Sunday, May 2, 2010

ပင္လယ္ေပ်ာ္ စင္ေရာ္ - Jonathan Livingston Seagull - Myanmar Books Catalogue




အဲဒီ စာအုပ္ကေတာ့ ကိုယ့္နားလည္ႏိုင္စြမ္းရဲ႕ အျပင္နားေလာက္မွာ ရွိပါတယ္။
၉ တန္း ႏွစ္တဝက္မွာ ေက်ာင္းေျပာင္းခါနီး ျဖဴးက သူငယ္ခ်င္းက လက္ေဆာင္ေပးလိုက္လို႔ ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ စာအုပ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ (Update: တခ်ိန္လံုး ေျပာင္းခါနီးမွာ ေပးလိုက္တယ္လို႔ ထင္ေနခဲ့တာ။ တကယ္တမ္း date ကို ျပန္ၾကည့္မိေတာ့ ႏွစ္စမွာ ေပးခဲ့တာပါ။ ေက်ာင္းေျပာင္းတာက ေအာက္တိုဘာ ပထမအစမ္းၿပီးမွ ေျပာင္းခဲ့တာ)

ကိုယ့္ စာအုပ္က "ထင္လင္း" ရဲ႕ ဘာသာျပန္ပါ။


မွတ္မိေနတဲ့ စာေၾကာင္းေလးက... "Why it is too hard for you to live in the same way like others, Jon?" (သူမ်ားေတြလို ေနဖို႔ ဘာေၾကာင့္မ်ား မင္းအတြက္ ခက္ခဲေနရတာလဲ Jon ရယ္) ဆိုတာေလးပါပဲ။
Jonathan Seagull ကို သူ႕ေမေမက ေမးတဲ့ စကားပါ။

Jon က ဘာျပန္ေျဖလဲဆိုေတာ့...
"ေလထဲမွာ ဘာလုပ္လို႔ရတယ္ ဘာလုပ္လို႔ မရဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ သိခ်င္လို႔ပါ အေမ" (I wanna know what I can do and what I can't in the air. Just wanna know.) တဲ့။

စာအုပ္လဲ အနားမွာ မရွိလို႔ ကိုယ့္ စကားလံုးေတြနဲ႔ပဲ ျပန္ေရးေနရတာမို႔ အနည္းငယ္ ခၽြတ္ေခ်ာ္ႏိုင္ပါတယ္။
ဒီစာအုပ္ အေၾကာင္းေတာ့ သိပ္ မ်ားမ်ား မေရးႏိုင္ပါ။ စာအုပ္နဲ႔ လူနဲ႔ မတန္မရာ အရြယ္မွာ ဖတ္ျဖစ္ခဲ့သလိုျဖစ္ေတာ့ ခုထိကို စာေရးဆရာ ေပးခ်င္တဲ့ message ကို နားမလည္ႏိုင္ေသးဘူး။

ဒီ အေၾကာင္းကို 25th January 2009 မွာ Myanmar Books Catalogue ရဲ႕ ဒီေနရာ မွာ ေရးခဲ့တယ္။

(စာႂကြင္းအဲဒီေနရာမွာ ကိုေမာင္လြင္ေရးတဲ့ "သင္းသပ္" ဆုိတာ သစ္ပင္ေတြနဲ႔ ဆိုင္မွန္း သိတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူေတြအတြက္ေတာ့ အဲဒါကို သံုးမွာမဟုတ္ဘူး ထင္လို႔ ကိုယ့္ဘာသာ တ႐ုတ္ကားကို ေက်ာ္ေတြးလိုက္တာ။ ေတြးခ်င္လို႔သာ ေတြးတာ အဲဒီ စကားလံုးလည္း မဟုတ္မွန္းလဲ သိပါတယ္။ ေပါက္ေပါက္႐ွာ႐ွာ ေတြးတာ အက်င့္ပါေနလို႔။

ဒါေပမဲ့ ဟားခ်င္တဲ့ လူကေတာ့ ဟားပစ္တာပဲ။ :( )

***
တကယ္ေတာ့ ဒီဝတၳဳမွာ နားမလည္ႏိုင္တာက စာေရးဆရာ ေပးခ်င္တဲ့ message ကို မဟုတ္ေလာက္ဘူး။ message ေပးတဲ့ ပံုစံကိုသာလွ်င္ နားမလည္ႏိုင္တာ ျဖစ္လိမ့္မယ္။

(တခါတေလ ၾကည္ေအး ရဲ႕ message ေတြကို နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္ရတယ္ လို႔ ခံစားရတယ္။
ဒါလည္း တကယ္တမ္း သူ ဘာေျပာခ်င္တယ္ ဆိုတာကို နားမလည္ႏိုင္ျဖစ္ရတာ မဟုတ္ဘဲ သူဘာေၾကာင့္မ်ား ဒါကို ဒီလို ေတြးရတာလဲ (ဘာျဖစ္လုိ႔ ဒီလို message မ်ိဳး ေပးရတာလဲ) ဆိုတာကိုသာ နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္ရတာ။ - ဤကား စကားခ်ပ္)


ဒီဝတၳဳနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ကေတာ့ ကိုယ္က သြယ္ဝိုက္တာေတြကို မခံစားခ်င္၊ မခံစားတတ္တာေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။
ကိုယ့္အျမင္မွာေတာ့ သြယ္ဝိုက္တာနဲ႔ ဖြဲ႕ႏြဲ႕တာဟာ မတူျပန္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ပံုေဆာင္ျပတဲ့ ဝတၳဳေတြ (Allegory) ဆုိ ကိုယ္ ဘယ္ေတာ့မွ မၿငိခဲ့တာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။

***
ဒါကို blog မွာ ျပန္တင္မယ္လုပ္ေတာ့ review လို႔ မဆုိသာတဲ့ အထက္က စာပိုဒ္နဲ႔တင္ မတင္ခ်င္တာေၾကာင့္ စာအုပ္ထဲက ႏွစ္သက္မိတဲ့ စာပိုဒ္တခ်ိဳ႕ကို ျပန္႐ိုက္တင္ဖို႔ စိတ္ကူးမိပါတယ္။

"ဤ ပင္လယ္ေပ်ာ္စင္ေရာ္ ပံုဝတၳဳသည္ သေဘာသဘာဝတို႔ကို စင္ေရာ္၌ တင္စားသည္။ ဤ ပံုဝတၳဳကို ဖတ္ေသာသူသည္ မိမိ၏ ေလာကတြင္ အလားတူ အျခင္းအရာမ်ားကို ဆင္ျခင္၍ သဘာဝ ယုတၱိကို ႐ွာၾကည့္ႏိုင္သည္။ ဤဝတၳဳပါ စြန္႔စားခန္းမ်ားကို လူ႕ေလာက စြန္႔စားခန္းမ်ားႏွင့္ ထင္ဟပ္၍ ၾကည့္လိုသူမ်ားသည္ နယ္သစ္႐ွာ အာဇာနည္မ်ား၊ ေတာင္ဝင္႐ိုးစြန္း ေျမာက္ဝင္႐ိုးစြန္း၊ ေတာနက္ႀကီးမ်ား၊ သဲကႏၱာရမ်ားႏွင့္ ကမၻာေပၚတြင္ အျမင့္ဆံုး ေတာင္ထိပ္ ေတာင္ထြတ္မ်ား၌ ေျခခ်ရန္ စြန္႔စားခဲ့သူမ်ားကို ေတြ႕ျမင္ႏိုင္သည္။


ဤသူမ်ားသည္ မည္သည့္ အက်ိဳးစီးပြားကို လို၍ ဤသို႔ အသက္ဆံဖ်ား စြန္႔စားၾကရသနည္းဟူေသာ အေမးကို ေျဖရာတြင္ လူတို႔၏ အစြမ္းသတၱိႏွင့္ ဇြဲလံု႔လ၊ စိတ္ဓါတ္ႀကံ႕ခိုင္မႈ၊ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္တတ္မႈ၊ ႐ိုင္းပင္းကူညီတတ္မႈ တို႔ျဖင့္ လုပ္ေဆာင္လွ်င္ မည္သို႔မွ် မျဖစ္ႏိုင္ဟူ၍ ထင္ရေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကိုလည္း လုပ္ေဆာင္ေအာင္ျမင္ႏိုင္သည္ ဆုိသည္ကို သက္ေသျပရန္ဟူ၍ ေျပာခဲ့ၾကသည္။

ထိုသို႔ စြန္႔စားခဲ့ၾကသူမ်ား၏ အဆုိအရ ဤမွ် အခက္အခဲ၊ အၾကပ္အတည္းမ်ား၌ အဆိုးဝါးဆံုးေသာ အပူဒဏ္၊ အေအးဒဏ္ႏွင့္ အႏၱရာယ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေက်ာ္လြန္ေအာင္ အားထုတ္ၿပီးသည္၏ ေနာက္ပိုင္းတြင္ သူတို႔၏ စိတ္ေနသေဘာထားမ်ားလည္း ေျပာင္းလဲခဲ့ၾကၿပီး အျခားေလာကီနယ္မွ လူသာမန္တို႔ကဲ့သုိ႔ မဟုတ္ေတာ့ေၾကာင္း သိရသည္။ (သာမန္လူတို႔၏ သႏၱာန္၌ ကိန္းဝပ္ေသာ အဘိဇၩာ၊ ဣႆာမစၦရိယ၊ ဗ်ာပါဒတို႔ ကင္းစင္ကာ ေမတၱာ၊ က႐ုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥေပကၡာဟူေသာ ျဗဟၼစိုရ္တရားတို႔ကို ထား႐ွိတတ္လာသည္ ဟု ဆုိလုိျခင္းျဖစ္သည္။)"

(ဘာသာျပန္သူ ထင္လင္း ၏ အမွာ)

***
"ကိုယ့္ကို အခုပဲ သတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တဲ့ ငွက္ေတြရဲ႕ ဗ႐ုတ္ဗရက္အုပ္စုကို ခင္ဗ်ားဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ခ်စ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ က်ဳပ္နားမလည္ဘူး။"

"အုိ ဖလက္ခ်္ရယ္၊ မင္း ဒါကို မခ်စ္နဲ႔ေပါ့ကြယ္။ အမုန္းတရားနဲ႔ မေကာင္းမႈကိုေတာ့ ခ်စ္ဖို႔ မလုိဘူးေပါ့ကြယ္။ မင္း ေလ့က်င့္ၿပီး တကယ့္စင္ေရာ္ဆုိတာကို ျမင္တတ္ေအာင္ ၾကည့္ရလိမ့္မယ္။ သူတို႔ ကိုယ္စီမွာ ႐ွိတဲ့ ေကာင္းတာကေလးေတြကို ရွာၾကည့္ၿပီး၊ သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔မွာလည္း အဲဒါကေလးေတြ ျမင္ေအာင္ ၾကည့္တတ္ဖို႔ ကူညီေပးပါ။ ငါေျပာတဲ့ 'ေမတၱာတရား' ဆုိတာ အဲဒါပဲ။ နည္းသိရင္ေတာ့ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းပါတယ္။"

(စာ - ၁၆၉)

***
"ေၾသာ္ ဖလက္ခ်္ရယ္။ မင္းမ်က္လံုးမ်ားက ေျပာတာကို မယံုပါနဲ႔။ သူတို႔ ျပတာ အားလံုးဟာ အဟန္႔အတား အကန္႔အသတ္ေတြခ်ည္းပဲကြယ့္။ မင္းရဲ႕ ဉာဏ္နဲ႔ယွဉ္တဲ့ အျမင္နဲ႔ ၾကည့္ၿပီး မင္းသိထားၿပီးသားဟာကို ႐ွာပါ။ မင္း ပ်ံသန္းနည္းကို ေတြ႕ပါလိမ့္မယ္"

"Poor Fletch. Don't believe what your eyes are telling you. All they show is limitation. Look with your understanding, find out what you already known, and you'll see the way to fly."
(စာ - ၁၇၄, ၁၇၅)
***
သိပ္ေကာင္းတဲ့ စာသားေတြလို႔ ခံစားမိပါတယ္။

(ဆရာထင္လင္း အမွာစာက တခ်ိဳ႕ အခ်က္အလက္ေတြမွာ ကိုေပါ ေျပာခ်င္တဲ့ သေဘာတရားေတြ ပါတယ္လို႔ေတာင္ ထင္မိ :))

ကိုယ္ကေတာ့ လူ႕သဘာဝကို လူေတြရဲ႕ ေန႔စဉ္ဘဝကေန တုိက္႐ိုက္ဖြဲ႕ဆုိတင္ျပတာကိုပဲ ႀကိဳက္တတ္တဲ့သူ ျဖစ္တာေၾကာင့္ Allegory ပံုစံ ဝတၳဳေတြကို မစြဲလမ္းလွပါဘူး။ မႀကိဳက္လွပါဘူး။

သူငယ္ခ်င္းဆီက စာအုပ္ လက္ေဆာင္ရတဲ့ ေန႔စြဲက 10th June 1995 ပါ။
ျဖဴးကေန ေျပာင္းရေတာ့မယ္ ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကို ဒီစာအုပ္ လက္ေဆာင္ေပးဖို႔ သူ႕အစ္ကိုႀကီးကို ရန္ကုန္က ဝယ္ခဲ့ဖို႔ တကူးတက မွာခဲ့တယ္ ဆုိတယ္။

သူနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔က ငယ္ငယ္တည္းက (၄/ ၅ တန္းမွာတည္းက) အုပ္စုထဲက စာေတာ္တဲ့ တျခားသူငယ္ခ်င္းေတြလို ဆရာဝန္လုပ္မယ္။ အင္ဂ်င္နီယာလုပ္မယ္လို႔ ဘယ္ေသာအခါကမွ မေျပာခဲ့ၾကသူေတြ ျဖစ္တယ္။ (တကယ္က ဘာလုပ္ရေကာင္းမွန္းမွ မသိတာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ :D )

သူက ကိုယ့္ထက္ အမ်ားႀကီး ဉာဏ္ေကာင္းၿပီး၊ IQ ပိုျမင့္ပါတယ္။ ကိုယ့္ထက္ ၁ ႏွစ္ေလာက္လည္း ႀကီးတယ္။ အထူးသျဖင့္ အဂၤလိပ္စာ သိပ္ေတာ္ပါတယ္။ ခုေတာ့ ျဖဴးမွာပဲ guide လုပ္ၿပီး က်ဴ႐ွင္ျပရင္း ေထာေနတယ္ ၾကားတယ္။ ကိုယ္တို႔ batch ေတြထဲမွာ ၁ဝ တန္းေအာင္ေတာ့ အခ်င္းခ်င္းေတာင္ မယံုခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ result ေတြက ေဇာက္ထုိးမိုးေမွ်ာ္ ထြက္လာတာေတြ ႐ွိတယ္။ ဒါေတြေတာ့ ေနာက္ ႀကံဳမွပဲ ေရးေတာ့မယ္။

ဒီစာအုပ္နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးခဲ့တဲ့ ခ်စ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းအား ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

***

20 comments:

khin oo may said...

ဖတ္သြားတယ္.ေရးခ်င္တာေရး

Rita said...

ျမန္ထွာ
ေခါင္းစဉ္ပဲ ဖတ္တာလား မမ။

ဇြန္မိုးစက္ said...

္မဖတ္ဖူးတဲ့ စာတစ္အုပ္ပဲ ရီတာ။

သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္း ေရးပါဦး။

အေနာက္က တစ္ႏုိင္ငံငံေပါ့ ရီတာ။ သူတုိ႔ဆီက ေက်ာင္းသားေတြ ဒီမွာေလာက္ stress မမ်ားဘူး။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ပုိလီၿပီးေတာ့ ဒီဂရီရဖုိ႔ ဒီမွာဆက္တက္တယ္။ အလုပ္တစ္ဖက္နဲ႔ အခ်ိန္ပုိင္းတက္ရတာဆုိေတာ့ ၄-၅ ႏွစ္ေလာက္ ၾကာသြားတယ္။ ဘြဲ႔ရသြားတဲ့အခါက်ေတာ့ ေနာက္ထပ္ ေက်ာင္းဆုိတဲ့အသံကုိ မၾကားပါရေစနဲ႔လုိ႔ကုိ ေျပာခဲ့တာ။ ခု u.s ေရာက္သြားၿပီး ေက်ာင္းဆက္တက္ေနတာ ဘာသံမွကုိ ထြက္မလာေတာ့ဘူး။ ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ study လုပ္ေနေလရဲ့။

ကုိယ္လည္း ေျပာသာေျပာရတာ ဘြဲ႔ထပ္လုိခ်င္ၿပီး စာက်ေတာ့ သိပ္လုပ္ခ်င္ေတာ့တာ မဟုတ္ဘူး။ :D

Rita said...

သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္းေတာ့ ေရးမယ္ ဇြန္။

ဒါေပမဲ့ အတိတ္ကအေၾကာင္းေတြ ျပန္ေရးဖို႔က တခါတခါ သိပ္ခက္တယ္။ ဟိုတခါေျပာဖူးသလို အတိတ္က အရိပ္ေတြ ဆိုတာမ်ိဳး။

အလွမ္းကြာေနတာေတြကို ျပန္စဉ္းစားရတာ၊ ျပန္ႏႉးရတာ ၾကည္ႏူးစရာဆိုလည္းဟုတ္၊ လြမ္းေမာစရာဆုိလည္းဟုတ္...

ဥာဏ္လင္း ထူး@norman said...

ဦးဘသန္းေရးတဲ့ ေယာနသံပဲဖတ္ဘူးတယ္။
မွတ္မွတ္ရရအကို၀မ္းကြဲကဒါဖတ္စမ္းကြာဆိုျပီး
ေပးလိုက္တာ။ငယ္ေသးေတာ့ ဖတ္လို႔ေကာင္း
တာပဲသိိတယ္။စာအုပ္မွန္သမွ်၀ါးစားသလိုဖတ္
တဲ့အ႐ြယ္ကေပါ့။

SM said...

အေနာက္ ကေက်ာင္း Stress မမ်ားဘူးဆိုတာ သင္ရတဲ့ ဘာသာနဲ႕ တက္ရတဲ့ ေက်ာင္းက ကြာသြားမယ္ ထင္ပါတယ္..

Top Uni- MIT, Stanford, Harvard etc တို႕ကို ေျပာတာပါ။ မရီတာက အဲလို ေက်ာင္းမ်ိဳးေတာ့ တက္ပို႕စိတ္ကူး မရွိေလာက္ပါဘူး =P

World Wide MIT rank 1 ရွိျပီး Lee Kwan Yu NTU က Rank 30+ မွာရွိပါတယ္..

Rita said...

ေက်းဇူး SM

စာလုပ္ရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္ေက်ာင္းမွ မတက္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ေက်ာင္းတက္ဖို႔ စဉ္းစားမိတာ ဘြဲ႕လုိခ်င္တာရယ္၊ ေဟးလားဝါးလား ျပန္ေနခ်င္တာရယ္ပဲ ႐ွိတယ္။

SHWE ZIN U said...

"Why it is too hard for you to live in the same way like others, Jon?" (သူမ်ားေတြလို ေနဖို႔ ဘာေၾကာင့္မ်ား မင္းအတြက္ ခက္ခဲေနရတာလဲ Jon ရယ္)

အမလည္း ဦးဘသန္းေရးတဲ့ ေယာနသံပဲဖတ္ဘူးတယ္ ဒါေပမဲ႔ နဲနဲ ငယ္ေသးေတာ႔ ေပးျခင္တဲ႔ massage ေတြ သိပ္မရလိုက္ဘူး

ထပ္မဖတ္ျဖစ္ေတာ႔ဘူး...

အင္းေက်းဇူးပါ
ငယ္ဘဝေတြ အေၾကာင္းလည္း ေရးပါအုန္း ဖတ္ခ်င္ပါတယ္

ခင္တဲ႔
ေရႊစင္

အန္တီခ်မ္း said...

ဖတ္ျပီးသြားျပီ
ဘာလို႔ အဲ့လိုေရးရတာလဲဆိုေတာ့ ပထမ တေခါက္က ရမ္းသရူးပဲ ဖတ္တာ
အခု ေသခ်ာ ျပန္လာဖတ္တာ
နားမလည္ပါဘူး
အဲ့စာအုပ္ကို ဖတ္တံုးကလဲ နားမလည္ခဲ့ဘူး
ထင္လင္းကိုေတာ့ ၾကိဳက္တယ္

ေပၚလီယာနာ က စလို႔ေပါ့
တကြ်န္းစံ
ေနာက္ ပလိပ္
စင္ေရာ္ပဲ မၾကိဳက္တာ
နားမလည္လို႔
ေပၚလီယာနာကေတာ့ အၾကိဳက္ဆံုးပဲ
ဖတ္တာ အေခါက္ေခါက္အခါခါ
ဝယ္တာ အုပ္ ၅၀ ေက်ာ္ျပီ
လက္ေဆာင္ေပးတာ

Rita said...

ေပၚလီယာနာ အေၾကာင္းေျပာရမယ္ဆိုရင္ ႀကိဳက္တယ္ မႀကိဳက္ဘူး တန္းကနဲ ေျပာလိုက္လို႔ကို မရဘူးျဖစ္မိတယ္။

အေရးအသားေတြကို ႀကိဳက္တယ္။ ဖတ္မိတိုင္း အေရးအသားေတြကို ႏွစ္သက္ၿပီးေတာ့ ေနတယ္။ သူေပးခ်င္တဲ့ msg ကိုေတာ့ မႀကိဳက္ဘူး။
ကိုယ္ကေတာ့ ဘယ္ေသာအခါမွလည္း ေပၚလီယာနာ ျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး။

အဲဒီသေဘာတရားေတြကို "ေယာနိေသာ မနသီကာရ" လို႔ ေျပာၾကတာ ၾကားဖူးေပမယ့္ ကိုယ္က် အဲလိုလည္း မထင္ဘူး။ သူေပးခ်င္တာေတြ ရင္ထဲမေရာက္ဘဲ ဝတၳဳရဲ႕ အႏွစ္သာရနဲ႔ ယွဉ္ရင္ အေပၚယံက်တဲ့ အေရးအသားေလးကိုပဲ ႀကိဳက္ခဲ့မိတယ္။

အန္တီခ်မ္း said...

အေရးအသားကို ၾကိဳက္တာ ဆိုရင္ မမရီတာ erich segal ရဲ႕ love story ေမာင္မိုးသူ ဘာသာျပန္ အခ်စ္ပံုျပင္ ကိုရွာဖတ္ၾကည့္ပါ
ၾကိဳက္ပါလိမ့္မယ္
ေနာက္ အဲရစ္ ရဲ႕ သည္ကလပ္စ္ ကိုလဲ ဆရာျမသန္းသင့္က လြမ္းေမာ္ခဲ့ရတဲ့ တကၠသိုလ္ေႏြညမ်ားဆိုျပီး ျပန္ထားပါတယ္
အခ်စ္ပံုျပင္ က ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ လဲအရမ္းေကာင္းတယ္ ဘာသာ ျပန္တာလဲေကာင္းတယ္ ျပီးေတာ့ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္က အီးလိုေပမယ့္ တုိတုိေလး ရွာဖတ္ၾကည့္ ေနာက္ပိုင္း အရမ္းနာမည္ႀကီးလာလို႔ အိုလီဗာ စတိုရီ ဆိုျပီး ဒုတိယပိုင္း ဆက္ထြက္လာတယ္ ကိုကေတာ့ သိပ္မႀကိဳက္
တခါက မမရီတာ ကိုေတာင္ အီးဘြတ္ ပို႔ေပးဖူးေသးသလားလို႔
လိုခ်င္ရင္ ျပန္ရွာေပးမယ္
အမွန္က ပိုစ့္အသစ္ေတြ႔လို႕ လာတယ္ ကိုယ္တိုင္ေရးမဟုတ္ေတာ့ မမန္႔ျဖစ္ေတာ့ဘူး ကြန္မန္႕ကို ၾကည့္ရင္ ေတြ႔လို႔ ျပန္ေျပာတာ

ဟိုေရႊပိုစ့္ ကိုကြန္မန္႔ထပ္ဝင္တယ္ေနာ္ ျပန္ေျပာခ်င္ေသးတယ္ အဲ့ဒီ ကိုတင္နိုင္ကို မျဖဴျဖဴသင္း တို႔ လုပ္လို႔ ကိုတို႔ ဘယ္ေလာက္ ဒုကၡေရာက္ရတဲ့အေၾကာင္း ရွည္ေနမွာစိုးလို႔ မာတုဂါမ ကို သြားဟယ္ အင့္ဆိုျပီး ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ပဲ လႊတ္ခ်လိုက္ေတာ့တယ္ ေတာ္ေသးျပီ

ဟင္းခ်က္ထားတယ္ လာစားပါ

Rita said...

The Class လိုခ်င္တယ္ကြယ္။
Love Story ကေတာ့ ပို႔ဖူးတယ္ ထင္တယ္။
မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ျပန္႐ွာဦးမယ္။
ebook ဆို မ်က္ေစ့ေအာင့္လို႔။
print ထုတ္ဖတ္မယ္လို႔ ႀကံေပမယ့္ အထ မေျမာက္ျဖစ္ေနတယ္။ ebook မဟုတ္တဲ့ အျပင္က စာအုပ္အစစ္ေတြေတာင္ မဖတ္ျဖစ္တာေတြ ပံုေနတယ္။

The Class ကို ebook ရရင္ေတာ့ လုိခ်င္တယ္။

အန္တီခ်မ္း said...

the class
ကအခုကိုလက္ဝယ္ရွိေနပါတယ္
ဘုတ္အုပ္နဲ႔ပါ ဘတ္လို႔သိပါေကာင္းတယ္
ဘတ္ခ်င္ရင္ ပို႔ေပးမယ္
ဘတ္ျပီးရင္ ျပန္ပို႔ေပးမယ္ လို႔ကတိခံပါ
အျပင္းစားမိန္းမရဲ႕ ကတိမို႔ ယံုလုိ႔ရမယ္ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္
အဲ့လိုေျပာရတာ ျပန္ဝယ္ဖို႔မလြယ္ေတာ့လို႔ပါ
ျပန္မေပးရင္လဲ ကိုယ့္တန္ဖိုးကို စာအုပ္တအုပ္နဲ႔ျဖတ္တယ္လို႔သတ္မွတ္ပါမယ္
ဒီေလာက္ေျပာရတာ စိတ္မရွိပါနဲ႔
အဲ့လိုပဲ ကိုယ့္ဆီက စာအုပ္ငွားဖတ္မယ့္လူေတြစာ စာအုပ္ မဖတ္ရခင္ကတည္းက နွစ္ျပားမတန္ေအာင္သတိေပးခံရတတ္ပါတယ္
အဲ့တာကလဲ အရင္က ခဲမွန္ဖူးလို႔ပါ

Rita said...

ပို႔ေပးၿပီး ငွားတာဆိုရင္ အခ်ိန္တစ္ခုအတြင္းမွာ မျဖစ္မေန ၿပီးေအာင္ ဖတ္ရမယ့္ တာဝန္ႀကီး႐ွိတယ္။ ၿပီးရင္ ျပန္ပို႔ရမယ့္ တာဝန္ႀကီးလဲ ႐ွိတယ္။ ဘာတာဝန္မွ မယူခ်င္လို႔ ေဒါက္ဖိနပ္ေတာင္ ခု မစီးေတာ့ပါဘူးဆို။

ဇြန္မိုးစက္ said...

ရီတာ ဖတ္ခ်င္တဲ့ the class က original ကုိ ေျပာတာလား။ ဘာသာျပန္ဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ့္ဆီမွာရွိတယ္။ original ကုိယ္မဖတ္ဖူးေသးဘူး။ ဖတ္ခ်င္သား။ အေမဇုန္က မွာရင္ ရမယ္ထင္တယ္။

Rita said...

အင္း ဇြန္ around $ 25 ေလာက္တဲ့။
စဉ္းစားေနတာ မွာၿပီးရင္ ဖတ္ျဖစ္ပါ့မလားဆုိတာကို... ဒီတိုင္းပံုထားတာေတြ မ်ားလွၿပီ။

စာဖတ္ဖို႔ ကိုယ့္ဘာသာ အေတာ္ ေခ်ာ့ေနရတယ္။ ဘာျဖစ္သြားတာလဲ မသိဘူး။

ဇြန္မိုးစက္ said...

ကုိယ္လည္းအတူတူပဲ။

ေအးေအးေဆးေဆး ဖတ္လုိ႔ရေအာင္ဆုိၿပီး ငွားမဖတ္ျဖစ္ဘဲ ၀ယ္မယ္စိတ္ကူးေနတာ။

Garrison Keillor ရဲ့ Lake Wobegon Days (ပေရရီၿမိဳ႕ငယ္ငယ္ လြမ္းဘြယ္ေန႔မ်ား) ေတာ့ အေမဇုန္ကေန လွမ္းမွာမလုိ႔ စိတ္ကူးထားတယ္။

Bino said...

I had read ဦးဘသန္းေရးတဲ့ ေယာနသံ.

BINO

Aung said...

i will send u the class e-book through ur e-mail, i luckily found through google
i also want love story in return if u have e-copy
i looked for love story e-book but still can't find it

Rita said...

အိုေက Aung

ကိုယ္ Love Story ျပန္႐ွာလိုက္ဦးမယ္။ ႐ွာမရလဲ Addy Chen ကို ထပ္ပို႔ခိုင္းလိုက္ပါ့မယ္။

The Class ကိုလည္း လိုခ်င္ပါတယ္။
ammk6480@gmail.com ကို ပို႔ေပးပါ။

Thanks in advance!