Wednesday, August 19, 2009

ဗလာ



ျမန္မာျပည္မွာေနတုန္းက ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ မရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။
မိဘကိုပဲ မွီခိုေနရတယ္။
ဒီေရာက္မွသာ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ ရပ္တည္ႏိုင္တယ္ (လို႔ ထင္ခဲ့မိတယ္)။
(ခုထိလည္း ထင္ေနတုန္းပဲ)

တကယ္ေတာ့ ျမန္မာျပည္က ေျမႀကီးေပၚ ရပ္ခဲ့ရတုန္းက စိတ္ထဲမွာ အခိုင္မာဆံုးပဲ လို႔ ခံစားခဲ့ရတယ္။
(အဲဒီလို ခံစားခဲ့ရတယ္ ဆိုတာကိုလဲ ဒီေရာက္မွ သိတာပါ)။
ဒါေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက လက္ထဲမွာ ကိုယ္ပိုင္တဲ့ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ား မ႐ွိဘူး။
(အင္းေလ ခုလဲပဲ မ်ားမ်ား မ႐ွိပါဘူး)
ဒါေပမဲ့ ဘယ္သူ႕ကိုမွေတာ့ မွီခိုစရာ မလိုေတာ့ဘူး။

ဒါေပမဲ့ တစ္ခုေတြးဖို႔ ႐ွိေသးတယ္။
မွီခိုတယ္ဆုိတာ ႐ုပ္ပိုင္းအတြက္သာ လိုတာ မဟုတ္ဘူး။
စိတ္ပိုင္း အတြက္လဲ လိုပါတယ္။

P.S
ေခါင္းစဉ္ နဲ႔က ဘာမွ မဆိုင္ဘူးလား မသိဘူး။
အမွန္က ဖားတစ္ပိုင္း ငါးတစ္ပိုင္း လို႔ ေပးသင့္တာ။
fwd mail နဲ႔ ကိုေပါ blog မွာ ၫႊန္းထားတဲ့ စလံုး မေျပာင္းခင္ ဒါကို ဖတ္ပါ ဆုိတဲ့ စာကို ဖတ္ၿပီး... စိတ္ထဲမွာ...
ဘာမွေတာ့ သိပ္မဆုိင္သလိုပဲ...

9 comments:

Phyo Maw said...

အေနာ္ေတာင္ အဲလို ခံစားမိလို႕ ဒီရက္ပိုင္း ေရးထားေသးတယ္
၂ ႏွစ္ေက်ာ္ ၾကာမွ ဒီေနမွာ တကယ္ေနတယ္လို႕ ခံစားမိတယ္လို႕...

Yu Ya said...

စိတ္ပိုင္းေကာ.. ရုပ္ပိုင္းေကာ.. ေလဟာနယ္ထဲေရာက္ေနပါတယ္ခင္ဗ်ာ.. အဟီး.။

yu ya

Steve Evergreen said...

ဒါကလူ႕သဘာဝပါပဲ။ စိတ္ကိုသိတ္ျပီးေတာင့္မထားနဲ႕ ရီတာ။

သစ္သစ္ said...

ရီတာ ေတာင့္ထားတယ္လို႔ စတိကိုဘယ္သူေျပာတုန္းးးးး အေတြးပြားေနသူ

ပုလုေကြး said...

ဖားတစ္ပိုင္း ငါးတစ္ပိုင္ ဆိုတာကို ပိုသေဘာက်တယ္. ကိုယ့္ေျမမဟုတ္ေတာ့ တစ္ခုခု လိုေနသလိုပဲဗ်ာ...

sonata-cantata said...

ထြက္လာခဲ့တုန္းကေတာ့ ၂ႏွစ္ဆိုၿပီး အိတ္ေလး တလံုးဆြဲထြက္လာခဲ့တာပဲ ရီတာေရ...
အခုေတာ့ ေရစင္၊ ေရခ်မ္း အိတ္ႏွစ္လံုးနဲ႔ပါ ဘီလို လုပ္ရပါ့...

Rita said...

မမသီတာေရးထားတာေလး ရီလိုက္ရတာ။
ဟားဟား

Nge Naing said...

အမီွအခိုဆိုတာ စား၀တ္ေနေရး ေျဖရွင္းတဲ့ကိစၥ၊ ေငြေရးေၾကးေရး တခုတည္း ကို တြက္လို႔ မရပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔ အမီွအခို ကင္းသူဆိုတာေတာ့ ဘယ္သူမွ မရွိႏိုင္ပါဘူး။ မိဘကို မွိခိုတာမ်ိဳး မဟုတ္ေပမယ့္ အျပန္အလွန္ အမွီသဟဲ ျပဳစရာ တစံုတရာ ရွိဖို႔ေတာ့လိုအပ္ပါတယ္။

Rita said...

22 Aug 09, 10:45
Than Zaw Tun: သူငယ္ခ်င္း ၿမတ္ေရ ၾကိဳးစား ထား.........