Tuesday, August 3, 2010

ေဒါက္တာ သန္းထြန္း (၁၀)

ရဲေဘာ္သန္းထြန္း စည္း႐ံုး၍ မရပါ

တကၠသိုလ္ သမုိင္းဌာနမွာ က်ဴတာျဖစ္ကတည္းက ႏိုင္ငံေရး မလုပ္ေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာမိတယ္။ အခု ျပန္စဉ္းစားေတာ့ နာမည္ခံ ႏိုင္ငံေရးပါတီဝင္ ျဖစ္လိုက္ရေသးတယ္။ 1962 ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီနဲ႔ အတူ ျမန္မာ့ဆို႐ွယ္လစ္ လမ္းစဉ္ပါတီ ေပၚလာတယ္။ ေပၚစက တကၠသိုလ္ကို အစိုးရက သိမ္းတယ္။ အရင္က တကၠသိုလ္ သီးျခား အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ႐ွိတယ္။ ႏွစ္စဉ္ ေငြအေထာက္အပံ့ေတာ့ နည္းနည္း ယူတယ္။ ဘယ္လို အေထာက္အပံ့ယူသလဲ ဆိုရင္ ဘာသာရပ္တစ္ခုအတြက္ ပါေမာကၡတစ္ဦး၊ ကထိကတစ္ဦး၊ လက္ေထာက္ ကထိကတစ္ဦး၊ နည္းျပတစ္ဦးကို အစိုးရလစာနဲ႔ ခန္႔ေပးတယ္။ ဌာနကလည္း ေလးငါးခုပဲ ႐ွိတယ္။


ေနာက္ လူမ်ားလာေတာ့ တကၠသိုလ္ရဲ႕ ဆီးနိတ္အဖြဲ႕က ဆရာ တိုးခန္႔ရတယ္။ အစိုးရခန္႔ဆရာက တစ္သက္ပန္ ခန္႔ထားၿပီး၊ အၿငိမ္းစားယူတဲ့အခါ အစိုးရက ေပးတဲ့ အၿငိမ္းစား လစာ ခံစားခြင့္ ႐ွိတယ္။ ဆီးနိတ္ခန္႔ဆရာကိုေတာ့ ႏွစ္စဉ္စီမံကိန္းနဲ႔ တကၠသိုလ္ပိုင္ ေငြထဲက လစာေပးၿပီး "ဘယ္သူ႕ကို ဘယ္ဌာနမွာ အခုႏွစ္ ဇြန္ ၁ ရက္က ေနာက္ႏွစ္ ေမ ၃၁ ရက္ထိ က်ဴတာခန္႔တယ္လို႔ စာထြက္ပါတယ္။

စခန္႔ၿပီးကတည္းက ကာလအပိုင္းအျခားကို ထည့္ေျပာထားေတာ့ ေမ ၃၁ ရက္က်ရင္ အလိုလို အလုပ္ျပဳတ္သြားပါတယ္။ ဆိုင္ရာ ပါေမာကၡ ေထာက္ခံစာနဲ႔ ေမ ၃၁ မတိုင္မီ ဆီးနိတ္က ေနာက္တစ္ႏွစ္ ခန္႔စာ ထြက္ေပးပါမွ အလုပ္ ဆက္ရတယ္။ ငါက က်ဴတာျဖစ္ကတည္းက ဆီးနိတ္ခန္႔ဆရာပဲ ျဖစ္တယ္။ အစိုးရခန္႔ ျဖစ္ဖို႔က ရာထူးလစ္လပ္တဲ့အခါ ပါေမာကၡႏွစ္သက္တဲ့ လူကို သြင္းေပးလိုက္တယ္။ ငါ့မွာ ဒီလို အစိုးရရာထူးကို ရႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္း မ႐ွိဘူး။
ပေဒသရာဇ္ေခတ္က ဘယ္ေတာ့မဆို ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ျမတ္အတိုင္းပါဘုရား လို႔ မေျပာႏိုင္ရင္ ဒီေကာင္မ်ိဳး အတြင္းေတာ္ကို ဘယ္ေတာ့မွ အခစားဝင္ရမယ့္အေကာင္ မဟုတ္ဘူး လို႔ အေျပာခံရတယ္။ ငါလဲ အတြင္းေတာ္ကို ဝင္ရမယ့္အေကာင္ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိေနတယ္။

ႏိုင္ငံျခား ပညာေတာ္သင္သြားေတာ့လည္း အတူတူသြားတဲ့ လူေတြက ပညာေတာ္သင္ေထာက္ပံ့ေၾကးအျပင္ ရၿမဲလစာကို ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဆက္ထုတ္ခြင့္ရတယ္။ ငါ့ကိုေတာ့ လစာမဲ့ ခြင့္ေပးတယ္။ တစ္လမွ ေပါင္ 30 ပဲ ရလို႔ အစားအေသာက္ အေနအထိုင္ အမ်ားႀကီး ဆင္းရဲတယ္။ ေက်ာင္းပိတ္ရင္ သူမ်ားေတြ ေဝလနယ္၊ စေကာ့နယ္၊ ျပင္သစ္ သြားလည္ၾကတယ္။ ငါက မသြားႏိုင္ေတာ့ "ငါက ျမင္းမိုရ္ေတာင္ပဲ သြားခ်င္တာ" လို႔ ေျပာၿပီး လန္ဒန္မွာပဲ စာၾကည့္တိုက္၊ ျပတိုက္ေတြပဲ ႏွံ႔ေအာင္ သြားရတယ္။

ေျပာလက္စ ဆက္ေျပာရရင္ တစ္ႏွစ္ကုန္ေတာ့ ငါ့လို ေကာင္မ်ိဳးကို ဆိုင္ရာ ပါေမာကၡက ဆက္ထားဖို႔ စာတင္ေပးရတယ္။ ဘာျပဳလို႔ ငါ့ကို ဆက္သံုးေနသလဲလို႔ ဦးဘၫြန္႔ကို ငါ မေမးလိုက္မိပါ။ "အၿငိမ့္မင္းသမီးက ပရိသတ္ထဲမွာ ငါ့ရည္းစားေတြ ႐ွိတယ္လို႔ ေျပာေတာ့ ကုလားက ငါပါသလား ေမးတယ္။ ဟဲ့ နင္မပါဘူး" လို႔ အေျပာခံရသတဲ့။ ဒါမ်ိဳးျဖစ္မွာစိုးလို႔ မေမးမိတာပါ။

တကၠသိုလ္ကို အစိုးရက သိမ္းေတာ့မွ ငါက တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ခန္႔တဲ့ "စပါးေတာင္းဆရာဘဝ" က လြတ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ လမ္းစဉ္ပါတီ မဝင္လို႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲလို႔ ငါ့အထက္က ပါေမာကၡေက်ာ္သက္က ေျပာၿပီး ငါ့အတြက္ ပါတီဝင္ေလွ်ာက္လႊာကို သူ႕ဘာသာျဖည့္ၿပီး တင္လုိက္တယ္။ လ အေတာ္ၾကာမွ အရန္ပါတီဝင္ လက္ခံတယ္လို႔ စာရင္းထြက္တယ္။ ငါ့ေယာက္ဖက မဝင္လို႔ ၫႊန္ခ်ဳပ္ျဖစ္ႏိုင္လ်က္နဲ႔ မျဖစ္ဘဲ အၿငိမ္းစား ယူလိုက္ရတယ္။ အရန္ပါတီဝင္ ျဖစ္ေပမယ့္ ပါတီေဆြးေႏြးပြဲ ေထာက္ခံပြဲ သင္တန္း ဘာဆို ဘာမွ မတက္ပါ။ အမွတ္တမဲ့ ေနခဲ့တယ္။ ရာထူးတိုးေပးခ်င္ရင္ ပါတီဝင္ ဟုတ္ မဟုတ္ ၾကည့္ပါတယ္။ 1965 ခု မႏၱေလးမွာ သမိုင္းပါေမာကၡ ရာထူးတိုးေပးခါနီးက ပညာေရး ဒုတိယဝန္ႀကီးက ဒီလူ အရန္ပါတီဝင္ပဲဆုိၿပီး ေထာက္ခံလိုက္လို႔ ရတယ္လို႔ ေနာက္မွ သိရတယ္။ မႏၱေလးက မိတ္ေဆြေတြက "ဒီတစ္သက္ မင္းပါေမာကၡ မျဖစ္ေတာ့ဘူးလုိ႔ တို႔ထင္တာ" လို႔ ဆီးေျပာပါတယ္။

တပည့္က ဆရာမွန္းသိမွ အုပ္ခ်ဳပ္ရတာ လြယ္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာေတြ မီးခိုးေရာင္ဝတ္စံု ဝတ္ဖို႔၊ ရင္ဘတ္မွာ နာမည္ကတ္ျပားခ်ိတ္ဖို႔ အႀကံျပဳလာေတာ့ ငါက ငါ့တပည့္ေတြဟာ ငါ ပုဆိုးမပါဘဲ လာလည္း ႐ိုေသမွာပဲလို႔ ကန္႔ကြက္လို႔ အႀကံျပဳခ်က္ ပ်က္သြားတယ္။
:smile:

ေန႔စဉ္ မင္းပြဲသဘင္ဝင္ရသလို အလွဆင္ခ်င္တဲ့ ဆရာမေတြက ငါ့ကို ေက်းဇူးတင္ၾကတယ္။

မႏၱေလးမွာ ႐ွိေနတုန္း ပါတီေၾကး ေပးရမယ္ ေတာင္းတဲ့အခါ ငါ မေပးဘူး။ လေပါင္း ၃၀ ၾကာေတာ့ ငါ့ဆီကို ပါတီက စာတစ္ေစာင္ ပို႔တယ္။ တိုက္႐ိုက္ေပးစာ မဟုတ္ဘူး။ ငါ့အေၾကာင္းကို ဌာနခ်ဳပ္ကို တိုင္လို႔ ဌာနခ်ဳပ္က အရန္ပါတီဝင္အျဖစ္က ထုတ္ပယ္တဲ့စာ ျဖစ္တယ္။ အစီရင္ခံစာမွာ "ရဲေဘာ္သန္းထြန္း စည္း႐ံုး၍ မရပါ" လို႔ ေရးတယ္။ ႐ုကၡေဗဒပါေမာကၡ သန္းထြန္းက "ဘာေၾကာင့္ ဆက္လက္႐ွင္သန္ေနပါသလဲ How did you survive" လို႔ ေမးတာကိုေတာ့ ငါ မေျဖတတ္ပါ။

***
(ေဒါက္တာသန္းထြန္း - ငါေျပာခ်င္သမွ် ငါ့အေၾကာင္း စာအုပ္မွ ေကာက္ႏုတ္ပါသည္)

***

4 comments:

အနမ္း said...

ရီတာေရ..ေရာက္တယ္။

Bino said...

ီလမ္းစဉ္ပါတီ မဝင္လို႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲလို႔ ငါ့အထက္က ပါေမာကၡေက်ာ္သက္က ေျပာၿပီး ငါ့အတြက္ ပါတီဝင္ေလွ်ာက္လႊာကို သူ႕ဘာသာျဖည့္ၿပီး တင္လုိက္တယ္။
Same as me when I served in Navy.

အစီရင္ခံစာမွာ "ရဲေဘာ္သန္းထြန္း စည္း႐ံုး၍ မရပါ" လို႔ ေရးတယ္။
For me remark by orally.
They can't force me.
But it is mandatory for all soldier.

BINO

ဇြန္မိုးစက္ said...

ခုမွ စာေႂကြးေတြ လာရွင္းေနတာ။

“ပေဒသရာဇ္ေခတ္က ဘယ္ေတာ့မဆို ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ျမတ္အတိုင္းပါဘုရားလို႔ မေျပာႏိုင္ရင္ ဒီေကာင္မ်ိဳး အတြင္းေတာ္ကို ဘယ္ေတာ့မွ အခစားဝင္ရမယ့္အေကာင္ မဟုတ္ဘူး လို႔ အေျပာခံရတယ္။”

စြဲသြားတယ္။

JulyDream said...

မရီတာ... အႀကံဦးသြားတယ္...။ အဲဒီလိုမ်ိဳး ႀကိဳက္မိတဲ့စာသားေတြ အေၾကာင္းအရာေတြကို ျပန္တင္မယ္လို႕ စိတ္ကူးထားေပမယ့္ အခ်ိန္မေပးႏုိင္ခဲ့ဘူး။ အခုလို တင္ထားေပးတဲ့အတြက္ ျပန္ဖတ္မိၿပီး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ =)