Sunday, November 2, 2008

မင္း နဲ႕ ကိုယ္




မင္းက ကိုယ့္ရဲ႕ ေကာ္ဖီ တစ္ခြက္ပါ

ေလးလံ ထိုင္းမိႈင္းမႈေတြကို

ေခ်ဖ်က္ေပးသေယာင္နဲ႕

Caffeine ဓါတ္ မ်ားမ်ား

ရင္ခုန္မႈေတြသာေပးထားခဲ့တာ...

*
မင္းက ကိုယ့္ရဲ႕ အိပ္မက္ခ်ိဳပါ

ေပ်ာ္ရႊင္ ယစ္မူးေစခဲ့သေလာက္

မနက္ခင္းကိုလဲ ေရာက္ေရာ

ကိုယ္ေၾကာက္တဲ့ အလြမ္းေတြနဲ႕ပဲခ်န္ထားရစ္ခဲ့တာ...

*

မင္းက ကိုယ့္ နံနက္ခင္းရဲ႕ အလင္းေရာင္ပါ

မပိုင္ဆိုင္ရရင္ေတာင္...

အေငြ႕ အသက္နဲ႕တင္ရွင္သန္ခြင့္ရခ်င္ရဲ႕ ...

*

ကိုယ္က အနႏ ၱ စၾက၀ဠာပါ

ရင္ခြင္ထဲမွာရွိတဲ့ အလင္းပြင့္ေတြက

မင္းအတြက္ ခ်စ္ျခင္းေတြကို

ကိုယ္စားျပဳရင္း ဖန္ဆင္းခဲ့တာေပါ့...

*

ကိုယ္က မဟာ သမုဒၵရာပါ

မင္းအတြက္ အခ်စ္ေတြက

ရင္ထဲမွာ အရွိန္ ျပင္းျပင္းနဲ႕

သိမ္ေမြ႕ လွပစြာ စီးဆင္းခဲ့တာေပါ့...

*

ၿပီးေတာ့...

ကိုယ္ဟာ မင္းပါ...


(about Feb 1999)


3 comments:

ၿဖိဳးေ၀တိုး said...

ကဗ်ာေလးေတြေကာင္းတယ္ေနာ္..
ဆက္ေရးပါအမ.. အားေပးေနပါတယ္

မဆုမြန္ said...

ကဗ်ာေလး အေတြးေကာင္းတယ္ အေရး လဲ ေကာင္းတယ္ မ်ားမ်ားေရးေနာ္ ညီမေလး

ေနေဒးသစ္ said...

ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ Caffeine ဓါတ္ မ်ားမ်ားနဲ႕ အိပ္မက္တစ္ခ်ိဳ႕ကို ေသာက္သံုးၿပီး နံနက္ခင္း လင္းေရာင္ေတြရဲ႕ ေအာက္မွာ စၾကာ၀ဠာကို တစ္ပတ္ပတ္ .. မဟာ သမုဒၵရာဆိုတဲ့အထဲ ၿငိမ့္ၿငိမ့္ေလး စီးဆင္းလိုက္ခ်င္မိပါရဲ႕ ....

ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္လံုးမွာ အဆံုးသတ္ ပိတ္သိမ္းသြားတဲ့ " ၿပီးေတာ့.....ကိုယ္ဟာ မင္းပါ... " ဆိုတဲ့ စကားကိုေတာ့ အႏွစ္သက္မိဆံုးပါပဲ ...