့ အေရးမႀကီးပါ။ ဒီလုိပဲ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား ဒီလိုျဖစ္ေနတာေတာင္ သာသနာ ထြန္းကားေနတုန္းပဲ ဆုိရင္လည္း၊ ဘယ္သူဘာလုပ္ေနေန အေရးမႀကီးေတာ့ပါ။ ဒါေတြကို ကုစားဖို႔လည္း မလုိအပ္ေသးဘူးလို႔ပဲ ထားလိုက္ပါ။

တကယ္ပဲ သိပ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ဒီလူေတြ ဒီလုိျဖစ္ေနၾက ေနထိုင္ က်င့္ႀကံၾကတယ္ ဆိုတဲ့ ကိစၥ ဘာမွ မျဖစ္ေသးဘူးလို႔ စိတ္ထဲေတာ့ မထည့္ႏိုင္ေသးတာမို႔ ေျပသြားၿပီလို႔ေတာ့ မဆုိႏိုင္ေသးပါ။

ေဆြးေႏြးမႈကို ေက်းဇူးတင္တာေတာ့ အမွန္မို႔ ထပ္ေျပာပါရေစ။

Bino said...

Very good discussions between Rita and unknown writer.
I got some knowledge from above arguments.
I fully respected both of you.

I had read ကာလာမသုတ္.
My father explained the ကာလာမသုတ္.

It is very clear and acceptable.

In the past, I asked so many questions to believers who known well in Buddhism.

Most were accepted. But not all.
Prey for what?
To get something
to go heaven
To free from dangers
Meditation for what?
to get totally peace?

Some are still confuse.
Confuse means not yet clearly understand. not satisfy.

I'm still alive as a agnostic.
I had never been arrived at famous Pagodas in middle Burma.
I visited to some religion places, but it is not a piligrim trip.
I do the best way what I believe it.
BINO

Steve Evergreen said...

ရီတာကေတာ့မႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္ဇာတ္ကို ကိုယ္ႏိုင္ေအာင္က လို႕ပဲ ေျပာေတာ့မယ္ :)

Rita said...

အေရးထဲမွာ သူက တမ်ိဳး။
ဘာျဖစ္ေနလို႔ ဘာလာေျပာေနရျပန္တာလဲ။

Rita said...

(ငယ္ရြယ္တဲ့ ရဟန္းပ်ဳိေတြ အေနနဲ႔ ကာမဂုဏ္ အာ႐ံုတခ်ဳိ႕ကို မေကာင္းမွန္း သိေပမဲ့ မပယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္ေသးတာမို႔ မွားယြင္းႏိုင္တယ္။ ဒါေတြကို ျပဳ႐ံုမွ်နဲ႔ သာသနာ ပ်က္မသြားဘူး။)

ဒါဟာ သူတို႔ ပုထုဇဉ္မို႔ပါ ဆိုၿပီး ေလ်ာ့ေတြး ရမယ့္ အရာလို႔ ကိုယ္ေတာ့ ခုထိ လက္မခံဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ ဆိုေတာ့ လူပုထုဇဉ္မဟုတ္လို႔ပဲ။ လူလိုေနခ်င္ရင္ လူဝတ္နဲ႔ပဲေန႐ံု႐ွိမယ္။ သကၤန္းဝတ္ၿပီးထားရင္ေတာ့ ရဟန္းလိုက်င့္မွရမယ္။ ဒီလို မက်င့္လို႔ သာသနာ မပ်က္ဘူး။ မကြယ္ဘူးေျပာတယ္။ ဒါျဖင့္ ဒီလို က်င့္တဲ့သူေတြ မ်ားလာတာဟာ ထြန္းကားေနတာလား။

ပ်က္ျခင္း ကြယ္ျခင္းထိ မေရာက္ေပမယ့္ ဒါဟာ မထြန္းကားျခင္း တနည္း ေမွးမွိန္ျခင္းပဲ လို႔ ကိုယ္ကေတာ့ ယူဆတယ္။ သာသနာႀကီးရဲ႕ အႏွစ္သေဘာေကာင္းေနတာနဲ႔ပဲ က်န္တဲ့ လူေတြ သကၤန္းဝတ္ေတြ ဘာလုပ္လုပ္ ေကာင္းၿမဲ ေကာင္းဆဲပဲ လုိ႔ ယူဆရင္ေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ ေတြးတာျခင္း မတူေတာ့ဘူး။

တကယ္ေတာ့ ဘယ္သူမွလည္း ဒါေတြခ်ည္း ေခါင္းထဲထည့္ၿပီး အကုသိုလ္ ယူမေနဘူး။ လူဆိုတာ ငါငါငါနဲ႔ ငါ့အတြက္ ေကာင္းေအာင္ပဲ ဦးစားေပးစဉ္းစားေနၾကတာမို႔ ကိုယ့္အတြက္ ေကာင္းရာမြန္ရာ ေပးႏိုင္မယ့္ ေလးစားေလာက္သူေတြဆီကိုပဲ ခ်ဉ္းကပ္ၾကမွာ။ အဲဒီကိစၥ ဘယ္သူ႔ၫႊန္ၾကားခ်က္မွေတာင္ တကယ္ေတာ့ မလိုအပ္ဘူး။ လူ ဆုိတာ ကိုယ့္အတြက္ ကိုယ္ေတာ့ လုပ္တတ္တာခ်ည္းပဲ။ သို႔ေသာ္ ဆိုခဲ့ၿပီးသလို ေျပာေရး႐ွိရင္ေတာ့ ေျပာအပ္လွ၏ ပဲ။

အႏွစ္ကေတာ့ သကၤန္းဝတ္ရင္ ရဟန္းျဖစ္ၿပီ။ ပုထုဇဉ္မကလို႔ ဘာျဖစ္ျဖစ္ လူလိုေနခ်င္လို႔ မရေတာ့ဘူး။ လူလို ေနခ်င္ရင္ လူပဲလုပ္ေနဖို႔႐ွိတယ္။ သာသနာ့ေဘာင္ဆုိတာ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းျပဳရာအရပ္ မဟုတ္ဘူး။ မကြယ္႐ံု မကြယ္တာနဲ႔ ထြန္းကားတယ္ေျပာတာနဲ႔လည္း တကယ္ေတာ့ ေတြးၾကည့္ေလ မဆိုင္ေလပဲ။

Mar Mar said...

To,စာေရးသူတဦး
If possible, may I know your background whether you are monk or normal person.
To, Ma Rita,
I hope you may be the eldest or the youngest in your family. :DD
Have a nice day! with best wishes,

စာေရးသူတဦး said...

ေျပာေရးရွိက ေျပာအပ္လွ၏ ဆိုေသာ္လည္း အေျပာမတတ္ေတာ့ ဆဲသလို ျဖစ္မွာစိုးပါတယ္။ လူေတြ လိုက္နာက်င့္သံုး လက္ခံလာေအာင္ ေျပာရာမွာ အေျပာတတ္ဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ ကိုယ့္ဘေလာ့ကိုယ္ ထင္ရာ ျမင္ရာ ေရးမယ္ဆိုရင္လည္း သေဘာပါပဲ။

ရီတာ ေျပာခ်င္တဲ့ အခ်က္ေတြကို ေကာက္ႏုတ္ၾကည့္ၿပီး လိုရင္းကို ေျပာရရင္ …
(၁) ျမန္မာျပည္ဟာ ဗုဒၶဘာသာ အမ်ားစုရွိတဲ့ တိုင္းျပည္ျဖစ္လ်က္နဲ႔ ဘာသာတရားကို အမွန္တကယ္ ေလးစားလိုက္နာတဲ့သူ (လူပုဂၢိဳလ္/ ရဟန္း) တစတစ နည္းပါးေနျခင္း။
(၂) လူအမ်ားစုဟာ ကိုးကြယ္ရာ အမွားေနာက္ လိုက္ေနၾကျခင္း။ (ေဗဒင္၊ ယၾတာ)
(၃) ရဟန္းတု ရဟန္းေယာင္မ်ား မ်ားျပားေနျခင္း။
(၄) အဓမၼတရား (တရားအတု အေယာင္) မ်ား ေပၚထြက္ေနျခင္း။
(၅) တခ်ဳိ႕သူမ်ားကလည္း ထိုရဟန္းတု၊ တရားတုမ်ားေနာက္ လိုက္ပါေနၾကျခင္း။

ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြ အၾကမ္းဖ်ဥ္းေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သာသနာ မထြန္းကားဘူး လို႔ ဆိုတယ္။ ဘာေၾကာင့္ လူေတြ ဒီလိုျဖစ္ေနၾကတာလဲ၊ ဘယ္လို ကုစားမလဲ ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ အထက္ပါ စာကို ေရးတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ (ဟုတ္ မဟုတ္ေတာ့ မေသခ်ာပါ)
ဘာေၾကာင့္ ျဖစ္ေနရတာလဲ ဆိုတာ ရွင္းပါတယ္။ အထက္က ကြန္မန္႔ေတြမွာလဲ ေရးခဲ့ၿပီးၿပီ။ နည္းနည္း ထပ္ေရးပါမယ္။
အထက္ပါ အခ်က္ေတြကို မေရးခင္ အရင္ေျပာျပခ်င္တာက ခုေခတ္ဟာ ဆုတ္ကပ္ေခတ္လို႔ သိေစခ်င္တယ္။ ဆုတ္ကပ္ေခတ္မွာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြ မ်ားျပားတယ္။ အမွန္နဲ႔ အမွား ခြဲျခားသိသူ နည္းပါးတယ္။

(၁) ပုထုဇဥ္ အမ်ားစုဟာ ငတ္ျပတ္လာခ်ိန္မွာ သီလကို ေစာင့္ထိမ္းဖို႔ ခဲယဥ္းလာၾကတယ္။ အူမေတာင့္မွ သီလေစာင့္ႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ စကားပံုအမွားကို အမွန္ယူဆၿပီး (တကယ္က သီလေစာင့္ရင္ အူမ ေတာင့္တယ္) သီလအပ်က္ခံၿပီး အူမ ေတာင့္ေအာင္ လုပ္ၾကတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ခိုးတဲ့ ကိစၥ၊ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူကိစၥေတြ ျဖစ္ေနၾကတာပဲ။
ရဟန္းေတြမွာလဲ ထိုနည္းတူပါပဲ။ ျခိဳးျခံစြာ မက်င့္ႏိုင္ဘူး။ ကာမဂုဏ္အာ႐ံု ခံစားစရာ မ်ားျပားတဲ့ ေခတ္ၾကီးမွာ စိတ္အလိုလိုက္ၾကတယ္။ ေနာက္တခု ေျပာခ်င္တာက ရဟန္းေတြ ပ်က္စီးရျခင္းကေတာ့ ဒကာ/ဒကာမေတြ ေၾကာင့္လဲ အမ်ားႀကီးပါတယ္။ ကိုယ့္ဆရာေတာ္ သူ႔ဆရာေတာ္ ဂုဏ္ၿပိဳင္ၾကတယ္။ ဘယ္သူက ဘယ္ႏွစ္ဘြဲ႕ရ ဓမၼာစရိယ၊ ဘယ္သူကျဖင့္ ပီအိတ္ခ်္ဒီ စသျဖင့္ေပါ့။ ဒီလိုနဲ႔ တခ်ဳိ႕ ရဟန္းေတြလည္း နာမည္ေနာက္ ဂုဏ္ေနာက္ လိုက္ကာ ႐ိုးသားမႈကင္းေပ်ာက္လာၾကတယ္။

(၂) ပထမကြန္မန္႔မွာ ေျပာခဲ့သလို လူေတြဟာ ဒုကၡေရာက္လာရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈ နည္းပါးလာၾကတယ္။ အားကိုးရွာခ်င္ၾကတယ္။ ဒီအခါမွာ ကိုယ့္အိမ္ဦးခန္းမွာ စမၸါယ္ေနတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားကို ေမ့ေလ်ာၿပီး လူပုဂၢိဳလ္ေတြကို အားကိုးတႀကီး ေမးၾက ျမန္းၾကတယ္။ တကယ္တမ္း ေဗဒင္ဆိုတာ ေလ့လာစရာ ပညာရပ္သာျဖစ္တယ္။ ကိုးကြယ္စရာ မဟုတ္ဘူး။ ယၾတာဆိုတာကေတာ့ ေဗဒင္ေမးသူ သက္သာရာ သက္သာေၾကာင္း ေကာင္းမႈအလုပ္ ျပဳလုပ္ေစတာ ျဖစ္တယ္။ ယၾတာရဲ႕ အစဟာ ပထမကြန္မန္႔မွာ ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးတဲ့ နိပါတ္ေတာ္လာ ေမာင္ေက်ာင္းသားရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္က စတာပဲ ျဖစ္တယ္။

(၃) ရဟန္းတုေတြ မ်ားျပားရျခင္းကေတာ့ လူေတြရဲ႕ ၾကည္ညိဳမႈ သဒၶါတရားကို ခုတံုးလုပ္ကာ စားရေခ်ာင္ေအာင္ သကၤန္း႐ံုလိုက္ၾကတာပဲ ျဖစ္တယ္။ ခုေခတ္လို (ဆုတ္ကပ္ ေခတ္မွာမဆိုထားနဲ႔) ဟိုေခတ္ကပင္ ရွိတယ္ဆိုတာ အရင္ကြန္မန္႔ထဲမွာ ေဖာ္ျပထားၿပီးျပီ။

(၄ - ၅) ရဟန္းတုေတြ မ်ားလာတဲ့အတြက္ တရားတုေတြလည္း မ်ားလာတယ္။ တခ်ဳိ႕သူေတြဟာ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ေတြကို မိမိရဲ႕ အတၱေနာမတိနဲ႔ ျပင္ဆင္ ျဖည့္စြက္ၿပီး လူေတြအႀကိဳက္ လိုက္ေဟာခဲ့တာမ်ဳိးေတြ ျဖစ္လာၾကတယ္။ မသိနားမလည္တဲ့ လူေတြကလည္း အေျပာေကာင္း အေဟာေကာင္းရင္ သေဘာက်ၾကတယ္။ ယံုၾကည္ၾကတယ္။ အားကိုးၾကတယ္။ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ၾကတယ္။

ဒါဟာ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြပဲ။
ဘယ္လိုကုစားမလဲ … ဆိုတာကို ဆက္ေျပာမယ္။

စာေရးသူတဦး said...

မွားယြင္းျခင္းရဲ႕ အဓိက အခ်က္ကေတာ့ မသိလို႔ဘဲ။
မသိမႈ အ၀ိဇၨာေၾကာင့္ က်န္အကုသိုလ္ တရားေတြ ျဖစ္ပြားရတယ္။
ဒါဆို သိေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။
သိေအာင္ သင္မွရမယ္။ (ေလ့လာ၊ သင္ယူ၊ ဆည္းပူး)
သင္တဲ့ေနရာမွာလဲ ဆရာေရြးခ်ယ္မႈ မွန္ကန္ဖို႔လိုတယ္။
ဆရာမွားလို႔ တသံသရာလံုး ဒုကၡမ်ားရတဲ့ သာဓကေတြရွိတယ္။
အတုအေယာင္ေတြ မ်ားျပားေနတဲ့ ကာလႀကီးမွာ ဆရာစစ္ ဆရာမွန္ ဘယ္လို ေရြးခ်ယ္မလဲ။
ကိုယ္က ဘာမွမသိသူဆိုရင္ ဆရာမွား/မွန္ ဘယ္လို သိႏိုင္မလဲ။
အဲဒါက အေရးႀကီးပါတယ္။ မိမိမွာ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္ (အသိ) မရွိေတာ့ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္ဘူး။

ပထမအခ်က္ တာ၀န္ရွိတာက သာသနာ႔၀န္ထမ္းေနတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြမွာ တာ၀န္ရွိတယ္။ သူတို႔က ဘယ္တရားအစစ္ ဘယ္တရားအတု ခြဲျခားသိႏိုင္တယ္။ အဲဒီလို ခြဲျခားသိတဲ့အခါ ကိုယ့္ဒကာ ဒကာမေတြကို ေျပာျပတဲ့အျပင္ ႏိုင္ငံရဲ႕ အာဏာပိုင္ အစိုးရကို ေျပာျပရတယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြက အမွားအမွန္ ခြဲျခားသိၿပီး ေျပာျပ႐ံုပဲ တတ္ႏိုင္တယ္။ တကယ္တမ္း အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ရမွာက အစိုးရကပဲ ျဖစ္တယ္။
အစိုးရက ဒီတရားေတြဟာ အဓမၼ၀ါဒီတရားလို႔ လူသိရွင္ၾကား ေၾကျငာရတယ္။ ရဟန္းတုဆိုရင္ လူထြက္ခိုင္းရတယ္။ တရားတု စာအုပ္ေတြ ျဖန္႔ခ်ိ ပံုႏွိပ္ ေရာင္းခ်ျခင္းေတြကို တားဆီးရတယ္။ (သာသနာ သန္႔ရွင္းေရး ျပဳလုပ္ျခင္း) တရားအတုေတြ ရဟန္းအတုေတြဟာ အမိန္႔အာဏာနဲ႔ တားဆီးပိတ္ပင္မွ ရႏိုင္တယ္။ (ခု လက္ရွိျဖစ္ေနတာကေတာ့ အစိုးရကလဲ ႏိုင္ငံေရး မလုပ္ရင္ၿပီးေရာ ဘာလုပ္လုပ္ လက္ခံထားတာမို႔ မမွန္ကန္တဲ့ ေဟာေျပာခ်က္ေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္ပိုင္ MRTV4 ကေတာင္ တရား၀င္ လႊင့္ေနၾကတယ္၊)

ဒီလို တရားအတုေတြေၾကျငာရက္နဲ႔ ယံုၾကည္ေနၾကသူေတြကေတာ့ သူတို႔ အကုသိုလ္နဲ႔ သူတို႔မို႔ ဆြဲေခၚမရရင္ လႊတ္ထားလိုက္ ႐ံုပါပဲ။ (ျမတ္စြာဘုရားပင္လွ်င္ ကယ္တင္ႏိုင္တဲ့ သူကိုပဲ ကယ္တင္ပါတယ္)

ကိုင္း ဒီေလာက္ပါပဲ။ အခ်ိန္ကုန္တာမို႔ ဆက္မေျပာလိုေတာ့ဘူး။ မာမာရဲ႕ အေမးကို ေျဖပါမယ္။ ခုစာေရးသူဟာ ဘုန္းႀကီး မဟုတ္ပါဘူး။ သာမန္ လူပုဂၢိဳလ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။

Rita said...

(ေျပာေရးရွိက ေျပာအပ္လွ၏ ဆိုေသာ္လည္း အေျပာမတတ္ေတာ့ ဆဲသလို ျဖစ္မွာစိုးပါတယ္။)

ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ဆုိေတာ့ ကုိယ္က မ႐ိုေသထိုက္သူကို သြား႐ိုေသမိရင္ မဂၤလာတရားေတာ္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ၿပီး အမဂၤလာ ျဖစ္မွာစိုးသူ ျဖစ္လုိ႔ပါ။

ကိုယ္ေရးတဲ့ comment ေတြကို စိတ္ဝင္စားရင္ တခ်က္ ေစာေၾကာၾကည့္ပါ။ မဝင္စားရင္ မၾကည့္ပါနဲ႔။ ကိုယ္ကေတာ့ အေျပာအဆို အေတြးအေခၚအားျဖင့္ ေလးစားထိုက္တဲ့သူေတြကို မေလးမစား မတုန္႔ျပန္မိေသးဘူး ဆုိတာ ကိုယ့္ဘာသာ ေသခ်ာ ေျပာရဲပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ စကတည္း ရိသလိုလို ေထ့သလုိလုိ ေငါ့သလိုလုိ လာခဲ့ရင္ေတာ့ ကိုယ္က ကိုယ့္ဘာသာ သတိမထားမိခင္မွာကို ႏႊာဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ေဘာင္အျပင္ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မႏႊာဘူး။

ဆုိေတာ့ ေဆြးေႏြးေျပာဆုိလုိ႔ ရတဲ့ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခု အတြက္ အေျပာအဆုိ အသံုးအႏႈန္းအားျဖင့္ ရိလာ ေထ့လာ ေငါ့လာၿပီ ဆုိရင္ေတာ့ ကိုယ့္ဆီက ေလးစားမႈကို ရဖို႔ သိပ္မေသခ်ာေတာ့ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆုိေတာ့ မဂၤလာတရားေတာ္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ျပဳမိမွာ စိုးလို႔ပါ။

ဘုရားကိုယ္ေတာ္တုိင္ ေဆြးမ်ိဳးရင္းႀကီးျဖစ္တဲ့ ေဒဝဒတ္နဲ႔ သုဗၺဗုဒၶ (စာလံုးမေသခ်ာ) ကို ေလးစားခဲ့ပါသလား။ ထားပါေတာ့ ဒါကေတာ့ ဘုရားမို႔လို႔။ ဒါျဖင့္ ဘုရား႐ွင္ရဲ႕ တပည့္သာဝကေတြကိုေတာ့ မင္းတို႔ေတာ့ ႐ိုေသလိုက္ၾကပါလုိ႔ ၫႊန္ၾကားတာမ်ိဳး ႐ွိႏိုင္ပါသလား သိခ်င္မိပါတယ္။

(လူေတြ လိုက္နာက်င့္သံုး လက္ခံလာေအာင္ ေျပာရာမွာ အေျပာတတ္ဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။)
မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခုေရးလိုက္တဲ့ စာကေတာ့ ကုိယ့္အျမင္သက္သက္ကို ေျပာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္ဟာ ဒီလုိပဲ ျမင္ပါတယ္။

အဲဒီလုိ ေျပာတဲ့အခါမွာ ကိုယ္ဟာ သံဃာဆုိတဲ့ စကားလံုးကို လံုးဝ သံုးမထားတာ သတိထားမိပါလိမ့္မယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ သံဃာကို ကိုယ္ေဝဖန္စရာအေၾကာင္း ဘာမွ မ႐ွိလို႔ပါ။ သကၤန္းဝတ္ၿပီး မဟုတ္တာလုပ္တဲ့သူေတြကိုသာ ေျပာထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ လူေတြပါ။

ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရတာလဲ ဆုိတာနဲ႔ ဘယ္လို ကုစားမလဲ ဆုိတာေတြကို ေရးသားတင္ျပသြားလို႔ တကယ္ပဲ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျငင္းရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းျဖစ္တဲ့ ထြန္းကား၊ မထြန္းကားကိစၥေတာ့ ပါမလာဘူးလုိ႔ ထင္မိပါတယ္။ ကုစားဖို႔ လိုတယ္ဆုိေတာ့ မထြန္းကားလို႔ေပါ့လို႔ ကိုယ္လိုရာပဲ ဆြဲေတြးလိုက္ရမလား ေတြးမိပါတယ္။ ထြန္းကားေနတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ဘာမွ ကုစားစရာ မလုိဘူးလား လို႔ပါ။

***

Rita said...

ေနာက္တခုက မဆုိင္ေပမဲ့ ဆက္စပ္ၿပီး ေျပာမွာပါ။ စာေရးသူကုိ ရည္ၫႊန္းေျပာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ကိုယ့္အေနနဲ႔ အသံေကာင္းဟစ္ရင္ အင္မတန္ အၾကည္ညိဳပ်က္ပါတယ္။ ဒါဟာ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာကို အစပ်ိဳးတာပါ။ စာေရးသူနဲ႔ အထက္ပါ စာေၾကာင္း ဘာမွ မဆုိင္ပါ။ ေက်းဇူးျပဳၿပီး ဆက္ဖတ္ေပးရင္ ဘာကို ေျပာခ်င္တာလဲ သိပါလိမ့္မယ္။

ဥပမာ - အႏုပညာသမား တေယာက္က သူ သ႐ုပ္ေဆာင္တာ၊ သီခ်င္းဆုိတာ၊ စာေရးတာ စသျဖင့္ အႏုပညာ လႈပ္႐ွားမႈ တခုခု လုပ္တာဟာ ပရိသတ္ အတြက္ပါ လုိ႔ ေျပာတာကို ၾကားရရင္ အင္မတန္ စိတ္ကသိကေအာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အႏုပညာသမား ဆုိတာ အႏုပညာကို မလုပ္ရ မေနႏိုင္လုိ႔ လုပ္တာပါ။ သူ႕ဘာသာ လုပ္ခ်င္လို႔ကို လုပ္ေနတာပါ။ အဲဒါကို ပရိသတ္အတြက္ လုပ္ေနရတာပါလို႔ ေျပာရင္ (ဟုတ္ကဲ့ သူ႕လြတ္လပ္ခြင့္မို႔ ေျပာခ်င္တာ ေျပာလို႔ ရပါတယ္။ ကိုယ္နဲ႔ ဘာမွ မဆုိင္။ သူ႕ပရိသတ္ေတြ ေက်နပ္ၾကရင္ ၿပီးတာပါပဲ)။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ကေတာ့ အဲဒီလူမ်ိဳးဟာ အိေညာင့္ေညာင့္နဲ႔ ႐ိုးသားမႈ မ႐ွိသူလို႔ပဲ သတ္မွတ္ပါတယ္။ ႀကံဳလို႔ ေျပာရရင္ "ေျဖၾကည့္သူမ်ား" ဟာ အဲဒီ အေတြးကေန အေျခခံလုိ႔ ေရးခဲ့မိတဲ့ post ျဖစ္တယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ ဘေလာ့ဖြင့္ၿပီးစာေရးတာဟာ ကိုယ္ အႏုပညာသမား မဟုတ္ေပမဲ့ ေရးခ်င္လို႔ ေရးတာပါ။ မေရးရ မေနႏုိင္လို႔ ေရးတာပါ။ ဘယ္သူ႕အတြက္လို႔မွ အသံေကာင္း ဟစ္ၿပီး မေရးပါဘူး။ ကိုယ့္အျမင္ကို ကိုယ္ေျပာမယ္။ အဲဒီအခါမွာ အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ ေဆြးေႏြးလာသမွ်ကို တူညီစြာ ျပန္ေဆြးေႏြးပါတယ္။ ဘယ္ေသာအခါမွ ရန္စြယ္ေငါေငါ မလုပ္ပါဘူး။

ေရးရင္းနဲ႔ ပရိသတ္ရလာတဲ့ အခါမွာ သူတို႔ကို ကိုယ္ အေလးထားပါတယ္။ ကိုယ္စာေရးရတဲ့ ကိစၥနဲ႔ ဘာမွ မဆုိင္တဲ့ ကိစၥကို ေတာင္းဆုိလာရင္ေတာင္ ကိုယ္တတ္ႏိုင္ရင္၊ သိရင္ ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္လာမိပါတယ္။ လုပ္လဲ လုပ္ေပးပါတယ္။ ဒီလုိပဲ သူတို႔ဆီကေန ကိုယ္ျပန္ယူခဲ့ရတဲ့ အရာေတြလည္း ႐ွိပါတယ္။ စာအုပ္ သီခ်င္း ဆိုတာမ်ိဳးေတြက စလို႔ အႀကံဉာဏ္ထိပါပဲ။ ဒါက ကိုယ္က ေရးသူအျဖစ္နဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႕ဖတ္သူၾကားမွာေပါ့။ ဒီလိုပဲ ကိုယ္က ဖတ္သူ ျဖစ္သြားတဲ့ အခါမွာလည္း သူတို႔ဘာသာ ကိုယ့္ရည္႐ြယ္ၿပီး ေရးတာ မဟုတ္တာေတာင္မွ ဖတ္လုိက္လို႔ ဘဝင္က်စရာေတြ႕ရင္ အင္မတန္ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။

ဒါေတြကို တကယ္ပဲ ေလးေလးနက္နက္ သိမွတ္ပါတယ္။ အဲလို ေနရတာကို ေက်လည္း ေက်နပ္ပါတယ္။ တန္ဖိုးလည္း ထားပါတယ္။

သို႔ေပမယ့္ ကိုယ္သည္ ပရိသတ္ ဖတ္ရေအာင္ စာေတြေရးၿပီး တင္ေပးေနတာပါလို႔ အိေညာင့္အိေညာင့္ ေျပာတတ္တာေတြကို ၾကည္ညိဳေလ့ ႐ွိသူ မဟုတ္ေတာ့... ကိုယ့္ဘာသာလဲ ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာပါဘူး။ ကိုယ့္စာသည္ ကိုယ့္ အေတြးအျမင္ကို တင္ျပထား႐ံုသက္သက္ပါပဲ။ ကိုယ့္ဖန္တီးမႈတခ်ိဳ႕ကို ခ်ျပထား႐ံု သက္သက္ပါပဲ။

ဒါေပမဲ့ ဘယ္သူနဲ႔မွ ျပႆနာ မျဖစ္ေအာင္ ဆုိတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ကိုယ့္ဘေလာ့ကို ဟီးဟီးဟားဟားေလးပဲ ေရးမယ္ေလ ဆုိတဲ့ စိတ္မ်ိဳးကေတာ့ လံုးဝ မ႐ွိပါ။ ဘာျဖစ္လို႔ ဆုိေတာ့ ျပႆနာဆိုတာကို လံုးဝ မေၾကာက္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီအခါမွာ သေဘာထားမတိုက္ဆုိင္တာအတြက္ ရိမယ္ ေငါ့မယ္ ေထ့မယ္ ဆုိလို႔ကေတာ့ လာခဲ့ ျပန္ႏႊာေပးလိုက္မယ္ ဆုိတဲ့စိတ္ဟာ လွစ္ခနဲ ထလာေတာ့တာပဲ။ ဘာျဖစ္လို႔ဆုိေတာ့ သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔ေတာင္ မေလးစားလို႔မွ ဘယ္သူမွန္း မသိတဲ့ identity နဲ႔ လာရိေသးတာ ကိုယ္က ဘာျဖစ္လုိ႔ သူတို႔ကို ျပန္ေလးစားရမွာလဲ ဆုိတဲ့ အေတြးေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီစိတ္ဟာ မေကာင္းပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ မေလးစားထိုက္ရင္ ဥေပကၡာျပဳႏိုင္ဖို႔သာ ေကာင္းတာပါ။ ဒါေပမဲ့ အဲေလာက္ထိေတာ့ မျပည့္ဝေသးလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

သို႔ေသာ္ မေလးစားထုိက္တဲ့ အျပဳအမူ အေျပာအဆိုမ်ိဳးနဲ႔ လာခဲ့တဲ့သူေတြကိုေတာ့ ကိုယ့္ဆီက ေလးစားသမႈရဖို႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေမွ်ာ္လင့္ပါနဲ႔ လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဘုရားေဟာတဲ့ မဂၤလာတရားေတာ္နဲ႔ မကိုက္ညီမွာ စိုးလို႔ပါ။ ဥေပကၡာေပးႏိုင္ေအာင္ေတာ့ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ႀကိဳးစားပါမယ္။

Anonymous said...

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တေယာက္ မဟုတ္ေပမဲ့ စိတ္၀င္စားလုိ႕ ဖတ္ၾကည့္ပါတယ္ စာဖတ္သူတဦး ေရးထားတာေလးေတြကုိ သေဘာက်မိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕မ်ားၾကေတာ့ ဇြတ္ကုိ အႏုိင္လုိခ်င္တုန္း ျငင္းခ်င္တုန္းပါ့လား မရီတာေရ ကုိအဲဗားဂရင္း ေျပာသလုိ ကုိယ့္ဇာတ္ကုိ ကုိယ္ႏုိင္ေအာင္ကႏုိင္ပါေစ

Rita said...

အဲဒီလို ဘာအေထာက္အထားမွ မျပဘဲ ေျပာ႐ံုေျပာတာထက္ စာရင္... ဘယ္ေနရာမွာ နည္းလမ္းမက်ျဖစ္ေနတာလဲ။ ဘယ္ေနရာမွာ ကိုယ္ေျပာတာေတြ ဟာ ေနတာလဲ။ ဘယ္ေနရာမွာေတာ့ လြဲေခ်ာ္ျငင္းၿပီး ဇြတ္ အႏိုင္ယူထားတာလဲ။ ဘယ္ေနရာမွာေတာ့ ကိုယ့္ဇာတ္ကိုယ္ မႏိုင္ ျဖစ္ေနတာလဲ ဆုိတာ ေထာက္ျပၿပီးေျပာရင္ ပိုေကာင္းပါလိမ့္မယ္။

ဘာမွ မျပဘဲ ေကာက္ခ်က္ေလးခ်႐ံုနဲ႔ေတာ့ ဘာမွ ျဖစ္မလာပါဘူး။ လူဆိုတာ ကိုယ့္အမွားကိုယ္လဲ ေတာ္႐ံုမျမင္ပါဘူး။ အဲဒီအခါ အခ်က္အလက္နဲ႔ ေထာက္မွ အခ်က္အလက္နဲ႔ ျပန္ေျဖလို႔ရမယ္။ ဘာမွ မပါဘဲ ေျပာ႐ံုေျပာတာေတာ့ လူတုိင္း ေျပာတတ္တဲ့ အျပင္ ကာယကံ႐ွင္ကလည္း ဘာကို ေျပာေနမွန္းမသိေတာ့ ဘာမွ အေရးတယူ ႐ွိမွာ မဟုတ္ဘူး။

ဒီေတာ့ အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ အခ်ိန္မေ႐ြးလာေျပာပါ။ comment တက္မွာစိုးရင္ email ပို႔ပါ။ ကိုယ္က ေျဖ႐ွင္းဖို႔ ဝန္ေလးတတ္သူ မဟုတ္သလို ေဆြးေႏြးခ်င္လို႔ကို အားလံုးဖြင့္ထားတဲ့ သူပါ။

အက်ိဳးအေၾကာင္းမပါတဲ့ ေကာက္ခ်က္ေတြကိုေတာ့ ကိုယ္ဘာမွ အေရးမယူႏိုင္ပါ။

Rita said...

ျငင္းခုန္တယ္ပဲ ေျပာေျပာ၊ ေဆြးေႏြးတယ္ပဲ ေျပာေျပာ အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္းသင့္သာ မ႐ွိခဲ့ရင္ အခ်က္အလက္နဲ႔ ေထာက္ကြက္ဆိုတာ ႐ွိကို ႐ွိရတယ္လို႔ ကိုယ္ကေတာ့ ခံယူပါတယ္။

စာေရးသူ ေရးသြားတဲ့ ေနာက္ဆံုး comment ႏွစ္ခုဟာ ေကာင္းမြန္တဲ့ comment ၊ တန္ဖိုး႐ွိတဲ့ comment ဆိုတာ ကိုယ္လက္ခံလို႔ ေက်းဇူးစကားလဲ ဆိုခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ စကားအျဖစ္ေရးတာ မဟုတ္ပါဘူး။

သို႔ေသာ္ အစြန္းထြက္တဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ သူနဲ႔ကိုယ္ စေျပာခဲ့ကတည္းက ေျပာခဲ့ေသာ အေၾကာင္းသည္ ကိုယ့္ဘက္က ဒါေတြျဖစ္လို႔ ကိုယ္က မထြန္းကားဘူး ခံယူတယ္ ေျပာတယ္။ သူက ဒါေတြျဖစ္သည့္တုိင္ေအာင္ ထြန္းကားတုန္းပဲ ဆုိတယ္။

ေနာက္ဆံုးမွာ ျဖစ္တာေတြကို ဒီလုိ ကုစားရမယ္ေျပာတယ္။ ဒါျဖင့္ သူနဲ႔ကိုယ္ စေျပာခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာအတြက္ ေကာက္ခ်က္က ဘာလဲ၊ အဲဒါ ပါမလာေတာ့လို႔ ကိုယ္က ျပန္ေမးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူနဲ႔ ကိုယ္ ေျပာတာသည္ ကုရ မရ ေျပာၾကတာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္ေမးထားတာကလဲ ဘယ္လိုကုမလဲ ေမးထားတာ မဟုတ္ဘူး။ (သို႔ေသာ္ သူေျဖလိုက္တဲ့ နည္းလမ္းနဲ႔ အယူအဆေတြ အတြက္ ကိုယ္ေက်နပ္ေက်းဇူးတင္တာ အမွန္ပါ)

ဒါေပမဲ့ ဘယ္ေလာက္ပင္ ေကာင္းပင္ေကာင္းညားလဲ ကိုယ္တို႔ အစဦး ေဆြးေႏြးရတဲ့ ကိစၥနဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္တာေတာ့ အမွန္ပဲ။

ကိုယ္က ကုစရာ မ႐ွိဘူး။ ကုစရာ မလိုဘူး ေျပာထားတာ မဟုတ္တဲ့ အတြက္ ဒီလို ကုရမယ္လို႔ ေျပာတာဟာ ကနဦးလမ္းေၾကာင္းနဲ႔ ဘာမွ မဆုိင္တာ အမွန္ပဲ။

Anonymous said...

စာဖတ္သူေပးထားတဲ့ ကြန္မန္႔ေတြ အရမ္းေကာင္းတယ္္။ စာေရးသူရဲ႕ တုန္႔ျပန္္မႈကေတာ့ ေဒါသေတြထြက္ၿပီး ရန္ေတြ႕ တာနဲ႔တူေနၿပီ။ ဘယ္ေနရာမွာလဲ မေမးပါနဲ႔။ ကြန္မန္႔တုိင္းလုိလုိပါပဲ။ စကားမစပ္ နင္က အညာသူလား ?/? မဟုတ္ဘူးဆုိလည္း နင္္က အဲ့ဒိီရုပ္ေပါက္ေနလုိ႔ပါ။

Rita said...

:))))

ဟုတ္ပါၿပီ။ ကိုယ့္ရဲ႕ ရန္လိုေနတဲ့ blog မွာ ခုလို မိေကာင္းဖခင္သားသမီး ပီပီသသ သံုးႏႈန္း ေျပာဆုိၿပီး လာေရာက္ comment ေပးတာ အင္မတန္ ဝမ္းသာ မိပါတယ္။

ေနာက္လည္း ခုလို အေျပာအဆိုမ်ိဳးေတြနဲ႔ လာခဲ့ပါဦး။

:))))

Bino said...

Great!
Your are very very smart. Brave.
Carrying on.

I can read your content.
Everybody has duty and responsibility.
A team leader has more duty and responsibility.
The Governor must follow according to rules and regulations.
ရဟန္း must strictly follow according to သံဃာ ၀ိနည္း
We, public people must follow law and order of Governor.
We also should regard each other under the limited human right in our Country.
If everybody undertook each duty and responsibility, everything will go well.
If not, something will go wrong.

ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြ မ်ားျပားတယ္။
same thing in the past.

ဆုတ္ကပ္ေခတ္မွာ
Bearing in mind "new generation IQ is much higher than old generation"

Remember!
All are quickly growth in Globalization.

BINO

စာေရးသူတဦး said...

ရီတာေရ …
ၿပီးခဲ့တဲ့ ကြန္မန္႔ကို ေနာက္ဆံုးကြန္မန္႔ဆိုၿပီး ေရးခဲ့တာပဲ။ ဒါေပမဲ့ ရီတာက မၿပီးႏိုင္ဆက္လာတာနဲ႔ ထပ္ေရးလိုက္တယ္။
အဲဒီကြန္မန္႔ေရးတာက ရီတာနဲ႔ ျငင္းခ်င္လို႔ မဟုတ္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ေျပာၿပီးသားေတြ မလိုအပ္တာေတြမို႔ ဆက္မေရးခ်င္ေတာ့ေပမဲ့ ရီတာက ေျပာေရးရွိက ေျပာအပ္လွ၏ ဆိုလို႔ “ေျပာခ်င္ရင္ ဒီလိုေျပာလို႔ရတယ္” ဆိုၿပီး ေရးျပထားတာပါ။
စာဖတ္သူေတြ လက္ခံလာေအာင္ ေရးတာမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္အျမင္ကိုယ္ ေရးတယ္ ဆိုေပမဲ့ စာေရးရာမွာ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတယ္။
(၁) ကိုယ္တေယာက္ထဲအတြက္ ကိုယ္ေရးျခင္း (public ကို ျပရန္မလို)
(၂) တျခား တစံုတေယာက္အတြက္ ေရးျခင္း (စာပို႔ျခင္း၊ ေမးလ္ပို႔ျခင္း)
(၃) အမ်ားသူငါ ဖတ္႐ႈဖို႔ေရးျခင္း (စာ နယ္ ဇင္း ႏွင့္ ၀က္ဘ္ဆိုက္မ်ား, ဖိုရမ္မ်ားတြင္ ေရးျခင္း)

ရီတာအခုေရးတာက နံပါတ္ ၃ နဲ႔ ကိုက္ညီတယ္။
“ပရိသတ္ဖတ္ရေအာင္ တင္ေပးေနတာပါလို႔ အိေညာင့္အိေညာင့္ ေျပာတတ္တာေတြကို …”
မဟုတ္ရင္ အမ်ားဖတ္ဖို႔ တင္ရန္မလိုဘူး။ ကိုယ့္အေတြးအျမင္ကို တင္ျပထားတယ္ ကိုယ္ဖန္တီးထားတာကို အမ်ားေရွ႕ခ်ျပတယ္ ဆိုကတည္းက အမ်ားဖတ္ဖို႔ပဲ။ ဘယ္လိုပဲ မဟုတ္ပါဘူးဆိုဆို အမ်ားဖတ္ဖို႔ ရည္ရြယ္တယ္ဆိုတာ ရွင္းတယ္။

ဒီေတာ့ အဲဒီလို အမ်ားသူငါ ဖတ္႐ႈဖို႔ ေရးမယ္ဆိုရင္ အခ်က္ (၅) ခ်က္နဲ႔ ျပည့္စံုရမယ္။ (က) ေခတ္ရဲ႕ အေျခအေန (situation)
(ခ) စာေရးသူရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ (၀ါ) ေစတနာ (intention)
(ဂ) အေၾကာင္းအရာ (matter)
(ဃ) ခ်ဥ္းကပ္နည္း (၀ါ) ေဇာင္းေပးျခင္း (approach)
(င) အေၾကာင္းအက်ဳိး (၀ါ) ေရွ႕ေနာက္ ဆီေလ်ာ္ ညီညြတ္ျခင္း (consistency)

စာဖတ္သူကလဲ အဲဒီ ၅ ခ်က္ကို ရွာေဖြဖတ္႐ႈရမယ္။ အဲဒီ ၅ ခ်က္ကလဲ ေပၚေပၚထင္ထင္ ရွိမေနရဘူး။ ေပၚေပၚထင္ထင္ရွိေနရင္လဲ ေဒါသသင့္တယ္။ ထားပါေတာ့ …
ဒီ ၅ ခ်က္ထဲက အေရးအႀကီးဆံုးက ေဇာင္းေပးျခင္းပဲ။ ရီတာရဲ႕ပို႔စ္ကို ဖတ္ၿပီး ရီတာ ေဇာင္းေပးခ်င္တဲ့ အခ်က္က ေရွ႕ကြန္မန္႔မွာ ေျပာခဲ့တဲ့ “ဘာေၾကာင့္လဲနဲ႔ ကုစားျခင္း” ဆိုတာကို ျမင္လို႔ အဲဒီအခ်က္ကို ေကာက္ႏုတ္ၿပီး ေရးခဲ့တာ။

သာသနာထြန္းကားျခင္း မထြန္းကားျခင္းကို အေရွ႕က ကြန္မန္႔ေတြမွာ ေရးခဲ့တယ္။ သာသနာ ၃ ရပ္ (ပရိယတ္၊ ပဋိပတ္၊ ပဋိေ၀ဓ) ရွိေနတာ သာသနာထြန္းကားေနတာပဲ။ သာသနာ မကြယ္ေသးရင္ သာသနာ ထြန္းကားေနေသးတာပဲ။ သာသနာ ကြယ္တယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုဆိုတာလဲ ရွင္းျပၿပီးၿပီ။ သာသနာ မကြယ္ေသးသမွ် သာသနာ ထြန္းကားေနေသးတယ္။ သာသနာ ထြန္းကား မထြန္းကားကို ရီတာက အေရအတြက္နဲ႔ တိုင္းတာလိုတယ္။ အေရအတြက္နဲ႔ တိုင္းတာမယ္ဆိုရင္ တိက်ေအာင္ survey လုပ္ရမယ္။ အဲဒီလိုလုပ္သည့္တိုင္ တိက်မွန္ကန္မယ္လို႔ မဆိုႏိုင္ဘူး။

ဒါ့အျပင္ သာသနာ အထြန္းကားဆံုး အခ်ိန္လို႔ ေျပာရမယ့္ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္ အခါတုန္းကေတာင္ ဘုရားပြင့္တဲ့ ေဒသမွာ ဒိ႒ိအမ်ဳိးေပါင္း အမ်ားႀကီးရွိခဲ့တယ္။ အယူမွား ကိုးကြယ္မႈမွားသူေတြ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့တယ္။ ဘုရားေယာက္ဖ ေဒ၀ဒတ္ကိုယ္တိုင္ေတာင္ အယူမွားခဲ့တာပဲ မဟုတ္လား။ ဒီေတာ့ ဒီလိုမ်ဳိးေတြ ရွိေနတာနဲ႔ သာသနာမထြန္းကားဘူး မဆိုႏိုင္ဘူး။

ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ အမွန္နဲ႔ အမွား၊ အစစ္နဲ႔ အတု၊ အျပဳနဲ႔ အဖ်က္ ဆိုတာ ဒြန္တြဲ ရွိၾကတယ္။ အတုေတြျမင္တာနဲ႔ အစစ္မရွိဘူး မဆိုႏိုင္ဘူး။ ဒီေတာ့ ထြန္းကား မထြန္းကား ျငင္းေနၾကမယ့္အစား သာသနာ သန္႔ရွင္း တည္တံ့ ျပန္႔ပြားေအာင္ တတ္ႏိုင္တဲ့ ဘက္က ေထာက္ပံ့ ကူညီၾကဖို႔ပါပဲ။

ေ၀ဖန္ရတာလြယ္တယ္၊ ကိုယ္တိုင္က်င့္ႀကံဖို႔က ခက္ပါတယ္။
ကိုယ့္ရဲ႕ အတိတ္ကံကို မျမင္ႏိုင္သလို သူတပါးရဲ႕ ကံေတြကိုလဲ မသိႏိုင္ဘူး။ လူတေယာက္ဟာ အရက္သမား၊ လူသတ္သမားပင္ ျဖစ္လင့္ကစား အေလာင္းေတာ္ေတြလဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ (အဂၤုလိမာလကိုၾကည့္)
ဒါေၾကာင့္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မျပစ္မွား မေစာ္ကားဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ျပစ္မွားမိရင္ ကိုယ့္အတြက္ အလြန္အျပစ္ႀကီးႏိုင္ပါတယ္။
ဂါရ၀ နိ၀ါတ ႐ိုေသတယ္ဆိုတာ ဦးညြတ္ေနဖို႔ မဟုတ္ပါ။ ထိုင္ရွိခိုးေနဖို႔လဲ မလိုပါ။ သို႔ေသာ္ ေဒါသသင့္တဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြ မလိုအပ္ဘဲ ထည့္ေရးထားတာဟာ အဂါရ၀ ျဖစ္လို႔ ေျပာျခင္းျဖစ္တယ္။ (ဘာေတြလဲ ဆိုတာ ျပန္မေကာက္ႏုတ္ေတာ့ပါဘူး။)
(သင္ေကာင္းလွ်င္ ကၽြႏ္ုပ္မဆိုးပါ) ဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုေကာင္းမွ ကိုယ္ကလဲ ေကာင္းႏိုင္မယ္ဆိုတာ မွားေနတဲ့ အယူအဆပါ။ ကိုယ့္ရဲ႕ လုပ္ရပ္က သူမ်ားေပၚ မူတည္ မွီခိုေနတယ္ဆိုတာ ဘယ္ဟုတ္မလဲ။ သူ႔ေၾကာင့္ ငါဒီလို လုပ္ရတာပါဆိုေတာ့ ကိုယ့္မွာ ခိုင္မာတဲ့ စိတ္ဓာတ္မရွိသလို ျဖစ္ေနတယ္။ နဂိုထဲက ကိုယ့္တိက်ခိုင္က်ည္ မွန္ကန္တဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ (သင္ဆိုးလဲ ကၽြႏ္ုပ္ေကာင္းပါမည္) ဆိုၿပီး ကိုယ့္အေပၚ ေကာင္းေကာင္း မေကာင္းေကာင္း ကိုယ့္ဘက္က မေျပာင္းလဲတဲ့ သေဘာထားရွိဖို႔ အေရးႀကီးတယ္ လို႔ ေျပာရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္ပါတယ္။

Rita said...

(“ေျပာခ်င္ရင္ ဒီလိုေျပာလို႔ရတယ္” ဆိုၿပီး ေရးျပထားတာပါ။) ဟုတ္ကဲ့ပါ အဲဒီ အတြက္ ေက်းဇူးတင္တယ္ ဆုိတာလည္း ေျပာခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာတကယ္ကို ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလို ေျပာလို႔ရတယ္ ဆုိတာ စာေရးသူ ရဲ႕ အေျပာျဖစ္ပါတယ္။ အင္မတန္ ေကာင္းမြန္တယ္ ဆုိတာလဲ ဝန္ခံပါတယ္။

သို႔ေသာ္ ကိုယ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ ဘာေတြေၾကာင့္ သာသနာ မထြန္းကားဘူးထင္ရတာလဲ ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကို ဒါေတြေၾကာင့္ မထင္တာပါ လို႔ ျပန္ေျပာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာေရး႐ွိက ဆုိတာ ဒါပါပဲ။ ဘာေတြေၾကာင့္ ထင္တာလဲ ဒါေတြေၾကာင့္ထင္တယ္။ ဒါပါပဲ။ ဒါကို ဒီလုိ ေရးျပလို႔ ရတယ္ ဆုိတာကေတာ့ ေနာက္ဆက္တြဲ ကိစၥသာလွ်င္ ျဖစ္ပါတယ္။ :)

(မဟုတ္ရင္ အမ်ားဖတ္ဖို႔ တင္ရန္မလိုဘူး။ ကိုယ့္အေတြးအျမင္ကို တင္ျပထားတယ္ ကိုယ္ဖန္တီးထားတာကို အမ်ားေရွ႕ခ်ျပတယ္ ဆိုကတည္းက အမ်ားဖတ္ဖို႔ပဲ။)

မွန္ပါတယ္။ တင္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အမ်ားဖတ္ေစခ်င္လို႔ပဲ။ ပန္းခ်ီကားခ်ိတ္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ လူၾကည့္ေစခ်င္ ခံစားေစခ်င္လုိ႔ပါပဲ။ မဂၢဇင္းတုိက္ ပို႔လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ လူဖတ္ေစခ်င္လုိ႔ပါပဲ။ ဘေလာ့ေပၚတင္တာကလဲ လူဖတ္ေစခ်င္လုိ႔ပါပဲ။

ဒါနဲ႔ပဲ အႏုပညာသမား ဆုိသူေတြဟာ လူေတြအတြက္လုပ္ေနတာလို႔ ေျပာလို႔ ရပါသလား။ သူတို႔ ဖန္တီး ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ေခါင္းထဲ မ႐ွိပါဘူး။ သူတို႔လုပ္ခ်င္တာကို လုပ္လုိက္တာပါပဲ။ ဥပမာ အေဖ့အတြက္ ေမြးေန႔ေရးရင္ အေဖေတာ့ ႐ွိမယ္။ ခ်စ္သူအေၾကာင္း ေရးရင္ ခ်စ္သူေတာ့႐ွိမယ္။ ပရိသတ္ေတြအတြက္ဆုိတာကေတာ့ အႏုပညာမွာ မ႐ွိပါဘူးလို႔ ခံယူပါတယ္။ ဒါဟာ ကဲ့ရဲ႕စရာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ဒါ သေဘာသဘာဝကို ေျပာတာျဖစ္ပါတယ္။ ပရိသတ္အတြက္လုိ႔ ရည္႐ြယ္ခ်က္ႀကီးနဲ႔ လုပ္ရင္လည္းပဲ အဲဒီထြက္လာတဲ့ အႏုပညာဟာ ႐ိုးသားမႈ မ႐ွိပါဘူး။ ဒီသေဘာကို ဆုိလိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါကိုမွ ပရိသတ္ႀကီး အတြက္လုိ႔ ေျပာေနရင္ ကိုယ္ကေတာ့ သူ မ႐ိုးသားဘူးလို႔ ျမင္ပါတယ္။ သူလုပ္ခ်င္လို႔ လုပ္တာပါ။ ဘာမွ ေပးဆပ္ေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါပါပဲ။

အက်ိဳးျပဳ စာေပမ်ား၊ ေပၚလစီစာေပမ်ား၊ တရားစာေပမ်ား ေရးရင္ေတာ့ ေျပာလို႔ရတာေပါ့။ ဒါမ်ိဳးကို။

ကိုယ္ကေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ ေရးခ်င္တာ ေရးတာပါ။ ဘယ္သူ႔အတြက္မွ ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ ေရးတာ မဟုတ္ပါ။ ဒါေပမဲ့ ေရးၿပီးလို႔ တင္လုိက္ရင္ေတာ့ ဖတ္ခ်င္သူ ဖတ္ဖို႔ ဆုိတဲ့ သေဘာက ပါကို ပါပါတယ္။ မွန္ပါတယ္။ မတူတာေတြ ႐ွိခဲ့ရင္လည္း ေျပာဆို ေဆြးေႏြး ျငင္းခုန္ဖို႔လို႔ အၿမဲ စိတ္အားထက္သန္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ေကာင္းရင္ ေကာင္းတယ္။ အရင္က ကိုယ္ မေတြးမိခဲ့ရင္ မေတြးမိခဲ့ဘူး စသျဖင့္ ေျပာဖို႔လည္း ဝန္မေလးပါ။ မတူလို႔လည္း ရန္သူလို႔ သေဘာမထားပါဘူး။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံေလး ျဖစ္လို႔ ဒါမ်ိဳးေတြ မေဝဖန္ရဘူး ဆုိတာမ်ိဳးကိုေတာ့ ကန္ေတာ့ဆြမ္းပါ။ (စာေရးသူမွာေတာ့ ဒီလုိ သေဘာထားမ်ိဳး မေတြ႕ရပါဘူး။ ႐ွိတဲ့လူ ႐ွိလို႔ ထည့္ေျပာရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္)

ဒီေနရာမွာ ႀကံဳလို႔ ေျပာရရင္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကိုယ္ အေကာင္းခ်ည္း ျမင္ေပးမွ ခ်စ္ရာ ေရာက္တယ္ ေျပာေနရင္ေတာ့ အဲဒီလူရဲ႕ အခ်စ္နဲ႔ စဉ္းစားႏိုင္စြမ္းကို (ဘာႀကီးပဲ ျဖစ္ေနျဖစ္ေန) ကိုယ္ကေတာ့ သံသယဝင္ပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ စာေရးသူနဲ႔ ကိုယ္ ေဆြးေႏြးေနတဲ့အေၾကာင္းအရာကလည္း မူရင္း post ရဲ႕ အစြယ္အပြား အခ်က္ကို ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ post ရဲ႕ ရည္႐ြယ္ခ်က္ အေၾကာင္းအရာ စသျဖင့္ စာေရးသူ ေရးထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ မူရင္း post ကို တိုက္ဆုိင္ စစ္ေဆးႏိုင္ပါတယ္။

ကိုယ္ကေတာ့ ဘာေတြေၾကာင့္ မင္းက ဒီလို ျမင္ရတာလဲ ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကို "ဒါေတြေၾကာင့္ ဒီလို ျမင္ပါတယ္" လို႔ ျပန္ေျဖထားတာသာ ျဖစ္လုိ႔ ဒီလို ေရးလို႔ ရတယ္ ဆုိတာ ကိုယ္နဲ႔ ဘာမွ မဆုိင္ေၾကာင္းပါ။

ဒါေပမဲ့ တကယ္ကိုပဲ စာေရးသူရဲ႕ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ အခ်က္အလက္ အႏွစ္သာရေတြဟာ ေကာင္းမြန္ပါတယ္ ဆုိတာကိုေတာ့ ထပ္ ထပ္ေျပာလို႔လည္း မလံုေလာက္ဘူး ထင္မိပါတယ္။

ဒီ post မွာ ဒါနဲ႔ ပတ္သတ္လုိ႔ ဒီလို comment မ်ိဳးရလိမ့္မယ္ လို႔ မေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ ဆုိေတာ့ ဒါ post ရဲ႕ အစြန္းထြက္တဲ့ အေၾကာင္းေလးသာ ျဖစ္လို႔ပါ။ ဒီလို comment မ်ိဳးနဲ႔ ဒီလို အေတြးအျမင္မ်ိဳးကို blog မွာ ရလိုက္တာ တန္ဖိုး႐ွိလိုက္တာ လို႔ တကယ္ပဲ ေတြးမိပါတယ္။

Rita said...

(အဲဒီကြန္မန္႔ေရးတာက ရီတာနဲ႔ ျငင္းခ်င္လို႔ မဟုတ္ဘူး။)

ကိုယ္ကေတာ့ ျငင္းေစခ်င္ပါတယ္။ ကိုယ္မွားရင္မွားတယ္လုိ႔ ဘာျဖစ္လို႔ မျငင္းရမွာလဲ။ ျငင္းတာဟာ ပုတ္ခတ္တာ မဟုတ္ဘူး။ ေအာက္တန္းက်တဲ့ အလုပ္ကို လုပ္တာ မဟုတ္ဘူး။ သူ႔အယူအဆ ကိုယ့္အယူအဆ အားၿပိဳင္တာပဲ။ အားၿပိဳင္တယ္ ဆုိတာ တေယာက္နဲ႔ ရန္လုပ္တာ မဟုတ္ဘူး။ အားအားယားယား အရည္မရ အဖတ္မရ အခ်ိန္ျဖဳန္းတာ မဟုတ္ဘူး။ အမွန္တခုခု ထြက္လာဖို႔ လုပ္တာလို႔ပဲ ျမင္ပါတယ္။

စာေရးသူ အေနနဲ႔ ခုေလာာက္ထိ စိတ္႐ွည္လက္႐ွည္ comment လာေရးတာကို တကယ္ပဲ ေက်နပ္ ေက်းဇူးတင္တာပါ။ အေလးအနက္ မ႐ွိရင္၊ ရန္စရ႐ံု သေဘာထားရင္ မလာပါဘူး ဆိုတာ ကိုယ္ နားလည္တယ္။ ေနာက္ တလြဲ ျမင္ေနရင္လည္း မလာပါဘူး။ ေနာက္တခု သိသာတာက စာေရးသူရဲ႕ ႏွံ႔စပ္မႈပါပဲ။ အဲဒါကို ကိုယ္က သိပ္တန္ဖိုးထားပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဟာေတြက ကိုယ္တို႔ ေျပာေနတာနဲ႔ မဆုိင္ဘူး။ မဆိုင္လို႔ မဆုိင္ဘူးေျပာတာဟာ အလကားဟာေတြလုိ႔ ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။ မဆုိင္ေပမဲ့ ကိုယ့္အတြက္ တန္ဖိုး႐ွိသြားတဲ့ အရာေတြလို႔ ထည့္မေျပာလိုက္မိရင္ေတာ့ ကိုယ့္ ပ်က္ကြက္မႈသာလွ်င္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာဖို႔ ပ်က္ကြက္ေပမဲ့ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာေတာ့ ႐ွိေနပါတယ္ ဆုိတာ ေျပာၾကားလိုပါတယ္။

စာေရးသူ ေျပာတာေတြကို ကိုယ္ လက္မခံႏိုင္တာလဲ ပါပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါေတြနဲ႔ေတာ့ တန္ဖိုး႐ွိတဲ့အရာေတြ ပါတာကို ေခ်လိုက္လို႔ မရပါဘူး။ ကိုယ္က ေခ်လဲ မေခ်ပါဘူး။ သေဘာသဘာဝခ်င္းက တျခားစီပါ။ ဘယ္လိုဟာမ်ိဳးေတြကို သေဘာမတူ လက္မခံႏိုင္ဘူးလဲ ဆုိေတာ့... သကၤန္းဝတ္ထားေသာ သံဃာငယ္မ်ားဟာ ပုထုဇဉ္သာျဖစ္လို႔ ဆုိတဲ့ အခ်က္မ်ိဳး ဒါကို ကိုယ္လဲ comment အတိုနဲ႔ ျပန္ၿပီးပါၿပီ။ ျပန္မေရးေတာ့ပါဘူး။ ဒါမ်ိဳးကေတာ့ ကိုယ္လက္မခံႏိုင္တဲ့ အခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ဒါနဲ႔ပဲ စာေရးသူနဲ႔ ကိုယ့္ၾကား ရန္သူ ျဖစ္သြားသလား။ ကိုယ့္ဘက္ကေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး။ စာေရးသူ ျဖစ္တာ မျဖစ္တာထက္ တခ်ိဳ႕က ျဖစ္တတ္ၾကလို႔ ထည့္ေျပာတာပါ။

သာသနာ မထြန္းကားျခင္း ထြန္းကားျခင္း ကိစၥကေတာ့ (ဒီေတာ့ ထြန္းကား မထြန္းကား ျငင္းေနၾကမယ့္အစား သာသနာ သန္႔ရွင္း တည္တံ့ ျပန္႔ပြားေအာင္ တတ္ႏိုင္တဲ့ ဘက္က ေထာက္ပံ့ ကူညီၾကဖို႔ပါပဲ။) မွန္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေျပာရတဲ့ အေၾကာင္းကို ဆက္ျပန္ေျပာရရင္ျဖင့္ ထပ္ကာ ထပ္ကာ ျဖစ္ေနမွာပါ။ ေမးလို႔ ေျဖခဲ့တာပါပဲ။ ကိုယ့္ post ရဲ႕ ရည္႐ြယ္ရင္းက ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြဟာ ဘာေၾကာင့္... ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ post ျဖစ္ပါတယ္။

ေမးလာေတာ့ ေျဖရတာပါပဲ။ ကိုယ့္အျမင္ကို ... သူမ်ားနဲ႔ တူခ်င္မွ တူမယ္။ ဒါေပမဲ့ ျငင္းေနၾကမယ့္ အစား လုိ႔ ေတာ့ ေျပာမရေတာ့ဘူးေလ။ ကိုယ္က ေမးလို႔ ေျဖခဲ့တာျဖစ္လုိ႔ ေျပာေရး႐ွိက ေျပာအပ္လွ၏ပါပဲ လုိ႔ ဆုိခ်င္ပါတယ္။ :)

ကိုယ္ ေသခ်ာ ျပန္မစစ္မိဘူး။ ေမးသူကို စာေရးသူလို႔ ထင္ေနခဲ့တာ။ မဟုတ္ဘူး ထင္တယ္။

Rita said...

"ဘာေၾကာင့္ မထြန္းကားဘူး ေျပာရတာလဲ" ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းဟာ စာဖတ္သူတစ္ဦး ဆုိတဲ့ ID နဲ႔ ေမးခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

စာေရးသူ ေမးခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္နဲ႔ ေတာက္ေလွ်ာက္ေဆြးေႏြးလာတဲ့ စာေရးသူ ေမးခဲ့တယ္ပဲ ကိုယ္ တေလွ်ာက္လံုး ထင္ခဲ့မိတယ္။

Rita said...

((သင္ေကာင္းလွ်င္ ကၽြႏ္ုပ္မဆိုးပါ) ဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုေကာင္းမွ ကိုယ္ကလဲ ေကာင္းႏိုင္မယ္ဆိုတာ မွားေနတဲ့ အယူအဆပါ။ ကိုယ့္ရဲ႕ လုပ္ရပ္က သူမ်ားေပၚ မူတည္ မွီခိုေနတယ္ဆိုတာ ဘယ္ဟုတ္မလဲ။ သူ႔ေၾကာင့္ ငါဒီလို လုပ္ရတာပါဆိုေတာ့ ကိုယ့္မွာ ခိုင္မာတဲ့ စိတ္ဓာတ္မရွိသလို ျဖစ္ေနတယ္။ နဂိုထဲက ကိုယ့္တိက်ခိုင္က်ည္ မွန္ကန္တဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ (သင္ဆိုးလဲ ကၽြႏ္ုပ္ေကာင္းပါမည္) ဆိုၿပီး ကိုယ့္အေပၚ ေကာင္းေကာင္း မေကာင္းေကာင္း ကိုယ့္ဘက္က မေျပာင္းလဲတဲ့ သေဘာထားရွိဖို႔ အေရးႀကီးတယ္)

မွန္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ကေတာ့ ကိုယ္တုိင္လဲ ဝန္ခံၿပီး ထည့္ေရးၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူတရားပ်က္ပ်က္ ကိုယ္ မပ်က္ဖို႔ လိုတာပါပဲ ဆုိတာ။ ဟိုးအရင္ေန႔က post ေတြမွာကို ပါၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ဘက္က မျပည့္ဝတာကိုလဲ ကိုယ္ ေျပာၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ "ေျပေျပျပစ္ျပစ္ ေျပာပါမည္။ ဥေပကၡသာျပဳပါမည္" လို႔ မေျပာဘဲ.. "ေျပေျပျပစ္ျပစ္ ေျပာႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါမည္။ ဥေပကၡသာျပဳႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါမည္" လို႔ ေရးခဲ့တာပါပဲ။

မွန္တာ မွားတာကို သိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သိေနတဲ့ ဘယ္လိုတုန္႔ျပန္သင့္တယ္ ဆုိတာကို လိုက္လုပ္ဖို႔ကေတာ့ ႀကိဳးစားတုန္းပါပဲ။ ဝန္ခံရရင္ ဘယ္သူမွန္း မသိတဲ့ ID ေတြကို သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔ မေလးစားတာလို႔ ယူဆပါတယ္။ အဲဒီလူေတြကို ကိုယ္က ေလးစားဖို႔ရာမွာ သိပ္ကို ခက္ပါတယ္။

ေနာက္တခု အဂုၤလိမာလ။

ကိုယ္က ယံုမွားသံသယ ကင္းၿပီးသူ မဟုတ္ပါဘူး။ (ကင္းၿပီးရင္လည္း ဒါေတြ မလုပ္ေတာ့ဘူးေလ။) အဲဒီအခါမွာ ကိုယ္ဟာ သိခ်င္တာကို ေမးခြန္းထုတ္ဖို႔ သိပ္ကို ခက္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ျမန္မာ အသိုင္းအဝိုင္း ျဖစ္ေနလို႔ပါ။ "ဒါေတြက ပညာ႐ွိေတြရဲ႕ အရာသာျဖစ္တယ္။ နင္က ဘာမို႔လို႔ ဒါေတြကို ေဝဖန္ရတာလဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ငါတို႔ကေတာင္ အေမလို႔ ေခၚရတာ.. နင့္အဆင့္နဲ႔ သူ႕ကို ေဝဖန္စရာလား"... စသျဖင့္ေပါ့ေလ။ အေတာ္ကို နအဖလမ္းစဉ္လိုက္ေသာ အေတြးအေခၚမ်ားပါေပ။ ကာယကံ႐ွင္ကေတာ့ ဒါမ်ိဳး သေဘာထား မထားမသိ။

ထားပါေတာ့။ မဆုိင္တာေတြ ပါကုန္ၿပီ။
အဂၤုလိမာလ ကိစၥမွာလည္း ကိုယ္ဟာ ေမးစရာ ႐ွိပါတယ္။ အဲဒီလို ေမးရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဗမာေတြက ဒါဟာ ျငင္းတာလို႔ပဲ ယူဆပါတယ္။ ျငင္းတယ္ ဆုိတာေတာင္ ကိုယ္လိုရာဆြဲျငင္းတယ္ လုိ႔ပဲ ယူဆၾကပါတယ္။ ဒါဟာ ဒီလုိမဟုတ္ဘူးလား ဆုိလာရင္ ေမးခြန္းလို႔ကို မျမင္တတ္ေတာ့တာ အဲဒါ အာဏာ႐ွင္စ႐ိုက္ပါ။

ေျပာရင္းနဲ႔ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ လိုရင္း မေရာက္ေတာ့ပါဘူး။ အေလာင္းေတာ္ ျဖစ္ေနႏိုင္တာ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒုစ႐ိုက္မႈကို ျပဳေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူ႔ကို ဒုစ႐ိုက္သမား အျဖစ္ပဲ ျမင္မယ္ ဆုိရင္ ျမင္တဲ့သူမွာ အျပစ္႐ွိပါသလား ဆိုတာ ကိုယ္ သိခ်င္ပါတယ္။ တကယ္ကို ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ သိခ်င္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဂၤုလိမာလဟာ လက္ညွဳိးျဖတ္ လူသတ္ပါတယ္။ (တကယ္ေတာ့ လူကို အရင္သတ္မွ ရမွာပါ။ ဘယ္သူမွ ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ အျဖတ္မခံပါဘူး။) အဲဒီအခါမွာ သူ႕ကို လူသတ္သမား အျဖစ္ျမင္ၿပီး၊ မေလးစားဘူး ဆုိရင္ အဲဒီလူမွာ အျပစ္ျဖစ္ပါသလား။ သူ ရဟန္းဘဝ ေရာက္တဲ့ထိ လူေတြ မၾကည္ညိဳၾကဘူး ဆုိတာေတာ့ ကိုယ္ ဖတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဆြမ္းခံႂကြရာမွာ ခဲနဲ႔ ေပါက္တာ စသျဖင့္ေပါ့...

ဒီလူေတြမွာေတာ့ အျပစ္ျဖစ္မွာ အေသအခ်ာပါပဲ။ ဘာလို႔ဆုိ ရဟန္းအသြင္ ႐ွိေနၿပီကို။ အျပစ္လဲ မ႐ွိေတာ့ဘူးကိုး။ ေလာေလာဆယ္မွာလဲ ဝိနည္းအရ ဆြမ္းခံေနတာကိုး။

ထပ္ေျပာပါမယ္။ ကိုယ္ဟာ ယံုမွားသံသယ ကင္းၿပီးသူ မဟုတ္လို႔ ဒါကို ေမးပါတယ္။ ဒါဟာ အရင္ေမးခြန္းေတြလို အယူအဆ မတူလို႔ ေမးတာမ်ိဳးေတာင္ မဟုတ္ဘဲ... စာေရးသူရဲ႕ စာေတြကို ဖတ္ၿပီး အေျဖကို ေမွ်ာ္လင့္စိတ္ သက္သက္နဲ႔ ေမးတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ထပ္ၿပီး အတည္ျပဳ နိဂံုးခ်ဳပ္ရရင္ ကိုယ္ဟာ ဒီလို အျဖစ္အပ်က္ေတြထဲက ရလာမယ့္ မိတ္ေဆြေတြကို ပိုလို႔ တန္ဖိုးထားပါတယ္။

စာေရးသူ ေျပာတဲ့ထဲမွာ ကိုယ္ လက္မခံႏိုင္တာေတြလည္းပါ၊ တခ်ိဳ႕ မဆုိင္ဘူး ထင္တာလဲပါ ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ စာေရးသူဆီက တန္ဖိုး႐ွိတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ မ်ားစြာ ရလိုက္တဲ့အတြက္ တကယ္ ေက်းဇူးတင္ရမယ့္ သူ လို႔ အတည္ျပဳၿပီး ေျပာလိုပါတယ္။

ကိုယ္ကေတာ့ မတူတာကို ရန္သူလို႔ မမွတ္ပါ။ အဲဒီအခါမွာ ေက်းဇူးတင္စရာ ပါလာခဲ့ရင္ ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ မေတြးပါ။ ကိုယ့္မွာ ေမးစရာ ႐ွိတာေတြကို စာေရးသူဆီမွာ ေမးရင္ ရမလား ထင္မိလို႔ ေမးတာ ျဖစ္ပါတယ္။

အထက္က ကိုယ့္ comment မွာ ေရးခဲ့ၿပီးသလို... မေျဖႏိုင္ခဲ့ရင္လည္း ကိုယ္က ဘာသာတရားရဲ႕ ေပ်ာ့ကြက္ဟာကြက္လို႔ မယူဆဘဲ စာေရးသူ မေျဖႏိုင္႐ံုသက္သက္သာ ျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူမွေတာ့ အလံုးစံု မသိႏိုင္တာကိုလည္း နားလည္ပါတယ္။ သိထားတာေတြကိုေတာင္ အခန္႔မသင့္ရင္ ေမ့သြားႏိုင္ေသးတာပဲ။

ဒါေၾကာင့္ ဒီ blog ေပၚမွာ မေျဖခ်င္ရင္ ကိုယ့္ရဲ႕ mail ကို add လဲ ရပါတယ္။

ammk6480 @ gmail.com ပါ။

ဂ်ဴနို said...

မအယ္ေတာ့ မဂၢဇင္းထဲပါတဲ့ ေဗဒင္ကို ဖတ္တဲ့ခါ ဖတ္တယ္။ ယံုေတာ့ မယံုပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေကာင္းတာေလးေတြပါရင္ ေဟးဆိုၿပီး ေပ်ာ္တယ္။ မေကာင္းတာေတြဆို စိတ္မေပ်ာ္ဘူး။ နွင္းဆီပန္း ဘုရားကပ္လိုက္ပါတို႕ ဖိနပ္စုတ္ လႊင့္ပစ္ပါတို႕ဆို လိုက္လုပ္လိုက္တယ္။ ဒါေတြ လုပ္လိုက္လို႕ အားလံုးေအာ္တိုမက္တစ္ ေကာင္းလာမယ္ေတာ့ ဘယ္ယံုပါ့မလဲ။ ဒါေပမဲ့ စိတ္ထဲ ေက်နပ္သြားတာေပါ့။ အိုးငါ့မေကာင္းတာေတြ ဖိနပ္စုတ္နဲ႕ အတူ ေဂ်ာင္းၿပီေပါ့။

ဒီလို စိတ္ေက်နပ္သြားေတာ့ ခြန္အားေတြ ရွိလာတတ္တဲ့ သေဘာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ လူေတြ စိတ္ဓါတ္က်တဲ့ခါ ေဗဒင္ေမးၾက ယၾတာ လုပ္ၾကတာေနမယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ လွည့္စားၾကတာမ်ိဳး ထင္တာပဲ။

အစြန္းေရာက္ေအာင္ လိုက္လုပ္ရင္ေတာ့ စီးပြား ပ်က္နိုင္တယ္။ ကိုယ္တိုင္က လုပ္စရာရွိတာလည္း လိုက္လုပ္ထားတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ယၾတာတို႕ ေဗဒင္တို႕က တြန္းအားေပးယံု စိတ္ခြန္အား ရရုံဆိုတာမ်ိဳး ဆိုရင္ေတာ့ အကုသုိလ္ အလုပ္လို႕ေတာ့ မထင္ဘူးေလ။ ေဗဒင္က ဘာေျပာလိုက္တယ္ဆိုၿပီး စိတ္စြဲလြန္းရင္ေတာ့ ဥပဒ္ ျဖစ္နိုင္တယ္။


အတိတ္ဘ၀က ကိုယ္ဘာလုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ သိေတာ့ မသိနိုင္ဘူး။ မေကာင္းတာလုပ္ခဲ့ရင္ အဲ့ဒါကို ဘ၀ တခုခုမွာ ျပန္ဆပ္ရတာပဲလို႕ဆိုတယ္ေလ။ မေကာင္းတာ လုပ္ခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေကာင္းတာေတြလုပ္တာ မ်ားလာရင္ မေကာင္းတာေတြ ေက်သြားမွာလား ဆိုတာက မအယ္လည္း မသိဘူး။

လူ႕ေလာကမွာေတာ့ ေကာင္းတာလုပ္တာ မ်ားလာရင္ လူေတြက မေကာင္းတာ လုပ္ခဲ့တာကို ခြင့္လႊတ္လိုက္ၾကတယ္။ သံသရာမွာေတာ့ ေက်ေအးဖို႕ ဘယ္သူနဲ႕ လက္ဆြဲ နဳတ္ဆက္ရမယ္ မသိ။

ေကာင္းမွဳ႕ေလးေတြ မ်ားလာရင္ မေကာင္းမွဳေၾကာင့္ နာက်င္ရျခင္းကို သက္သာေစမဲ့ ပါရာစီတေမာေလာက္ အေထာက္အပံ့ျဖစ္နိုင္ေကာင္းတယ္။

တခါတည္းေတာ့ မေပးဆပ္ပဲ နိဗၺာန္ေရာက္သြားမယ္ေတာ့ မထင္ဘူး ရီတာရ။ မအယ္လည္း ဘာသာေရး အားနည္းေတာ့ လူသာမန္လို စဥ္းစားမိသေလာက္ ေျပာတာပါ။ ဒီလိုသာ လြတ္ေၾကးဆို လူသတ္လိုက္ ဘုရားတည္လိုက္ မီးစတဖက္ ေရမွဳတ္ တဖက္နဲ႕ လူေတြ အျပစ္က်ဖို႕ မရွိေတာ့ဘူးေပါ့။ မတရားဘူး ထင္တာပဲ။
မအယ္

Rita said...

(မေကာင္းတာ လုပ္ခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေကာင္းတာေတြလုပ္တာ မ်ားလာရင္ မေကာင္းတာေတြ ေက်သြားမွာလား ဆိုတာက မအယ္လည္း မသိဘူး။ ဒီလိုသာ လြတ္ေၾကးဆို လူသတ္လိုက္ ဘုရားတည္လိုက္ မီးစတဖက္ ေရမွဳတ္ တဖက္နဲ႕ လူေတြ အျပစ္က်ဖို႕ မရွိေတာ့ဘူးေပါ့။ မတရားဘူး ထင္တာပဲ။)

မွန္ပါတယ္ မမ။
သိပ္တန္ဖိုး႐ွိတဲ့ အေတြးအေခၚ။
ကၽြန္မလည္း ယံုမွားသံသယ ကင္းၿပီးသူ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင္း လက္ညႇိဳးနဲ႔ ေထာက္ျပလို႔ မရတဲ့ကိစၥေတြကို အသိဉာဏ္ကလည္း မမီတဲ့အခါ မေျပာပါဘူး။ မီသေလာက္ကိုေတာ့ ေျပာဆိုခ်င္မိ၊ ေမးစမ္းခ်င္မိပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဘီလူးစားခံရမယ့္ ကေလး.... အစခ်ီလို႔ ေရးထားတဲ့ comment ကို မတူတဲ့ အယူအဆေတြမို႔၊ ေထာက္ျပစရာ ဘာမွ မ႐ွိလို႔ (မ႐ွိဘူးလို႔ ထားလိုက္ပါေတာ့။ တကယ္က ႐ွိပါတယ္။ သိပ္မၾကာခင္က ကမၻာသိတဲ့ ျမန္မာျပည္က အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုမွာကို ႐ွိေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေမးခြန္းထုတ္ခ်င္ေသာ္ညား... ထားပါေတာ့ေလ) ဆက္မေျပာခဲ့ပါဘူး။


ခုသိခ်င္ေနမိတာကေတာ့ ဘုရား႐ွင္ ကိုယ္တိုင္ သူ႕ ႏႈတ္ကပါတ္ေတာ္ေတြကို ႐ြတ္႐ံုမွ်နဲ႔ အကုသိုလ္ေတြ ေက်ဖ်က္ႏိုင္တယ္လို႔ ေဟာသြား မသြား သိခ်င္မိပါတယ္။

႐ြတ္ဖတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကုသုိလ္စိတ္ ပြားမ်ားၿပီးေတာ့ ကုသိုလ္ရႏိုင္တာကေတာ့ လူတိုင္းနားလည္တဲ့ ကိစၥပါ။ ကိုယ္တိုင္လဲ ႐ြတ္ပါတယ္။ ဘာအတြက္လို႔ စိတ္ထဲ မ႐ွိပါဘူး။ မေမ့ေလ်ာ့ဘူး ဆုိတဲ့ သေဘာပါ။ ေနာက္တခုက လုပ္ႏိုင္သမွ် လုပ္တာပါ။

ကုသိုလ္ဟာ အကုသိုလ္ကို ဖ်က္ႏိုင္သလား၊ သို႔ သပ္သပ္စီသာ အက်ိဳးေပးသလား သိခ်င္မိပါတယ္။

ဂ်ဴနို said...

ဘုရားေဟာတဲ့ တရားေတြ တည္ေနတာကိုးမွ သာသနာတည္တယ္ ထြန္းကားတယ္ ဆိုတယ္လို႕ တရားနာ ဖူးတယ္။


မအယ္

စာေရးသူတဦး said...

နိဂံုးခ်ဳပ္လို႔ မရေသးပါလား။ ခက္ၿပီ။
ကြန္မန္႔ေတြထဲ ေဆြးေႏြးရတာေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ သို႔ေပသိ အခ်ိန္သိပ္ကုန္တယ္။
ၿပီးေတာ့ သိပ္လက္ေပါက္ကပ္တာေတြ မေဆြးေႏြးခ်င္ဘူး။ တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြက အေျခခံသိမထားရင္ ရွင္းျပရခက္တယ္။ မဆိုင္တာေတြ ထည့္ေျပာတာကလည္း ဆက္စပ္ၿပီး သိသင့္တယ္ ထင္လို႔ပါ။

စိတ္၊ ေစတသိက္အေၾကာင္း အက်မ္းဖ်ဥ္းသိထားရင္ ေျပာရတာလြယ္တယ္။
ေစတနာနဲ႔ အၾကံေပးလိုတာက အဘိဓမၼာအေျခခံကို ေလ့လာၾကည့္ေစခ်င္တယ္။
အျပစ္ျဖစ္မျဖစ္ (အျပစ္ႀကီးမႀကီး) ဆိုတာ ကံတခု ျပဳလိုက္တဲ့ အခိုက္အတန္႔မွာ ျဖစ္သြားတဲ့ မိမိစိတ္ေပၚမွာ မူတည္တယ္။
ဥပမာ - ျခင္ကိုက္လို႔ ႐ိုက္လိုက္တယ္။ ျခင္ကေသသြားတယ္။
ပါဏာတိပါတကံ ျဖစ္သလား။
ေသေစခ်င္တဲ့ ေစတနာရွိရင္ ကံေျမာက္တယ္။ မရွိရင္ ကံမေျမာက္ဘူး။
ေသေစခ်င္တဲ့ ေစတနာလဲရွိတယ္။ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာနဲ႔ သတ္တယ္။ ဒီလိုသတ္လို႔ ကိုယ့္မွာ အျပစ္ျဖစ္မယ္ဆိုတာလဲ မသိဘူး၊ (သူကိုက္လို႔ ငါ႐ိုက္တာ ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔)၊ ဘယ္သူကမွလဲ သတ္ဖို႔ မတိုက္တြန္းဘူး … ဆိုရင္ အျပစ္က အႀကီးဆံုး။ အက်ဳိးေပးတဲ့အခါ အဲဒီလိုကံမ်ဳိးကို ဦးဆံုးအက်ဳိးေပးတယ္။
ပါဠိလိုဆိုရင္ ေသာမနႆ သဟဂုတ္၊ ဒိ႒ိဂတသမၸယုတ္၊ အသခၤါရိကစိတ္ လို႔ ဆိုတယ္။
အကုသိုလ္ကို ဒီစိတ္နဲ႔ျပဳရင္ အက်ဳိးေပးအႀကီးဆံုး။

ထားပါေတာ့ သူခိုးတေယာက္ ပစၥည္းခိုးလို႔ ၀ိုင္းထိုးၾကတယ္။ သူ႔မွာ ခိုးတဲ့အျပစ္ရွိတာမွန္တယ္၊ အဲဒါက သူ႔အျပစ္။ ၀ိုင္းထိုးတဲ့လူေတြက လူလူခ်င္း ညွဥ္းဆဲတာ … ဒီေတာ့ ထိုးတဲ့လူေတြမွာလဲ အျပစ္ရွိတယ္။ (ဒီလူဟာ ဘာျဖစ္ေနေန) ခိုးတဲ့သူအတြက္ ဥပေဒရွိတယ္။ ႐ံုး၊ ေထာင္ စသျဖင့္ သူ႔ကိုအျပစ္ေပးတဲ့ေနရာရွိတယ္။ ဒီလိုမွ အျပစ္မေပးဘဲ လြတ္ခဲ့ရင္လဲ မလြတ္ႏိုင္တာ သံသရာ။ သူ႔အျပစ္ သူခံရမွာပဲ။ သူ႔အျပစ္ကေန ကိုယ့္အျပစ္ျဖစ္ေအာင္ မွ်မယူသင့္ဘူး။ ဒုစ႐ိုက္ျပဳလို႔ ဒုစ႐ိုက္သမား ျမင္႐ံုမွ်နဲ႔ အျပစ္မျဖစ္ဘူး။ သို႔ေသာ္ နင္သာလူမိုက္ ဒုစ႐ိုက္ဆိုၿပီး ကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္တာမ်ဳိးက မသိရင္ အျပစ္ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ [ဘုရားေပၚ တံေတြးေထြးမိတဲ့ ေသာတာပန္ ေယာဂီမႀကီးကို ျမင္ၿပီး (ေသာတာပန္မွန္းမသိလို႔) ကဲ့ရဲ႕မိရာက အပါယ္က်သြားတဲ့ အျဖစ္။] ဆိုေတာ့ … ေျပာခ်င္တာက ဘယ္သူက ဘာဆိုတာ ကိုယ္က မသိႏိုင္ဘူး။ မွားယြင္းအျပစ္တင္မိရင္ တသံသရာလံုး ဒုကၡမ်ားတတ္တယ္။

ေသာတာပန္မွာ မပယ္ႏိုင္ေသးတဲ့ အကုသိုလ္တရားေတြ အနည္းငယ္က်န္ေသးတယ္။ မသိရင္ သာမာန္ပုထုဇဥ္လိုပဲ။ ကာမဂုဏ္ေတြလဲ ခံစားေသးတာပဲ။ အိမ္ရာလဲ ထူေထာင္ႏိုင္ေသးတာပဲ။ အၿငိမ့္လဲ ၾကည့္ႏိုင္ေသးတာပဲ။ ရဟႏၱာျဖစ္မွသာ အကုသိုလ္အလံုးစံု ပယ္ႏိုင္တယ္။
ေသာတာပန္ကိုမွ မဟုတ္ဘူး ဘယ္သူ႔ကိုမဆို ကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္ ႐ႈံ႕ခ်စိတ္ဟာ ေဒါသစိတ္ျဖစ္တယ္။ ဒီေတာ့ ဒီစိတ္နဲ႔ျပဳရင္ ေဒါသမနႆသဟဂုတ္ ပဋိဃသမၸယုတ္ အသခၤါရိက စိတ္ (အကုသိုလ္စိတ္) ျဖစ္လို႔ အျပစ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ အဂၤုလိမာလနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ရွင္းၿပီ ထင္တယ္။

(မေကာင္းတာ လုပ္ခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေကာင္းတာေတြလုပ္တာ မ်ားလာရင္ မေကာင္းတာေတြ ေက်သြားမွာလား …)

အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကံနဲ႔ ကံအက်ဳိးေပးပံုကို နားလည္ဖို႔လိုတယ္။
တခ်ဳိ႕ကံေတြ အေဟာသိကံ ျဖစ္သြားတယ္ (အက်ဳိးမေပးေတာ့ဘူး)။ အဂၤုလိမာလနဲ႔ပဲ ဥပမာထပ္ေပးရရင္ သူဟာ ဒီဘ၀မွာပဲ လူသတ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီဘ၀မွာပဲ ရဟႏၲာျဖစ္သြားတယ္။ ဒါဟာ သူသတ္ခဲ့တဲ့ ကံထက္ ႀကီးျမတ္တဲ့ကံျဖစ္လာတဲ့အခါ လူသတ္ခဲ့တဲ့ ပါဏာတိပါတကံဟာ အေဟာသိကံ ျဖစ္သြားတယ္။ အဇာတသတ္ဟာ သူ႔မွာ ဒီဘ၀မွာ မဂ္ဖိုလ္ရမယ့္ ပါရမီ ပါလာတယ္။ ဒါေပမဲ့ မိတ္ေဆြတု (ဆရာတု) နဲ႔ေပါင္းမိလို႔ အဖကိုသတ္လိုက္မိတဲ့ ပိတုဃာတကကံေၾကာင့္ ငရဲက်ရတယ္။ ဆိုေတာ့ အတိတ္ကံပါလာေပမဲ့ အဲဒီကံေတြက ကိုယ့္ပစၥဳပၸန္ လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္တယ္။

ပရိတ္ေတြ ရြတ္ေန႐ံုနဲ႔ အကုသိုလ္ေတြ ေက်ပ်က္သြားသလားဆိုေတာ့ ပရိတ္ရြတ္သူေပၚမွာ မူတည္တယ္။ အဖ်ဥ္းဆံုး အဓိပၸါယ္မသိဘဲ ရြတ္ေနပါေစ (ကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္ပြားၿပီး) ရြတ္သူ အတြက္ အက်ဳိးရွိတယ္၊ ပါရမီျဖစ္တယ္။ ပရိတ္ရြတ္သူ အဂၤါနဲ႔ ညီရင္ အက်ဳိးေပးပိုမ်ားတယ္။ ပရိတ္ထဲမွာ ပါတဲ့အတိုင္းက်င့္ရင္ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ထိ အက်ဳိးေပးတယ္။ မဂၤလသုတ္ တခုထဲနဲ႔တင္ မဂ္ဖိုလ္ ေရာက္ႏိုင္တယ္။

ကုသိုလ္အားႀကီးရင္ အကုသိုလ္ကို ဖ်က္ႏိုင္သလို အကုသိုလ္အားႀကီးရင္ ကုသိုလ္ကို ဖ်က္ႏိုင္တယ္။ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ အားၿပိဳင္တာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကုသိုလ္ကို အေသးအဖြဲပင္ ျဖစ္လင့္ကစား ျပဳေပးရတယ္။ ဒါဟာ စုဘူးထဲမွာ ေငြစုသလို၊ ေရအိုးထဲ ေရနည္းနည္းခ်င္း ျဖည့္သလို၊ ပါရမီေတြ ျဖည့္ေနတာပဲ။ ဒီေလာက္ဆို လံုေလာက္ၿပီ ထင္တာပဲ။

ကိုလူေထြး said...

ေဗဒင္ေဟာထားပါတယ္...
ႏွစ္သစ္အတြက္...
ပ်င္းရင္ လာလည္အံုးေပါ့...

အခုေတာ့... Happy New Year...

းဝ)

HTETZAWTUN said...

ႏွစ္သစ္ကူးမွာ....
ေဗဒင္ေဟာလိုက္မယ္..
ဒီႏွစ္အတြင္း...
စုတ္ ေရာ လဒ္ ဝင္မယ္... :D
ဖတ္ရင္း..ဖတ္ရင္း..ဖတ္ရင္း..
မေသာက္ရဘဲေကာင္းသြားဘာသည္ ။


HAPPYNEWYEARS-2010-marita

Rita said...

အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ႏွစ္ေဟာင္းက post မို႔ ႏွစ္သစ္ကို ယူမသြားခ်င္ဘူး လို႔ေတာ့ ကိုယ့္မွာ မ႐ွိပါဘူး။

ႏွစ္သစ္ဆုိတာလည္း ျပကၡဒိန္သာ အသစ္ေျပာင္းသြားတာ။ ကိုယ့္အတြက္ကေတာ့ ဒီေန႔ကေန မနက္ဖန္ေျပာင္း႐ံုပဲမို႔... ဒီ post အေဟာင္းေတြနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ ေျပာခ်င္တာ႐ွိရင္ အခ်ိန္မေ႐ြး လာေျပာၾကပါဦး။

Rita said...

စာေရးသူ ေျပာတာေတြကို လက္ခံပါတယ္။

ေလးစားစရာ မေကာင္းတဲ့ အျပဳအမူအတြက္ (ကဲ့ရဲ႕ ႐ႈံ႕ခ် ျပစ္တင္တာ မဟုတ္ဘဲ) ေလးစားသမႈကိုေတာ့ ဘယ္သူဆီကမွ ရႏိုင္မယ္ မထင္ဘူး ယူဆပါတယ္။ ဘက္တူရင္ေတာ့ တမ်ိဳးေပါ့

သူခိုးဟာ သူခိုးျဖစ္ရင္ သူခိုးလို႔သာ သတ္မွတ္ခံရမွာပါ။
ဒီလိုပဲ ကေလးကလား လာရိရင္ ကေလးကလား လာရိတယ္လို႔သာ သတ္မွတ္ခံရမွာပါ။

ေသာတာပန္ ေယာဂီ အမ်ိဳးသမီး မွားယြင္းလို႔ တံေတြးေထြးမိတာကို ေဝဖန္ၾကတာကေတာ့ တက႑ပါပဲ။

(အျပဳအမူကို လက္ခံရသူဘက္က ကိုယ့္စိတ္ေစတနာအရ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ကို ျပန္ရမွာ မွန္ေပမဲ့... ) မေလးစားစရာ အျပဳအမူကို ျပဳသူဘက္က ျပဳလဲ ျပဳေသးတယ္ ေလးစားမႈလည္း လိုခ်င္တယ္ ဆုိလုိ႔ကေတာ့ မရႏိုင္ပါ။

အဂၤုလိမာလ ကိစၥကေတာ့ ႐ွင္းပါတယ္။
လူသတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ လူသတ္သမားလို႔ သတ္မွတ္တာဟာ အကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္ ေသးငယ္တဲ့ အမႈျဖစ္ႏိုင္ၿပီး၊ အဲဒီ အခ်ိန္မွာပဲ သတ္မွတ္႐ံုမွ်မက၊ ကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္ စကားလုပ္ေျပာေနရင္ေတာ့ သူ႕အကုသုိလ္က ကိုယ့္အကုသိုလ္ ျဖစ္မွာကို ျပတယ္ လို႔ နားလည္ပါတယ္။ ရဟန္းျဖစ္ၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အျပစ္ျဖစ္ကိုျဖစ္မယ္ ဆုိတာ နားလည္ပါတယ္။

ျပဳသူမ်ားဖက္က ကိုယ့္အျပဳအမူ တလြဲအတြက္ေတာ့ တဘက္လူရဲ႕ ထိုက္တန္တဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ကိုသာ ရပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါက သတ္မွတ္သူအတြက္ အကုသိုလ္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနႏိုင္ေပမဲ့... ေလာကီနယ္ပယ္မွာေတာ့ ဒီတိုင္းသာ ျဖစ္ေနမွာပါပဲ။ စကားေတာ့ ေတာ္႐ံု လုပ္ေျပာမိမွာ မဟုတ္ပါ။

ဒါေၾကာင့္လည္း ပညာဉာဏ္ႀကီးတဲ့သူေတြဟာ သံသရာက လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္းကို ႐ွာၾကတာေနမွာပါပဲလို႔ ဆက္ေတြးမိပါတယ္။ ေလာကီမွာေတာ့ ကိုယ္မလုပ္လဲ သူ႕အမွားက ကိုယ့္အမွား ျဖစ္ေနႏိုင္ေသးတာကို။

အဲဒါေၾကာင့္ ကိုယ္က comment ေပးရင္ တတ္ႏိုင္သမွ် သတိထားတာ။ ကိုယ့္ကို ထင္ေယာင္ထင္မွား ျဖစ္ၿပီး သူ႕မွာ အကုသိုလ္ ဝင္မွာစိုးလို႔ ဘာမွန္းမသိတဲ့ ID နဲ႔ မသြားဘူး။ ကိုယ္ဘာျဖစ္တယ္ ဆုိတာ ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း ဖြင့္ၿပီးမွ သြားခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ဆီကိုေတာ့ အဲဒီ အကုသိုလ္ေတြ လာၿမဲပဲ။

ဒီေနရာမွာေတာ့ ေခ်လိုက္လို႔ ရရင္ ေကာင္းသားပဲ ေတြးမိတယ္။ ကိုယ္က သူမ်ားကို အကုသိုလ္ ေပးခ်င္စိတ္မ႐ွိလုိ႔ သူမ်ားကို comment ေပးေတာ့မယ္ ဆုိရင္ သတိထားတယ္။ ကိုယ္မွန္းသိေအာင္ ေနတယ္။ ဘယ္သူဆိုတာ သိသာေစတယ္။ ဒါေတြေၾကာင့္ သူမ်ား ကိုယ့္ဆီလာလို႔ ထင္ေယာင္ထင္မွား ျဖစ္ရတဲ့ အကုသိုလ္(ဟုတ္တာကို မဟုတ္ထင္၊ မဟုတ္တာကို အဟုတ္ထင္တာ အကုသိုလ္) ေတြ ေၾကေလသတည္း ဆုိရင္ေတာ့ မဆိုးပါဘူးေလ။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ဆႏၵမ႐ွိရင္ (အစြန္းထြက္တဲ့ အေၾကာင္းလဲ မ႐ွိေတာ့တာာမို႔) မျပန္ဘဲ ေနႏိုင္ပါတယ္။

Anonymous said...

ေဒၚရီတာေရ ဘာမဟုတ္တဲ့ Comment ေပးတာကုိ နာမည္အရင္းနဲ႕ ၀င္ေျပာမွ ဂုဏ္ရွိတာလား နာမည္ျပမွ အထင္ၾကီးတတ္တာလား အေပၚမွာ စာေရးသူတဦး ေရးသြားတာေတြကုိ ေသခ်ာ ျပန္ဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္

Rita said...

အင္း ကိုယ္ကလည္း ကိုယ္ေရးတဲ့စာကို ျဖတ္ၿပီး မဖတ္ေစခ်င္ဘူး။ ျဖတ္ဖတ္ရင္ ျဖတ္ထားတဲ့ အဓိပၸါယ္ေလာက္ပဲ ေတြ႕မွာ။

အဲဒီ အေနာနိမတ္ကိစၥကို ဟို ေျဖၾကည့္သူမ်ား၊ အစဆြဲထုတ္ျခင္းေတြမွာကို ေျပာၿပီးၿပီ။

အတိအက်ေျပာခ်င္တာက အေနာနိမတ္ကို မဟုတ္။ အေနာနိမတ္နဲ႔ လာရိသူမ်ားကို ေျပာခ်င္တာ။

လူဟာ ႏွစ္လုိ ေနၿပီိဆုိရင္ ဘာနဲ႔လာလာ ဘာမွ ဆက္မေတြးဘူး။ သို႔ေသာ္ ရိလာၿပီ ဆုိတာနဲ႔ ဘာလို႔ အသိမခံတာလဲ ဆုိတာကေန ဆက္လာတဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲေတြ အေၾကာင္း အဲဒါ ေရးၿပီးသားမို႔ ျပန္မေရးေတာ့ဘူး။

အေနာနိမတ္တုိင္းကို မဆုိလို။
ေျဖၾကည့္သူမ်ား မွာတည္းက ကိုယ္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ အျမင္က ေရးေပမဲ့ ကိုယ္ impress ျဖစ္ရတဲ့ အေနာနိမတ္ အမ်ားအျပား႐ွိတယ္။

အတိအက် ေျပာခ်င္တာက အေနာနိမတ္နဲ႔ ေရးလိုက္တာနဲ႔ အမ်ားအားျဖင့္ တာဝန္ယူစိတ္ သိပ္နဲသြားၿပီ။ ရိလိုက္ဖို႔ ေထ့လိုက္ဖို႔ သိပ္လြယ္တယ္ ဆုိတာ ကိုယ္တိုင္ႀကံဳတဲ့ အျဖစ္နဲ႔ အစဆြဲထုတ္ျခင္းမွာ post ေပၚမွာေတာင္ တင္ေရးၿပီးျဖစ္လို႔...ဆက္မေရးလိုေတာ့ပါ။ ဖတ္လိုက ဖတ္ႏိုင္ပါသည္။ မဖတ္လိုက ေနပါ။

(နာမည္အရင္းနဲ႕ ၀င္ေျပာမွ ဂုဏ္ရွိတာလား နာမည္ျပမွ အထင္ၾကီးတတ္တာလား)

ေမးစရာကို မလိုတဲ့ ေမးခြန္းႀကီး။ ဒါဆို blog ID အမွန္သံုးၿပီး ေျပာသြားတဲ့ ဟိုတေလာေလးကမွ နာမည္ႀကီးသြားတဲ့ ခုတေလာေတာ့ ၿငိမ္ေနျပန္တဲ့ ေျဖၾကည့္သူမ်ားမွာ အစပိုင္းနားေလာက္က comment ေပးသြားတဲ့ blogger ႀကီးတေယာက္ကို ကိုယ္ အထင္ေတြႀကီးေနရမွာေပါ့။

(ဘာမဟုတ္တဲ့ Comment ေပးတာ)

လာရိတဲ့ comment ေတြကေတာ့ ဘာမဟုတ္တဲ့ comment ေတြပဲ။ အဲဒါေတြကို ဘာနာမည္နဲ႔ လာလာ အထင္မႀကီးဘူး။

Rita said...

(ဟိုတေလာေလးကမွ နာမည္ႀကီးသြားတဲ့ ခုတေလာေတာ့ ၿငိမ္ေနျပန္တဲ့) <<< ဆုိတာ blogger ႀကီးကို ၫႊန္းခ်င္တာပါ။ ကိုယ့္ post ကို ေျပာတာ မဟုတ္ပါ။ ဘာမွနားမလည္ဘဲ ဝင္မေျပာနဲ႔ ဆုိတဲ့ bloggerႀကီး။

ဒါေပမဲ့ သူေရးတဲ့စာကို သူ႕ ကိုယ္ပိုင္ ID နဲ႔ တာဝန္ယူပါလား လို႔ေတာ့ အသိအမွတ္ျပဳမိတယ္။ အဲဒါ အထင္ႀကီး/ ေသးျခင္းနဲ႔ ဘာမွ မဆုိင္ပါ။

Rita said...

1 Jan 10, 15:56
မိုးတိမ္ညိဳ: မရီတာေရ မဂၤလာ ႏွစ္သစ္ပါခင္ဗ်။ ကြန္႕မန္႕မေရးၿဖစ္ ေပမယ့္ မရီတာေရးတဲ့ ေဗဒင္အေၾကာင္းကို ေသခ်ာ ဖတ္သြားပါတယ္။ အဲဒါမ်ိဳးႀကိဳက္တယ္။ အားေပးေနပါတယ္။

Anonymous said...

Rita ရဲ႔ ျပန္ေျပာတာေတြက ရန္လိုေနတယ္လို႔ ခံစားရပါတယ္၊ မာန္မာနေတြမ်ားေနတယ္၊ ဒီလိုဆို မွားေနရင္ေတာင္ အမွန္ကိုရွာေတြ႔ဖို႔ ခဲရင္းမယ္႔ မိန္းကေလးမ်ဳိးပါလား။ ဘာပဲေနေန စာေတြ အၿမဲလာ ဖတ္ပါတယ္၊ တခါတေလေတာ႔လဲ Rita ရဲ႔ အေျပာအဆိုေတြက စိတ္မခ်မ္းသာ မႏွစ္ၿမိဳ႔စရာပါ။

Rita said...

မွန္ပါတယ္။
ကိုယ့္ဘာသာလဲ အဲလိုပဲ ခံစားမိတယ္။

သိပ္ proud ျဖစ္လြန္းရင္ အမွန္ကို ႐ွာေတြ႕ဖို႔ ခဲယဉ္းတာ အျပင္၊ ေတြ႕ခဲ့ရင္ေတာင္ မ်က္ႏွာလႊဲပစ္လိုက္ႏိုင္တယ္ လို႔ ဖတ္ဖူးတယ္။ ကိုယ္ဟာ တခါတေလ တကယ္ကို အဲဒီ ပံုစံဝင္ေနတယ္။

ဒါေပမဲ့ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ဘယ္ဟာမွန္တယ္၊ ဘယ္ဟာေကာင္းတယ္ ဆုိတာကို ဆန္႔က်င္ဖက္ျပဳသူက ေျပာလာခဲ့ရင္ေတာင္ ဝန္ခံလိုက္ဖို႔ သတိထား ႀကိဳးစားၿပီး post မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အျပန္အလွန္ေရးၾကတဲ့ comment ေတြမွာ ျဖစ္ျဖစ္ ဝန္ခံေျပာဆုိေနခဲ့ပါတယ္။

တခုေတာ့႐ွိတယ္။ အမွန္ကိုေတာ့ ႐ွာခ်င္စိတ္ ႐ွိတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။

သူမ်ား မေျပာနဲ႔၊ ေဒါသအေလ်ာက္တုန္႔ျပန္ၿပီးလို႔၊ စိတ္ေျပသြားတဲ့ အခါ ျပန္ဖတ္ၾကည့္ရင္ ကိုယ့္ဘာသာေတာင္ မႏွစ္ၿမိဳ႕ႏိုင္တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။

ႀကိဳးစားၿပီး ျပင္ၾကည့္ပါဦးမယ္။
ဒီ comment အတြက္ တကယ္ကို ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။

ေနာက္ႀကံဳႀကိဳက္လို႔ ဟိုးအေပၚက (January 1, 2010 6:05 PM) မွာ ေရးသြားတဲ့ အေနာနီးမတ္ကို ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။

ခုေရးသြားတဲ့ အေနာနိမတ္ (January 2, 2010 2:02 PM)လို comment မ်ိဳး အတြက္ဆုိ ID မသံုးလဲ ကိုယ့္အတြက္ ျပႆနာ မဟုတ္ပါဘူး ဆုိတာပါ။ တေယာက္တည္း ျဖစ္ေနမလားေတာ့ မသိဘူး။

ဒါေပမဲ့ ဘယ္သူဆိုတာ သိေနခဲ့ရရင္ေတာ့ အသိအမွတ္ျပဳတာက တခု ပိုသာပါလိမ့္မယ္။

ဒါကေတာ့ လူသာမန္ေတြရဲ႕ သဘာဝ အရပါပဲ။

Myo Han Htunw said...

ေဗဒင္ကေတာ့ ထားပါ .. ဒါေပမယ့္ ယၾတာေခ်ရင္ေတာ့ ပိုက္ဆံပိုကုန္ေတာ့မယ္ ထင္တယ္။ ဟီး

userone said...

ျမန္မာျပည္က လာပါတယ္ ေဗဒင္ မယံုဘူးဆုိလို႔ပါ..။ အထက္က ေရးထားတဲ့ အျပန္အလွန္ ေျဖရွင္းေဆြးေႏြးခ်က္ေတြကလည္း အဆင့္ျမင့္လွပါတယ္။ ကိုယ္ေတာင္ လုိက္မမီလို႔ ကုလားမေျခေထာက္ ငွားလိုက္ရတယ္။ ေသခ်ာ ဖတ္ၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ လိုက္မီေအာင္ဟဲ့ ဆုိၿပီး ငွားသံုးမိတ့ဲ ကုလားမေျခေထာက္ကို ျပန္အားနာလိုက္မိပါတယ္။ မရီတာ... ဘာလဲ .. ဘယ္လဲ..။

Anonymous said...

" ကိုယ့္အတြက္ကေတာ့ ေဗဒင္ဆိုတာ သူေဟာတာ မွန္ခဲ့ရင္ (မွားရင္ ဆိုတာ စကားထဲထည့္ေျပာစရာ မလိုေတာ့ဘူး) ၾကည့္ၿပီးသား ႐ုပ္ရွင္ကို ႏွစ္ခါျပန္ ၾကည့္ရသလုိ ျဖစ္မွာကလြဲလို႕ ..."

rita...

ညီမေလးကို ေဗဒင္ေဟာေျပာတဲ့ဆရာ တစ္ဦးက

"Rita .သမီးေလး... သမီးဟာ ဒီလ မွာ ေသမယ္ လို ့ေဟာကိန္းထုတ္လိုက္တယ္ ဆုိပါစို ့"

သမီးရုပ္ရွင္ကို ႏွစ္ခါျပန္ၾကည့္သလုိ မျဖစ္ေတာ့ဘူး.. ဘာလုိ ့လဲဆုိေတာ့ သမီးေသသြားတာ သမီးကိုယ္တုိင္ ျပန္မၾကည့္လိုက္ရလုိ ့ပဲ..။

သမီး စိတ္၀င္စားတာ မ၀င္စားတာ မေျပာလိုပါဘူး..


ေဗဒင္ မယံုဘူးလို ့ျငင္းခ်င္သူမ်ား .. ေဗဒင္က ေျပာတဲ့ အတိတ္နိမိတ္ေတြကို မယံုဘူးလို ့ေျပာခ်င္သူမ်ား.. ကုိယ့္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းျဖစ္ျဖစ္ ၊ ကုမၼဏီျဖစ္ျဖစ္ အမည္ေလးေပးၾကည့္ပါ..

- မြဲပါျပီ ကုမၼဏီ
- သူေတာင္းစား ကုမၼဏီ

အစရွိသျဖင့္ေပါ့..

သားေလး သမီးေလး ေမြးရင္လည္း အတိတ္ နိမိတ္မေကာင္းတဲ့ အမည္ေတြ

- တစ္ခုလပ္ပ်ိဳပ်ိဳေမ
- မုဆိုးဖိုကိုကို

တုိ ့ေပးၾကည့္ပါ..

စိတ္မ၀င္စားဘူးဆုိတဲ့ Rita ေတာင္မွ ဘေလာ့အမည္ကို ဘာတဲ့
rita. ever green sky ဆုိလားဘာလား..


ေဗဒင္ဆရာ

Rita said...

တဟားဟားကို ေအာ္ရယ္ေနရလို႔ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္ :D

ေသမယ္ေဟာလဲ ႐ုပ္႐ွင္ ႏွစ္ခါျပန္ၾကည့္ရသလုိ ျဖစ္ဦးမွာပါပဲ။ ဘာလုိ႔ဆုိေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ အလုိအရေတာ့ ေနာက္ဘဝ တစ္ခုခုကို ကူးရဦးမွာကိုး။ အဲဒီမွာ ၾကားထဲ နာနာဘာဝ ဘဝမ်ား ေနရဦးမယ္ ဆုိရင္ ျပန္ျမင္ေနမွာမုိ႔ မပူပါနဲ႔။ ထပ္ၾကည့္ဦးမွာ အဲဒီ႐ုပ္႐ွင္။

ေဗဒင္က ေျပာတာကို မယံုတာလဲ မဟုတ္။ ေဗဒင္ကို မယံုဘူး ေျပာထားတာလဲ မဟုတ္ဘူးဆုိတာကို စာဖတ္ၾကည့္လို႔ နားလည္ရင္ သိသလို၊ မဟုတ္ဘူးဆုိတာကို အတိအလင္း ပထမပို႔စ္တစ္ခုရဲ႕ comment မွာ ထည့္ေရးထားၿပီးျဖစ္ပါတယ္။

ကိုယ့္ေျပာလိုရင္းသည္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ စစ္စစ္ဆိုသူမ်ားအတြက္ ေဗဒင္ လုိအပ္ပါသလား ဆုိတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

နာမည္ေပးကိစၥ။
ဘယ္ေဗဒင္ဆရာမွ မလိုပါ။
ေဗဒင္မေမးဘူး ဆုိတာနဲ႔ပဲ၊ က်က္သေရတံုးတဲ့ နာမည္မ်ားလည္း ေပးစရာမလုိပါ။

က်က္သေရ႐ွိတဲ့ နာမည္တစ္ခုခုေပးဖို႔လည္း ဘယ္သူ႔ အႀကံဉာဏ္မွ မလိုပါ လို႔ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ကိုယ့္သားသမီးအတြက္ေတာ့ ေမြးထားတဲ့ မိဘေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းက ခ်စ္ခင္ ဂ႐ုစိုက္မႈနဲ႔ မွည့္ေပးထားတဲ့ နာမည္ကသာလွ်င္ အဓိပၸါယ္ အ႐ွိဆံုး ျဖစ္တယ္လုိ႔ ခံယူပါတယ္။

ကိုယ့္နာမည္ရင္း နဲ႔ ဘေလာ့နာမည္ဟာလဲ ဘယ္ေဗဒင္ဆရာရဲ႕ အာေဘာ္မွ မဟုတ္တာကို ဂုဏ္ယူစြာ ေျပာၾကားလုိပါတယ္႐ွင္။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေနာက္လဲလာပါ။ ရီရလို႔။
:)))

Anonymous said...

ေအာ္ရီခ်င္လည္း ရီပါ ..ျပႆနာ မရွိပါဘူး.. ျပက္ရယ္ျပဳတာ မရွိဘဲ အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈ ရွိရင္ ရပါျပီ..

rita ကို ယံုလဲမယံုခိုင္းပါ.. မယံုနဲ ့လို ့လည္း မဆုိလုိပါ..

ေျပာခ်င္တာက အဲဒီ နာမည္ေပးတာတုိ ့ကို ၾကက္သေရတံုးတဲ့ အမည္ မေပးရဲသေရြ ့မသိစိတ္က
လက္ခံေနေသးတာပါပဲ..

ေဗဒင္ ယၾတာ ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ေဗဒင္အေၾကာင္း မသိမတတ္ဘဲ ကိုယ္ထင္ရာ ကိုယ္ေျပာထားလို ့ပညာပိုင္းဆုိင္ရာ အေနနဲ ့ရွင္းျပတာပါ..

ကြန္မန္ ့တစ္ခုက ဟာေလးေပါ့

"ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ေကာင္းတာ ျဖစ္မယ္။ ကိုယ္ျပဳသမွ် ကိုယ့္ကံက ကိုယ္ပိုင္တဲ့ဥစၥာပဲ လို႔ ယံုၾကည္ၾကတဲ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ဆုိသူမ်ားဟာ... အဲလို သူမ်ားဆီက ၫႊန္ၾကားခ်က္ကို ဘာေၾကာင့္ မျဖစ္မေန လိုအပ္ေနရတာလဲ။ ငွက္အစား ငါးမွားလႊတ္မိမွာ စိုးလို႔လား။"

ေကာင္းတာလုပ္တုိင္းလည္း ေကာင္းတာမျဖစ္ပါ..ေကာင္းက်ိဳးေတာ ့ခံစားရပါလိမ့္မယ္..

ငွက္အစား ငါးမွား လႊတ္မိမွာ စိုးလို ့ဆုိတာကေတာ့

တနလၤာနံခ်င္းတူေပမဲ့ .. ငွက္ဟာ ေလမွာ က်က္စားပါတယ္.. ငါးဟာ ေရမွာ က်က္စားပါတယ္။
ေလ =၀ါေယာ (လွ်င္ျမန္မႈကို ျဖစ္ေစပါတယ္)
ေရ = အာေပါ (ယုိစီးမႈကို ျဖစ္ေစပါတယ္)

လွ်င္ျမန္မႈ ကို လိုခ်င္တဲ့ သူ ယုိစီးမႈကို လုပ္လို ့ မရပါ။

ငါးလုိ ့ေျပာျပီး ငါးရ့ံ ပဲ လႊတ္မွာလား.. ေရႊငါးလႊတ္မွာလား..။ အစာေကြ်းရင္လည္း ေက်ာင္းေတာ္ရာက ငါးေတြကိုပဲ အစာသြားေကြ်းမွာလား ။ ငါးေမြးကန္က အလွငါးေလးေတြကို အစာေကြ်းမွာလား ...

ေလးနက္မႈ ရွိပါတယ္.

ဒါေၾကာင့္ ဒီပညာပိုင္းမွာ တတ္သိတဲ့သူ ရဲ ့အၾကံေပးမႈ လုိအပ္ပါတယ္.. ဘာလို ့လဲ ဆုိေတာ့ ကိုယ္မွ မတတ္တာကိုး။


ေဗဒင္ဆရာ

Rita said...

အင္း ဟုတ္ပါၿပီ။ အခ်ိန္ေပးလာ႐ွင္းျပတာေတာ့ ေက်းဇူးပါ။
ဒါေပမဲ့ ကိုယ္သာဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္းမႈတစ္ခုခုကို လုပ္ဖို႔ ဆႏၵ႐ွိရင္ ခ်က္ခ်င္း လုပ္ဖို႔လြယ္တာကို လုပ္လိုက္မွာပါ။ ခက္ခက္ခဲခဲ လုပ္မွ ရမွာကို ကိုယ္သိတယ္။ လုပ္ဖို႔လည္း လိုမယ္ ဆုိရင္လည္း လုပ္မွာပါ။

ဒါေပမဲ့ ငွက္အစား ငါးကိုမွားၿပီး လႊတ္မိမွာ စိုးရိမ္ေနမွာ မဟုတ္သလို... ငွက္မလႊတ္ဘဲ ငါးလႊတ္မွ ရမယ္ လာေျပာတာမ်ိဳးကိုေတာ့ စိတ္ဝင္တစား နာယူမိမည္ မဟုတ္ပါ။

ကိုယ့္ကိစၥ အဆင္ေျပဖို႔ဆုိတဲ့ စိတ္သက္သက္နဲ႔လည္း ဒါေတြကို ခုခ်ိန္ထိ မလုပ္ျဖစ္ေသးတာ ေသခ်ာ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုေျပာလို႔ အတၱအားလံုး ကင္းစင္ၿပီး လုပ္တယ္လို႔လဲ မေႂကြးေၾကာ္ပါ။ ကိုယ့္အတြက္ ေကာင္းမႈတခုခု လုပ္လိုက္တာပါပဲ။ အဲဒီ အခါမွာ ကိုယ့္အတြက္ခ်ည္း သက္သက္မဟုတ္ဘဲ သူမ်ားရဲ႕ အသက္ခ်မ္းသာရာ၊ လြတ္ေျမာက္ရာအတြက္ လုပ္လိုက္တာပါပဲ။ ဒါပါပဲ။

ငါးလႊတ္မယ့္ အခ်ိန္မွာ ငါးလႊတ္လို႔ မင္းကိစၥေတြ အဆင္ေျပမွာ မဟုတ္ဘူး ေျပာလာမယ့္ စကားမ်ိဳးကိုလည္း ကိုယ္က ထည့္သြင္းစဉ္းစားမွာ မဟုတ္ပါ။ ဘာလို႔ဆိုေတာ့ အဲဒီလို အယူအစြဲ မ႐ွိလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

က်က္သေရ ႐ွိတဲ့ နာမည္ ေပးတာ လူၾကားေကာင္းတဲ့ နာမည္ေပးတာကေတာ့ ေဗဒင္နဲ႔ ဘာမွ မဆုိင္ဘူး။ လူဆိုတာ အတၱကို အေျခခံလို႔ ကိုယ္နဲ႔တကြ သူမ်ား ၾကားေကာင္းေအာင္ သူမ်ားေလးစားေအာင္ ေပးတာပါပဲ။ အမည္နာမဆုိတဲ့ ပညတ္ေတြအတြက္ ေဗဒင္ အားကိုတဲ့လူက ကိုးမွာေပါ့။ မကိုးတဲ့လူက မကိုးဘဲ ကိုယ့္ဘာသာေပးမွာေပါ့။

နင္တုိ႔ ေဗဒင္ဆရာမေမးရင္ အဲလို က်က္သေရတံုးတာေတြ ေပးလိုက္ပါလား ဆုိတာကေတာ့ ဘာမွ မဆိုင္တဲ့ ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။

ကိုယ့္ဘာသာ မေမးခ်င္ မေမးဘဲ ေနလို႔ရသလို၊ ေမးခ်င္လည္း ေမးလို႔ ရတာပါပဲ။ မေမးရင္ ဘာ... ေမးရင္ ဘာ... ဆုိတာကေတာ့ ေျပာေနလဲ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အာေညာင္း႐ံုပဲ။ ဘယ္သူမွ လုိက္နာမွာ မဟုတ္ဘူး။

ကိုယ့္ ပို႔စ္ကေတာ့ ဘာသာေရးနဲ႔ ယွဉ္လို႔ ေတြးမိထားတဲ့... "ဗုဒၶဘာသာက ဒီလို ႐ွိတယ္လို႔ ယံုၾကည္တယ္ဆုိရင္... ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားဟာ ဘာေၾကာင့္..." ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

Anonymous said...

ေအးဗ်ာ.. ကိုယ္က ေလရွည္မိတာကိုး..

ဘာသာေရးနဲ ့ယွဥ္ေတြးမိလို ့

ဗုဒၶဘာသာက ဒီလုိရွိတယ္လုိ ့ယံုၾကည္တယ္ဆုိရင္..ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ဘာေၾကာင့္..

(၁) ကြန္ပ်ဴတာ သင္တာလဲ
(၂) စစ္ပညာ သင္တာလဲ
(၃) သိပၸံ ၀ိဇၹာပညာေတြ သင္တာလဲ

အဲဒါေတြက သံသရာက လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္းတရားေတြ မို ့လို ့လား.. ဒါဆုိရင္ ဒီပညာသင္တဲ့သူေတြအားလံုး ဘာေၾကာင့္.......။

ဒီလိုမ်ိဳးေရးတဲ့သူေတြ တစ္ေယာက္မွ မရွိပါ...
ေလာကီပညာေလ့လာလုိက္စားေနတဲ့သူအခ်င္းခ်င္း တစ္လံုး ပိုရွဴခ်င္ေနတာေတာ့ rita ေျပာသလို အတၱေၾကာင့္ ထင္ပါရဲ ့.။

နိဗၺာန္ေရာက္ဖုိ ့ရာအေထာက္အပံ့သည္ ေဟာတု ျဖစ္ပါေစသတည္း...။

ေဗဒင္ဆရာ

Rita said...

ဒါကေတာ့ ႐ွင္းပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာဟာ ကိုယ္လုပ္မွ ကိုယ္ရတယ္ ဆုိတဲ့ အႏွစ္သာရနဲ႔ ဘာသာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္ဘဝအတြက္ ကိုယ္လုပ္မွ ကိုယ္ရတဲ့ ဘာသာရပ္ေတြကို ေလ့လာသင္ၾကားတာေပါ့။ သံသရာက လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္းတရားေတြကိုပဲ ေလ့လာရမယ္ရယ္လို႔ ကိုယ့္ post မွာ ေျပာခဲ့တာမွ မဟုတ္တာ။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြျဖစ္ၿပီး ဒါမ်ိဳးေတြ သင္တာဟာလည္း သံသရာက လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္းကို ဆန္႔က်င္တယ္လို႔ ဘယ္ဘုရားမွ ေဟာ မသြားပါ။

ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့ လိုရင္းဟာ ကိုယ္လုပ္မွ ကိုယ္ရမယ့္ ကိစၥကို ေ႐ွ႕ဘာျဖစ္မလဲ မေသမခ်ာ မေရမရာပဲ ေျပာႏိုင္မယ့္ လူေတြကို ဘာလို႔ ေမးခ်င္ၾကတာလဲ ဆုိတာပါ။ ေကာင္းတာ လုပ္ဖို႔ အတြက္ ဘာမွန္းညာမွန္း ကိုယ္ ေသခ်ာ မေဝခြဲႏိုင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ဆီက ၫႊန္ၾကားခ်က္ကို ဘာေၾကာင့္လိုေနရတာလဲ ဆုိတာပါ။

ကိုယ့္ဆိုလိုရင္းကို ဉာဏ္နဲ႔ သိျမင္ႏိုင္ပါေစ။

user said...

ဆရာ့ဆရာေတြကလည္း တြယ္သကိုး။ မလုပ္ၾကပါနဲ႔ဗ်ာ။ ဘုရားမပြင့္ခင္တည္းက သူ႔ဖာသာ ခမ္းနားေတာက္ပလာတဲ့ ေဗဒင္ပညာဟာ ကမာၻပ်က္သုဥ္းသည္အထိ ဆက္တည္တံ့ေနဦးမယ္ဆုိတာ မသိရွာေတာ့ ခြင့္လႊတ္လိုက္ၾကပါ။ သူ႔ခမ်ာ .. နထူပထူ ေဗဒင္ေၾကာင္ပါးဆရာေတြပဲ ျမင္ဖူး၊ ၾကားဖူးရွာသနဲ႔ တူပါတယ္။ သံသရာက အရင္လြန္ေျမာက္သြားမယ့္သူ၊ နိဗၺာန္ မဂ္ဖိုလ္ကို ရက္တုိတုိနဲ႔ ဒုိးမယ့္ ဆုထူးပန္ ပုဂိၢဳလ္ႀကီးမ်ား ျဖစ္ေနရင္ ေနရင္းထုိင္ရင္း ... အကုသိုလ္မ်ားေနပါ့မယ္။ မမႀကီးရီတာေျပာသြားတဲ့အတုိင္း လူဆိုတာ အမွန္တရားကို ခါးသီးတတ္တဲ့ သတၱဝါမ်ိဳးေတြပဲ လို႔ သိထားရင္ ေနတတ္ထိုင္တတ္ သြားတာပါပဲ။ တဲ့။ ေဗဒင္ယံုေသာ ပရိသတ္မ်ား ေဗဒင္ေဟာေသာ ဆရာမ်ားလည္း ... ေနတတ္ထုိင္တတ္ ပါေစဗ်ာ။

ေအာ္..ေမ့လို႔..ျမန္မာျပည္က လာဖတ္ပါတယ္။ UserOne ဆုိတာ ကိုယ့္ကိုကုိယ္ ေထရဝါဒစစ္စစ္ႀကီးပါ ေၾကြးေၾကာ္ရင္း ေဖေတာ့ေမာင္ေတာ့ေနသူမ်ား၊ ဆတ္ဆတ္ထိမခံ၊ ၾကက္ေခါင္းဆိတ္မခံသူမ်ား၊ ကာလာမသုတ္ကို ကိုင္ၿပီး ကာလာမသုတ္ကို ေမ့ေနသူမ်ားအတြက္ သံလက္သီးစြပ္ထားတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။ ေနာက္လဲ လာပါဦးမယ္ ေပ်ာ္လို႔။

Anonymous said...

Rita ေကာင္းမႈကုသိုလ္ လိုခ်င္လို ့၊ ေကာင္းတာလုပ္ခ်င္လုိ ့.. ကိုယ္တုိင္ကိုယ္က် ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေဆာက္ျပီး လွဴဒါန္းခ်င္တယ္.. Rita ကိုယ္တုိင္ ေဆာက္မွာလား..တတ္ကြ်မ္းတဲ့ ဗိသုကာပညာရွင္ ေခၚျပီး ေက်ာင္းေဆာက္ျပီးမွ ေကာင္းမႈကုသုိလ္အဖို ့ကို ေရစက္ခ် အမွ်ေ၀မလား။ ဒါမွ မဟုတ္ ကိုယ္တုိင္ အုတ္သယ္ေပးမွာလား။ မဆလာအိုး ရြက္မွာလား ။ ဒါလည္း ပညာရွင္ အကူအညီလုိတာပဲ.. ဆလာအိုး မရြက္တတ္ရင္ ဇက္ေလးတယ္..မဆလာ ေပမယ္..

ေထာင္ထဲေရာက္ေနတဲ့သူ တစ္ေယာက္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ ရေအာင္ ဘုန္းၾကီး၀တ္ခ်င္လုိ ့မရဘူး.. ကုိယ္လုပ္မွ ကိုယ္ရတယ္ .. ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္နဲ ့ေနရာမွားေနတယ္..

အူအတက္ေပါက္လုိ ့ခြဲမယ္.. ကိုယ္လုပ္မွ ကိုယ္ေကာင္းမယ္.. ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ခြဲလို ့မရဘူး...ပညာရွင္ကို ျပရတယ္..


ေကာင္းတာ လုပ္ဖို႔ အတြက္ ဘာမွန္းညာမွန္း ကိုယ္ ေသခ်ာ မေဝခြဲႏိုင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ဆီက ၫႊန္ၾကားခ်က္ကို ဘာေၾကာင့္လိုေနရတာလဲ ဆုိတာပါ။"

ေရွ ့ဘာျဖစ္မလဲ ဆုိတာ အနီးစပ္ဆံုး လမ္းညႊန္မႈ ေပးႏိုင္တဲ့ပညာရွင္ေတြဆီမွာ တုိင္ပင္ေပါ့ဗ်ာ.. ကုိယ္လုပ္မွ ကိုယ္ရတယ္..ဒီလုိ လုပ္ရင္ ဒီလုိျဖစ္မယ္ လို ့မသိၾကတဲ့သူေတြ
ေမာဟဖံုးေနတဲ့သူေတြမ်ားေနေတာ့ သိနားလည္တဲ့ ပညာရွင္ေတြ ဆီမွာ အကူအညီေတာင္းရတာ သဘာ၀ပါပဲ..

Rita ႏိုင္ငံတစ္ကာက Consultant ေတြ၊ Counselling ေပးေနတဲ့ ပညာရွင္ေတြ ထမင္းငတ္ကုန္ျပီ.. Weather forecast ခ်က္ေပးေနတဲ့ ပညာရွင္ေတြ သြားတာပဲ..

ဘာျဖစ္မယ္မွန္း သိလို ့လား.. အနီးစပ္ဆံုးခန္ ့မွန္းေပးၾကတာပဲေလ..


Rita ျမိဳ ့တစ္ခုရဲ ့ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ေကာင္းမႈလုပ္ခ်င္လုိ ့သြားတဲ့အခါ လမ္းေပ်ာက္ေနရင္ ၊ လမ္းမွားေနရင္ အဲဒီ ျမိဳ ့နယ္က ဘာမွန္းညာမွန္းမသိတဲ ့ဆုိက္ကားသမား ကို ေမးရတာပါပဲ..။

တုိက္ခန္းတစ္လံုး လို ခ်င္လို ့ ၀ယ္တာေတာင္ ဘာမွန္းညာမွန္းမသိ တဲ ့ပြဲစားေတြဆီမွာ ဘာလုိ ့ေမးေနၾကတာလဲ.. ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ပိုင္ရွင္ဆီ ၀ယ္ၾကေပါ့.. ဒီပြဲစားက ဒီအခန္း ေသခ်ာေပါက္ရမယ္ အာမခံႏိုင္လို ့လား..

Rita လို ဘာသာတရားကို ေပါက္ေျမာက္ေအာင္ ထားထုတ္ဖူးၾကတဲ့သူေတြ ၊ ေလ့လာဖူးၾကတဲ့ သူေတြမဟုတ္ေတာ့ လည္း ဒီလိုပဲ တတ္သိနားလည္တဲ့ ပညာရွင္ေတြဆီ ခ်ဥ္းကပ္ၾကရတာပါပဲ..

လူတိုင္းဟာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသားေတြ မဟုတ္ၾကသလို အခိ်ဳေတြခ်ည္းလဲ မဟုတ္ၾကပါ...

ေဗဒင္ဆရာ

Anonymous said...

၁။ ပရိတ္နိဒါန္းမွာ အပိုဒ္၉မွာ နကၡတၱေတာ၀ါ (ၿဂိဳဟ္နကၡတ္ေဘးအႏၱရာယ္)ဆိုၿပီးပါပါတယ္၊ပုဗၺဏွသုတ္ ေနာက္ဆံုးသံုးဂါထာ တိကုဂုၤတၱရပါဌိေတာ္လာမွာ သုနကၡတၱံ (ေကာင္းေသာနကၡတ္ျဖစ္ပါေစသတည္း)ဆိုၿပီး ပါပါတယ္၊ ဗုဒၶေဟာၾကားခဲ့တဲ့ ပရိတ္ေတာ္ေတြပါ။

၂။ ေဗဒင္ပညာက ဘာသာရပ္တစ္ခုပါ၊ ဘာသာေရးနဲ ့မပတ္သက္ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ကံေဟာပညာျဖစ္လို ့နဲ ့ကံအေၾကာင္းတရားေကာင္းမွ အက်ိဳးတရား ေကာင္းမယ္ဆိုတဲ့မူအရ ေနာက္ဆက္တြဲ ယၾတာကို ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ အေျခခံတဲ့ ကံအေၾကာင္းတရားေတြ ျပဳလုပ္ခိုင္းတတ္ပါတယ္။

၃။ အစစ္ဆိုတာရွားတယ္၊ တန္ဖိုးရွိတယ္။
အတုေတြေနရာတိုင္းမွာရွိတယ္၊ ေဗဒင္ေလာကမွာလည္း အတုေတြရွိတယ္၊ ဆင္းရဲမြဲေတလာေလ အတုေတြက အစစ္အေယာင္ ေဆာင္ၿပီး လိမ္စားလာေလပဲ၊ ကိုယ္ခံအားနည္းသူ အယံုလြယ္သူေတြဟာ အတုေတြရဲ ့သားေကာင္ျဖစ္မယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အတုေတြက အစစ္ေတြရဲ ျဖစ္တည္မွဳနဲ ့ဂုဏ္သိကၡာကို ဖ်က္စီးပစ္တတ္တယ္။


၄။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းဆိုင္းဘုတ္တင္တဲ့အခါ၊ ကိုယ့္ကေလးေမြးတဲ့အခါ စသျဖင့္ စသျဖင့္ အခါေတြတိုင္းမွာ စုတ္ျပတ္သတ္ေနတဲ့နံမည္ကို ေရြးရဲေပးရဲၿပီဆိုတဲ့သူကိုေတာ့ ေဗဒင္မယံုသူစာရင္းမွာ သြင္းေပးထိုက္ပါတယ္၊ အဲလိုမေပးရဲေသးသ၍ေတာ့ မသိစိတ္ထဲမွာ ေဗဒင္လိုေလာကီပညာေတြကို လက္ခံထားတုန္းပဲလို ့ယူဆလိုက္ပါရေစ။

ေဗဒသုေတသီတစ္ဦး

Rita said...

ေဗဒင္ပညာ ဆက္လက္ တည္တံ့ျခင္း မတည္တံ့ျခင္းကို ကိုယ္ စိတ္မဝင္စားပါ။ ကိုယ္ေျပာလို႔လည္း ေမးတဲ့သူက ဆက္ေမးေနမွာျဖစ္ၿပီး မေမးတဲ့သူကလည္း အရင္အတိုင္းပဲ ဆက္မေမးဘဲ ေနမွာပါပဲ။ ကိုယ္ကလည္း ေမးခြန္းထုတ္ခ်င္လို႔ ထုတ္႐ံုသက္သက္ပါပဲ။

အူအတက္ ေပါက္လို႔ ဆရာဝန္ဆီ သြားရတာ ဆရာဝန္ ခြဲခိုင္းရတာနဲ႔ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈလုပ္ဖို ေဗဒင္ဆရာဆီ သြားရတာ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ဘာမွ မဆိုင္ေသာ သေဘာတရားမ်ားသာ။

အူအတက္ေပါက္ရင္ ဆရာဝန္ဆီ သြားရမယ့္ ကိစၥ ေဗဒင္ဆရာဆီသြားၿပီး ေသမွာလား ေၾကမွာလား ေမးရန္မလို၊ ဗုဒၶဘာသာ အရ ကုိယ္ျပဳခဲ့သမွ် ကိုယ့္ကို အက်ိဳးေပးမွာ ျဖစ္လို႔ ေဆးကုသျခင္းရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲအက်ိဳးဆက္သည္ ကိုယ္ျပဳခဲ့သမွ်ရဲ႕ အက်ိဳးေပးအတုိင္းျဖစ္လာမည္လို႔ လက္ခံရင္ ယၾတာမလိုပါ။ ကိုယ္လုိ လက္ခံသူမ်ားက ယၾတာကိစၥ မလုိအပ္ဘဲ လုပ္စရာ ႐ွိတာကို လုပ္ပါလိမ့္မည္။ လက္ခံသူမ်ားကလည္း ေဗဒင္ ယၾတာဆီ သြားၾကပါလိမ့္မည္။ မပူပါႏွင့္။

ထို႔အတူ လမ္းမသိလို႔ ေမးျခင္းကိုလည္း ေဒသတြင္းက ဆိုက္ကားဆရာ တက္ဆီဆရာကိုသာ ေမးမွ ရပါမည္။ ေဒသတြင္းက မဟုတ္ေသာ ျပင္ပ နာမည္ႀကီး ကိုယ္သြားမည့္ေနရာ မေရာက္ဖူးေသာ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ ေဗဒင္ဆရာဆီ ေမးၿပီး လမ္းမမွားေအာင္ ယၾတာေခ်တာမ်ိဳးေတာ့ ယံုၾကည္သံုးစြဲသူမ်ားေတာင္မွ လုပ္မည္မထင္။

ခုေခတ္မွာေတာ့ GPS ပါေသာ ဖုန္းတစ္လံုး ကိုင္သြားလွ်င္ပင္ လံုေလာက္ေပၿပီ။ မသံုးတတ္ပါကလည္း ဒသတြင္း ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားထံ ေမးပါလိမ့္မည္။ ဒီကိစၥ ကံ ကံ၏ အက်ိဳးနဲ႔ ဆက္စပ္ေျပာစရာ မျမင္ေလ။

ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေဆာက္ျခင္း ကိစၥ အတြက္လည္း ထို႔အတူ။ ေက်ာင္းေဆာက္သည္ ဆိုေသာ ေကာင္းမႈ ကိစၥ အတြက္ ကိုယ္တိုင္ ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္။ ေငြေရးေၾကးေရး ထည့္ဝင္သည္မွ လြဲ၍။ ေခၚပါမည္။ ဗိသုကာပညာ႐ွင္မွ စ၍... အုတ္သယ္သူ အဆံုး။ ကိုယ္တိုင္လုပ္မွ ကိုယ္တိုင္ရမည္ဆုိသည္မွာ အုတ္ကစ ဖုတ္တတ္ရန္ မလိုပါေခ်။ ေ႐ွးေ႐ွးဘဝက ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ားေၾကာင့္ ေက်ာင္းေဆာက္ရန္ပင္ ႂကြယ္ဝေနၿပီး ျဖစ္လွ်င္ ပါရမီျဖည့္သူမ်ား အလိုလိုပင္ ေပၚလာေခ်မည္။ ကိုယ္က တန္ရာတန္ဖိုး ေပး႐ံုမွ်သာ။

သို႔ေသာ္........
ကိုယ္လို ယံုၾကည္သူမ်ား အဖို႔... ဘယ္ေဗဒင္ဆရာဆီမွာမွ... ဘယ္ေထာင့္လွည့္လို႔ ေဆာက္ရမည္။ ဘယ္ေျမကြက္မွ သင့္ေတာ္မည္။ ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္ကာလ ဘယ္ေန႔ဘယ္ရက္မွ ေဆာက္ရမည္။ ေဆာက္ၿပီးေက်ာင္းအား ဘယ္ကဲ့သို႔ နာမည္ေပးရမည္ စသည္မ်ား တြက္ခ်က္ရန္ ဘယ္ေဗဒင္ဆရာဆီမွ သြားေရာက္ေမးျမန္းရန္ လုိမည္ မဟုတ္ပါေခ်။ လိုမည္ထင္သူမ်ားကလည္း မပ်က္မကြက္ပင္ ဆရာ႐ွာ၍ ေမးျမန္းၾကပါလိမ့္မည္။ မပူပါႏွင့္။

Rita said...

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လဲ ေထရဝါဒ စစ္စစ္ဟု မေႂကြးေၾကာ္။ ယံုမွား သံသယ ကင္းၿပီးသူ မဟုတ္ပါဟု ေျပာၾကားၿပီး။ အလြန္ဆံုးမွ ေထရဝါဒ စစ္စစ္ ျဖစ္ခ်င္သူမွ်သာ။ ျဖစ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေလ့လာသူ မွ်သာ ျဖစ္ပါသည္။

ေထရဝါဒကို ႏိုင္သေလာက္ေလ့လာရင္းမွ ေတြ႕႐ွိရသမွ်ကို ခ်ိန္ထိုး၍ ေမးခြန္းထုတ္ျခင္းျဖစ္။

အထက္က ကြန္မန္႔မ်ားတြင္ ေဗဒင္ ယံုၾကည္ သံုးစြဲသူမ်ား လာေရာက္ေရးသားျခင္း မ႐ွိသေလာက္ျဖစ္သည္ကို ျမင္ေတြ႕႔ႏိုင္သည္။ အေၾကာင္းမွာ ဒီ ပို႔စ္သည္ ေဗဒင္ ယံုျခင္း မယံုျခင္း အေၾကာင္း မဟုတ္သည္ကို နားလည္၍ ျဖစ္ႏုိင္သည္။ ဘာသာေရးႏွင့္ ပတ္သတ္၍သာ အမ်ားဆံုး ေျပာသြားၾကေၾကာင္း သိျမင္ႏိုင္ပါသည္။

စစ္ျခင္း တုျခင္း မ်ားကိုလည္း သိပါသည္။
တုျခင္းကို ထည့္မေျပာလုိပါ။ စစ္ပါသည္ ဆိုေသာ ဘုရားေလာင္းကို ဘုရားျဖစ္မည္ ေဟာသူပင္ ႐ွိတာကို သိပါသည္။ သို႔ေသာ္ သူေဟာေဟာ မေဟာေဟာ ျဖစ္ကို ျဖစ္လာမွာ အတြက္ ကိုယ္လိုလူေတြက ေဗဒင္ကို မလိုအပ္ဘူး ခံယူပါလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ ျဖစ္ျဖစ္ မျဖစ္ျဖစ္ ႀကိဳကို သိကိုသိရမွ ဆိုတဲ့လူေတြကလည္း ေဗဒင္ဆရာကို ႐ွာကို ႐ွာၾကပါလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မပူပါႏွင့္။ ကိုယ္ေရးလုိက္တဲ့ ပို႔စ္ေၾကာင့္ ေဗဒင္ခေရဇီမ်ား ေဗဒင္ဆရာကို ပယ္ခြာၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါေခ်။ မခေရဇီသူမ်ားကလည္း လံုးဝ ဆည္းကပ္ၾကမည္ မဟုတ္ပါေခ်။

အမည္ေပး ကိစၥကို ေဗဒင္ ေမးေမး မေမးေမး စုတ္ျပတ္သတ္တဲ့ နာမည္ ေပးရဲမွ ေဗဒင္ မယံုသူမ်ား စာရင္းသြင္းမည္ ဆိုပါကလည္း ေဗဒင္ မသံုးသူ၊ စိတ္မဝင္စားသူ (မယံုသူ မဟုတ္) မ်ားက ဂ႐ုစိုက္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ သူမ်ား၏ စာရင္းသြင္းျခင္း မသြင္းျခင္းကို သူတို႔က စာရင္းသြင္းလိမ့္မည္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ လူဆိုသည္မွာ အတၱ႐ွိေနသေ႐ြ႕ ကိုယ္ႏွင့္သက္ဆိုင္ရာ ကိုယ္တန္ဖိုးထားရာကို ေကာင္းရာမြန္ရာ ပညတ္သာျပဳၾကပါလိမ့္မည္။ ထိုကဲ့သို႔ေသာ ပညတ္ေလးတစ္လံုးအတြက္ ေဗဒင္ဆရာကို သံုးစြဲမည္ မဟုတ္ပါ။ သံုးစြဲခ်င္သူမ်ားကေတာ့ မပ်က္မကြက္ပင္ သံုးစြဲပါလိမ့္မည္။ မပူပါႏွင့္။ ထုိအတြက္ေတာ့ ယူဆခ်င္သလို ယူဆပါ။ ကိစၥ မ႐ွိပါ။ မသံုးတာကေတာ့ မသံုးတာပဲ ျဖစ္ပါသည္။

ႏိုင္ငံတစ္ကာက Consultant ေတြ၊ Counselling ေပးေနတဲ့ ပညာရွင္ေတြ ထမင္းငတ္စရာမလုိပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ပင္လွ်င္ သက္ဆုိင္ရာ ပညာရပ္အတြက္ လိုအပ္ပါက သက္ဆုိင္ရာ ပညာ႐ွင္ဆီ ခ်ဉ္းကပ္နည္းနာယူ အႀကံဉာဏ္ယူမည္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဘာကိစၥျဖစ္ျဖစ္ သက္ဆုိင္ရာ ပညာ႐ွင္ေတြ ႐ွိရက္သားႏွင့္ ေဗဒင္ဆရာဆီ ေျပးမည့္သူေတာ့ မဟုတ္ပါ။ ေျပးမည့္သူမ်ားကလည္း ဘာကိစၥျဖစ္ျဖစ္ ေဗဒင္ဆရာဆီသို႔သာ ေျပးလာၾကပါလိမ့္မည္။ မပူပါႏွင့္။ ကိုယ္ကလည္း မည္သူ႕ကိုမွ် တရားခ်လို႔ ဆြယ္လို႔ ရမည္ မထင္ပါ။ ထိုရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဒီ ပို႔စ္ကို ေရးျခင္းမဟုတ္ပါ။ ေမးခြန္းထုတ္ခ်င္၍သာ။

ကိုယ့္အေနျဖင့္ ဘယ္ေဗဒင္ဆရာဆီကိုမွ တခါမွ မသြားပါ။ ထုိ႔ေၾကာင္း နားထူပထူလည္း မေတြ႕ဖူး။ နားပါးပပါးလည္း မေတြ႕ဖူးပါ။ ပညာ႐ွင္စစ္စစ္မ်ား ႐ွိႏိုင္သည္ကို လက္ခံပါသည္။ မလြဲရေအာင္ ေဟာေသာ ပညာ႐ွင္မ်ား ႐ွိႏိုင္ပါသည္။ ျငင္းစရာ မ႐ွိပါ။

မည္သို႔ပင္ မွန္ေစကာမူ ႀကိဳသိစရာ မလုိဘူးဟု ယူဆေသာ ကိုယ္လိုလူမ်ားကေတာ့ ခ်ဉ္းကပ္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ ႀကိဳသိကိုသိရမွ ျဖစ္မည္ဟု ယူဆသူမ်ားကေတာ့ မလြဲဧကန္ ခ်ဉ္းကပ္ၾကပါလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မပူပါႏွင့္။

(ေဗဒင္ယံုေသာ ပရိသတ္မ်ား ေဗဒင္ေဟာေသာ ဆရာမ်ားလည္း ... ေနတတ္ထုိင္တတ္ ပါေစဗ်ာ။) ကိုယ္ကလည္း ထပ္၍ ဆႏၵ ျပဳပါသည္။ ထို႔ျပင္ ထပ္၍ အတည္ျပဳခ်င္ပါေသးသည္။ ကိုယ္က ေဗဒင္ ယံုျခင္း မယံုျခင္းအား ေဆြးေႏြးထားသည္ မဟုတ္ပါ။ ကိုယ္ မသံုးစြဲသည္ကို ျပဆုိရင္း ေမးခြန္းေမးထားသည္သာ ျဖစ္ပါသည္။

ေထရဝါဒ စစ္စစ္လည္း မဟုတ္ေသးပါ ဟု ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္မံ ေျပာၾကားလိုပါသည္။ ေထရဝါဒ ျဖစ္ခ်င္သူမွ်သာ ျဖစ္ပါသည္။

Rita said...

တခု က်န္သြားပါေသးသည္။

အရိေမတၱယ် ဘုရားေလာင္း ဘယ္အမ်ိဳးက ဆင္းသက္မည္ ဆုိတာ...

အေလာင္းအလ်ာတပါး ဘယ္က ဆင္းသက္သက္ ကိစၥမ႐ွိပါ။ ျပႆနာ မဟုတ္ပါ။ အေလာင္းအလ်ာသည္ အေလာင္းအလ်ာသာလွ်င္ ျဖစ္ပါသည္။ အေလာင္းေတာ္ဘဝမွာ ေဗဒင္ဆရာခ်ည္း ဆက္တိုက္ျဖစ္လည္း ကိစၥမ႐ွိပါ။ ျပႆနာ မဟုတ္ပါ။ မ်ိဳး႐ိုးကို ေ႐ြးခ်ယ္၍ မရပါ။ အထင္မေသးပါ။ ဘုရားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္ေလေသာအခါ ဘုရားသာလွ်င္ ျဖစ္ပါမည္။

ဇီဝကပင္လွ်င္ ျပည့္တန္ဆာမ၏သား ဟု အဆုိ႐ွိသည္ မဟုတ္ပါလား။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အဇာတသတ္ကို ဘုရား႐ွင္အား ၾကည္ညိဳေအာင္ သူ ျပဳလုပ္ေပးႏုိင္ခဲ့၊ သူကုိယ္တုိင္လည္း ကၽြတ္တမ္းဝင္ခဲ့သည္ မဟုတ္ပါလား။ ဘုရင့္သား ျဖစ္ေသာ္ညား၊ အဇာတသတ္ အပယ္လားရသည္ မဟုတ္ပါလား။ မ်ိဳး႐ိုး ဘာလုပ္ရမည္နည္။ ေဗဒင္မ်ိဳး႐ိုး နိမ့္က်သည္ ေဗဒင္ပညာနိမ့္က်သည္ ဟုလည္း မထင္ပါ။ ကိုယ့္အေတြးအေခၚအယူအဆ (တနည္း ေထရဝါဒကို ေလ့လာရင္း ေထရဝါဒအရ) မလုိအပ္သည္ ျမင္၍ ေမးခြန္းထုတ္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

အဂၢသာဝက အေလာင္းအလ်ာမ်ားပင္လွ်င္ အယူလြဲေသာ အသိုင္းအဝိုင္းမွ ေပါက္ဖြားလာၾကေသးသည္။ ဘုရား႐ွင္ဆီ မေရာက္မီ တိတၳိေတြဆီ ေရာက္ၾကရေသးသည္ မဟုတ္ပါလား။ မ်ိဳး႐ိုး ဘာလုပ္ရမည္နည္း။ လူကိုယ္တိုင္သာ အဓိက။

ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ဘဝမွာ ေဗဒင္မ်ိဳး႐ိုးမကလို႔ သူကိုယ္တိုင္ ေဗဒင္ေဟာစားပါေစဦး။ အေလာင္းေတာ္သည္ အေလာင္းေတာ္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ဘုရားျဖစ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရာ ပါရမီျဖည့္ရာ ဘဝေတြမွာ အမွန္ေတြခ်ည္း လုပ္ေနမိတာမဟုတ္တာကို ဘုရားအဆက္ဆက္ ျပဆိုခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္ဟု ယံုၾကည္မိပါသည္။ အေလာင္းေတာ္ ဆုိေသာ္ညား သစၥာေလးပါးကို မျမင္မီကာလပတ္လံုး အမွားအယြင္းကို ျပဳမိၾကသည္သာ။

ထို႔ေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးဘဝ ဘုရားျဖစ္ခါနီး မွာပင္ အစြန္းေရာက္ေသာ အက်င့္ကို လြဲ၍ က်င့္မိသျဖင့္ အလယ္အလတ္လမ္းစဉ္ကို ျပန္၍ က်င့္ရသည္ ဟု မွတ္သားဖူးပါသည္။ အထက္မွ ကိုရာဟု ဆုိသူ ေျပာၾကားသြားေသာအျဖစ္အတုိင္း ဘုရား႐ွင္က လမ္းမွန္ေပၚေရာက္ေအာင္ ျပန္၍ က်င့္ႀကံေသာ အခါ သူကိုယ္တိုင္ ဘုရားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္မည္ ေဟာထားေသာ ပါရမီ႐ွင္ ေသာတာပန္အေလာင္းအလ်ာက သံသယဝင္၍ ဒီနည္းနဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူးရယ္လို႔ ေ႐ွာင္ခြာခဲ့သည္ မဟုတ္ပါလား။

ထိုကိစၥမွာပင္ သိသာေနေပၿပီ။ ကိုယ္တိုင္လုပ္မွ ကိုယ္တိုင္ရသည္။ ေဗဒင္ေဟာသူသည္ ေဟာသူသာ ျဖစ္၍ နည္းေပးလမ္းျပ မလုပ္ႏိုင္၊ ဘယ္နည္းမွန္သည္ ဘယ္နည္းမွားသည္ကို သူကိုယ္တိုင္မသိ။ သိသည့္သူက လုပ္သည့္တိုင္ မယံုၾကည္။ တနည္းအားျဖင့္ သူ႔အေဟာ ေသြးထြက္ေအာင္ မွန္တာကိုပင္ သူ႔ဘာသာ ျပန္၍ သံသယ ဝင္ေသး၏။ သို႔ေသာ္ သူ႕ကို အထင္မေသးပါ။ သူသည္ ဆုႀကီးပန္ ျဖစ္ေသာ္ညားလည္း ထိုအခ်ိန္က ပုထုဇဉ္သာ ျဖစ္ေသးသည္။ သူ႕ေနရာ ကိုယ္ဆုိလည္း (မႏိႈင္းေကာင္း ႏိႈင္းေကာင္း) ထုိသို႔ပင္ ေတြးမည္။

ဘုရားေလာင္းကိုပင္ ပဉၥသိခၤနတ္သားက သြယ္ဝိုက္၍ နည္းလမ္းျပရေသးသည္။ ဘုရားေလာင္းပင္ မွားတတ္ေသးသည္။ မွားသည္ကို သိသူက လမ္းျပရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆည္းကပ္သင့္သူ ခ်ဉ္းကပ္ သင့္သူမ်ား ႐ွိမည္ အမွန္။

သို႔ေသာ္ ဘုရားစင္စစ္ ဧကန္ ျဖစ္မည္ ေဟာခဲ့ေသာ ပါရမီ႐ွင္ ဆုႀကီးပန္ ေသာတာပန္ အေလာင္းအလ်ာသည္ ဘုရား႐ွင္အား နည္းမျပႏိုင္ပါ။ ဘုရား႐ွင္လမ္းလြဲက်င့္ေတာ့ အမွန္ဟု ထင္ၿပီး၊ လမ္းမွန္က်င့္ေတာ့ အမွား ဟုထင္ျပန္သည္။ ကိုယ္ အထင္မေသးပါ။ ဒါသည္ အထင္ေသးစရာ မဟုတ္ပါ။ ပုထုဇဉ္ဘဝမွာ ပုထုဇဉ္လုိသာ ေတြးႏိုင္ပါသည္။

သို႔ေသာ္ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဘုရားအေလာင္းအတြက္ ဘာယၾတာမွ စီမံေပးျခင္း မ႐ွိခဲ့ဟု ယူဆရသည့္အတြက္ေတာ့ အ႐ွင္ေကာ႑ညအား မိမိပညာ၏ အတုိင္းအဆကို သိသူ အျဖစ္ ၾကည္ညိဳ ေလးစားမိပါသည္။ မသိလို႔ စီမံခဲ့သည္ ဆုိပါကလည္း အျပစ္ေတာ့ မတင္မိပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ သူသည္ ထိုအခ်ိန္က ဆုႀကီးပန္ျဖစ္ေသာ္လည္း ပုထုဇဉ္သာ ျဖစ္ေေနေသးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။

Anonymous said...

ဒါဟာ Rita အတြက္မဟုတ္ပါ..

ရုရွႏိုင္ငံက ကိုေနလင္းလို ့ေခၚတဲ့ ေလ့လာသူတစ္ဦး ေရးထားတဲ့စာရဲ ့အစေပါ့.. ခုေတာ့လည္း တုိင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ဖုိ ့ျပည္ေတာ္ျပန္သြားေလရဲ ့..ဗုဒၶဘာသာ ႏွင့္ ေဗဒင္ လကၡဏာ အေပၚ သံုးသပ္တင္ျပခ်က္
လင့္က..
http://solomonn.0fees.net/wordpress/?page_id=8

ေဗဒင္က ရက္ရာဇာႏွင္ ့ ျပႆဒါးကို ပဓာန ထားသကြဲ ့။ျမတ္စြာဘုရားက ကုသိုလ္ႏွင္ ့အကုသိုလ္ ပဓာန ထားသကြဲ ့။ ေဗဒင္က မဟာဘုတ္ေလးပါး ပဓာနထား၍ ထူသကြဲ ့။ျမတ္စြာဘုရားက သမၸတိေလးပါးကို အဓိကထား၍ ထူသကြဲ ့။ ျမတ္စြာဘုရားနဲ ့ဆန္ ့က်င္တာကို ယုံလွ်င္ ဘုရား၊တရား မယံုရာ က်တာေပါ ့။
မဂၤလာရာမေက်ာင္းဆရာေတာ္ဦးဥာဏ
နမၼား ၊ ကခ်င္ျပည္နယ္

အဓိကေျပာခ်င္တာကေတာ့ ဘုရားေဟာၾကားတဲ့ တရားေတာ္ေတြကို အဲသလိုသာ လိုက္ယူေနရရင္ေတာ့..က်ေနာ္က ျပန္ေမးခ်င္ပါတယ္..

- ေဗဒင္က မဟာဘုတ္ေလးပါးနဲ ့ပဓာနထားျပီး ထူပါတယ္..
- အင္ဂ်င္နီယာေတြ pile ကို ပဓာနထားျပီး ထူပါတယ္..

ဒါဆုိရင္ က်န္တဲ့ ပညာရွင္ေတြ ျဖစ္တဲ့ ဆရာ၀န္ ၊ ကြန္ပ်ဴတာ ပညာရွင္၊ စားရင္းကိုင္ ၊ ဘုမိေဗဒပညာရွင္ အစရွိတဲ့ ပညာရွင္မ်ား ပဓာနထားျပီး သင္ယူထားတဲ့ ၊ တတ္ေျမာက္ေအာင္ အဓိကထားျပီး ထူထားတဲ့ Major ဘာသာရပ္ေတြဟာ

" ျမတ္စြာဘုရားက သမၸတိေလးပါးကို အဓိကထား၍ ထူသကြဲ ့"

စကားအရဆုိရင္ သူတို ့အားလံုးဟာ ျမတ္စြာဘုရားနဲ ့ဆန္ ့က်င္တာကို ယုံလွ်င္ ဘုရား၊တရား မယံုရာ က်သလိုျဖစ္ေနပါျပီ..

ဆက္ပါအံုးမည္..

ေဗဒင္ဆရာ

Rita said...

လာျပန္ေခ်ၿပီ။ တျခားဘာသာရပ္မ်ား သင္ယူျခင္းနဲ႔ ဘုရားတရားေတာ္။
ဘယ္ပညာ႐ွင္ေတြ ဘာလုပ္လုပ္ ေလာကီကိစၥသာ။ ေဗဒင္ကိစၥသည္လည္း ေလာကီကိစၥသာ။ သို႔ေသာ္ က်န္ပညာရပ္မ်ားက သူ႕ဘာသာ သူ႕လမ္းေၾကာင္းသြား၍၊ ေဗဒင္ပညာက ဘယ္နယ္ပယ္က လူမဆို (စိတ္ဝင္စားသူ မဆုိ) က ကိုယ့္ေ႐ွ႕ေၾကာင္းေနာက္ေၾကာင္းအတြက္ သံုးၾကေလသည္။

ဘယ္နယ္ပယ္က ပညာ႐ွင္မဆို ေလာကုတၱရာအလုပ္လုပ္လုိပါက၊ ဘုရားနည္းလမ္းကို ယူ၍ လုပ္ပါလိမ့္မည္။ ေလာကီမွာ သူတို႔ပညာရပ္နဲ႔ သူတို႔ တိုင္ပဲ ေထာင္ေထာင္၊ pile ပဲ ေထာင္ေထာင္ ဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္ႏွင့္ဆန္႔က်င္သည္ဟု မည္သည့္ နလပိန္းတံုးက ေျပာပါမည္နည္း။ ေျပာခ်င္လွ်င္ေျပာပါေစ။ ဘယ္ပညာ႐ွင္ကမွ စာရင္းသြင္းလိမ့္မည္ မဟုတ္သျဖင့္ အာေညာင္း႐ံု ႐ွိမည္။

လူ႕ေလာကမွာ ပညာသင္ၾကားတာကို ဘုရားတရားေတာ္နဲ႔ဆန္႔က်င္တယ္ လို႔ ဘယ္ဘုရား အဆူဆူကမွ ေဟာမသြားသည္ကို ဉာဏ္ျဖင့္ ၾကည့္ပါေလ။
ထို႔အတူ ေဗဒင္ပညာသည္ တရားေတာ္ႏွင့္ ဆန္႔က်င္သည္ဟု မည္သူက ေျပာပါသနည္း။ ေ႐ွ႕ျဖစ္ေဟာသည့္ကိစၥ ေ႐ွ႕ျဖစ္ကို သိခ်င္သူမ်ား၊ စိတ္ဝင္စားသူမ်ားက သံုးပါလိမ့္မည္။ မဝင္စားသူ မသိခ်င္သူမ်ားက အပိုလုပ္ဟု မွတ္ယူ၍ သံုးမည္ မဟုတ္ပါ။

အင္မတန္မွ အသံုးဝင္ေၾကာင္း ျပလိုလွ်င္ ကိုယ့္ဘာသာ ဘေလာ့တခု ဖြင့္၍ ေရးက ပို၍ အက်ိဳးမ်ားႏိုင္မည္ ထင္သည္။ ယေန႔ေခတ္တြင္ ထိုပညာႏွင့္ ထိုပညာ႐ွင္ကို စိတ္ဝင္စားသူအမ်ားအျပား ႐ွိသျဖင့္ ပရိသတ္မ်ားစြာ ရႏိုင္ေပသည္။ ကိုယ္ၾကားဖူးသည္မွာ အဂၤလန္ျပန္ နာမည္ေက်ာ္ မ်က္ေစ့ဆရာဝန္ႀကီး တစ္ေယာက္ပင္လွ်င္ သူကိုယ္တိုင္ မ်က္ေစ့ေရာဂါရေတာ့ သူမ်ားနဲ႔ ခြဲရမွာ ေၾကာက္ၿပီး ေဗဒင္ ယၾတာ ေပ်ာက္ေစဆရာထံ ပထမ သြားေသးသည္ ဟူ၏။ ပါးစပ္သတင္း ျဖစ္ပါသည္။ အတိအက်မသိပါ။ ဆုိလိုသည္မွာ ေဗဒင္ဆရာမ်ားထံသို႔ သာမန္ လူတန္းစားေရာ၊ ဆရာဝန္ အင္ဂ်င္နီယာ သူေဌး သူႂကြယ္ ဆုိသူမ်ားပါ ဝင္ထြက္သြားလာ ယံုၾကည္ဆည္းကပ္လ်က္ ႐ွိၾကေပသည္။

မလိုအပ္ဘူး၊ အသံုးမဝင္ဘူးဟု ထင္သူ တစ္ေယာက္၏ ဘေလာ့က ကြန္မန္႔ စာမ်က္ႏွာတြင္ ဝင္ေရာက္ေရးသားေနျခင္းျဖင့္ အက်ိဳးမ်ားစရာ မျမင္ပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔မ်ား ကိုယ့္ဇာတိပုည ဂုဏ္မာနကို အထိခိုက္ခံ၍ မလုိအပ္ဘူး။ အသံုးမဝင္ဘူးဟု ယူဆ ေျပာဆိုေနေသာ ဘေလာ့တြင္ လာေရာက္ေရးသားေနပါသနည္း။

ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ့တခု အလကားရပါသည္။ ေန႔သင့္ နံသင့္ အခ်ိန္အခါသင့္တြင္ ဖြင့္၊ ဆီေလ်ာ္ေကာင္းျမတ္ေသာ အမည္နာမတစ္ခုေ႐ြး၍ ဖြင့္စရာေတာင္ လုိမည္မထင္။ ေဗဒင္ဘေလာ့ဆုိသည္ႏွင့္ ပရိသတ္ ရလာပါလိမ့္မည္။ အာမခံပါသည္။

Bino said...

I'll be waiting at 100th comment.

BINO

Anonymous said...

စိတ္၀င္စားသူ အတြက္ေရာ မ၀င္စားသူေတြအတြက္ေရာ.. ယံုသူျဖစ္ျဖစ္ ၊ မယံုသူျဖစ္ျဖစ္ ..

------

ရာသီဥတု မွာ ခန္ ့မွန္းၾကတယ္. နိမိတ္ေကာက္ၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ. တံငါလုပ္သားေတြ ပင္လယ္ထဲထြက္ေတာ့မယ္.. ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္ျပီး ေနသာတယ္ေဟ့.. မိူးသားတိမ္လိပ္ေတြကင္းစင္တယ္ေဟ့.. ဒီေန ့ငါးဖမ္းထြက္ရင္အဆင္ေျပႏိုင္မယ္ထင္တယ္... အဲ ငါးဖမ္းေနတုန္း ေကာင္းကင္တစ္ခြင္ မွာ မိုးသားတိမ္ရိပ္ တစ္လိပ္လိပ္တက္လာျပီ.. ေကာင္းကင္ရဲ ့ဘယ္အရပ္မ်က္ႏွာဘက္မွာ နီေနတယ္.. မုန္တိုင္းတုိက္ေတာ့မယ္ေဟ့ ..ကမ္းကို ျမန္ျမန္ကပ္မွျဖစ္မယ္.. သူတို ့ေျပာေနၾကတာေလးေတြပါ.

စားေသာက္ခ်က္ျပဳတ္တဲ့ေနရာေလးမွာ ဆုိပါစို ့.. ဆီကို မီးနဲ ့အပူ ေပးလိုက္တယ္. .ဆီက်က္သြားေအာင္.. အနံ ့ေလးရလာတယ္.. အေငြ ့ေလးထြက္လာတယ္.. ဟုတ္ျပီ ဆီၾကက္ေလာက္ျပီထင္ပါရဲ ့.. နိမိတ္ဖတ္ေနၾကတာေလးေတြ.. သာမန္လူေျပာ ေျပာရင္ေတာ့ ခန္ ့မွန္းတယ္ေပါ့ဗ်ာ..

စီးပြားေရး.. ဒို ့ကုမၸဏီကေတာ့ေဟ့ ဒီႏွစ္ကို သိန္း ၁၀၀၀ ေလာက္ျမတ္မယ္လို ့ခန္ ့မွန္းတာပဲ..
ဘာေၾကာင့္လဲ..ပရိုမိုးရွင္းေတြလုပ္တယ္.. buy one get one ေတြလုပ္တယ္.. အေရာင္းျပခန္း အသစ္ ဟုိေနရာေလးမွာ ဖြင့္ထားလို ့ေဟ့.. ပညာရွင္စကား ေျပာရရင္ risk analysis လုပ္တယ္ဆုိလား ..


ရုပ္ရွင္ထဲမွာ .. ေၾကးစည္ေလးထု..ေနာင္ေ၀ေ၀အသံေလးထြက္ျပီးသကာလ အေမရဲ ့ ..အျဖစ္ဆုိးလွခ်ီလား .ဟီး..ဟီး..ဟီး ဆုိတဲ့ အသံကို တီဗီြမွာ မၾကည့္ဘဲနဲ ့အိမ္သာထဲ ထုိင္ေနရင္း ၾကားလိုက္ရတယ္.. ေဟာ ဒါ အနိ႒ အခန္းျဖစ္တဲ့ အသုဘအခန္းေရာက္ေနျပီ.. ခန္ ့ မွန္းေနၾကတာ.

ဆရာ၀န္မ်ား လူနာ လက္ေကာက္၀တ္ကို ကိုင္ျပီး စမ္းတယ္.. ၁ မိနစ္ကို ဘယ္ႏွစ္ခ်က္.. နားၾကပ္ေလးတပ္ျပီး ႏွလံုးနားကို ၊ ရင္ဖတ္နား ဟုိနားသည္နား ေထာက္ျပီး စမ္းတယ္.. မ်က္စိျဖဲၾကည့္တယ္.. လွ်ာထုတ္ျပခိုင္းတယ္..
ခန္ ့မွန္းေနၾကပါတယ္..

အတိတ္ နိမိတ္ ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးလား..

သူလာခ်ိန္မွာ မလာလို ့ေမွ်ာ္လိုက္ရတာ.... အင္း ဒီေန ့ေတာ့ ရင္သားေတြ တင္းေနတယ္.. ကိုယ္လက္မအီမသာျဖစ္ေနတယ္..

ဥာဏ္မရွိတဲ့သူကေတာ့ အထုပ္ကေလးေျပး၀ယ္လုိက္အံုးမွေပါ့..
ဥာဏ္ရွိတဲ့သူကေတာ့ ၾကိဳတင္ေဆာင္ထားျပီးသား..

နိမိတ္ဆုိတာ ဒါမ်ိဳးလား

Anonymous said...

မသိမတတ္ဘဲ .. ပညာရပ္တစ္ခုကို ရမ္းသမ္း မေ၀ဖန္ပါနဲ ့..ေ၀ဖန္ခ်င္ရင္လည္း ေလ့လာျပီးမွ ေ၀ဖန္ပါ..(စိတ္မ၀င္စားလုိ ့ေလ့လာစရာလည္းမလိုဘူးလို ့မေျပာနဲ ့ေနာ္)

ခ်ိန္ထိုး ေမးခြန္းထုတ္ခ်င္ရင္လည္း ၂ခုလံုးကို မွ်ေအာင္ ေလ့လာျပီးမွ ထုတ္ပါ..

ပညာရပ္အေၾကာင္းကို အက်ိဳးနဲ ့အေၾကာင္းနဲ ့ေဆြးေႏြးေနတာျဖစ္ပါတယ္..

အေပၚမွာ ကြ်န္ေတာ္ ေရးျပခဲ့တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြဟာ လက္မခံႏိုင္စရာ အခ်က္တစ္ခုမွ မပါဘာဘူး..

"ဘယ္နယ္ပယ္က ပညာ႐ွင္မဆို ေလာကုတၱရာအလုပ္လုပ္လုိပါက၊ ဘုရားနည္းလမ္းကို ယူ၍ လုပ္ပါလိမ့္မည္။ "

ေဗဒင္ပညာရပ္ဟာ ေလာကီိနယ္ပယ္ ျဖစ္တာကိုလည္း သတိခ်ပ္ေစလိုပါတယ္..

ေဗဒင္ပညာတတ္လို ့လည္း အက်ိဳးယုတ္တယ္လုိ ့ဘုရားမေဟာထားပါ..


မက်န္းမာလုိ ့ေဗဒင္ဆရာဆီမွာ ေမးတာ အျပစ္မဟုတ္ပါ..

ဆရာျဖစ္သူက မွန္ကန္တဲ့ လမ္းညႊန္မႈနဲ ့အတူ
- ေဗဒင္ကိန္းခန္း အရ ဒီလိုေရာဂါမ်ိဳးျဖစ္တတ္ပါတယ္.၊- ဒီေရာဂါအတြက္ ဒီဆရာကေတာ့ နာမည္ၾကီးပါတယ္၊ ဒီဆရာကေတာ့ ေငြေတာင္းၾကမ္းတယ္.။ ဒီဆရာကေတာ့ ေငြကုန္သက္သာတဲ့အျပင္ ေရာဂါေပ်ာက္တာ ျမန္တယ္..ဆုိတဲ့ လမ္းညႊန္ခ်က္ေတြ ေပးႏိုင္ရပါမယ္။

ကံစပ္တယ္ဆုိတာ အလကားမဟုတ္ပါ.. အထက္က ကြန္မန္ ့ေတြမွာ ဘုရားရွင္ကို္ယ္ေတာ္ျမတ္ ဘုရားမျဖစ္ခင္ ကာလတစ္ေလွ်ာက္ ေဆးကုခံဖူးတဲ့သူေတြ သံသရာက ကြ်တ္လြတ္တယ္လုိ ့ေရးထားတာ ေတြ ့ပါတယ္..

အဲသလို ကံစပ္မႈမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္လည္း ဆရာလုပ္တဲ့သူအေနနဲ ့သူတတ္စြမ္းတဲ့ ပညာနဲ ့ခ်ိန္ထုိးျပီး ဒီေန ့သားသမီး ၊ ဒီနာမည္နဲ ့စတဲ့ ဆရာ၀န္ကေတာ့ ဒီႏွစ္ထဲမွာ ကံစပ္ႏိုင္ပါတယ္.သူတုိ ့ဆီမွာ ျပၾကည့္ပါ..လုိ ့consultation ေပးရတဲ့အျပင္

လူနာ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ၊ ေရာဂါသက္သာေအာင္၊ ဥပါဒန္ေၾကာင့္ ဥပါဒ္မေရာက္ေအာင္ ဆုိဆံုးမရပါတယ္.. အေၾကာင္းနဲ ့အက်ိဳးကို ရွင္းျပရပါေသးတယ္..

ဆရာ၀န္က ေရာဂါေပ်ာက္ဖုိ ့အတြက္ ေဆးေပးပါတယ္. ေဆးေလးေတာ့ ေသာက္ေပါ့.. ေဆးမေသာက္ရင္ ေရာဂါေပ်ာက္ပါ့မလား..

ဒါဟာ ကိုယ္လုပ္မွ ကိုယ္ရတဲ့ အပိုင္းပါ.. ကိုယ္လုပ္လို ့မရတဲ့ အပိုင္းက ဘာေဆးနဲ ့ေသာက္ရင္ ေပ်ာက္မွာလဲကို တတ္ကြ်မ္းတဲ့ သမားေတာ္ေတြဆီ မွာ ေမးရပါတယ္..

ဘုရားရွင္ ေလးအသေခ်ၤ ကမၻာတစ္သိန္း ပါရမီျဖည့္တာဟာလည္းပဲ အကူအညီယူတာပါပဲ.. ဘုရားျဖစ္ေအာင္ ပါရမီျဖည့္က်င့္တာ အဲဒီ ပါရမီ အေထာက္အပံ့အကူအညီနဲ ့ဘုရားျဖစ္တာပါပဲ..

အလွဴေပးတာေတာင္မွ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ အလွဴခံပစၥည္းေတြ ဆုိတဲ့ အကူအညီလိုပါေသးတယ္.. ကိုယ့္ဟာကိုယ္လွဴလို ့မရပါ.. ကိုယ့္ဟာကိုယ္ လွဴျခင္ရင္ ေခါင္းျဖတ္ျပီးေတာ့သာလွဴ .. ဒါေတာင္ ဓါး ရဲ ့အကူအညီ လုိပါေသးတယ္..

ကြန္မန္ ့၁၀၀ မျပည့္ခင္ ျဖတ္လိုက္ပါျပီ.. ကိုဘီႏိုကို ေဆာရီးပါ :P

Rita said...

အေပၚမွာ ေျပာၿပီးပါပေကာေလ မလိုအပ္ဘူး၊ အသံုးမဝင္ဘူးဟု ထင္သူ တစ္ေယာက္၏ ဘေလာ့က ကြန္မန္႔ စာမ်က္ႏွာတြင္ ဝင္ေရာက္ေရးသားေနျခင္းျဖင့္ အက်ိဳးမ်ားစရာ မျမင္ပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔မ်ား ကိုယ့္ဇာတိပုည ဂုဏ္မာနကို အထိခိုက္ခံ၍ မလုိအပ္ဘူး။ အသံုးမဝင္ဘူးဟု ယူဆ ေျပာဆိုေနေသာ ဘေလာ့တြင္ လာေရာက္ေရးသားေနပါသနည္း။...

piscesclone said...

မရီတာက အေရအတြက္ကို ေတာ္ေတာ္ဦးစားေပးပံုရတယ္။ အင္း အဲဒါဆိ္ုရင္ေတာ့ project ေတြမွာ ပုိက္ဆံမ်ားမ်ားေတာင္းၿပီး

အလုပ္လုပ္ေတာ့ ပိုက္ဆံနည္းႏိုင္သမွ် နည္းေအာင္ ခိုႏိုင္သမွ် ခိုၿပီး လုပ္ေနတဲ့ အင္ဂ်င္နီယာေတြ မ်ားေနတာကို ေတြ႔ရတယ္။

အဲေတာ့ အင္ဂ်င္နီယာဆိုတာ သူခိုးလက္မွတ္ တရား၀င္ ကိုင္ေဆာင္ၿပီး ခိုးႏုိင္တဲ့ သူခိုး အႀကီးစားေတြလို႔ အေရအတြက္နဲ႔
သတ္မွတ္ၿပီး ဆံုးျဖတ္ရေတာ့မွာလား။ အဲလိုပဲ ပိုက္ဆံမက္တဲ့ ဆရာ၀န္ေတြ နည္းနည္းမ်ားတာနဲ႔ပဲ က်န္တဲ့ ေမတၱာ ေစတနာနဲ႔

ကုသေပးေနတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြကိုလည္း အကုန္သိမ္းက်ံဳးၿပီး အလကားပါ ဆရာ၀န္ဆိုတာ နားၾကပ္ေထာက္ၿပီး ပိုက္ဆံေတာင္းတဲ့

ဓားျပ သက္သက္ပါပဲလုိ႔ ေျပာရမလုိျဖစ္ေနၿပီ။ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္တာကေတာ့ ၀ါးလံုးရွည္နဲ႔ သိမ္းက်ံဳးမရမ္းပါဖို႔ပါ။ အမည္းေရာင္ေတြ

ဘယ္ေလာက္ပဲ မ်ားေနပါေစ ၾကားထဲမွာ အျဖဴေရာင္တစ္ေရာင္ပဲ ပါဦး အျဖဴေရာင္ကေတာ့ ေပၚလြင္ေနမွာပါပဲ။ ဒါကို အမည္းေတြ

မ်ားတဲ့ အတြက္ ဒီဟာကလဲ အျဖဴေရာင္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး အမည္းေရာင္ပါပဲလို႔ မ်က္စိမွိတ္ ျငင္းခ်င္ရင္ေတာ့လည္း တစ္မ်ိဳးေပါ့။

ေနာက္ၿပီး ဘယ္ပညာရပ္မဆို သံုးတဲ့လူအေပၚ မူတည္ၿပီး အေကာင္းအဆိုး ကြဲတတ္ပါတယ္။ အဲဒီဟာကို အသံုးခ်ၿပီး

ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့လူ ရွိသလို မေကာင္းတာ လုပ္ေနတဲ့ လူေတြလဲ တစ္ပံုႀကီးပါ။ အဲဒီေတာ့ ေဗဒင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊

အင္ဂ်င္နီယာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဆရာ၀န္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အကုန္လံုးက သူ႔ပညာနဲ႔ သူေတြခ်ည္းပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဘာကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ထဲထဲ၀င္၀င္

မေလ့လာႏုိင္ဘဲ ဂဃနဏ မသိဘဲ မေ၀ဖန္တာ အေကာင္းဆံုးပါ။ ေအာ္ အေရအတြက္ အနည္းအမ်ားကို အဓိက ထားတယ္ဆိုလုိ႔ တစ္ခုေလာက္ ေမးပါရေစ။ အခုတင္တဲ့ ပို႔စ္ကို လက္ခံတဲ့သူမ်ားလား လက္မခံတဲ့သူမ်ားလား ဆိုတာေလး နည္းနည္းေလး ေရတြက္ၾကည့္ပါ။ လက္ခံတဲ့သူ မ်ားတယ္ဆိုရင္ေတာ့ မရီတာ မွန္တယ္လို႔ ဆိုခ်င္ဆိုေပါ့။ အဲလက္မခံတဲ့သူ မ်ားတယ္ဆို၇င္ေတာ့ မရီတာေျပာသလို အေရအတြက္မ်ားတာ သာတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီပို႔စ္က အမွားႀကီးကို ေရးထားတာလုိ႔ ဆိုရမွာေပါ့။

လက္ဖ၀ါး လက္ဖမိုး ႏွစ္ခုစလံုး ျမင္ႏိုင္ပါေစ။

စာေရးသူတဦး said...

ျပီးၿပီမွတ္ေနတာ ျပန္စည္ကားေနတာကိုး။
နည္းနည္းေလာက္ ၀င္ေျပာလိုက္အံုးမယ္။ ဘယ္သူမွ ေမးလို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ေရာက္ေနတာနဲ႔ ၾကံဳတုန္း ဗဟုသုတ အလို႔ငွာေပါ့။

အတိတ္ နိမိတ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေနမ်ဳိးေလခပ်ံခ်ီဘြဲ႕ရ အယူေတာ္မဂၤလာဦးႏိုးရဲ႕ ဖြင့္ဆိုခ်က္ေတြပါ။

“အတိတ္” ဟူသည္၊ သံုးပါးကာလ၊ အတီတကို၊ ညီမွ်ဆင္ျခင္၊ ပမာတင္၍၊ အဓိပၸါယ္ေကာက္ယူရျခင္း ..
“နိမိတ္” ဟူသည္၊ အနာဂတ္မွာ၊ ျဖစ္ပ်က္ရာကို၊ ျပလာတံုေရွာင္း၊ အေၾကာင္းတစိ၊ ေတြ႕ျမင္ဘိသည္ကို၊ ႏႈိင္းညွိဆင္ျခင္၍ သိရျခင္း …
“တေဘာင္” ဆိုတာ တံဘာသ ဆိုတဲ့ ပါဠိစကားက ဆင္းသက္လာၿပီး ေရွ႕၌ ျဖစ္လတၱံ႕ေသာ အေၾကာင္းကို ေဆာင္၍ ေပၚလာေသာ သီဆို ကခုန္မႈဆိုင္ရာ သီခ်င္းကို ေခၚပါသတဲ့။
“စနည္း” ဆိုတာကေတာ့ ျမန္မာ နဲ႔ ပါဠိ ေရာေနတဲ့ စံ နဲ႔ နယ ကလာတဲ့ စကားလို႔သိရပါတယ္။ လူ၊ ငွက္ စသည္တို႔ရဲ႕ အသံကို ေကာက္ယူမွတ္သား ေဟာေျပာရျခင္း …ျဖစ္ျပီး
“ဘေ၀ါ” ကေတာ့ဘုရားေက်ာင္းကန္ ေစတီ ဇရပ္ ျပာသာဒ္ တို႔မွာ ျဖစ္ပ်က္ပံုေတြ ေန၊ လ၊ ၾကယ္တံခြန္တို႔ရဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ပံုေတြကို အဓိပၸါယ္ေကာက္ျပီး ေဟာေျပာျခင္း … စသျဖင့္ ဖြင့္ဆိုထားပါတယ္။

အယူေတာ္မဂၤလာဦးႏိုးဟာ သူ႔သက္တမ္းတေလွ်ာက္ မင္း မိဖုရားေတြ ျပည္သူေတြအတြက္ အက်ဳိးရွိေစဖို႔ အတိတ္ နိမိတ္ေတြ ေကာက္ျပီး လုပ္ေဆာင္သြားခဲ့ပါသတဲ့။

ဦးႏိုး မရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ ဒီလို အတိတ္ နိမိတ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ ဘယ္သူ႔ကို အားကိုးရမလဲ ေမးတဲ့အခါ … သဘင္သည္စကား၊ ေျမမႈန္႔နဲ႔ ကစားတဲ့အရြယ္ ကေလးငယ္ စကားနဲ႔ သူရူးစကားတို႔ကို မွတ္သားျပီး အတိတ္ နိမိတ္ေကာက္ႏိုင္ေၾကာင္း ဦးႏိုးက မွာခဲ့ပါသတဲ့။

ဒါေၾကာင့္ အတိတ္ နိမိတ္ဆိုတာ မပစ္ပယ္စေကာင္းပါဘူး။
(အက်ယ္သိခ်င္ရင္ အယူေတာ္မဂၤလာဦးႏိုးစာအုပ္ ရွာဖတ္ၾကည့္ပါ။)

Rita said...

အေပၚက ကိုယ့္ ID သံုးၿပီး ေရးသြားတာ ဘယ္သူပါလဲ။

ဝင္႐ွင္းေပးလို႔ ေက်းဇူးေတာ့ တင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါေတြအတြက္နဲ႔ေတာ့ ဒုကၡ မရွာပါနဲ႔။

အေရအတြက္ ကိစၥ ေရးသူ။
မွန္ပါတယ္။ အရည္အခ်င္း႐ွိတဲ့သူ အေရအတြက္နဲ႔ တုိင္းတာဖို႔ဟာ ဘယ္နယ္ပယ္မွာ မဆုိ လိုအပ္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ အင္ဂ်င္နီယာေတြထဲမွာ သူခိုးမ်ားရင္ ျမန္မာျပည္က အင္ဂ်င္နီယာေလာက မထြန္းကားဘူး လုိ႔ သတ္မွတ္ႏိုင္တယ္ ဆုိတာ ဘယ္သူမွ အတည္ျပဳေပးစရာ မလုိေအာင္ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ သမာအာဇီဝနဲ႔ အသက္ေမြးတဲ့လူ မက်န္ဘူး ေျပာရာမေရာက္ပါ။ ဒါဟာ ၫႊန္းကိန္းအေနနဲ႔ တိုင္းတာစရာ ကိစၥတစ္ခုသာပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ အစုိးရအလုပ္ကို ခုေနာက္ပိုင္း ဝင္လုပ္သူ လုိ႔ အစခ်ီတဲ့ စာပိုဒ္ကို ေရးခဲ့တာပါ။ အင္ဂ်င္နီယာကိုမွ ခ်န္ထားစရာလည္း အေၾကာင္းမ႐ွိ။

(အခုတင္တဲ့ ပို႔စ္ကို လက္ခံတဲ့သူမ်ားလား လက္မခံတဲ့သူမ်ားလား ဆိုတာေလး နည္းနည္းေလး ေရတြက္ၾကည့္ပါ။ လက္ခံတဲ့သူ မ်ားတယ္ဆိုရင္ေတာ့ မရီတာ မွန္တယ္လို႔ ဆိုခ်င္ဆိုေပါ့။ အဲလက္မခံတဲ့သူ မ်ားတယ္ဆို၇င္ေတာ့ မရီတာေျပာသလို အေရအတြက္မ်ားတာ သာတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီပို႔စ္က အမွားႀကီးကို ေရးထားတာလုိ႔ ဆိုရမွာေပါ့။)

ရပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲေရတြက္တြက္ ကိစၥမဟုတ္ပါ။ အေရးမႀကီးပါ။

ခက္တာက ဘယ္သူမွန္တယ္ ေျပာလည္း ကိုယ္က ကိုယ့္ကိစၥ ကိုယ့္အျမင္အရ မလိုအပ္ဘူး ထင္တာကို ေျပာထားတာျဖစ္လုိ႔ ကိုယ့္ကိစၥ ကိုယ့္အျမင္ကို မတူတဲ့လူက မွားတယ္ေျပာလဲ ကိုယ့္အျမင္ဟာ ကိုယ့္အျမင္ဟာ ျဖစ္ေနမွာပဲ။

အသားငါး ျဖစ္ေစ၊ အသီးအ႐ြက္ျဖစ္ေစ ကိုယ္ မႏွစ္ၿမိဳ႕ႏိုင္လုိ႔ မစားဘူး ဆုိရင္ မွန္တယ္ မွားတယ္ ေျပာလို႔ရသလား။ ဒီလုိပဲ။ ဒီကိစၥမ်ိဳး ကိုယ္မလုပ္ဘူး၊ မလိုအပ္ဘူး ေျပာထားတာကို မွန္တယ္ မွားတယ္လာေျပာလို႔ရလား။ ရပါတယ္။ ေျပာပါ။ အာမေညာင္းတတ္ရင္။

ကိုယ့္အျမင္အရ မလိုအပ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ လိုအပ္တယ္ စိတ္ဝင္စားတယ္ ျမင္တဲ့လူေတြက မွားတယ္လို႔ ေျပာလည္း ရတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ အာေညာင္းခံလုိ႔ မေျပာဘူး။

အေရအတြက္ ဆုိတာသည္ နယ္ပယ္တစ္ခုမွာ ႐ွိတဲ့ အေရအတြက္တစ္ခုက ဘာကို ဘယ္ေလာက္ လိုက္နာႏိုင္ ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ၾကတယ္ ဆုိတာကို တုိင္းတာဖို႔ ဆုိရင္ လိုကိုလိုတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက လူေထာက္ခံျခင္း။ မခံျခင္း။

ဒါနဲ႔ ဘာသာႀကီး 4 ခုမွာ ဗုဒၶဘာသာဟာ လူႀကိဳက္မ်ားတဲ့ ဘာသာလို႔ ေျပာလို႔ရပါသလား သိခ်င္မိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ဗုဒၶဘာသာဟာ တျခားဘာသာေတြထက္ အႏွစ္သာရ နည္းပါးတဲ့ ဘာသာ ျဖစ္သြားပါသလား။ တျခားဘာသာေတြထက္ မွန္ကန္မႈ နည္းတဲ့ ဘာသာ ျဖစ္သြားပါသလား။ လူ ေထာက္ခံျခင္း၊ မေထာက္ခံျခင္းကို အဲဒီလုိ လက္ဖမိုး လက္ဖဝါး ႏွစ္ဖက္လံုး ၾကည့္ခိုင္းတာပါလား။

Anonymous said...

ရီတာေရ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေရအတြက္မ်ားေအာင္ မမွန္လဲ ဇြတ္တာျငင္းဗ်ာ ေကာမန္႕မ်ားမ်ားရတာေပါ့ ဇြတ္တာျငင္း ဇြတ္တာျငင္းးးး မမွန္လဲ ျငင္းတာျငင္းးးးး အေရအတြက္မ်ားေတာ့ ေပ်ာ္စရာေပါ့

Rita said...

ဒါေပါ့ ဒါေပါ့။
ဒါေပမဲ့ အမွန္တရားကို ဘယ္မမွန္တရားကမ်ား စြတ္ျငင္းၿပီး ႏိုင္ဖူးလို႔လဲ။

မိလိႏၵနဲ႔ ႐ွင္နာဂသိန္ဆို မိလိႏၵက တခုတေလ ႏိုင္တာမ်ား ႐ွိဖူးလုိ႔လား၊ ႐ွင္နာဂသိန္ဘက္က တခုတေလ မယွဉ္ႏိုင္တာမ်ား ႐ွိဖူးလို႔လား သိခ်င္မိပါတယ္။

Rita said...

ကိုယ္သာလွ်င္ အမွန္ လို႔ မေျပာပါဘူး။

ကိုယ္မွားေနတာ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္မွာပါ။
ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ဆီကို ကိုယ္လို မမွန္တာေတြပဲ လာေနၿပီး၊ မွန္တာေတြ မလာေသးဘူး ေျပာရမယ္ ထင္တယ္။ ဘာလုိ႔ဆုိ အမွန္တရားဆိုရင္ အမွားက မေက်ာ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ကိုယ္က ယူဆလို႔။

(ေနာက္ပိုင္း ကြန္မန္႔မ်ား ဆုိလုိပါသည္။ အေပၚပိုင္းက စာေရးသူ တုိ႔ မပါပါ။ ေဝသာလီလည္း မပါေသးပါ။ ေဝသာလီနဲ႔ ဘာမွ ေသခ်ာ မေျပာရေသးလို႔။)

Rita said...

ဉာဏ္ပညာ႐ွိသူမွန္ရင္ ဘယ္သူဘာေျပာေျပာ အမွား အမွန္ ခြဲျခားႏိုင္မွာခ်ည္းပဲ။ ခြဲျခားႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားမွာပဲ။ ဘာပူစရာလိုလုိ႔ပါလဲ။

ဉာဏ္မ႐ွိတဲ့သူဆုိရင္လဲ ဘယ္သူဘာေျပာေျပာ ယံုေနမွာပဲ။ ဒါလဲ ဘာပူစရာ ႐ွိလုိ႔ပါလဲ။

ဒီ post ရဲ႕ theme ကိုက အဲလို မလိုတာေတြနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ ကိုယ့္အျမင္ကို ေျပာထားတာပါပဲ။

ေ၀သာလီေမာင္ဖုန္း said...

ထူးထူးျခားျခားဆုိစရာမရွိပါမရီတာ။ ေျပာခ်င္တာေတြအားလုံး အေပၚဘက္မွာ ေနာင္ေတာ္ညီေတာ္မ်ားလည္း ေရးသားသြားပါျပီ။ ယခုလာေရာက္ေရးသားရသည္မွာလည္း ..စာေပေမာင္နွမမ်ားကဲ့သုိ႔ သေဘာထားျပီး ကၽြန္ေတာ္ေရးသားသည္မ်ားကို ၾကိဳက္၏။မၾကိဳက္ဟူျခင္း
ထက္ ေတြးစရာတစ္ခုအေနမွ်သာ သေဘာထားျပီး အနဲငယ္စဥ္းစားေစလုိပါသည္။

(၁) စာေပဟူသည္ တုိင္းျပည္နွင့္လူမ်ဳိး၏ ေက်ာက္သင္ပုန္းျဖစ္ပါသည္။ ထုိေက်ာက္သင္ပုန္းမွေနျပီး ..သိသူ မသိသူ ပုိသိခ်င္သူ အသစ္သိခ်င္သူ စသည္အားျဖင့္ အရြယ္စုံ
လူစုံ လာေရာက္ေလ့လာမွတ္သားၾကရသည္နွင့္ အလားသ႑ာန္တူပါသည္။ ထုိေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚ
တြင္ တစ္စုံတစ္ဦးသည္ အမွားတစ္ခုခုကုိ ေရးျခစ္မိခဲ့
သည္ကုိ ျမင္ရပါက ထုိအမွားကို မွားသည္သိျမင္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ္ သို႔မဟုတ္မရီတာ သုိ႔မဟုတ္ အားလုံးေသာ တုိင္းျပည္မွလူမ်ဳိးႏြယ္စုအားလုံးက အမွန္ေရာက္ေအာင္ ျပဳျပင္ေပးရန္လုိအပ္သည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါသည္။
အကယ္လုိ႔ မွားေနသူဟာ ကၽြန္ေတာ္ သုိ႔မဟုတ္ မရီတာ သုိ႔မဟုတ္ တစ္စုံတစ္ဦးအေနနွင့္ ကုိယ္တုိင္
ုကုိယ္က်ျဖစ္ေနခဲ့ပါမူ..အေရးပုိမုိၾကီးလာပါသည္။ အျမန္ဆုံး ျပဳျပင္ဖုိ႔ အေရးၾကီးပါမည္။
အဘယ္ကဲ့သုိ႔ေသာပညာဂုဏ္ကုိျမတ္နုိးသူ ...အမွန္တရားကုိ တန္ဖုိးထားသူသည္ အမွားကိုမျပဳျပင္ပဲေနပါမည္နည္း။

အထူးသျဖင့္ အဆုိပါ တုိင္းျပည္၏ ေက်ာက္သင္ပုန္းၾကီးေပၚ၀ယ္ ဥပမာအားျဖင့္ ေ၀သာလီသည္ အမွားကုိ မေရးမိလုိပါ။ ထုိ႔အတူ မရီတာကိုလည္း ဆႏၵျပဳပါသည္။ မရီတာကိုမွားသည္ ဟု ကၽြန္ေတာ္မဆုိလုိခ်င္ပါ။ သို႔ေသာ္ မရီတာကုိယ္တုိင္ ငါဘာမ်ားလုိအပ္ေနသလဲ မွားေနသလဲ ဆုိတာ ကိုေတာ့ ကိုယ့္နည္းကုိယ့္ဟန္ကိုယ့္အေတြးျဖင့္ မွန္ကန္ေအာင္ ေတြးေတာဆင္ျခင္မိေစလုိပါသည္။

အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ထုိေက်ာက္သင္ပုန္းသည္ အနာဂတ္အတြက္အေရးပါေသာ အယူအဆအေတြးအျမင္သင္ယူစ တက္ေခတ္လူငယ္မ်ားအတြက္ အေရးပုိမိုၾကီးေသာ ေက်ာက္သင္ပုန္းၾကီး ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။

အခ်ိန္ကဆက္ေရးဖို႔ အခြင့္အေရးနဲေနပါတယ္မရီတာ။ ေနာက္တစ္ေခါက္မွ ဆက္ေရးပါေတာ့မယ္။
ခ်မ္းေျမ့ပါေစ။

Bino said...

I saw most of peoples believe the ေဗဒင္.
Everybody has right to believe.
Nothing to say.

I see,
Rita is very reliable.
If she says she'll do something, she'll do it.
She is brave.

Mostly are not.
Let us say,
Yes...Yes... Yes...even we are not clearly fully understood.

We followed under someone without dissatisfaction.

We are used to under stress.

We had been got strain.

BINO

Anonymous said...

ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ပညာလိုလား အမ်ိဳးေကာင္းသား သမီးေတြက Google Search ကေန " ေဗဒင္ " လို ့ရိုက္ျပီး ရွာလိုက္တဲ့အခါမွာ ပိဋိကတ္ အုိးျခမ္းကြဲေလးေတြက ပညာရပ္အျမင္ တစ္ျပားသားမွ မရွိဘဲ ေ၀ဖန္ေရး နဲ ့ေလကန္ေရး လုပ္ေနတာကို ေတြ ့တဲ့အခါမွာ ပညာရပ္အတြက္ ရပ္တည္ေပးမဲ့ အေရးအသားေတြကို ျမင္ေတြ ့ေစခ်င္လို ့ေရးပါတယ္..


ေရးသားတဲ့အခါမွာေတာ့ မ်က္စိစပါးေမႊးစူးပါလိမ့္မယ္။ ကဲ စပါျပီ။

အေပၚဖက္က ကြန္မန္ ့မွာေရးၾကပါတယ္.. ပိဋိကတ္အုိးျခမ္းကြဲေတြ.. ဘုရားျဖစ္မဲ ့အုတ္နီခဲေလးေတြက. ဘၾကီးဘုန္းဆီ ကပ္ျပီး နာထားတဲ့ တရားတစ္ပိုင္းတစ္စေလးနဲ ့... ။ အဲဒီအထဲကမွ ရာဟုဆုိသူ အစ္ကိုေတာ္ေလးက ဒီလိုေရးထားသဗ်..ဆရာေတာ့္စကားေလး ေကာ္ပီေခတၱခဏ ငွားသံုးတယ္ေပါ့ဗ်ာ...

ဘုရားေလာင္း “သိဒၶတၱ”မင္းသား ေတာထြက္ခ်ိန္မွာ..ရက္ရာဇာ၊ ျပႆဒါး မေ႐ြးခဲ့ပါဘူး ..

ေဗဒင္ဆရာ ေျဖပါမယ္..။ ေတာထြက္ခန္းေလးနဲ ့စလိုက္ၾကရေအာင္.. အေပၚမွာ သူကလည္း ဗုဒၶ၀င္ခင္းျပျပီးသားဆုိေတာ့.. ဟိုး...ပေ၀သဏီ ေလးအသေခ်ၤနဲ ့ကမၻာတစ္သိန္း မတုိင္ခင္က ပြင့္ခဲ့တဲ့ ကႆဖ ဘုရားရွင္ရဲ ့ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ ( ရိုရိုေသေသ သံုးပါတယ္ .. ေဗဒင္ေဟာတယ္လို ့မသံုးပါ) ကို မေျပာေတာ့ပါဘူး..။

အတိတ္နိမိတ္ မယံုပါ. စိတ္လည္း မ၀င္စားပါဘူး.. ဟုတ္ကဲ့.မ၀င္စားလည္း ေျပာစရာရွိတာ ေျပာမွာပါပဲ။ ေတာထြက္ခန္းက နိမိတ္ၾကီး ၄ ပါးနဲ ့စပါမယ္။ သိဒၶတၳမင္းသားဟာ နိမိတ္ၾကီး ၄ပါးထဲက ေနာက္ဆံုးနိမိတ္ျဖစ္တဲ့ " ရဟန္း " ဆိုတဲ့ နိမိတ္ျမင္တဲ့အခ်ိန္ဟာ ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္မွန္းေတာ့ မသိပါဘူး..။ ထားပါေတာ့ ေန၀င္ရီတေရာ အခ်ိန္လို ့။ ဒါလည္း မေသခ်ာေသးပါဘူး .. ပံုေတြထဲမွာေတာ့ ရဟန္းဟာ သပိတ္ေလး ပိုက္ေနတဲ့ ပံုေတြက မ်ားေနေတာ့ ေန ့လည္ ဆြမ္းခံၾကြခ်ိန္လို ့မွတ္တာ အသင့္ေလ်ာ္ဆံုးပါပဲ..။

သိဒၶတၳမင္းသား နိမိတ္ၾကီး (၄) ပါးလံုး ျမင္ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေဟ့..ကိုယ္ေတာ္ေတာ့ ေတာထြက္ေတာ္မူေတာ့မယ္.. အေျခြအရံေတြအားလံုး ျပန္ေတာ့.. လို ့ေျပာျပီး တစ္ခါတည္း ေတာထြက္ေတာ္ မမူေသးပါဘူး...

စံျမန္းေတာ္မူရာ နန္းေတာ္ကို ျပန္ၾကြတယ္.. အခန္းပိတ္စဥ္းစားရင္လည္း စဥ္းစားပါအံုးမယ္.. ။ ေနာက္ဆံုးေတာထြက္မယ္ ဆုိတဲ့အခ်ိန္မွာ ပုထုဇဥ္ဆုိေတာ့ ဇနီးမယား နဲ ့သမီးသား ကိုေနာက္ဆံုး အေနနဲ ့ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္ေပါ့.. အဲသလိုၾကည့္ျပီးတဲ ့အခါမွ ေတာထြက္တယ္..

အဲဒီအခ်ိန္ဟာ .. ဘာအခ်ိန္လဲ... အကာလ ညအခါ လူေျခတိတ္ခ်ိန္ ။ ဘာေၾကာင့္ ညအခါ လူေျခတိတ္ခ်ိန္မွ ေတာထြက္ရတာလဲ.. ရွင္းပါတယ္.. ေတာထြက္တာကို ၀ိုင္း၀န္းတားဆီးမွာကို မလိုလားတဲ့အတြက္ လူေျခတိတ္ဆိတ္ တဲ ့ညအခါ ကို ေရြးျပီးမွ ေတာထြက္တာျဖစ္ပါတယ္။။

ဒါဆုိရင္ ျပႆဒါး ရက္ရာဇာ ေတာ ့မေရြးပါဘူး။ ညအခါ ကို ေရြးပါတယ္..။

ဗုဒၶ၀င္ကို ဒီေနရာမွာ ခဏျဖတ္လိုက္ပါတယ္...

ေဗဒင္ဆရာ

Anonymous said...

ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ပညာလိုလား အမ်ိဳးေကာင္းသား သမီးေတြက Google Search ကေန " ေဗဒင္ " လို ့ရိုက္ျပီး ရွာလိုက္တဲ့အခါမွာ ပိဋိကတ္ အုိးျခမ္းကြဲေလးေတြက ပညာရပ္အျမင္ တစ္ျပားသားမွ မရွိဘဲ ေ၀ဖန္ေရး နဲ ့ေလကန္ေရး လုပ္ေနတာကို ေတြ ့တဲ့အခါမွာ ပညာရပ္အတြက္ ရပ္တည္ေပးမဲ့ အေရးအသားေတြကို ျမင္ေတြ ့ေစခ်င္လို ့ေရးပါတယ္..

-----


"အင္းအိုင္ ၊ ခလဲွ ့၊ လက္ဖြဲ ့ေတြ ပါမသြားဘူး ၊ ဒုကၠရစရိယ မက်င့္ၾကံရေအာင္ ယၾတာေတြ ေခ်မသြားပါဘူး"

က်ေနာ္ကေတာ့ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ေဗဒင္ဟာ ေလာကီပညာရပ္ပါ။

ဘုန္းေတာ္ အနႏၱ ၊ ကံေတာ္အနႏ ၱ၊ ဥာဏ္ေတာ္ အနန ၱ နဲ ့ျပည့္စံုေတာ္ မူ ေသာ ျမတ္စြာ ဘုရားလို ့ဆုိျပီးေတာ့ ဒီေလာကီပညာရပ္ေတြ ပါမသြားပါဘူး ၊ ယၾတာေတြ ေခ်မသြားပါဘူး လို ေရးသားေနျခင္းဟာ ဘုရားရွင္ရဲ ့ၾကီးျမတ္တဲ ့ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္ေတြကို မိမိ မသိလုိက္ဘဲ ျပစ္မွားမိေနတာေတြ ပါ။

အဲသလို မ်ိဳး ေျပာၾကမယ္ဆုိရင္ ..က်ေနာ္ လည္း ေျပာခ်င္ပါတယ္..

အင္ဂ်င္နီယာပညာရပ္သမားေတြအတြက္..

ဘုရားေလာင္း သိဒၶတၳ မင္းသား ေတာထြက္ခ်ိန္မွာ..
- GPS ပါမသြားပါ။ သံလိုက္အိမ္ေျမွာင္မပါဘူး
- ၀န္ခ်ီစက္ေတြ ၊ ကရိန္းေတြ မေရြးခဲ့ပါဘူး
ဒုကၠရစရိယ က်င့္ၾကံတဲ့ေနရာကို ေရခ်ိန္နဲ ့မညွိသြားပါဘူး။

ကြန္ပ်ဴတာ ၊ ဆရာ၀န္ အစရွိတဲ့ ပညာရပ္သမားေတြလည္း ကိုယ္နဲ ့သင့္ေလ်ာ္ရာ ပညာရပ္အလိုက္ေပါ့ ထည့္သြင္းစဥ္းစားႏိုင္ပါတယ္..

"ယၾတာ ေကာင္းရင္ မင္းေလာင္း ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္"

ဘုရားရွင္ရဲ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္ေတြကို တင္စားတဲ့ ဥပမာေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။

ေဗဒင္ပညာရပ္ကို တင္စားထားတဲ ့ပညာရွင္ေတြရဲ ့တင္စားခ်က္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ မွန္ကန္တ့ဲ လမ္းညႊန္မႈ ေပးႏိုင္တဲံ ဆရာရဲ ့ယၾတာေကာင္းလို ့
၇ ရက္သားသမီး ေတြ စိတ္ခ်မ္းသာေပါင္းမ်ားပါျပီ။


ေနာက္ျပီး "ေကာ႑ညပုဏၰား "
ဘုရားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္လတၱံ ့လို ့တပ္အပ္ေဟာပါတယ္။ ျဖစ္လည္း ျဖစ္သြားပါတယ္။

ဒီလိုေလး ေရးလိုက္ရင္ လွသြားမလားလို ့ပါ။

ဘုရားေလာင္း က ဒုကၠရ စရိယ မက်င့္ေတာ့ဘဲ အစားအစာ လဲ ျပန္စားေရာ ဘုရားမျဖစ္ေတာ့ပါဘူးလုိ ့ယံဲုၾကည္ထင္မွတ္သြားလုိ ့ပဥၥ၀ဂၢီ (၅) ပါးလံုး ဘုရားေလာင္းကို စြန္ ့ခဲ့ၾကတယ္ .. မဟုတ္လားဗ်ာ..
(သူ ့ပညာစြမ္းအရေတာ့ မွန္ေပသားပဲ။ ဒီလို အစားအစာျပန္စားျပီး မွ ဘုရားျဖစ္မယ္လုိ ့မတြက္ထားမိခ့ဲလို ့စြန္ ့ခြာသြားတာပဲ)

အဓိက ေျပာခ်င္တာကေတာ့ဗ်ာ... ၃ ေလာက ထြဋ္ထား ဘုရားျမတ္၊ ဆရာမရွိ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ထိုးထြင္းသိျမင္ေတာ္မူတဲ့ ျမတ္စြာဘုရား..
ဆုိျပီးေတာ့ ဘုရားထက္တတ္လို ့ဘုရားရွင္ရဲ ့တရားေတာ္ေတြကို Judge လုပ္ေနၾကတာလားေတာ့ မသိဘူး..

ေရးလိုက္ၾကတဲ့ အယူအဆေတြ .. ဘုရားရွင္က ဒီလုိေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္ ဆုိဆုိျပီး ကိုယ့္ရဲ ့မေလာက္ေလး မေလာက္စား ဥာဏ္အျမင္နဲ ့ဘုရားေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ေတြကို ယွဥ္ယွဥ္ျပီး ခ်ိန္ထုိးျပေနၾကတာ ..

အ၀ီဇိငရဲက ဒယ္အိုးမွာ ဖင္ဂြ်တ္တက္ျပီး ခံရမဲ ့အမ်ိဳးေတြ...

- - -

ဒါေၾကာင့္ အႏွစ္ခ်ဳပ္ရရင္

ကြ်န္ေတာ္သည္ ေဗဒင္ ၊ ယၾတာ လံုး၀ (ဥႆံု) ယံုၾကည္ပါတယ္။

က်န္တဲ့သူေတြ.. ကုိယ္သင္ထားတဲ့ ပညာရပ္ကို ယံုၾကရဲ ့လား။။


ေဗဒင္ဆရာ

Rita said...

စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ဆက္ေရးပါ။

ဒါေပမဲ့ ကိုယ္သာဆုိရင္ေတာ့ ကိုယ့္ပညာကိုယ္ တန္ဖိုးထားရင္ တန္ဖိုးမထားတဲ့သူရဲ႕ ဘေလာ့ႀကိဳ ဘေလာ့ၾကား လာကပ္ၿပီး ေရးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ေအာက္လို႔။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ comment page ဆိုတာ ဘေလာ့ဂါ ကိုယ္တိုင္ ဆုိင္သာဆုိင္ ပိုင္တာ မဟုတ္လုိ႔ မတားျမစ္လုိပါ။

ဒါေပမဲ့ မလိုအပ္ဘူးလို႔ မွတ္ယူတဲ့လူေတြကေတာ့ ဘာေျပာေျပာ လုိအပ္လာမယ္ မထင္ပါနဲ႔။ ဘုရား႐ွင္ေတာထြက္ေတာ့ ဘာေလာကီပညာမွ ယူမသြားတာ ဆိုရာမွာ တီစကြဲေရာ၊ ကရိန္းေရာ၊ ေဆးထိုးအပ္ေရာ၊ ပရက္႐ွာတိုင္းတာေရာ၊ ေဗဒင္ ယၾတာေရာ အကုန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဗဒင္ ယၾတာမွ အပ က်န္ပစၥည္းေတြက ယူခ်င္သည့္တုိင္ အဲဒီေခတ္က ႐ွိလုိ႔လား။ ႐ွိသည့္တုိင္ေအာင္လဲ မလိုအပ္လို႔ ယူမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါကို ဘယ္သူမွ မျငင္းဘဲ ဘာလို႔ တေယာက္တည္း လာျငင္းေနတာပါလဲ။

ဘုရားအေလာင္းေတာထြက္တာ ေလာကုတၱရာကိစၥလုပ္တာ။ ဘယ္ေလာကီပစၥည္းမွ မသယ္ဘူး ႐ွင္းေနတာပဲ။ ႐ွင္းၿပီးသားကို ဘာလို႔ ထပ္႐ွင္းတာပါလဲ။ မလုိအပ္တာေတြဆိုတာ ဒါမ်ိဳးကို ေျပာတာ။

အဲလို ေတာထြက္ရာမွာ အင္ဂ်င္နီယာပစၥည္း မယူလို႔ အင္ဂ်င္နီယာမ်ားက သိမ္ငယ္စိတ္ ဝင္မယ္ ထင္ပါသလား။ ဘာမွ မဆိုင္။ ထို႔အတူပဲ ေဗဒင္ဆရာမ်ားလည္း ခံယူတတ္သင့္သည္ ထင္ပါသည္။ ဘုရားအေလာင္းေတာ္မွာ မလုိအပ္လို႔ ဘာအစီအရင္မွ လုပ္မသြားဘူး။ အဲဒါ ဘာစိတ္မေကာင္းျဖစ္စရာ႐ွိပါသလဲ။ ဘာသိမ္ငယ္စရာ ႐ွိပါသလဲ။

ေလာကီကိစၥမွာ အင္ဂ်င္နီယာပညာကို ယံုျခင္းမယံုျခင္း ဘာမွ ေျပာစရာမလုိ။ လုိသည္ထင္က လိုသည့္သူက လိုသည့္အခါတြင္ လိုအပ္ေသာပညာရပ္အတြက္ အင္ဂ်င္နီယာမ်ားအား ေခၚသံုးလိမ့္မည္။

ထို႔အတူပင္။ ေဗဒင္ဆရာမ်ားအားလည္း လုိသည္ထင္က လိုသည့္သူက လိုသည့္အခါတြင္ လိုအပ္ေသာပညာရပ္အတြက္ ေခၚသံုးလိမ့္မည္။

သူ႕ပညာသူ မယံုေတာ့ေရာ ဘယ္သူ႕အေရးလဲ။ ဘယ္သူ ပူစရာလိုပါသလဲ။

ေခြးအိမ္ ေၾကာင္အိမ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကားဂိုေဒါင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေနာက္ဆံုး လူေနတိုက္ပင္ျဖစ္ေစ လက္သမား ပန္းရံဆရာႏွင့္ ၿပီးႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔တြင္ပင္ လက္မွတ္မ႐ွိသည့္တုိင္ ေဆာက္လုပ္ေရးအေျခခံပညာေတာ့ ႐ွိရသည္။ ဘြဲ႕ရအင္ဂ်င္နီယာမလိုဘူး ထင္လုိ႔ မေခၚသံုးဘူး ဘာျဖစ္သလဲ ဘာမွမျဖစ္။ အဲဒါကို ဘာပဲ ေဆာက္ေဆာက္ အင္ဂ်င္နီယာ လုိကိုလိုတယ္လုိ႔ အင္ဂ်င္နီယာမ်ားက သိကၡာက်ခံ၊ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးပ်က္ခံၿပီး ေျပာမယ္ ေခၚသံုးခိုင္းမယ္ ထင္ပါသလား။

တကယ္လုိ႔ တေယာက္ေယာက္ကမ်ား အင္ဂ်င္နီယာေတြ မလုိဘူး ဘေလာ့ေပၚကေျပာလာပါက ၄င္း အင္ဂ်င္နီယာမ်ားက ယခုကဲ့သို႔ သူမ်ား ဘေလာ့အား ကပ္ေျမႇာင္၍ ဇြတ္အတင္း လုိပါတယ္ လုိပါတယ္ ေအာ္ေနမယ္ ထင္ပါသလား။ ပညာမာနကို အက်ခံမည္ ထင္ပါသလား။ သူတို႔ဘာသာ လိုအပ္တဲ့အိမ္ယာလို၊ ေမွ်ာ္စင္လုိ ျပတိုက္လို အေဆာက္အဦ မ်ား ေဆာက္ေနရလုိ႔ သူတို႔ပညာကို မလုိဘူးေျပာေနမွန္း သိေတာင္သိလိုက္မည္ မထင္။

အင္ဂ်င္နီယာႏွင့္သာ ဥပမာ ေပးလုိက္ပါသည္။ က်န္တာမ်ားလည္း ထို႔အတူဟု မွတ္ယူပါေလ။

လုိသည္ထင္က လုိသည့္သူက သံုးပါလိမ့္မည္။
ထုိ႔အတူပင္ ေဗဒင္ကိစၥလည္း လိုသည္ထင္က လိုသူက သံုးပါလိမ့္မည္။

ေရးခ်င္ရင္ေတာ့ ဆက္ေရးပါ။ အက်ိဳးေတာ့ မ႐ွိႏိုင္။

Anonymous said...

ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ပညာလိုလား အမ်ိဳးေကာင္းသား သမီးေတြက Google Search ကေန " ေဗဒင္ " လို ့ရိုက္ျပီး ရွာလိုက္တဲ့အခါမွာ ပိဋိကတ္ အုိးျခမ္းကြဲေလးေတြက ပညာရပ္အျမင္ တစ္ျပားသားမွ မရွိဘဲ ေ၀ဖန္ေရး နဲ ့ေလကန္ေရး လုပ္ေနတာကို ေတြ ့တဲ့အခါမွာ ပညာရပ္အတြက္ ရပ္တည္ေပးမဲ့ အေရးအသားေတြကို ျမင္ေတြ ့ေစခ်င္လို ့ေရးပါတယ္..

-----

ေဂါတမ ဘုရားရွင္ ဗ်ာဒိတ္ ေပးေတာ္မူခဲ့ပါတယ္ ။ ဗ်ာဒိတ္ဆုိတာ နိမိတ္စကား ပါပဲ..

" ေနာင္ေသာအခါ ပြင့္ေတာ္မူမည့္ ဘုရားသည္ အရိေမတၱယ် လို ့။"

ကံကံ၏ အက်ိဳးကိုသာ ယံုၾကည္ရန္ ၊ အတိတ္ ၊ နိမိတ္ မ်ားအား မယံုသင့္ဟု ဟစ္ေၾကြးေနေသာ ပိဋိကတ္အုိးျခမ္းကြဲေလးမ်ား ခင္ဗ်ား...

ဗ်ာဒိတ္ေတာ္စကား ( နိမိတ္) ကိုေကာ ယံုပါသလား။ ။

စကားကိုးေလး တစ္ခု ျပန္ညႊန္းလိုက္ပါအံုးမယ္။

" ျမတ္စြာဘုရားနဲ ့ဆန္ ့က်င္တာကို ယုံလွ်င္ ဘုရား၊တရား မယံုရာ က်တာေပါ ့။"

မယံုတဲ့သူေရာ ၊ ယံုတဲ့သူေရာ အားလံုးကို ေလးစားပါတယ္။


ေဗဒင္ဆရာ

Rita said...

သဗၺညဳတဉာဏ္နဲ႔ ေပးတဲ့ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကို ေဗဒင္ဆရာက ႏွစ္လံုးထီ၊ သံုးလံုးထီ အတိတ္ေပးသလို၊ ျမင္ျမင္ကရာ အတိတ္ေကာက္တဲ့ အယူသီးသမားလို ႏိႈင္းယွဉ္ၿပီးေျပာေနတာ ဒီတခါ ေနာက္ဆံုး ျဖစ္ပါေစ။

ကိုယ့္ဘာသာ ဘေလာ့ဖြင့္ၿပီး ေျပာရင္ ဘာေျပာေျပာ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ကုိယ္ဘက္က စိတ္ဝင္တစား ေဝဖန္ခ်က္ ျပဳမည္ မဟုတ္ပါ။

ကိုယ့္ဘေလာ့က comment page မွာ ေနာက္ထပ္ ဒီလုိ ခိုင္းႏိႈင္းခ်က္မ်ိဳး၊ ႏိႈင္းယွဉ္ခ်က္မ်ိဳး ထပ္လာမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ မႏွစ္ၿမိဳ႕ႏိုင္တာျဖစ္လို႔ ဖ်က္ပစ္မွာျဖစ္တယ္ ဆုိတာ အသိေပးလိုပါတယ္။

Rita said...

ေနာက္တစ္ခုက ကိုရာဟုရဲ႕အေျပာကို ေပးတဲ့ comment.

အေလာင္းေတာ္ဘဝမွာ ညအခ်ိန္ေ႐ြးလို႔ ေတာထြက္တယ္ ဆုိတာ အဆင္ေျပမယ့္ အခ်ိန္ကို သူ႕ဘာသာ ဉာဏ္နဲ႔ ေ႐ြးလို႔ ထြက္သြားတယ္ဆုိတာ ဘယ္လုိၾကည့္ၾကည့္ သိသာတဲ့ အခ်က္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကို ထြက္ဖို႔ သူ႕အေျခအေနကို သူ႕ပင္ကို ဉာဏ္နဲ႔ ဆံုးျဖတ္တာ ျဖစ္တယ္။ နိမိတ္ႀကီး ေလးပါးဆုိတာဟာ သူျဖည့္ဆည္းခဲ့တဲ့ ပါရမီေတာ္ေတြ (ကံ=အလုပ္ေတြ) ေၾကာင့္ သိၾကား နတ္မ်ားက ဖန္ဆင္းျပခဲ့ (အခ်ိန္က်ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း အခ်က္ေပးခဲ့)တာ ျဖစ္တယ္။

ဘယ္ေဗဒင္ဆရာကမွ အခါေပးခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး။
ကိုရာဟုရဲ႕ အေျပာဟာ ဒါကို ဆိုလိုတယ္။

Rita said...

ဗ်ာဒိတ္စကားေပးတဲ့အခ်ိန္မွာ အေလာင္းေတာ္ရဲ႕ လာမယ့္ အသေခ်ၤခ်ီတဲ့ ဘဝဘဝေတြမွာ ျဖည့္ဆည္းႏိုင္မယ့္ ပါရမီကို ပြင့္ၿပီး ဘုရား႐ွင္က သဗၺညဳတဉာဏ္နဲ႔ လွမ္းျမင္ႏိုင္လို႔ ႀကိဳးစားရင္ (ပါရမီေတာ္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းႏိုင္ရင္) ဘုရားျဖစ္မယ္ လို႔ ဗ်ာဒိတ္ထားတာျဖစ္တယ္။

အဲဒါကို ေဗဒင္ဆရာေတြ ေဗဒင္ေဟာတာနဲ႔ ယွဉ္ေျပာစရာ အေၾကာင္း ႐ွိပါသလား။

နဖူးေရ ဒူးေရၾကည့္ၿပီး ေပးရတဲ့ ဗ်ာဒိတ္မဟုတ္ဘူး။ ေမြးဖြားရာ ဇာတာၾကည့္ၿပီး ေပးရတဲ့ ဗ်ာဒိတ္မဟုတ္ဘူး။

တကယ္လို႔မ်ား အေလာင္းေတာ္က ႀကိဳးစားတဲ့ (ပါရမီျဖည့္တဲ့) ေနရာမွာ တခုခုမ်ား အလြဲအေခ်ာ္ျဖစ္ခဲ့ရင္ ဒီယၾတာေခ်လိုက္ပါလို႔ ေနာက္ဆက္တြဲနဲ႔ ေပးတဲ့ ေဟာၾကားခ်က္မဟုတ္ဘူး။

ပါရမီေတာ္ေတြကို ျဖည့္စြမ္းႏိုင္မယ့္ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္တယ္လို႔ သဗၺညဳတဉာဏ္နဲ႔ သိျမင္လို႔ (အဲဒီ သဗၺညဳတဉာဏ္ကလဲ ပါရမီေတာ္ေတြကို အေသၤေခ်ဘဝနဲ႔ခ်ီလို႔ ျဖည့္ဆည္းခဲ့လို႔ရတဲ့ ဉာဏ္၊ ယၾတာေခ်လို႔ ရတဲ့ ဉာဏ္မဟုတ္။) ပါရမီျဖည့္ဆည္းႏိုင္ရင္ ျဖစ္မယ္လို႔ ေပးတဲ့ ဗ်ာဒိတ္ျဖစ္တယ္။

အဲဒါကို ေဗဒင္ဆရာေတြ ေဗဒင္ေဟာသလို ကိစၥနဲ႔ ႏိႈင္းယွဉ္ၿပီး ဆက္ေျပာေနမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ပိုင္ဘေလာ့ဖြင့္ၿပီး ဆက္ေျပာပါ။

ေနာက္ထပ္လာမယ့္ အဲဒီလို ကဂ်ိဳးကေဂ်ာင္ comment ေတြကို ဖ်က္ပစ္ပါမယ္။

Rita said...

(မက်န္းမာလုိ ့ေဗဒင္ဆရာဆီမွာ ေမးတာ အျပစ္မဟုတ္ပါ..

ဆရာျဖစ္သူက မွန္ကန္တဲ့ လမ္းညႊန္မႈနဲ ့အတူ
- ေဗဒင္ကိန္းခန္း အရ ဒီလိုေရာဂါမ်ိဳးျဖစ္တတ္ပါတယ္.၊- ဒီေရာဂါအတြက္ ဒီဆရာကေတာ့ နာမည္ၾကီးပါတယ္၊ ဒီဆရာကေတာ့ ေငြေတာင္းၾကမ္းတယ္.။ ဒီဆရာကေတာ့ ေငြကုန္သက္သာတဲ့အျပင္ ေရာဂါေပ်ာက္တာ ျမန္တယ္..ဆုိတဲ့ လမ္းညႊန္ခ်က္ေတြ ေပးႏိုင္ရပါမယ္။)

ခုပဲ အေပၚက comment ေတြ ၾကည့္ရင္း ေတြ႕မိလို႔။
မက်န္းမာလို႔ ေမးေမး၊ က်န္းမာရဲ႕သားနဲ႔ ဘယ္ေတာ့ မက်န္းမမာ ျဖစ္မလဲ သိခ်င္လို႔ပဲ ေမးေမး ေဗဒင္ေမးတာဟာ အျပစ္မဟုတ္ဘူး။ မွန္တယ္။ ကိုယ္ကလဲ အပိုလုပ္ေတြလို႔ ျမင္တယ္လို႔သာ ေျပာထားတာ။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္မွာအကုသိုလ္႐ွိလို႔ ေရာဂါေဝဒနာက်ေရာက္တယ္။ အဲဒီအခါမွာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈလုပ္ဖို႔ လိုတယ္။ လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဘာကို ဘယ္လို ဘယ္အခ်ိန္မွာ လုပ္ရမလဲလို႔ သူတပါးရဲ႕ ၫႊန္ၾကားခ်က္ကို လိုလားတာကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ မပီသရာက်တယ္။ ဆိုလိုရင္းက ဒါပဲ။

ေနာက္ (ေဗဒင္ကိန္းခန္းအရ ဒီလိုေရာဂါေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္) ဆုိတာထိေတာ့ ဟုတ္ပါၿပီ။ ဒါေဗဒင္အလုပ္ပါပဲ။

ေနာက္ဆက္တြဲ (ဒီေရာဂါအတြက္ ဒီဆရာကေတာ့ နာမည္ၾကီးပါတယ္၊ ဒီဆရာကေတာ့ ေငြေတာင္းၾကမ္းတယ္.။ ဒီဆရာကေတာ့ ေငြကုန္သက္သာတဲ့အျပင္ ေရာဂါေပ်ာက္တာ ျမန္တယ္..ဆုိတဲ့ လမ္းညႊန္ခ်က္ေတြ ေပးႏိုင္ရပါမယ္) ဆုိတာကေတာ့ ေဗဒင္ဆရာ အလုပ္လား။ ေကာင္းပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့ အလုပ္ပါ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလို သတင္းေပးတဲ့ အခါမွာ ျပင္ပက ရတဲ့ သတင္းကို ေပးတာပါလား၊ ဆရာဝန္ေတြရဲ႕ ဇာတာကို စစ္ေဆးၿပီး လူနာကို သတင္းေပး ေဟာၾကားတာပါလား ဆုိတာစဉ္းစားစရာ ျဖစ္ပါတယ္။

ထားပါေတာ့။ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔ သတင္းေပးေပး ကိုယ္စိတ္မဝင္စားပါဘူး။

သို႔ေသာ္ ဒါက ေဗဒင္ဆရာေမးမွ သိတဲ့ ကိစၥလား။ GP ဆရာဝန္က ၫႊန္းရင္ သြားသင့္တဲ့ သက္ဆိုင္ရင္ အထူးကု ဆရာဝန္ကို၊ ကုဖူးတဲ့ လူဆီ စံုစမ္းႏိုင္ရင္ ဆရာဝန္အေၾကာင္းကို သိႏိုင္တဲ့ကိစၥပဲ။

ဒီကိစၥမွာ ေဗဒင္ လိုတယ္ထင္ရင္ ထင္တဲ့သူက လုပ္ၾကပါလိမ့္မယ္။

ဒါေပမဲ့ ကိုယ္လိုလူေတြကေတာ့ ဒီကိစၥအတြက္ ေဗဒင္ေမးမွာ မဟုတ္ဘူး။ သက္ဆိုင္ရာ ဆရာဝန္ေတြ႐ွိရက္နဲ႔ ကုသထိေတြ႕ဖူးတဲ့ လူေတြ႐ွိရက္နဲ႔ေတာ့...

ေနာက္တခု အစြန္းထြက္တဲ့ အေၾကာင္းက တကယ္လို႔မ်ား ေဗဒင္ကေဟာတဲ့ ေရာဂါနဲ႔ သက္ဆုိင္ရာ ဆရာဝန္က ေတြ႕တဲ့ ေရာဂါ မတူရင္ လူနာအေနနဲ႔ ဘယ္သူ႕စကားယံုမွာလဲ ဆိုတာ စိတ္ဝင္စားမိပါတယ္။

ထားပါ။ ဘယ္သူ႕ကို ယံုမယ္ဆိုတာ သူ႕ေ႐ြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္နဲ႔ သူပါပဲ။ အဲဒီအခါမွာ လူနာအေနနဲ႔ ဆရာဝန္တပ္တဲ့ ေရာဂါကို လက္မခံဘဲ ေဗဒင္ဆရာေျပာတဲ့ ေရာဂါကိုသာ လက္ခံေနတယ္ဆိုရင္ အဲဒီေဗဒင္ဆရာက တာဝန္ယူၿပီး ကုေပးမွာမို႔လို႔ပါလား။

ဒါမွမဟုတ္ရင္ ေဗဒင္ဆရာတပ္တဲ့ေရာဂါနဲ႔ ထပ္တူက်ေအာင္ ေျပာေပးမဲ့ ဆရာဝန္ကို မေတြ႕မခ်င္း ႐ွာေစမွာပါလား။

Anonymous said...

ေဗဒင္ကို စိတ္၀င္တစ္စား ေျဖၾကားေပးတဲ့အတြက္ အထူး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.. မွန္တာေျပာလြန္းရင္ ဒီလိုပဲ ေဗဒင္ဖက္လုိက္သြားတတ္ပါတယ္..


ေဗဒင္ဆရာ

Rita said...

ဘယ္သူက ဘာအေၾကာင္းေျပာတယ္၊ ဘယ္ဘက္ကို လိုက္လုိ႔၊ ႏြယ္လို႔ ေျပာတယ္ဆုိတာကို သိရက္နဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္၊ မသိလို႔ျဖစ္ျဖစ္ တလြဲအဓိပၸါယ္ဖြင့္ၿပီး လိုရာဆြဲေျပာတာဟာ ဘဝတူ ေဗဒင္ဆရာေတြကို စတည္းက တန္ဖိုးမထား အထင္မႀကီးတဲ့သူေတြေ႐ွ႕မွာ နိမ့္က်ေစတယ္။

အဲဒါကို ေဗဒင္တြက္ၿပီး မသိႏိုင္တာလား။

Anonymous said...

ပညာကို ပညာလို႔ မျမင္ဘဲ ဆက္လက္ အျငင္းသန္ေနသူတစ္ဦးဆီမွာ ရွင္းလင္းတင္ျပမေနပါနဲ႔ေတာ့ ကိုေဗဒင္ဆရာေရ။ ဒီ Comments ေတြကို ေစာင့္ဖတ္ေနတာ ေလးငါးရက္ေလာက္ ရွိေရာ့မယ္။ အထက္က စာေရးသူတစ္ဦးလည္း ေခြးပီေက ေကြၽးသလို၊ ႏြားပလာတာ ေကြၽးသလို၊ ဝက္ ဖာလူဒါ တုိက္သလုိ ျဖစ္ေနလို႔ ျပန္သြားရွာၿပီ။ အထက္က ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း Userone ဆိုသူကေတာ့ နည္းနည္းရိုင္းတယ္။ Bino ကေတာ့ Rita မွ Rita ပါပဲဗ်ာလို႔ မင္းသားတစ္ေယာက္ ေလသံနဲ႔ ေျပာရမလို လံုးဝ ရီတာ့ကို ေထာက္ခံသူ အျဖစ္ ေတြ႔ရပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ေဗဒင္လဲ ေမးတယ္ လိုအပ္ရင္ ယၾတာလဲ ေခ်တယ္။ မယံုတဲ့သူေတြလည္း သူတုိ႔ အေတြးကို လက္ခံတယ္။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ မယံုဘူးဆုိသူေတြ ၾကည့္လိုက္၊ တကယ့္ ျဖစ္တည္မႈဝါဒီေတြ၊ ကြန္ျမဴနစ္လက္သစ္ေတြဗ်။ တကယ့္ ဗုဒၶဝါဒီသမားက်ေတာ့ ေဗဒင္ကုိ အတုိင္းအတာနဲ႔ လက္ခံတယ္။ ပညာရပ္တစ္ခုလို ေလးစားေပးပါတယ္။ ေမးတာ မေမးတာ သူ႔က႑ မဟုတ္ဘူး။ ကြန္ျပဴတာပ်က္လို႔ မျပင္တတ္ရင္ သြားျပင္သလို၊ နည္းနည္းပါးပါး ေရွ႔ေရးႀကိဳသိစရာေလး ရွိရင္ သိႏုိင္တဲ့ ေတာ္ေသာတတ္ေသာ ေဗဒင္ဆရာဆီ သြားေမးတယ္။ ဒီေလာက္ ရွင္းလင္းေနတဲ့အရာကို ဘယ္လို ရႈပ္ေအာင္ ေရးေနၾကလဲေတာ့ မသိဘူး။ အံ့ေရာဗ်ာ။

Rita said...

အင္း အေပၚက Anonymous လည္း ႐ွင္နာဂသိန္ သိပံု မေပၚဘူး။

Rita said...

(မယံုတဲ့သူေတြလည္း သူတုိ႔ အေတြးကို လက္ခံတယ္။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ မယံုဘူးဆုိသူေတြ ၾကည့္လိုက္၊ တကယ့္ ျဖစ္တည္မႈဝါဒီေတြ၊ ကြန္ျမဴနစ္လက္သစ္ေတြဗ်။)

ယံုတဲ့လူေတြကိုလည္း ကိုယ္က မယံုပါနဲ႔ မေျပာဘူး။ ကိုယ္တိုင္ေသာ္မွ ယံုတာ မယံုတာကို ေျပာမထားဘူး။ ယံုတဲ့ စိတ္ဝင္စားတဲ့ လူေတြရဲ႕ အေတြးကိုလည္း နားလည္တယ္ (လက္ခံတာ မခံတာနဲ႔ မဆိုင္ဘူး။ လက္ခံတယ္ မခံဘူး ေျပာရေအာင္ သူတို႔အေတြးအေခၚေပၚမွာ ကိုယ္က ဘာအခြင့္အာဏာမွ မ႐ွိဘူး)

ဒီမွာ လာျငင္းတဲ့ လူေတြကုိၾကည့္လိုက္။ ေဗဒင္ကို အားကိုးယံုၾကည္ၿပီး မီွခိုခ်င္တဲ့လူေတြနဲ႔ ေဗဒင္ဆရာေတြခ်ည္းပဲ။
ေနာက္တခုက ဒီ post ဟာ ယံုျခင္း မယံုျခင္း မွန္ျခင္း မမွန္ျခင္းကို ေရးထားတာမဟုတ္ဘူး။ လိုျခင္း ပိုျခင္းကို ေရးထားတာျဖစ္တယ္။

(တကယ့္ ဗုဒၶဝါဒီသမားက်ေတာ့ ေဗဒင္ကုိ အတုိင္းအတာနဲ႔ လက္ခံတယ္။ ပညာရပ္တစ္ခုလို ေလးစားေပးပါတယ္။ ေမးတာ မေမးတာ သူ႔က႑ မဟုတ္ဘူး။ ကြန္ျပဴတာပ်က္လို႔ မျပင္တတ္ရင္ သြားျပင္သလို၊ နည္းနည္းပါးပါး ေရွ႔ေရးႀကိဳသိစရာေလး ရွိရင္ သိႏုိင္တဲ့ ေတာ္ေသာတတ္ေသာ ေဗဒင္ဆရာဆီ သြားေမးတယ္။)

အဲဒါကို post မွာတည္းက ထည့္ေရးၿပီးသား။ ေသခ်ာေအာင္ ျပန္ဖတ္လုိက ဖတ္ပါ။ မဖတ္လိုက ေနပါ။

ေနာက္ ေဗဒင္ဆရာ ဆိုသူ ေရးတာဟာလည္း အေပၚက စာေရးသူလို သေဘာတရား အႏွစ္သာရကို ေဆြးေႏြးတာ မဟုတ္ဘူး။ ဘုရား႐ွင္ေတြ ဗ်ာဒိတ္ေပးတာ၊ နိမိတ္ႀကီးေတြ ျမင္တာကို သူတို႔ေတြ ေဗဒင္တြက္တာ၊ အတိတ္ေကာက္တာနဲ႔ ႏႈိင္းၿပီး ေျပာထားတာ။

ဒီေလာက္႐ွင္းလင္းေအာင္ေရးထားတာကို ေလးငါးရက္ဖတ္တာေတာင္ နားမလည္တာေတာ့ အေတာ္အံ့ၾသမိပါတယ္။

Rita said...

(တကယ့္ ဗုဒၶဝါဒီသမားက်ေတာ့ ေဗဒင္ကုိ အတုိင္းအတာနဲ႔ လက္ခံတယ္။)

ဆိုတာကို ကိုယ္ quote လုပ္တာမွာ ေဗဒင္ပညာရဲ႕ မွန္ႏိုင္စြမ္း၊ (မမွန္ႏိုင္စြမ္း) ကို အတိုင္းအတာနဲ႔ လက္ခံတယ္လို႔ ဆိုလိုတယ္။ ဒါကို ပထမ post မွာ အတိအလင္း ေရးၿပီး။

Anonymous said...

ေအာ္ ..ခင္ဗ်ားက ရွင္းေအာင္မွ မေရးတတ္တာကိုး။ ရွင္နာဂသိန္ေတ့ာ မသိဘူးဗ် မိလိႏၵမင္းကေတာ့ ျမန္မာမဟုတ္၊ ကုလားမဟုတ္ ဆုိတာေတာ့ သိပါတယ္။ သိၾကား နတ္မ်ားက ဖန္ဆင္းျပခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ ကိုရာဟုစကးကုိလဲ ဒီမွာ ျပန္ေမးပါရေစ။ တျခားဘာသာဝင္မ်ား ဖတ္ရင္ ရယ္ၾကဦးမယ္

Rita said...

႐ွင္းေအာင္ မေရးဘူးလာေျပာတာ ဖတ္ေရာဖတ္ပါရဲ႕လား။
မိလိႏၵ ျမန္မာမဟုတ္ ကုလားမဟုတ္ဆိုေတာ့ေရာ ဘာျဖစ္လဲ။ ဒီပို႔စ္နဲ႔ ဆုိင္ပါသလား။

ေနာက္ ကိုရာဟု စကားဆိုတာလည္း သူ႕အာေဘာ္ကို ကိုယ္က ျဖည့္စြက္ေျပာထားတာ။

တကယ့္အႏွစ္သာရက ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဟာ နိမိတ္ႀကီးေလးပါးကို ျမင္တာ သူ႕ပါရမီေတာ္ေၾကာင့္ ျမင္တာပဲ။ သိၾကားနတ္ပဲ ဖန္ဆင္းဆင္း မဆင္းဆင္း (စာအုပ္ထဲကဟာေတြလဲ အမွန္ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မယ္။ အဓိကက အႏွစ္သာရပဲ။ အျဖစ္အပ်က္ မဟုတ္ဘူး) ေသခ်ာတာကေတာ့ အဲဒီနိမိတ္ႀကီးေလးပါးကို ဘယ္ေဗဒင္ပညာ႐ွင္ကမွ ျပခဲ့ရတာ မဟုတ္ဘူး။ သူ႕ပါရမီေတာ္ေၾကာင့္ ျမင္ခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့လည္း အဲဒီနိမိတ္ေလးပါးကို ဘယ္ေဗဒင္ဆရာဆီကိုမွ အနက္မဖြင့္ခိုင္း၊ အတိတ္မေကာက္ခိုင္းခဲ့ဘူး။ အဲဒါ ေသခ်ာတယ္။

ဒါနဲ႔ လူမ်ိဳးေရး ေတာ္ေတာ္ လိုက္စားတယ္ ထင္ပါတယ္။ မိလိႏၵက ျမန္မာတဝက္ အိႏၵိယတဝက္ဆိုရင္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားက ဘာလူမ်ိဳးပါလဲ။ ဒါက မဆိုင္တာေတြ ထည့္ေျပာလို႔ စဉ္းစားႏိုင္ေအာင္ ျပန္ေမးတာပါ။ တကယ္ေတာ့ ဒီ post က လူမ်ိဳးေရးခြဲျခားတာ မဟုတ္ဘူး။

ေဗဒင္ေမးေလ့႐ွိတာလည္း အံ့ၾသစရာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ျပန္ေျပာတဲ့ comment မွာ မလိုတာေတြ လုိတာေတြကို မခြဲျခားဘဲ မဆုိင္တာေတြပါလာတာအမ်ားႀကီးပါပဲ။

Rita said...

(သိၾကား နတ္မ်ားက ဖန္ဆင္းျပခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ ကိုရာဟုစကးကုိလဲ ဒီမွာ ျပန္ေမးပါရေစ။ တျခားဘာသာဝင္မ်ား ဖတ္ရင္ ရယ္ၾကဦးမယ္)

ဒါျဖင့္ တျခား ဘာသာဝင္မ်ားပါ ေလးစားေလာက္ေအာင္ ဒီ comment page မွာ ေျပာႏိုင္ရင္ ေက်းဇူးတင္မွာပါ။ ေျပာႏိုင္ရင္ ေျပာသြားပါ။ ကိုယ္လဲ မွားႏိုင္ပါတယ္။ မွတ္ဉာဏ္အရ မွားႏိုင္သလို၊ ကိုယ္ ဖတ္တဲ့ က်မ္းဂန္ စာအုပ္ကလဲ မွားႏိုင္ပါေသးတယ္။

ကိုယ္ကေတာ့ ဗုဒၶဝင္ဆုိရင္ အျဖစ္အပ်က္ အဓိက မထားဘူး။ အႏွစ္သာရကသာ အဓိကပဲ။ အျဖစ္အပ်က္ဆုိတာ မွတ္တမ္းတင္သူက လိုတိုးပိုေလ်ာ့ လုပ္ႏိုင္တဲ့ အရာေတြပဲ။

ဇနကၠ ဘဝမွာ မဏိေမခလာကယ္တာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ သိဒၶတၳဘဝမွာ သိၾကားနတ္ေတြက နိမိတ္ျပခဲ့တာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဒုကၠရစရိယာ က်င့္ေနစဉ္မွာ ပဉၥသိခၤက သြယ္ဝိုက္လမ္းျပခဲ့ရတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အႏွစ္သာရကေတာ့ ပါရမီေတာ္ေတြေၾကာင့္ခ်ည္းပဲ လို႔သာ မွတ္ယူပါတယ္။

Anonymous said...

ွဗုုဒၶဘာသာနဲ့ပက္သက္လို႔ေတာ့ ရီတာ အျမင္မွားတယ္လို႔ ကိုယ္ထင္တယ္။
ညီမ.. ဘယ္ဘာသာ၀င္မဆို အေကာင္းနဲ့အဆိုးဒြန္တြဲေနတာပဲ။ အမတို႔ညီမတို႔ ၾကီးျပင္းလာတဲ့အခ်ိန္မွာ သာသနာေတာ္ရဲ့ ဆုပ္ကပ္ကို ေရာက္လာၾကေတာ့ ဒီလိုအျမင္ဒီလိုအေတြးအေခၚေတြ ျဖစ္လာရတာပဲ။ ညီမ..စာေရးသူတဦးေျပာျပသြားတဲ့အခ်က္အလက္ေတြဟာ သိပ္ကိုေကာင္းတယ္။လက္ခံႏိုင္တယ္။ စဥ္းစားဆင္ျခင္သင့္တယ္။
အမ အထင္ေတာ့ ညီမမွာ မာနေတြဖံုးပီး အမွန္ကို မျမင္တာပဲျဖစ္မယ္။ ပီးေတာ့ ကိုယ္ေျပာသမ်ွ အႏိုင္ရလိုေဇာနဲ့ ျပန္ရွင္းေနသလိုခံစားရတယ္။
ညီမ သတၱိရိွတယိ။ အမ်ားထဲမွာခ်ျပရဲတယ္။ ဒါေပမဲ့..ညီမ.. ေကာ္မန့္မွာ တခ်ိဳ႔ေထာက္ျပတဲ့အပိုင္းေတြက လံုး၀လက္ခံသင့္တဲ့အပိုင္းေတြပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ညီမက ဒါကိုပါ ..ဇာတ္ေတာ္ေတြနဲ့တကြျပန္ရွင္းတယ္။

အမေျပာခ်င္တာကေတာ့
အရင္ဆံုး ကိုယ့္ကို ကိုယ္ျပန္သံုးသပ္ဖို့လိုပီဆိုတာပဲ။
အမကိုယ္တိုင္လည္း ၀ါ၀ါျမင္တိုင္း ရိွခိုးတတ္တဲ့သူမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာျပည္ကိုေတာ့ ဗုုဒၶဘာသာထြန္းကားေနဆဲလို့ျမင္ပါတယ္။
ဘယ္သူေတြတရားပ်က္ပ်က္ ကိုယ္မပ်က္ဖို့လိုတယ္။
သာသနာေတာ္ေတြထဲမွာ ေလးစားလို့ရတဲ့သာသနာ့အာဇာနည္ေတြ ရိွေနေသးတယ္။
အမ..မိုးကုတ္မွာ ရိပ္သာ၀င္ေတာ့ .. ဘုန္းဘုန္းကေျပာတယ္။ ဘုန္းၾကီးဆိုတာလဲ လူပဲတဲ့။ လူဆိုတာ ပုထုဇဥ္ပဲေလ..။ ဒီေတာ့ မွားမွာပဲ။ အဲဒါကိုနားလည္ထားရင္.. အဆင္ေျပပီေလ..။ ကိုယ္တိုင္ ဘာကိုေရြးခ်ယ္ရမလဲဆိုတာ ကိုယ့္အပိုင္းျဖစ္ေနပီ။



ျမတ္ႏိုး

Anonymous said...

ဘုရားရိွခိုးတာ... ဘာအတြက္လဲတဲ့..
ဘုရားရိွခိုးတဲ့အခ်ိန္မွာ အနည္းဆံုး စိတ္တည္ျငိမ္ပါတယ္။

တန္ခိုးၾကီးဘုရားမ်ားကိုဖူးတာမဖူးတာ..အေရးမၾကီးပါဘူး။ကိုယ့္စိတ္ထားတတ္ဖို့က အေရးၾကီးပါတယ္။

ဘုရားအရိပ္ရဲ့ ေအးျမျခင္းကို မခံယူဖူးေသးရင္ေတာ့ ဘုရားသြားတာ အဓိပါယ္မဲ့ေနမွာပါပဲ..ကိုဘင္ႏို။

ညီမေရ..အမကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာဘာပဲျဖစ္ေနေန.. ျမန္မာ့ျပည္မွာေမြးခဲ့ပီး သာသနာေတာ္ထြန္းကားတဲ့တိုင္းျပည္မွာ ၾကီးျပင္းခဲ့ရတာကိုေက်နပ္မိပါတယ္။
ညီမကိုၾကံဳလို့ ေျပာရဦးမယ္..
အဲဒီလို ျပသနာေတြေပၚေနတာ ..ျမန္မာျပည္တြင္မကပါဘူး။
ယိုးဒယားနဲ့ လာအိုမွာလဲ ..မေကာင္းတဲ့ ဘုန္းၾကီးေတြ ရိွေနတယ္ဆိုတာအမတို့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ ေဆြးေႏြးဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အမတို့အားလံုး ကိုယ့္ဘာသာကို ကိုယ္ယံုၾကည္ေနဆဲမို့ ဘုရားသြားကုသိုလ္ယူတာလဲ အတူတူပဲလုပ္ၾကပါတယ္။

ဘာသာတရားေတြဆိုတာ သိပ္က်ယ္ျပန့္ပါတယ္။ ကိုယ္ထဲထဲ၀င္၀င္မသိပဲနဲ့ေတာ့ ေဆြးေႏြးျငင္းခုန္တာ မလုပ္ေစခ်င္ဘူး။

ညီမ.. ဆရာဦးစဆန္းထြန္းရဲ့ ဗုုဒၶဘာသာ၀င္လူငယ္တေယာက္အေၾကာင္း စာအုပ္ေတြ ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။
ပီးေတာ့ .. စိတ္ေစတသိတ္တို့ အစရိွတဲ့ အဘိဓမၼာစာအုပ္ေတြကို ေလ့လာေစခ်င္ပါတယ္။
ဘာသာဆိုတာ တဦးတေယာက္တည္းနဲ့ဖြဲ့တည္ထားတာ မဟုတ္ပါဘူး။
ဘာသာတိုင္းဘာသာတိုင္းဟာ သူ့ယံုၾကည္မႈေတြနဲ့ သူပါပဲ။

ညီမကအခုအတိုင္းဆို ဖရီးသင္းကင္း ျဖစ္ေနသလိုပဲ။ဒါကေတာ့ ညီမအပိုင္းပါ။ေဆြးေႏြးစရာမလိုပါဘူး။
ဒါေပမဲ့ ကိုယ္မယံုတာနဲ့ေတာ့ သာသနာေတာ္တခုလံုးကို မေစာ္ကားေစခ်င္ဘူး။
ျမန္မာျပည္ဟာ ုဗုဒၶသာသနာေတာ္ထြန္းကားေနဆဲႏိုင္ငံပါပဲ..ညီမ။ ညီမဘယ္လိုေျပာေျပာ ..သာသနာေတာ္ မထြန္းကားဘူးလို့ ဘယ္သူမွ လက္မခံပါဘူး။ သာသနာေတာ္ထဲမွာ ရိွတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြကေတာ့ ေခတ္အဆက္ဆက္ရိွေနမွာပါပဲ။ ဒါကိုပဲေထာက္ျပပီး သာသနာေတာ္မထြန္းကားဘူးလို့ သခ်ၤာတြက္ တြက္ျပလို့မရပါဘူး။

မွတ္ခ်က္။အမကိုယ္တိုင္ ၀ါ၀ါျမင္တိုင္းမရိွခိုးပါ။ နအဖလက္ထက္တည္ မည္သည့္ဘုရားမွ သြားေရာက္ၾကည္ညိဳျခင္းမရိွပါ။

ျမတ္ႏိုး

Rita said...

မွန္ပါတယ္ အစ္မ။

စာေရးသူ ေဆြးေႏြးသြားတာေတြ ေကာင္းတယ္ ဆုိတာ ဝန္ခံၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။

သာသနာ ထြန္းကားျခင္း မထြန္းကားျခင္း ထက္ တကယ္ေတာ့ သကၤန္းဝတ္ အငယ္ေတြဟာ ပုထုဇဉ္ျဖစ္လုိ႔ အမွားျဖစ္ၾကတယ္ ဆုိတာကေတာ့ အတိုင္းအတာတစ္ခုထိေတာ့ လက္ခံရမွာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ လူျမင္ကြင္းမွာ လူၾကည့္မေကာင္းတဲ့ လူလိုေန လူလိုစား လူလိုၾကည့္တဲ့ ကိစၥေတြ မ်ားသထက္မ်ားလာတာကေတာ့ ပုထုဇဉ္ျဖစ္လုိ႔လို႔ ေျဖေတြးရမယ့္ ကိစၥလုိ႔ လက္မခံႏိုင္တာ အမွန္ပဲ အစ္မ။ လူလိုေနခ်င္ရင္ေတာ့ လူဝတ္နဲ႔ပဲ ေနဖို႔႐ွိပါတယ္။

ဘယ္သူမွေတာ့ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္ရာမွာ စိတ္စႏိုးစေနာင့္အျဖစ္ခံလုိ႔ ဒါမ်ိဳးေတြကို ထည့္ေတြးေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သာသနာဟာ ဒါေတြေၾကာင့္ ဒီလို ျဖစ္ေနတယ္ ယူဆပါတယ္ ဆုိတာ ေမးလာလို႔ ေျဖခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ပို႔စ္ရဲ႕ ဆုိလိုရင္းလဲ မဟုတ္ပါဘူး။

စာေရးသူေျပာတဲ့ ဒါေတြေျပာေနမယ့္ အစား တိုးတက္ရာတိုးတက္ေၾကာင္းသာ လုပ္ၾကဖို႔ ဆုိတာလည္း လက္ခံပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္တိုင္က ပို႔စ္မွာ စေရးထားတဲ့ အထင္အျမင္တခုကို ဘာေၾကာင့္ဒီလို ျမင္ရတာလဲလို႔ ေမးသူကေမးလာလို႔ ေျဖခဲ့ရတာပါပဲ။ ဒါကို မေျဖလို႔မရပါဘူး။ ေျဖတဲ့အခါမွာလည္း ဘာေၾကာင့္ထင္ရပါတယ္ဆိုတာကို အခ်က္အလက္မျပလို႔ မရပါဘူး။

ဘယ္ဗုဒၶဘာသာဝင္မွ ဒါေတြေၾကာင့္ အႏွစ္သာရကို မပစ္ပယ္ပါဘူး။ အတုအေယာင္ေၾကာင့္ ကိုယ္ယံုၾကည္ၿပီး အႏွစ္သာရကို ေလ်ာ့တြက္စရာလဲ မ႐ွိပါဘူး။

ထြန္းကားျခင္း၊ မထြန္းကားျခင္းကေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ေကာက္ခ်က္ေတြမွ်သာပါပဲ။

ဘေလာ့ဂါအေနနဲ႔ကေတာ့ ကိုယ့္အထင္အျမင္ကို ေမးလာရင္ မေျဖလို႔ကို မရလုိ႔ ေျဖရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြေျပာတာ အလကားပဲ လို႔ စာေရးသူ ေျပာတာကိုလဲ လက္ခံပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအေၾကာင္းကို post ေတာင္ လုပ္မေရးပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အစြန္းထြက္ရာ အေၾကာင္းကို ေမးေတာ့ ေျဖရတာပါပဲ။

ခုတေလာ တင္တဲ့ post ေတြက comment ေပးသူေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ခုတေလာ လက္ေတြ႕ကိစၥေတြထဲက ေမ့ထားခ်င္တာ၊ ေခါင္းထဲ မထည့္ခ်င္တာေတြကို ဒါေတြေၾကာင့္ ဖယ္ထုတ္ထားလို႔ ရခဲ့တာပါ။ comment ကိစၥပဲ တခ်ိန္လံုးလုပ္ေနတာနဲ႔ တကယ္ပဲ ေမ့ခ်င္တာေတြ ေမ့လို႔ရေနခဲ့တာ။ အဲဒီအတြက္ေတာ့ ဆိုးဆုိးေကာင္းေကာင္း လာေရးသူ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ေဗဒင္နဲ႔ ပတ္သတ္လုိ႔ကေတာ့ ကိုလင္းဦး၊ ကိုရာဟု၊ ကိုေဝသာလီတုိ႔ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ေခါင္းထဲမွာ တျခားအေၾကာင္းပဲ ထည့္ထားခ်င္တဲ့ အခ်ိန္မွာ လာေရာက္ ေဆြးေႏြး ျငင္းခုန္ၾကတဲ့သူအားလံုးကို ေက်းဇူး အထူးပါ။

(ဒါ နိဂံုးခ်ဳပ္ပစ္လိုက္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာခ်င္လို႔ ေျပာတာပါ။ ေနာက္ထပ္လာမယ့္ comment ေတြကို ႀကိဳဆုိလ်က္ပါ။)

Rita said...

ဒီေနရာမွာ ဒီကိစၥ ထြန္းကားတယ္ မထြန္းကားဘူး ဆိုတဲ့ ေကာက္ခ်က္ဟာ သာသနာရဲ႕ အႏွစ္သာရနဲ႔ ဘာမွ မဆုိင္ပါ။ သာသနာရဲ႕ အႏွစ္သာရ ဘယ္ေလာက္ ပ်ံ႕ပြားသလဲ မပ်ံ႕ပြားဘူးလဲဆုိတာကို တုိင္းတာျခင္းဟာ၊ မပ်ံ႕ပြားဘူးလို႔ အေျဖထြက္ရင္ေတာင္မွ သာသနာဟာ အႏွစ္သာရမ႐ွိဘူး ဆုိတာမ်ိဳး ဆြဲေတြးလို႔ မရပါ။

ဆုတ္ကပ္မို႔ ဒါေတြျဖစ္တယ္ထား၊ မ်က္ေစ့ေ႐ွ႕မွာ ျဖစ္တယ္ လို႔ လက္ခံရင္ ျဖစ္တယ္ ဆုိတဲ့ ေကာက္ခ်က္မွ်သာပဲ။ အဲဒီေကာက္ခ်က္ဟာ သာသနာကို ေစာ္ကားတယ္လို႔ ယူလုိက္လို႔ မရဘူး။ သာသနာကို ေစာ္ကားေနတဲ့ သာသနာ့ေဘာင္အတြင္းက လူေတြ ႐ွိေနတယ္လို႔ ၫႊန္းဆိုထားတာသာ ျဖစ္တယ္။

အထင္အျမင္ လြဲစရာျဖစ္ေနလို႔ ျပန္႐ွင္းလိုက္ပါတယ္။

Rita said...

အထက္က ကြန္မန္႔တစ္ခုမွ

(ဘယ္ဗုဒၶဘာသာဝင္မွ ဒါေတြေၾကာင့္ အႏွစ္သာရကို မပစ္ပယ္ပါဘူး။ အတုအေယာင္ေၾကာင့္ ကိုယ္ယံုၾကည္ၿပီး အႏွစ္သာရကို ေလ်ာ့တြက္စရာလဲ မ႐ွိပါဘူး။)

ဆုိတဲ့ ေနရာမွာ- "ဘယ္ဗုဒၶဘာသာဝင္ စစ္စစ္မွ" ဟု ျပင္ဆင္ဖတ္ရႈပါရန္။

Rita said...

8 Jan 10, 15:47
ေဘာက္ဆာ: မရီတာေရ ပို့စ္မွာတုန္းက ဒီေလာက္မဟုတ္ဘူးဗ်ာ။ ကြန္းမင့္က်မွပဲ ပို စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းလာတယ္

8 Jan 10, 15:50
ေဘာက္ဆာ: အားေပးတယ္ဗ်ာ။ လူေတြက သေဘာကို သိေအာင္ မဖတ္ၾကပဲ ကိုယ့္ရဲ႔ ႀကိဳတင္ ခံယူထားခ်က္ေတြနဲ႔သာ အဓိပါယ္ကို သတ္မွတ္ၾကတာဗ်

8 Jan 10, 15:51
ေဘာက္ဆာ: အမွန္တရားစီသြားမယ္ဆိုတဲ့ရည္မွန္းခ်က္မပါဘဲ သက္သက္ လာျငင္းတဲ့သူေတြကိုေတာ့ ေလကုန္ပါတယ္။ အဲေလ လက္ေညာင္းပါတယ္ဗ်ာ။

8 Jan 10, 15:52
ေဘာက္ဆာ: ျငင္းတာေတြ အမ်ားစုမွေတာ့ မရီတာ ေျပာတာနဲ႔ သေဘာအတူတူေတြ ေတာ္ေတာ္ေလးပါေနရဲ႔သားနဲ႔ ဘာလို့ျငင္းေနၾကတာလဲ မသိေတာ့ပါဘူး

8 Jan 10, 15:54
ေဘာက္ဆာ: ဘာပဲေျပာေျပာ ႏွစ္ဘက္လံုးစီကေန ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး မွတ္စရာေတြ ရတဲ့အတြက္ ႏွစ္ဘက္စလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ

ေတြ႔မေရွာင္ said...

ေဗဒင္ ကို ယံုၾကည္ပါသည္ ဟုဆိုၾကပါေသာဝ္...

ကံ နဲ႔ ကံ၏အက်ိဳးကို ျပစ္ပယ္ၿပီး. ေဗဒင္၊ ယၾတာေနာက္ အလြန္အမင္း လိုက္ေနမယ္ ဆိုရင္ေတာ့

“သမာဒိ႒ိ” မျဖစ္ေတာ႔ဘဲ “မိစၧာဒိ႒ိ” ေတာင္ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္ လို႔ ဦးစြာသတိေပးလိုပါတယ္။

ဆက္လက္မွတ္သား ခ်င္ပါေသးဆယ္ ဆိုရင္...


“နကၡတၱသုတ္” ေတာ္မွ.

“နကၡတၱံ ပဋိမာေနႏၲံ၊ အေတၳာ ဗာလံ ဥပစၥဂါ။

အေတၳာ အတၳႆ နကၡတၱံ၊ ကိ ံ ကရိႆႏိၲ တာရကာတိ။”


နကၡတ္ေကာင္းကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေသာ လူမိုက္ကို ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ားက လြန္ေျမာက္သြားၾကသည္။ ေကာင္းေသာအလုပ္ကို စတင္လုပ္ေသာေန႔သည္ပင္ ေကာင္းေသာ အခ်ိန္အခါပင္ျဖစ္၏။

ေကာင္းကင္မွာ သြားေနေသာနကၡတ္မ်ားသည္ အဘယ္အက်ိဳးစီးပြားမွ ၿပီးေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္မည္ မဟုတ္။

(ဧကနိပါတ္၊ နကၡတၱဇာတက၊ န၀မဇာတက (၁)၊ စာမ်က္ႏွာ(၁၂) )


ဒါဆို အားလံုးရဲ႕ အေျဖကရွင္းေနတာဗ်ာ။

------------------------------------------------------------------------------------------------------------->

အထက္တြင္ ကြန္မန္႔ (မ်ား) ေပးသြားသူ...

{Anonymous:January 9, 2010 9:21 AM
ကြ်န္ေတာ္သည္ ေဗဒင္ ၊ ယၾတာ လံုး၀ (ဥႆံု) ယံုၾကည္ပါတယ္။
ေဗဒင္ဆရာ}

“ကြန္မန္႔” အမ်ားဆံုးေသာသူဟု ထင္ရေလာက္ေသာ ေဗဒင္ဆရာ၊ ( စိတ္အထင္ေတာ့ “ကြက္စိပ္ၾဆာ” ျဖစ္မည္)

မိတ္ေဆြ ယံုၾကည္ေသာ “ေဗဒင္” ပညာျဖင့္

ကာလ(၃)ရပ္ ဆိုတဲ့ ..အတိတ္ ၊ လက္ရွိ နဲ႔ အနာဂတ္ျဖစ္ရပ္ေတြ ထဲက

မိမိ၏ အနာဂတ္ နိဂံုး ကို မိမိကိုယ္တိုင္ ဝိညာဥ္ခ်ဳပ္ၿငိမ္းမည့္ ေန႔ရက္၊ အခ်ိန္၊ ေနရာ ကို အတိအက် မဟာဘုတ္ေထာင္ကာ တြက္ခ်က္၍

“ယၾတာ” ေကာင္းမ်ားစီရင္ ကာျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ပါေစ...ဟု ............ဆုေတာင္း ေပးရင္း

“ပြဲသိမ္းဒူး” ဝင္တိုက္လိုက္ ရပါသည္။





ေဗဒင္မယံုၾကည္သူ


ေတြ႔မေရွာင္

Rita said...

(ပရိတ္ထဲမွာ ပါတဲ့အတိုင္းက်င့္ရင္ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ထိ အက်ဳိးေပးတယ္။)

စာေရးသူတစ္ဦး ဆုိတဲ့ ID နဲ႔ ေရးသြားတဲ့ comment ကို ျပန္ေကာက္ႏႈတ္ခ်င္လို႔ ေကာက္ႏႈတ္လုိက္ပါတယ္။ ကိုယ့္ post ရဲ႕ ဆုိလိုရင္းကို အေထာက္အပံ့ေပးတဲ့ အခ်က္တစ္ခု ျဖစ္ေနလုိ႔ ျပန္တင္ပါတယ္။

႐ြတ္႐ံုမွ်ထက္ ကိုယ္လုပ္ႏိုင္မွ (ကိုယ္က်င့္ႏိုင္မွ) ကိုယ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို ပိုမိုေပၚလြင္ေစလုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ စာေရးသူတစ္ဦး ID နဲ႔ ေရးသူကေတာ့ ကိုယ့္ post ကို ေထာက္ပံ့ ေထာက္ခံခ်က္ ေပးတဲ့ အေနနဲ႔ ေရးခဲ့တာေတာ့ ဟုတ္ပံုမရပါဘူး။ သူ မရည္႐ြယ္ဘဲ အဲဒီအခ်က္က post ရဲ႕ ဆိုလိုရင္းကို ေထာက္ခံလုိက္သလို ျဖစ္သြားတာ ျဖစ္ဖို႔ မ်ားပါတယ္။ (ကိုယ့္အထင္အျမင္ သက္သက္ပါ။ တကယ္ပဲ ေစတနာနဲ႔ ကိုယ့္ဆုိလိုရင္းကို နားလည္လို႔ ေထာက္ခံၿပီး ေရးေပးခဲ့တာ ဆုိရင္ေတာ့ ေက်းဇူးတင္ရင္း ေတာင္းပန္ပါတယ္ :) )