Thursday, April 21, 2011
Daze
မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဟာ စိတ္ေနသေဘာထား ေကာင္းမြန္သေလာက္၊ ဘာသာတရားလုပ္ဖို႔ မေမ့တတ္သေလာက္၊ အယံုလြယ္ရင္၊ အားနာတတ္ရင္၊ (မလိုတဲ့ေနရာေတြမွာ) သေဘာေကာင္းၿပီး လိုက္လုိက္ေရာေရာ ႐ွိတတ္ရင္၊ အေတြ႕အႀကံဳနည္းပါးရင္၊ မိဘနဲ႔တုန္းက ဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိေနခဲ့ရလြန္းရင္၊ ကံမေပးတဲ့ အေျခအေနတစ္ခုမွာ (သူ႕ စိတ္ရင္းက မရည္ရြယ္သည့္တိုင္ေအာင္) သူတပါးကိုေရာ၊ သူ႕ကိုယ္သူေရာ ထိခိုက္ေစတတ္တယ္။
Wednesday, April 13, 2011
Birthday Wish, from Bottom of My Heart!
ေမြးေန႔မွသည္...
ေကာင္းေသာ လိုအင္ဆႏၵမွန္သမွ် ျပည့္ဝႏိုင္ခြင့္ရွိေသာသူ ထို႔ထက္ပို၍ ...
အလိုဆႏၵ နည္းပါး ေရာင့္ရဲႏိုင္ေသာသူ
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာျဖင့္ ဝန္းရံျခင္းခံရေသာသူ ထို႔ထက္ပို၍ ...
သူတပါးကို ခ်စ္ျခင္းေမတၱာထားႏိုင္ေသာသူ
ပတ္ဝန္းက်င္ေကာင္းမွာ ႐ွင္သန္ေနထိုင္ခြင့္ရေသာသူထို႔ထက္ပို၍ ...
႐ွင္သန္ေနထိုင္ေသာ ပတ္ဝန္းက်င္အတြက္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ား ေဆာင္ၾကဉ္းႏိုင္ေသာသူ
အေႏွာင့္အယွက္ ရန္ဟူသမွ် ဖယ္ရွားေအာင္ျမင္ႏိုင္ေသာသူထို႔ထက္ပို၍ ...
ေမတၱာျဖင့္ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ေသာသူ
ဆင္းရဲဒုကၡအေပါင္းမွွ ကင္းေဝးႏိုင္ေသာသူ ထို႔ထက္ပို၍ ...
ဆင္းရဲမႈအေပါင္းကို ႀကံ႕ႀကံ႕ခံ ရင္ဆိုင္ေက်ာ္လႊားႏိုင္ေသာသူ
သူတကာထက္ ေကာင္းမြန္ သာလြန္ေသာ ဘဝမ်ားျဖင့္ သံသရာကို ကူးျဖတ္ႏိုင္ေသာသူ ထို႔ထက္ပို၍ ...
အေကာင္းမြန္ဆံုး အၿငိမ္းခ်မ္းဆံုး အျမင့္ျမတ္ဆံုး ခရီးဆံုးပန္းတိုင္ကို ဘဝတိုတိုျဖင့္ ေရာက္႐ွိႏိုင္ေသာသူ ျဖစ္ပါေစ။
ထို႔ထက္ပို၍ ... ကိုယ့္ ေမတၱာတရားေတြနဲ႔ အတူတူ
ထို႔ထက္ပို၍ ... ဘဝဆက္တိုင္း ဆက္တုိင္း
Myat
Sunday, April 10, 2011
All about him...
တခါတခါ ေပၚလာတတ္တဲ့ ဘယ္ဘက္ပါးက ပါးခ်ိဳင့္ရာ ခပ္ေရးေရးကေလးကို ႀကိဳက္တယ္။
လူႀကံဳရွိတယ္ ဘာမွာမလဲ ေမးတဲ့အခါ မွာမယ့္ဟာကို ဘယ္ေတာ့မွ အရင္မေျပာဘဲ "စင္ကာပူသူ ေတာင့္ေတာင့္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ေခ်ာေခ်ာလွလွေလးတစ္ေယာက္ေလာက္ မွာခ်င္တယ္။ ပိန္လွီပိန္လွပ္မလုိခ်င္ဘူး" လုိ႔ ေျပာေလ့ရွိတာကိုလည္း ႀကိဳက္တယ္။
ဘာမွ အဆက္အစပ္မရွိဘဲ "(ေဟာလိဝုဒ္ မင္းသမီးတစ္ေယာက္ကို) သိပ္ႀကိဳက္ေနလို႔ ကယ္ပါဦး" လို႔ ခ်က္ခ်င္းႀကီး ထေျပာတတ္တာကို (စိတ္နာေနတဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။ (နာမည္ထည့္မေရးဘူး။ စိတ္နာလြန္းလို႔)
သူႀကိဳက္တဲ့ မင္းသမီးေတြကို ေဝဖန္မိတဲ့အခါ "ေအးေပါ့ မင္းလို ပိန္ပိန္ပါးပါးကေတာ့ သူတို႔ကို မနာလို ျဖစ္ေနမွာေပါ့" လို႔ မခံခ်င္ေအာင္ ျပန္ေျပာတတ္တာကို (စိတ္နာေနတဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။
"လူႀကံဳထည့္ေပးလိုက္တာ ေကာင္မေလးေခ်ာေခ်ာဆုိ အျပင္မွာ ဒိတ္ၿပီး ေကာ္ဖီတုိက္လိုက္မယ္" လို႔ ေျပာတတ္တာကိုလည္း ႀကိဳက္တယ္။
မွာတုန္းက အသည္းအသန္မွာလို႔ ထည့္ေပးလိုက္တဲ့ပစၥည္း ခ်က္ခ်င္းသြားမယူေသးဘဲ လွမ္းေျပာတဲ့အခါ ႐ူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတတ္တာကို (ေဒါသထြက္ေနတဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။
မွာတာေတြ မ်ားေနတဲ့အခါ "ခုတေလာ မင္း အေတာ္ျဖဳန္းတီးေနပါလား" လုိ႔ စိတ္ထဲက မပါဘဲ လွမ္းေျပာရတာကုိ ႀကိဳက္တယ္။
စိုက္ဝယ္ေပးထားတဲ့ ပစၥည္းေတြအတြက္ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္း ထုတ္ေပးတဲ့အခါ "ဟမ္ အဲေလာက္ေတာင္မွ မ်ားလား၊ ျပန္ မဆပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ လူကို ယူပါ၊ အသည္းကို ခ်မ္းသာေပးပါ" လုိ႔ ျပန္ေျပာတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။ (ေယာက္်ားေလးေတြ အဲဒီစကား ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ေျပာၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ အသိေတြထဲမွာလည္း ႀကံဳဖူးတယ္)
အဲဒီအခါ "အသည္းကမွ ဒုတ္ထိုးလုပ္စားလုိ႔ ရဦးမယ္။ လူ ဘာလုပ္ရမလဲ" လို႔ ျပန္ေျပာရတာ ႀကိဳက္တယ္။
မွာတဲ့ ပစၥည္းရဲ႕ တန္ဖိုးထက္ပိုၿပီး ေငြျပန္ရွင္းေပးတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။
"ေဟ့ မင့္သူငယ္ခ်င္းက လာေျပာေနတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းကဆို မိန္းကေလးလိုပဲ သိပ္ စိတ္ဆိုးတတ္တယ္ တဲ့" လို႔ စေပးၿပီး၊ "မဟာေယာက္်ားသားဝါဒီကြ" လို႔ ျပန္ေအာ္တတ္တာကုိ နားေထာင္ရတာ ႀကိဳက္တယ္။
တခ်ိဳ႕ အင္းဆက္ေတြကုိ ကိုယ္ေၾကာက္တယ္လို႔ ထင္ၿပီး ဟာသ လုပ္ခ်င္ေနတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။ (အမွန္ေတာ့ ဒီေလာက္လည္း မေၾကာက္တတ္ပါဘူး။ အေကာင္ပေလာင္ေတြကို စိတ္႐ႈပ္တာ)
တခ်ိဳ႕ကိစၥေတြ သူ ေမးလို႔ မသိတဲ့အခါ "ဟမ္ မင္း ခုလို ႏိုင္ငံျခားသြားအလုပ္လုပ္ေနတာ ပိုက္ဆံကလြဲလို႔ ဘာေတြမ်ား အသိပညာဗဟုသုတေတြ ပိုရလာသလဲ" လုိ႔ တုိက္႐ိုက္ထိမယ့္ စကားမ်ိဳး ေျပာတတ္တာကို (စိတ္နာေနတဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။
ဒါမွမဟုတ္ သူခိုင္းတာေတြ တလြဲ လုပ္မိတဲ့အခါ "အဲဒါ ဘာမ်ားခက္လို႔လဲ အင္ျဂင္နယာမႀကီးရဲ႕" လုိ႔ အေငၚတူးတဲ့ေလသံနဲ႔ ေျပာခံရတာကို (စိတ္နာေနတဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။
ဘာကိစၥျဖစ္ျဖစ္ ေမးမိတဲ့အခါ "ေျပာတာ ေသခ်ာနားေထာင္ တခုခ်င္း ျပန္မေမးနဲ႔၊ ၿပီးရင္ ကိုယ့္ဘာသာ ရေအာင္လုပ္" လုိ႔ ေျပာတတ္တာကို (အျမင္ကတ္တဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။
ဒီမွာေရာက္ေနတဲ့ ကိုယ္နဲ႔လည္းသိတဲ့ သူ႕ငယ္သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕အေၾကာင္း သတိတရ ေမးေလ့ရွိတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။
"ခုတေလာ အိပ္ေရးေတြပ်က္တယ္၊ body weight လည္း က်တယ္၊ သိပ္လည္း ေနမေကာင္းဘူး" လို႔ သတင္းေၾကညာတဲ့ေလသံနဲ႔ လွမ္းေျပာျပတတ္တာကုိ ႀကိဳက္တယ္။
ဂ်ဴး စာအုပ္အသစ္၊ ဟုတ္လား၊ ဖတ္မေနပါနဲ႔ကြာ၊ မင္း သူ႕ေနရာဝင္ယူလုိ႔ ရေနပါၿပီ လို႔ သိသိသာသာ ေလွာင္ေျပာင္ခ်င္တာကို (စိတ္နာေနတဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။
စာအုပ္တစ္ခုခုကို ၫႊန္းၿပီး ဖတ္ၾကည့္ပါလား ေျပာတဲ့အခါ "အခ်စ္အေၾကာင္းမို႔လား၊ ေတာ္ပါ၊ အခ်စ္ဆိုရင္ ေၾကာက္လြန္းလို႔ဘာာာာ" လုိ႔ ေျပာတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။
တခါတရံ စိတ္ဆိုးစရာ လုပ္မိတဲ့အခါ သူ႕ဘာသာ မေခၚႏိုင္ မေျပာႏုိင္ျဖစ္ၿပီး ျပန္ေခၚခ်င္တဲ့အခ်ိန္က်မွ သူ႕ဘာသာ လာေခၚတတ္တာကိုလည္း ႀကိဳက္တယ္။
ကိုယ့္ကုိ သူ႕ဘာသာ block လုပ္၊ သူ႕ဘာသာ စိတ္ေျပတဲ့အခါ ျပန္ဖြင့္ၿပီး၊ မေတြ႕တာေတာင္ ၾကာၿပီ လို႔ ခပ္တည္တည္ စေျပာတဲ့အခါ ေအး ဟုတ္တယ္ ကိုယ္ မင္းကို block လုပ္ထားတာလုိ႔ ျပန္ေျပာရတာ ႀကိဳက္တယ္။
သူ မႀကိဳက္ဘူးဆုိတာ ေျပာထားရက္နဲ႔ "ခု ဘယ္မွာေရာက္ေနလဲ" ေမးရင္ "massage"၊ "ဘာလုပ္ေနလဲ" ေမးရင္ "အရက္ေသာက္ေနတယ္" လို႔ အ႐ြဲ႕တုိက္ ျပန္ေျဖတတ္တာကို (အျမင္ကတ္တဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။
"အညာသူေတြနဲ႔ စကားမေျပာခ်င္ဘူး" လုိ႔ ေျပာတတ္တာကုိ ႀကိဳက္တယ္။
တခါတရံ စိတ္မတို တိုေအာင္ လိုက္စေနတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။
သူ႕နာမည္ေရွ႕မွာ 'ေခြး' တပ္ေခၚရတာ ႀကိဳက္တယ္။
ေဒါသထြက္တုန္း ေရးလိုက္မိတဲ့ စာမွာ သူ႕နာမည္အစား 'Darling' လို႔ ျပန္ျပင္ၿပီး စာျပန္ေရး ဆက္စ ေနတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။
သူ႕အလုပ္က တခ်ိဳ႕ ေအာင္ျမင္မႈေတြအေၾကာင္း "ဘယ္သူ႕မွ ျပန္မေျပာရဘူးေနာ္" လုိ႔ စကားခံၿပီး ကုိယ့္ကုိ လာအသိေပးတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။ (အဲဒါ အေပးအယူေတြပါမွန္း သိေနေပမယ့္...)
***
တခါတရံမွာ (အေသးအဖြဲေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္) သူ႕အတြက္ လုပ္ေပးႏိုင္ေနတာကို ႀကိဳက္တယ္။
တခါတရံမွာ (မျဖစ္စေလာက္ အတုိင္းအတာေလးပဲျဖစ္ျဖစ္) သူ လုိအပ္တာ ခံရၿပီး သူ႕အတြက္ အသံုးဝင္ေနတာကို ႀကိဳက္တယ္။
ေရခ်မ္းကပ္တဲ့အခါ သူ႕စိတ္ႏွလံုးထဲ အဲဒီလို ၾကည္လင္ခ်မ္းေျမ့ေနပါေစ လုိ႔ အာ႐ံုျပဳေပးရတာကို ႀကိဳက္တယ္။
အရာအေတာ္မ်ားမ်ား အသိေပးေနက် သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္က "ဟုိကေန တခုခု ဆိုတာနဲ႔ ဒီဘက္မွာ ပ်ာေနၿပီ" လုိ႔ ေျပာၿပီး အျမင္ကတ္ခံေနရတာကို ႀကိဳက္တယ္။
***
ေျပာလိုက္တဲ့အထဲ စကားလံုးအတြဲဆန္းတခုခု အမွတ္တမဲ့ပါသြားရင္ modify ျပန္လုပ္ၿပီး "သမီးေလးဆိုရင္ အဲဒီနာမည္ေပးမယ္" လုိ႔ သူ႕ဘာသာ တေယာက္တည္းေျပာသလို ေျပာဖူးတာကို ႀကိဳက္တယ္။
ဖတ္ထားတယ္ ဝန္မခံဘဲ "မင္း ကိုကိုေတြ ကက္ကက္ေတြနဲ႔လည္း ေတြ႕ေနဦးမယ္" လုိ႔ ေျပာဖူးတာကုိ ႀကိဳက္တယ္။
***
(အစဟာ ဘယ္လုိျဖစ္ျဖစ္၊ အလယ္မွာ ဘာေတြႀကံဳႀကံဳ၊ အဆံုး ဘယ္လုိသတ္သတ္) ေတြ႕ခဲ့ရတာကို ႀကိဳက္တယ္။
***
ေပါက္ က ႀကိဳက္ ဆုိတဲ့ စကားလံုးနဲ႔ တဂ္လို႔ ေရးလိုက္ေပမယ့္၊ စကားလံုးက တိမ္လို႔ ဒီအေၾကာင္းအရာေတြမွာ ထည့္ေရးရတဲ့ "ႀကိဳက္တယ္" ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းကိုေတာ့ မႀကိဳက္ဘူး။
ေန႔စဉ္အလုပ္ေတြက အႀကိဳက္ကို ေရးခိုင္းတာမွန္း သိေပမယ့္ ပိုက္ဆံရတဲ့အလုပ္ကလြဲလို႔ ေဝယ်ာဝစၥေတြ ကိုယ့္ဘာကိုယ္ လုပ္ေနရတဲ့ အျဖစ္ကို မႀကိဳက္ႏိုင္ေတာ့ အဲဒီအေၾကာင္းေတြက် ေရးလို႔ မရဘူး။ မႀကိဳက္တာေတြကို ႏွစ္ခ်ီလုပ္ၿပီး ေနႏိုင္တဲ့ ကိုယ့္ဘာသာေတာ့ ႀကိဳက္တယ္။
***
ျဖည့္စြက္ (11.4.11, 11:40 AM)
အလုပ္မရခင္က ဒီကို ခဏ ႂကြလာတဲ့ ဆရာေတာ္တပါးဆီ သြားဖူးျဖစ္မယ္ ေျပာမိေတာ့ "အဲဒီဆရာေတာ္ကို ကိုယ္ေတာ့ မယံုဘူး။ ဒါေပမဲ့ မင္း ယံုရင္ သြားပါ။ ယံုၾကည္မႈဆိုတာ ခြန္အားတမ်ိဳး ေမာင္းႏွင္အားတမ်ိဳးပဲ" လုိ႔ ေျပာဖူးတာလည္း ႀကိဳက္တယ္။
ကိုယ္ ႀကိဳက္လို႔ သယ္လာတဲ့ သုတၱန္တစ္ခု အနက္ဖြင့္တဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္း ေျပာမိတဲ့အခါ "အဲဒါ သူ(စာေရးဆရာ) ထင္ရာ ျမင္ရာေတြ စြတ္ေရးထားတာ" လုိ႔ ေျပာဖူးတာလည္း ႀကိဳက္တယ္။
ဒီေရာက္ၿပီး အလုပ္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မရလို႔ သိပ္ဝမ္းနည္းေနခဲ့တဲ့ တခ်ိန္တုန္းက ဖုန္းထဲကေန ကိုယ့္နာမည္အလိုက္အတိုင္း ေလခၽြန္ျပခဲ့ဖူးတာကုိလည္း ႀကိဳက္တယ္။
***
လူႀကံဳရွိတယ္ ဘာမွာမလဲ ေမးတဲ့အခါ မွာမယ့္ဟာကို ဘယ္ေတာ့မွ အရင္မေျပာဘဲ "စင္ကာပူသူ ေတာင့္ေတာင့္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ေခ်ာေခ်ာလွလွေလးတစ္ေယာက္ေလာက္ မွာခ်င္တယ္။ ပိန္လွီပိန္လွပ္မလုိခ်င္ဘူး" လုိ႔ ေျပာေလ့ရွိတာကိုလည္း ႀကိဳက္တယ္။
ဘာမွ အဆက္အစပ္မရွိဘဲ "(ေဟာလိဝုဒ္ မင္းသမီးတစ္ေယာက္ကို) သိပ္ႀကိဳက္ေနလို႔ ကယ္ပါဦး" လို႔ ခ်က္ခ်င္းႀကီး ထေျပာတတ္တာကို (စိတ္နာေနတဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။ (နာမည္ထည့္မေရးဘူး။ စိတ္နာလြန္းလို႔)
သူႀကိဳက္တဲ့ မင္းသမီးေတြကို ေဝဖန္မိတဲ့အခါ "ေအးေပါ့ မင္းလို ပိန္ပိန္ပါးပါးကေတာ့ သူတို႔ကို မနာလို ျဖစ္ေနမွာေပါ့" လို႔ မခံခ်င္ေအာင္ ျပန္ေျပာတတ္တာကို (စိတ္နာေနတဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။
"လူႀကံဳထည့္ေပးလိုက္တာ ေကာင္မေလးေခ်ာေခ်ာဆုိ အျပင္မွာ ဒိတ္ၿပီး ေကာ္ဖီတုိက္လိုက္မယ္" လို႔ ေျပာတတ္တာကိုလည္း ႀကိဳက္တယ္။
မွာတုန္းက အသည္းအသန္မွာလို႔ ထည့္ေပးလိုက္တဲ့ပစၥည္း ခ်က္ခ်င္းသြားမယူေသးဘဲ လွမ္းေျပာတဲ့အခါ ႐ူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတတ္တာကို (ေဒါသထြက္ေနတဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။
မွာတာေတြ မ်ားေနတဲ့အခါ "ခုတေလာ မင္း အေတာ္ျဖဳန္းတီးေနပါလား" လုိ႔ စိတ္ထဲက မပါဘဲ လွမ္းေျပာရတာကုိ ႀကိဳက္တယ္။
စိုက္ဝယ္ေပးထားတဲ့ ပစၥည္းေတြအတြက္ ေငြစာရင္းရွင္းတမ္း ထုတ္ေပးတဲ့အခါ "ဟမ္ အဲေလာက္ေတာင္မွ မ်ားလား၊ ျပန္ မဆပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ လူကို ယူပါ၊ အသည္းကို ခ်မ္းသာေပးပါ" လုိ႔ ျပန္ေျပာတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။ (ေယာက္်ားေလးေတြ အဲဒီစကား ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ေျပာၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ အသိေတြထဲမွာလည္း ႀကံဳဖူးတယ္)
အဲဒီအခါ "အသည္းကမွ ဒုတ္ထိုးလုပ္စားလုိ႔ ရဦးမယ္။ လူ ဘာလုပ္ရမလဲ" လို႔ ျပန္ေျပာရတာ ႀကိဳက္တယ္။
မွာတဲ့ ပစၥည္းရဲ႕ တန္ဖိုးထက္ပိုၿပီး ေငြျပန္ရွင္းေပးတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။
"ေဟ့ မင့္သူငယ္ခ်င္းက လာေျပာေနတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းကဆို မိန္းကေလးလိုပဲ သိပ္ စိတ္ဆိုးတတ္တယ္ တဲ့" လို႔ စေပးၿပီး၊ "မဟာေယာက္်ားသားဝါဒီကြ" လို႔ ျပန္ေအာ္တတ္တာကုိ နားေထာင္ရတာ ႀကိဳက္တယ္။
တခ်ိဳ႕ အင္းဆက္ေတြကုိ ကိုယ္ေၾကာက္တယ္လို႔ ထင္ၿပီး ဟာသ လုပ္ခ်င္ေနတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။ (အမွန္ေတာ့ ဒီေလာက္လည္း မေၾကာက္တတ္ပါဘူး။ အေကာင္ပေလာင္ေတြကို စိတ္႐ႈပ္တာ)
တခ်ိဳ႕ကိစၥေတြ သူ ေမးလို႔ မသိတဲ့အခါ "ဟမ္ မင္း ခုလို ႏိုင္ငံျခားသြားအလုပ္လုပ္ေနတာ ပိုက္ဆံကလြဲလို႔ ဘာေတြမ်ား အသိပညာဗဟုသုတေတြ ပိုရလာသလဲ" လုိ႔ တုိက္႐ိုက္ထိမယ့္ စကားမ်ိဳး ေျပာတတ္တာကို (စိတ္နာေနတဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။
ဒါမွမဟုတ္ သူခိုင္းတာေတြ တလြဲ လုပ္မိတဲ့အခါ "အဲဒါ ဘာမ်ားခက္လို႔လဲ အင္ျဂင္နယာမႀကီးရဲ႕" လုိ႔ အေငၚတူးတဲ့ေလသံနဲ႔ ေျပာခံရတာကို (စိတ္နာေနတဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။
ဘာကိစၥျဖစ္ျဖစ္ ေမးမိတဲ့အခါ "ေျပာတာ ေသခ်ာနားေထာင္ တခုခ်င္း ျပန္မေမးနဲ႔၊ ၿပီးရင္ ကိုယ့္ဘာသာ ရေအာင္လုပ္" လုိ႔ ေျပာတတ္တာကို (အျမင္ကတ္တဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။
ဒီမွာေရာက္ေနတဲ့ ကိုယ္နဲ႔လည္းသိတဲ့ သူ႕ငယ္သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕အေၾကာင္း သတိတရ ေမးေလ့ရွိတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။
"ခုတေလာ အိပ္ေရးေတြပ်က္တယ္၊ body weight လည္း က်တယ္၊ သိပ္လည္း ေနမေကာင္းဘူး" လို႔ သတင္းေၾကညာတဲ့ေလသံနဲ႔ လွမ္းေျပာျပတတ္တာကုိ ႀကိဳက္တယ္။
ဂ်ဴး စာအုပ္အသစ္၊ ဟုတ္လား၊ ဖတ္မေနပါနဲ႔ကြာ၊ မင္း သူ႕ေနရာဝင္ယူလုိ႔ ရေနပါၿပီ လို႔ သိသိသာသာ ေလွာင္ေျပာင္ခ်င္တာကို (စိတ္နာေနတဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။
စာအုပ္တစ္ခုခုကို ၫႊန္းၿပီး ဖတ္ၾကည့္ပါလား ေျပာတဲ့အခါ "အခ်စ္အေၾကာင္းမို႔လား၊ ေတာ္ပါ၊ အခ်စ္ဆိုရင္ ေၾကာက္လြန္းလို႔ဘာာာာ" လုိ႔ ေျပာတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။
တခါတရံ စိတ္ဆိုးစရာ လုပ္မိတဲ့အခါ သူ႕ဘာသာ မေခၚႏိုင္ မေျပာႏုိင္ျဖစ္ၿပီး ျပန္ေခၚခ်င္တဲ့အခ်ိန္က်မွ သူ႕ဘာသာ လာေခၚတတ္တာကိုလည္း ႀကိဳက္တယ္။
ကိုယ့္ကုိ သူ႕ဘာသာ block လုပ္၊ သူ႕ဘာသာ စိတ္ေျပတဲ့အခါ ျပန္ဖြင့္ၿပီး၊ မေတြ႕တာေတာင္ ၾကာၿပီ လို႔ ခပ္တည္တည္ စေျပာတဲ့အခါ ေအး ဟုတ္တယ္ ကိုယ္ မင္းကို block လုပ္ထားတာလုိ႔ ျပန္ေျပာရတာ ႀကိဳက္တယ္။
သူ မႀကိဳက္ဘူးဆုိတာ ေျပာထားရက္နဲ႔ "ခု ဘယ္မွာေရာက္ေနလဲ" ေမးရင္ "massage"၊ "ဘာလုပ္ေနလဲ" ေမးရင္ "အရက္ေသာက္ေနတယ္" လို႔ အ႐ြဲ႕တုိက္ ျပန္ေျဖတတ္တာကို (အျမင္ကတ္တဲ့ၾကားက) ႀကိဳက္တယ္။
"အညာသူေတြနဲ႔ စကားမေျပာခ်င္ဘူး" လုိ႔ ေျပာတတ္တာကုိ ႀကိဳက္တယ္။
တခါတရံ စိတ္မတို တိုေအာင္ လိုက္စေနတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။
သူ႕နာမည္ေရွ႕မွာ 'ေခြး' တပ္ေခၚရတာ ႀကိဳက္တယ္။
ေဒါသထြက္တုန္း ေရးလိုက္မိတဲ့ စာမွာ သူ႕နာမည္အစား 'Darling' လို႔ ျပန္ျပင္ၿပီး စာျပန္ေရး ဆက္စ ေနတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။
သူ႕အလုပ္က တခ်ိဳ႕ ေအာင္ျမင္မႈေတြအေၾကာင္း "ဘယ္သူ႕မွ ျပန္မေျပာရဘူးေနာ္" လုိ႔ စကားခံၿပီး ကုိယ့္ကုိ လာအသိေပးတတ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။ (အဲဒါ အေပးအယူေတြပါမွန္း သိေနေပမယ့္...)
***
တခါတရံမွာ (အေသးအဖြဲေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္) သူ႕အတြက္ လုပ္ေပးႏိုင္ေနတာကို ႀကိဳက္တယ္။
တခါတရံမွာ (မျဖစ္စေလာက္ အတုိင္းအတာေလးပဲျဖစ္ျဖစ္) သူ လုိအပ္တာ ခံရၿပီး သူ႕အတြက္ အသံုးဝင္ေနတာကို ႀကိဳက္တယ္။
ေရခ်မ္းကပ္တဲ့အခါ သူ႕စိတ္ႏွလံုးထဲ အဲဒီလို ၾကည္လင္ခ်မ္းေျမ့ေနပါေစ လုိ႔ အာ႐ံုျပဳေပးရတာကို ႀကိဳက္တယ္။
အရာအေတာ္မ်ားမ်ား အသိေပးေနက် သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္က "ဟုိကေန တခုခု ဆိုတာနဲ႔ ဒီဘက္မွာ ပ်ာေနၿပီ" လုိ႔ ေျပာၿပီး အျမင္ကတ္ခံေနရတာကို ႀကိဳက္တယ္။
***
ေျပာလိုက္တဲ့အထဲ စကားလံုးအတြဲဆန္းတခုခု အမွတ္တမဲ့ပါသြားရင္ modify ျပန္လုပ္ၿပီး "သမီးေလးဆိုရင္ အဲဒီနာမည္ေပးမယ္" လုိ႔ သူ႕ဘာသာ တေယာက္တည္းေျပာသလို ေျပာဖူးတာကို ႀကိဳက္တယ္။
ဖတ္ထားတယ္ ဝန္မခံဘဲ "မင္း ကိုကိုေတြ ကက္ကက္ေတြနဲ႔လည္း ေတြ႕ေနဦးမယ္" လုိ႔ ေျပာဖူးတာကုိ ႀကိဳက္တယ္။
***
(အစဟာ ဘယ္လုိျဖစ္ျဖစ္၊ အလယ္မွာ ဘာေတြႀကံဳႀကံဳ၊ အဆံုး ဘယ္လုိသတ္သတ္) ေတြ႕ခဲ့ရတာကို ႀကိဳက္တယ္။
***
ေပါက္ က ႀကိဳက္ ဆုိတဲ့ စကားလံုးနဲ႔ တဂ္လို႔ ေရးလိုက္ေပမယ့္၊ စကားလံုးက တိမ္လို႔ ဒီအေၾကာင္းအရာေတြမွာ ထည့္ေရးရတဲ့ "ႀကိဳက္တယ္" ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းကိုေတာ့ မႀကိဳက္ဘူး။
ေန႔စဉ္အလုပ္ေတြက အႀကိဳက္ကို ေရးခိုင္းတာမွန္း သိေပမယ့္ ပိုက္ဆံရတဲ့အလုပ္ကလြဲလို႔ ေဝယ်ာဝစၥေတြ ကိုယ့္ဘာကိုယ္ လုပ္ေနရတဲ့ အျဖစ္ကို မႀကိဳက္ႏိုင္ေတာ့ အဲဒီအေၾကာင္းေတြက် ေရးလို႔ မရဘူး။ မႀကိဳက္တာေတြကို ႏွစ္ခ်ီလုပ္ၿပီး ေနႏိုင္တဲ့ ကိုယ့္ဘာသာေတာ့ ႀကိဳက္တယ္။
***
ျဖည့္စြက္ (11.4.11, 11:40 AM)
အလုပ္မရခင္က ဒီကို ခဏ ႂကြလာတဲ့ ဆရာေတာ္တပါးဆီ သြားဖူးျဖစ္မယ္ ေျပာမိေတာ့ "အဲဒီဆရာေတာ္ကို ကိုယ္ေတာ့ မယံုဘူး။ ဒါေပမဲ့ မင္း ယံုရင္ သြားပါ။ ယံုၾကည္မႈဆိုတာ ခြန္အားတမ်ိဳး ေမာင္းႏွင္အားတမ်ိဳးပဲ" လုိ႔ ေျပာဖူးတာလည္း ႀကိဳက္တယ္။
ကိုယ္ ႀကိဳက္လို႔ သယ္လာတဲ့ သုတၱန္တစ္ခု အနက္ဖြင့္တဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္း ေျပာမိတဲ့အခါ "အဲဒါ သူ(စာေရးဆရာ) ထင္ရာ ျမင္ရာေတြ စြတ္ေရးထားတာ" လုိ႔ ေျပာဖူးတာလည္း ႀကိဳက္တယ္။
ဒီေရာက္ၿပီး အလုပ္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မရလို႔ သိပ္ဝမ္းနည္းေနခဲ့တဲ့ တခ်ိန္တုန္းက ဖုန္းထဲကေန ကိုယ့္နာမည္အလိုက္အတိုင္း ေလခၽြန္ျပခဲ့ဖူးတာကုိလည္း ႀကိဳက္တယ္။
***
Wednesday, April 6, 2011
၃၁ ေကာင္းကင္
၃၁ ေကာင္းကင္
၃၁ ဘံုက လူငယ္တစ္ေယာက္
၃၁ ႏွစ္သား အေရာက္မွာ
ခပ္ေျမာက္ေျမာက္ ဘဝင္ႏွလံုးနဲ႔
မိုးေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္
စကားလံုးေတြမ်ား႐ွိသလား
ပစ္ခ်လိုက္စမ္းပါ
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ စကားခ်င္းစစ္ထုိးရေအာင္လို႔
႐ံႈးတဲ့သူ ခပ္တိုးတိုးရယ္ေၾကးဆုိေတာ့
မိုးေကာင္းကင္တုန္ခိုက္
ႏွလံုးသားေတြ အခိုင္လုိက္ၿဖိဳခ်
ရင္ထဲ ေတာက္ေလွ်ာက္က်အလာ
ကၽြန္ေတာ့မွာ ရယ္လိုက္ရတာ
(ခပ္တိုးတိုးပါပဲဗ်ာ)
***
နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ စာသားလြဲတာ ႐ွိခ်င္႐ွိလိမ့္မယ္။
ထူးအိမ္သင္ ၃၁ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ အမွတ္တရ one man show အေၾကာင္းေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးတပုဒ္က ကဗ်ာ။ အဲဒီကဗ်ာကို ဘယ္သူေရးမွန္းလည္း မသိ။ အဓိပၸါယ္ကလည္း ဘာေျပာခ်င္မွန္းကို မသိတာ။
ဒါေပမဲ့ အဖြင့္စာသားေလး "၃၁ ဘံုက လူငယ္တစ္ေယာက္ ၃၁ ႏွစ္သား အေရာက္မွာ" ဆုိတာကိုေတာ့ အေတာ္ သေဘာက်မိတယ္။ ရနံ႔သစ္က ေဆာင္းပါးျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အဲဒီေဆာင္းပါးမွာကိုက ေဆာင္းပါး႐ွင္နာမည္ မပါဘူးလား မသိေတာ့ပါဘူး။
အဲဒီတုန္းက အသက္ ၁၃ ႏွစ္ေလာက္ဆိုေတာ့ ၃၁ ႏွစ္ဆုိတာ စိတ္ကူးနဲ႔ ေမွ်ာ္မွန္းၾကည့္လုိ႔ေတာင္ မရတဲ့ အ႐ြယ္၊ ကိုယ္နဲ႔ အေဝးႀကီးပါပဲေပါ့။ အသက္ ၃၁ ႏွစ္ဆုိတာ ၁၃ ႏွစ္ပဲ ႐ွိေသးတဲ့ ကိုယ္ေတြ ဘယ္ေတာ့မွ ေရာက္မလာဘဲေနမယ့္အ႐ြယ္မ်ိဳးေပါ့ေလ။ တသက္လံုး ၁၃ ႏွစ္ပဲ ျဖစ္သြားေတာ့မယ့္အတိုင္း။
ခု အသက္အ႐ြယ္မွာ ၄/၅၀ တန္းေတြကို ျမင္တဲ့အျမင္မ်ိဳး ျဖစ္လိမ့္မယ္။ အသက္ ၅၀ ေလာက္ ေရာက္ေတာ့လည္း ခုလိုပဲ ၃၀ ေလာက္ကသာ အသက္ ၅၀ ကို ႀကီးလွၿပီထင္တာ။ တကယ္ေတာ့ ၅၀ ဆုိတာ အေတာ္ငယ္ပါေသးတယ္လို႔ ေတြးမိဦးမွာပဲ ထင္ပါရဲ႕။
အင္း အသက္ ၅၀ ထိ ေသခ်ာေပါက္ေနရေတာ့မယ့္ အတိုင္းပါလား။ ေရးေနရင္းနဲ႔ကိုပဲ ၅၀ ေလာက္ကေတာ့ ေသခ်ာေလာက္ပါတယ္လို႔ ေတြးေနေသးတယ္။
***
ျဖည့္စြက္
အမ်ားတကာလို ဘယ္အရြယ္မွာ ဘာျဖစ္ရမယ္ဆုိတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ကို ထားလို႔၊ 31 ႏွစ္ဆိုတဲ့ အရြယ္ကိုေတာင္ ဘယ္ေတာ့မွ ကိုယ္ေရာက္မွာမဟုတ္ဘူးလို႔ ထင္ေနခဲ့ေသးတယ္ဆုိေတာ့ ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့။ အရင္က မွန္းတာ မမွန္းတာထက္၊ ေလာေလာဆယ္ လုပ္ဦးမွလို႔ ေတြးထားတဲ့ထဲမွာ
၁) ႂကြားဖို႔လို႔ ဘြဲ႕တခုေလာက္ ထပ္ယူဦးမွ ဆုိတာ လြန္ခဲ့တဲ့ 1 ႏွစ္ခြဲေလာက္တည္းက စဉ္းစားထားတာ၊ ေဖာင္ျဖည့္ရမယ့္ကိစၥ ပ်င္းလို႔ website ထဲေတာင္ ေသခ်ာ ဝင္မၾကည့္ျဖစ္ဘူး။ ဝင္ၾကည့္လည္း ခဏနဲ႔ ျပန္ထြက္လာမိတယ္။ လိုတဲ့စာ႐ြက္စာတမ္း အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖံုဖံုေတာင္ အိမ္က လုိက္ယူထားေပးလို႔။ ကိုယ့္ဘာသာဆုိ ဘြဲ႕လက္မွတ္ေတာင္ ရွိေနမယ္ မထင္။ ေထာက္ခံစာနဲ႔တင္ ၿပီးသြားမွာပဲ။
ဒီတသက္ ကိုယ္စား ေဖာင္ျဖည့္ေပးမယ့္လူသာ မရွိရင္ ဂုဏ္တုဂုဏ္ၿပိဳင္ကိစၥေတာင္ လုပ္လို႔ရေတာ့မယ္ မဟုတ္။
၂) ေနခဲ့ဖူးတဲ့ေနရာေတြကို ခဏျဖစ္ျဖစ္ ေရာက္ေအာင္ျပန္မယ္။ အဲဒီေနရာေတြမွာ ေနခဲ့တုန္းက အမွတ္တရေနရာေတြကို ေရာက္ေအာင္ ျပန္သြားမယ္။ ေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးတဲ့လမ္းေတြကို ျပန္ေလွ်ာက္ၾကည့္မယ္။ ျပန္ၾကည့္ျမင္ခ်င္ေသးတဲ့ အရာေတြကို ျပန္ၾကည့္ရမယ္။
တျခားဘယ္သူမွမရွိတဲ့ ႏိုင္ငံရပ္ျခားေနရာေတြကို အလည္သြားဖို႔ထက္၊ ေနခဲ့ဖူးတဲ့ ေနရာေတြဆီက သိခဲ့ဖူးသူေတြဆီ ျပန္သြားမယ္။ သိခဲ့ဖူးတဲ့ လူႀကီးေတြ၊ ဆရာသမားေတြထဲက တခ်ိဳ႕ မရွိၾကေတာ့ဘူး။ ရွိတဲ့သူေတြ ရွိတုန္း၊ ကိုယ္လည္း ရွိေနတုန္းမွာ ျပန္သြားေတြ႕မယ္လို႔ ေတြးထားေပမယ့္၊ ေနာက္အပတ္ပဲ ဘယ္သူမွ အသိမရွိတဲ့ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ တေနရာကုိ သြားမယ္။
ေနရာေဟာင္းေတြဆီကို အေရာက္ျပန္သြားဖို႔ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ၾကာဦးမယ္ဆုိတာေတာ့ ကိုယ္တုိင္လည္း မသိႏိုင္ဘူး။
၃) ေဈးေရာင္းတဲ့စြမ္းရည္ ဒီေရာက္ၿပီးမွ ေမွးမိွန္မသြားေအာင္ လုပ္ခ်င္တယ္။
ဒါေပမဲ့ ေဈးေရာင္းမေနရတဲ့ ဘဝမွာ ဘယ္လိုလုပ္ရမယ္ မသိဘူး။
ဘေလာ့ေရးၿပီးမွ "ေမာင္ႀကီးႏွမ က်ားကိုက္ရပါေစရဲ႕" ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ စကားလံုးမ်ိဳး ၿပံဳးထားတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ လြယ္လြယ္မွ ေျပာထြက္ႏိုင္ပါဦးမလား။ ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ရင္ ဒီတခါ ျပန္စမ္းၾကည့္ရမယ္။
***
၃၁ ဘံုက လူငယ္တစ္ေယာက္
၃၁ ႏွစ္သား အေရာက္မွာ
ခပ္ေျမာက္ေျမာက္ ဘဝင္ႏွလံုးနဲ႔
မိုးေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္
စကားလံုးေတြမ်ား႐ွိသလား
ပစ္ခ်လိုက္စမ္းပါ
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ စကားခ်င္းစစ္ထုိးရေအာင္လို႔
႐ံႈးတဲ့သူ ခပ္တိုးတိုးရယ္ေၾကးဆုိေတာ့
မိုးေကာင္းကင္တုန္ခိုက္
ႏွလံုးသားေတြ အခိုင္လုိက္ၿဖိဳခ်
ရင္ထဲ ေတာက္ေလွ်ာက္က်အလာ
ကၽြန္ေတာ့မွာ ရယ္လိုက္ရတာ
(ခပ္တိုးတိုးပါပဲဗ်ာ)
***
နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ စာသားလြဲတာ ႐ွိခ်င္႐ွိလိမ့္မယ္။
ထူးအိမ္သင္ ၃၁ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ အမွတ္တရ one man show အေၾကာင္းေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးတပုဒ္က ကဗ်ာ။ အဲဒီကဗ်ာကို ဘယ္သူေရးမွန္းလည္း မသိ။ အဓိပၸါယ္ကလည္း ဘာေျပာခ်င္မွန္းကို မသိတာ။
ဒါေပမဲ့ အဖြင့္စာသားေလး "၃၁ ဘံုက လူငယ္တစ္ေယာက္ ၃၁ ႏွစ္သား အေရာက္မွာ" ဆုိတာကိုေတာ့ အေတာ္ သေဘာက်မိတယ္။ ရနံ႔သစ္က ေဆာင္းပါးျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အဲဒီေဆာင္းပါးမွာကိုက ေဆာင္းပါး႐ွင္နာမည္ မပါဘူးလား မသိေတာ့ပါဘူး။
အဲဒီတုန္းက အသက္ ၁၃ ႏွစ္ေလာက္ဆိုေတာ့ ၃၁ ႏွစ္ဆုိတာ စိတ္ကူးနဲ႔ ေမွ်ာ္မွန္းၾကည့္လုိ႔ေတာင္ မရတဲ့ အ႐ြယ္၊ ကိုယ္နဲ႔ အေဝးႀကီးပါပဲေပါ့။ အသက္ ၃၁ ႏွစ္ဆုိတာ ၁၃ ႏွစ္ပဲ ႐ွိေသးတဲ့ ကိုယ္ေတြ ဘယ္ေတာ့မွ ေရာက္မလာဘဲေနမယ့္အ႐ြယ္မ်ိဳးေပါ့ေလ။ တသက္လံုး ၁၃ ႏွစ္ပဲ ျဖစ္သြားေတာ့မယ့္အတိုင္း။
ခု အသက္အ႐ြယ္မွာ ၄/၅၀ တန္းေတြကို ျမင္တဲ့အျမင္မ်ိဳး ျဖစ္လိမ့္မယ္။ အသက္ ၅၀ ေလာက္ ေရာက္ေတာ့လည္း ခုလိုပဲ ၃၀ ေလာက္ကသာ အသက္ ၅၀ ကို ႀကီးလွၿပီထင္တာ။ တကယ္ေတာ့ ၅၀ ဆုိတာ အေတာ္ငယ္ပါေသးတယ္လို႔ ေတြးမိဦးမွာပဲ ထင္ပါရဲ႕။
အင္း အသက္ ၅၀ ထိ ေသခ်ာေပါက္ေနရေတာ့မယ့္ အတိုင္းပါလား။ ေရးေနရင္းနဲ႔ကိုပဲ ၅၀ ေလာက္ကေတာ့ ေသခ်ာေလာက္ပါတယ္လို႔ ေတြးေနေသးတယ္။
***
ျဖည့္စြက္
အမ်ားတကာလို ဘယ္အရြယ္မွာ ဘာျဖစ္ရမယ္ဆုိတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ကို ထားလို႔၊ 31 ႏွစ္ဆိုတဲ့ အရြယ္ကိုေတာင္ ဘယ္ေတာ့မွ ကိုယ္ေရာက္မွာမဟုတ္ဘူးလို႔ ထင္ေနခဲ့ေသးတယ္ဆုိေတာ့ ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့။ အရင္က မွန္းတာ မမွန္းတာထက္၊ ေလာေလာဆယ္ လုပ္ဦးမွလို႔ ေတြးထားတဲ့ထဲမွာ
၁) ႂကြားဖို႔လို႔ ဘြဲ႕တခုေလာက္ ထပ္ယူဦးမွ ဆုိတာ လြန္ခဲ့တဲ့ 1 ႏွစ္ခြဲေလာက္တည္းက စဉ္းစားထားတာ၊ ေဖာင္ျဖည့္ရမယ့္ကိစၥ ပ်င္းလို႔ website ထဲေတာင္ ေသခ်ာ ဝင္မၾကည့္ျဖစ္ဘူး။ ဝင္ၾကည့္လည္း ခဏနဲ႔ ျပန္ထြက္လာမိတယ္။ လိုတဲ့စာ႐ြက္စာတမ္း အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖံုဖံုေတာင္ အိမ္က လုိက္ယူထားေပးလို႔။ ကိုယ့္ဘာသာဆုိ ဘြဲ႕လက္မွတ္ေတာင္ ရွိေနမယ္ မထင္။ ေထာက္ခံစာနဲ႔တင္ ၿပီးသြားမွာပဲ။
ဒီတသက္ ကိုယ္စား ေဖာင္ျဖည့္ေပးမယ့္လူသာ မရွိရင္ ဂုဏ္တုဂုဏ္ၿပိဳင္ကိစၥေတာင္ လုပ္လို႔ရေတာ့မယ္ မဟုတ္။
၂) ေနခဲ့ဖူးတဲ့ေနရာေတြကို ခဏျဖစ္ျဖစ္ ေရာက္ေအာင္ျပန္မယ္။ အဲဒီေနရာေတြမွာ ေနခဲ့တုန္းက အမွတ္တရေနရာေတြကို ေရာက္ေအာင္ ျပန္သြားမယ္။ ေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးတဲ့လမ္းေတြကို ျပန္ေလွ်ာက္ၾကည့္မယ္။ ျပန္ၾကည့္ျမင္ခ်င္ေသးတဲ့ အရာေတြကို ျပန္ၾကည့္ရမယ္။
တျခားဘယ္သူမွမရွိတဲ့ ႏိုင္ငံရပ္ျခားေနရာေတြကို အလည္သြားဖို႔ထက္၊ ေနခဲ့ဖူးတဲ့ ေနရာေတြဆီက သိခဲ့ဖူးသူေတြဆီ ျပန္သြားမယ္။ သိခဲ့ဖူးတဲ့ လူႀကီးေတြ၊ ဆရာသမားေတြထဲက တခ်ိဳ႕ မရွိၾကေတာ့ဘူး။ ရွိတဲ့သူေတြ ရွိတုန္း၊ ကိုယ္လည္း ရွိေနတုန္းမွာ ျပန္သြားေတြ႕မယ္လို႔ ေတြးထားေပမယ့္၊ ေနာက္အပတ္ပဲ ဘယ္သူမွ အသိမရွိတဲ့ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ တေနရာကုိ သြားမယ္။
ေနရာေဟာင္းေတြဆီကို အေရာက္ျပန္သြားဖို႔ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ၾကာဦးမယ္ဆုိတာေတာ့ ကိုယ္တုိင္လည္း မသိႏိုင္ဘူး။
၃) ေဈးေရာင္းတဲ့စြမ္းရည္ ဒီေရာက္ၿပီးမွ ေမွးမိွန္မသြားေအာင္ လုပ္ခ်င္တယ္။
ဒါေပမဲ့ ေဈးေရာင္းမေနရတဲ့ ဘဝမွာ ဘယ္လိုလုပ္ရမယ္ မသိဘူး။
ဘေလာ့ေရးၿပီးမွ "ေမာင္ႀကီးႏွမ က်ားကိုက္ရပါေစရဲ႕" ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ စကားလံုးမ်ိဳး ၿပံဳးထားတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ လြယ္လြယ္မွ ေျပာထြက္ႏိုင္ပါဦးမလား။ ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ရင္ ဒီတခါ ျပန္စမ္းၾကည့္ရမယ္။
***
Friday, April 1, 2011
ေအပရယ္
ေအပရယ္
စြတ္စို ထိုင္းမႈိင္း
ေအးစက္ ရင့္ေရာ္ျခင္းေတြ ကြာက်
ၾကည္စင္ ဝင္းပလာတဲ့ သမယ။
ကပ္ၿငိေနတဲ့ အရာရာကို ခြာခ်
စိမ္းျမပုရစ္ဖူးတို႔ ႏိုးထ။
အသြင္ေျပာင္းေတးဆိုရင္း
တေက်ာ့ျပန္ ႏုပ်ိဳျခင္းနဲ႔
သူကိုယ္တိုင္ ယိမ္းက။
ေကာင္းျမတ္ျခင္းအျဖာျဖာက
ဒီတခါ
အေသအခ်ာ သက္ဆင္းလာမလို
ဟိုးအရင္ အႀကိမ္မ်ားစြာအတိုင္း။
ကူးေျပာင္းျခင္း
ေရာက္ရွိျခင္း
ေစာင့္ဆိုင္းျခင္း
ဆံုဆည္းျခင္း
လင္းပ ေန
ေမႊးျမ ေလ
အဝါေရာင္ရိပ္ေတြ လူးလြန္႔ လႈပ္ရွား
ေပ်ာ္ပါးျခင္း ပံုရိပ္မ်ား
သယ္ေဆာင္လာမယ့္
အပူဒဏ္ကို ေသခ်ာမခံရခင္ေလး
အျမည္းေပးတဲ့
ႏွစ္လုိျခင္း ခဏတာ။
***
pic from here
Tuesday, March 29, 2011
ကမၻာေျမရဲ႕ ခ်စ္သူ - ဂ်ဴး
သီးသန္႔ ဂ်ဴး group ထဲမွာ ဂ်ဴးဇာတ္ေကာင္ေတြ အေၾကာင္းေျပာၾကရင္း ကိုယ့္အႀကိဳက္ဆံုးက "ကမၻာေျမရဲ႕ ခ်စ္သူ" ဝတၳဳတုိထဲက ႏုႏုေမ ပါလုိ႔ ေျပာထားမိတယ္။
***
တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ခုတေလာ ဂ်ဴး ကမၻာေျမရဲ႕ ခ်စ္သူ ကို fwd mail ကေန share ေနၾကတယ္။ ညက fwd လုပ္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ေျပာမိလို႔... သူကေျပာတယ္။ ႏုႏုေမ က အင္မတန္ ခ်ာတဲ့မိန္းမတဲ့။ =(
ဘာမွလည္း မခံစားတတ္။ နားမလည္တတ္။ ပိုက္ဆံေၾကာင္းပဲေတြး။ အျမင္လည္း မက်ယ္။ ရည္းစားေဟာင္း ျပန္ေတြ႕တာ ဘယ္သူက အရင္ အိမ္ေထာင္က်တာလဲ လုပ္ေနေသးတယ္ တဲ့။ အဲဒီ သူငယ္ခ်င္းက စာေပအႏုပညာလည္း ဒီေလာက္ ဝင္စားတာမဟုတ္ဘူး။ စာေရးတဲ့သူေတြက သူတို႔ တကယ္ျဖစ္ေနတာ လုပ္ေနတာကို ေရးတာမဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ ျဖစ္ခ်င္တာကို စိတ္ကူးယဉ္ၿပီး ေရးၾကတာမ်ားတယ္လို႔ ေျပာတာ သူေပါ့။
အမွန္ေတာ့ ကုိယ့္ဆီ fwd လုပ္တာ အဲဒီဝတၳဳဖတ္ၿပီး ဒါမ်ိဳးေရးႏိုင္တဲ့အတြက္ ဂ်ဴး ကို သူ impressive ျဖစ္လို႔ပါ။ သိပါတယ္ အဲေလာက္ေတာ့။ (ခၽြင္းခ်က္နဲ႔ေတာ့ ေျပာတယ္။ မိန္းမေတြဘက္က သိပ္ပါတာပဲ။ ေယာက္်ားေတြကို သိပ္မေကာင္းျမင္တာပဲ။ အဆံုးမွာ နဲနဲျဖစ္ျဖစ္ေတာ့ မိန္းမေတြကို အသာေပးလိုက္ေသးသတဲ့။ အဲဒီေနရာမွာေတာ့ ေယာက္်ားေလးေတြဟာ တေလတည္း ထြက္တယ္။)
ကိုယ္က မိန္းမေတြကို အသာေပးတယ္ မထင္ပါဘူး (တကယ္လည္း မထင္ပါဘူး) သူေရးတဲ့မိန္းမေတြက ဟုတ္မလုိလိုနဲ႔ ခ်ာတာတာပါ။ ေတာ္တာဆိုလို႔ အဲဒီထဲက ႏုႏုေမ ပဲ႐ွိတယ္ ေျပာမိလို႔... "အဲဒီထဲက မိန္းမလည္း ခ်ာတူးပဲ" ဆုိ ထေအာ္တယ္။ ေနာက္ အေပၚကအေၾကာင္းေတြ ဆက္ေျပာတယ္။
"ဘာမွလည္း မခံစားတတ္။ နားမလည္တတ္။ ပိုက္ဆံေၾကာင္းပဲေတြး။ အျမင္လည္း မက်ယ္။ ရည္းစားေဟာင္း ျပန္ေတြ႕တာ ဘယ္သူက အရင္ အိမ္ေထာင္က်တာလဲ လုပ္ေနေသးတယ္" တဲ့။
သူေျပာတာလည္း ဟုတ္တုတ္တုတ္။
***
ႏုႏုေမ ေတာ္တယ္လုိ႔ ထင္မိတာက...
သူ႕ကိုယ္သူ သိတယ္၊ သူ႕အတိုင္းအဆကို သိတယ္၊ သူနဲ႔တန္ဖိုးထားရာ မတူတဲ့ လူနဲ႔ တြဲလာခဲ့ေပမယ့္ သူ႕အတိုင္းအဆကို ပိုတြက္ၿပီး (တနည္း အခ်စ္ေၾကာင့္ ေယာင္ဝါးၿပီး) မတူတဲ့လူဘက္ကို ယိုင္မသြားဘူး။ (ဒါမ်ိဳးက မႊန္ေနတုန္း ျဖစ္တတ္တာပဲ။ သူ႕အတြက္ပဲ ကိုယ္လိုခ်င္တာေတြ ေလွ်ာ့ေပးမိေတာ့ မလုိလုိ။ တကယ္သာ အဲဒီလူႏွစ္ေယာက္ လက္တြဲၾကည့္။ မၾကာခင္ ကြဲရင္ကြဲ မကြဲလည္း အေၾကာကို တစက္မွ တည့္မွာမဟုတ္ဘူး) ထားပါေတာ့။
သူနဲ႔ ကိုက္ညီမယ့္ လမ္းေၾကာင္းကို ေ႐ြးႏိုင္တယ္။ သူ သာမန္လူပဲ ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆုိတာကို သိၿပီး သာမန္အလုပ္ကိုပဲ ရေအာင္လုပ္တယ္။ သူ႕လုိ သာမန္ေတြးနဲ႔ ေယာက္်ားကိုပဲ ယူတယ္။ သူ႕ တျခား မိန္းမဇာတ္ေကာင္ေတြလုိ အေပၚယံ ကၽြတ္ဆတ္ဆတ္ အတြင္း အိစိစိ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီ ကာ႐ိုက္တာပဲ ျမင္ေတာ့ ဂ်ဴး ဝတၳဳေတြထဲက ႀကိဳက္မိတဲ့ မိန္းမဇာတ္ေကာင္ လို႔ ေခါင္းစဉ္တပ္ၿပီး ေျပာၾကတဲ့အခါ အဲဒီတေယာက္ကို ခက္ခက္ခဲခဲ ေရြးထားရတာ။ ဒါေတာင္ ခ်က္ခ်င္း ေ႐ြးႏိုင္တာ မဟုတ္ဘူး။
(ကိုယ့္မွာ ဂ်ဴး အထင္ႀကီးေပမယ့္ သူ႕ဇာတ္ေကာင္မိန္းမေတြေတာ့ အဲလုိမဟုတ္ဘူး။ အထင္ႀကီးတဲ့ စာေရးဆရာ ေရြးပါဆုိရင္သာ သူ႕ မဆုိင္းမတြ ေရြးႏိုင္မွာ။ သူ႕ဇာတ္ေကာင္ေတြထဲ ဆုိရင္ေတာ့ အမ်ိဳးသားျဖစ္ျဖစ္ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ျဖစ္ အေတာ္ စား ၿပီ။)
***
ညကေတာ့ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ဖုန္းေျပာအၿပီး ေတြးမိတယ္။
သူ႕ဇာတ္ေကာင္ေတြထဲ ႏုႏုေမ ကိုမွ ႀကိဳက္ပါတယ္ လုိ႔ သိရင္ သူရည္ရြယ္တာနဲ႔ တလြဲျဖစ္လုိ႔ ဂ်ဴး အေတာ္မ်ား စိတ္ပ်က္ေလမလားပဲ။ သူေပးခ်င္တာ တမ်ိဳး။ (သူ ေပးခ်င္တာကုိ သိသိႀကီးနဲ႔ေတာင္) ကိုယ္ ယူခ်င္ရာ ယူပစ္လုိက္တာက တျခား ျဖစ္ေနလုိ႔။
***
ဟုတ္ပါၿပီ။
ႏုႏုေမ ကိုမွ မႀကိဳက္ရဘူးဆိုရင္လည္း ေလာေလာဆယ္ေတာ့ သူ႕ဇာတ္ေကာင္ေတြထဲ ကိုယ္ ဘယ္သူ႕မွ မႀကိဳက္ေသးဘူး။ ဒါပဲ။
***
("ဘဝက သိပ္ရွည္တာ မဟုတ္ဘူး။ အျမင္က်ယ္ေနလည္း အပိုပဲ" လုိ႔ သြားေျပာမိလို႔ "နင့္လို လူမ်ိဳးေၾကာင့္ ကမၻာျမန္ျမန္ပ်က္တာ" လို႔ အေျပာခံရတဲ့အေၾကာင္းေတာ့ ထည့္မေရးဘဲ ေနမလို႔။
တကယ္က ဖုန္းဆက္ၿပီး အင္ဒိုနီးရွားေၾကာင္း လွမ္းေမးတာ။ ဘယ္လုိက ဘယ္လို ႏုႏုေမ ျဖစ္သြားတယ္ မသိဘူး)
ဒါေပမဲ့ မွန္တာေျပာရင္ သစၥာတဲ့။
မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႕ ဘယ္ေလာက္ပဲရွိရွိ ကိုယ္ အေမႊးတုိင္ လုပ္ငန္းနဲ႔ေတာ့ မခ်မ္းသာခ်င္ပါဘူး။
***
ကမၻာေျမရဲ႕ ခ်စ္သူ
***
***
တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ခုတေလာ ဂ်ဴး ကမၻာေျမရဲ႕ ခ်စ္သူ ကို fwd mail ကေန share ေနၾကတယ္။ ညက fwd လုပ္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ေျပာမိလို႔... သူကေျပာတယ္။ ႏုႏုေမ က အင္မတန္ ခ်ာတဲ့မိန္းမတဲ့။ =(
ဘာမွလည္း မခံစားတတ္။ နားမလည္တတ္။ ပိုက္ဆံေၾကာင္းပဲေတြး။ အျမင္လည္း မက်ယ္။ ရည္းစားေဟာင္း ျပန္ေတြ႕တာ ဘယ္သူက အရင္ အိမ္ေထာင္က်တာလဲ လုပ္ေနေသးတယ္ တဲ့။ အဲဒီ သူငယ္ခ်င္းက စာေပအႏုပညာလည္း ဒီေလာက္ ဝင္စားတာမဟုတ္ဘူး။ စာေရးတဲ့သူေတြက သူတို႔ တကယ္ျဖစ္ေနတာ လုပ္ေနတာကို ေရးတာမဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ ျဖစ္ခ်င္တာကို စိတ္ကူးယဉ္ၿပီး ေရးၾကတာမ်ားတယ္လို႔ ေျပာတာ သူေပါ့။
အမွန္ေတာ့ ကုိယ့္ဆီ fwd လုပ္တာ အဲဒီဝတၳဳဖတ္ၿပီး ဒါမ်ိဳးေရးႏိုင္တဲ့အတြက္ ဂ်ဴး ကို သူ impressive ျဖစ္လို႔ပါ။ သိပါတယ္ အဲေလာက္ေတာ့။ (ခၽြင္းခ်က္နဲ႔ေတာ့ ေျပာတယ္။ မိန္းမေတြဘက္က သိပ္ပါတာပဲ။ ေယာက္်ားေတြကို သိပ္မေကာင္းျမင္တာပဲ။ အဆံုးမွာ နဲနဲျဖစ္ျဖစ္ေတာ့ မိန္းမေတြကို အသာေပးလိုက္ေသးသတဲ့။ အဲဒီေနရာမွာေတာ့ ေယာက္်ားေလးေတြဟာ တေလတည္း ထြက္တယ္။)
ကိုယ္က မိန္းမေတြကို အသာေပးတယ္ မထင္ပါဘူး (တကယ္လည္း မထင္ပါဘူး) သူေရးတဲ့မိန္းမေတြက ဟုတ္မလုိလိုနဲ႔ ခ်ာတာတာပါ။ ေတာ္တာဆိုလို႔ အဲဒီထဲက ႏုႏုေမ ပဲ႐ွိတယ္ ေျပာမိလို႔... "အဲဒီထဲက မိန္းမလည္း ခ်ာတူးပဲ" ဆုိ ထေအာ္တယ္။ ေနာက္ အေပၚကအေၾကာင္းေတြ ဆက္ေျပာတယ္။
"ဘာမွလည္း မခံစားတတ္။ နားမလည္တတ္။ ပိုက္ဆံေၾကာင္းပဲေတြး။ အျမင္လည္း မက်ယ္။ ရည္းစားေဟာင္း ျပန္ေတြ႕တာ ဘယ္သူက အရင္ အိမ္ေထာင္က်တာလဲ လုပ္ေနေသးတယ္" တဲ့။
သူေျပာတာလည္း ဟုတ္တုတ္တုတ္။
***
ႏုႏုေမ ေတာ္တယ္လုိ႔ ထင္မိတာက...
သူ႕ကိုယ္သူ သိတယ္၊ သူ႕အတိုင္းအဆကို သိတယ္၊ သူနဲ႔တန္ဖိုးထားရာ မတူတဲ့ လူနဲ႔ တြဲလာခဲ့ေပမယ့္ သူ႕အတိုင္းအဆကို ပိုတြက္ၿပီး (တနည္း အခ်စ္ေၾကာင့္ ေယာင္ဝါးၿပီး) မတူတဲ့လူဘက္ကို ယိုင္မသြားဘူး။ (ဒါမ်ိဳးက မႊန္ေနတုန္း ျဖစ္တတ္တာပဲ။ သူ႕အတြက္ပဲ ကိုယ္လိုခ်င္တာေတြ ေလွ်ာ့ေပးမိေတာ့ မလုိလုိ။ တကယ္သာ အဲဒီလူႏွစ္ေယာက္ လက္တြဲၾကည့္။ မၾကာခင္ ကြဲရင္ကြဲ မကြဲလည္း အေၾကာကို တစက္မွ တည့္မွာမဟုတ္ဘူး) ထားပါေတာ့။
သူနဲ႔ ကိုက္ညီမယ့္ လမ္းေၾကာင္းကို ေ႐ြးႏိုင္တယ္။ သူ သာမန္လူပဲ ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆုိတာကို သိၿပီး သာမန္အလုပ္ကိုပဲ ရေအာင္လုပ္တယ္။ သူ႕လုိ သာမန္ေတြးနဲ႔ ေယာက္်ားကိုပဲ ယူတယ္။ သူ႕ တျခား မိန္းမဇာတ္ေကာင္ေတြလုိ အေပၚယံ ကၽြတ္ဆတ္ဆတ္ အတြင္း အိစိစိ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီ ကာ႐ိုက္တာပဲ ျမင္ေတာ့ ဂ်ဴး ဝတၳဳေတြထဲက ႀကိဳက္မိတဲ့ မိန္းမဇာတ္ေကာင္ လို႔ ေခါင္းစဉ္တပ္ၿပီး ေျပာၾကတဲ့အခါ အဲဒီတေယာက္ကို ခက္ခက္ခဲခဲ ေရြးထားရတာ။ ဒါေတာင္ ခ်က္ခ်င္း ေ႐ြးႏိုင္တာ မဟုတ္ဘူး။
(ကိုယ့္မွာ ဂ်ဴး အထင္ႀကီးေပမယ့္ သူ႕ဇာတ္ေကာင္မိန္းမေတြေတာ့ အဲလုိမဟုတ္ဘူး။ အထင္ႀကီးတဲ့ စာေရးဆရာ ေရြးပါဆုိရင္သာ သူ႕ မဆုိင္းမတြ ေရြးႏိုင္မွာ။ သူ႕ဇာတ္ေကာင္ေတြထဲ ဆုိရင္ေတာ့ အမ်ိဳးသားျဖစ္ျဖစ္ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ျဖစ္ အေတာ္ စား ၿပီ။)
***
ညကေတာ့ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ဖုန္းေျပာအၿပီး ေတြးမိတယ္။
သူ႕ဇာတ္ေကာင္ေတြထဲ ႏုႏုေမ ကိုမွ ႀကိဳက္ပါတယ္ လုိ႔ သိရင္ သူရည္ရြယ္တာနဲ႔ တလြဲျဖစ္လုိ႔ ဂ်ဴး အေတာ္မ်ား စိတ္ပ်က္ေလမလားပဲ။ သူေပးခ်င္တာ တမ်ိဳး။ (သူ ေပးခ်င္တာကုိ သိသိႀကီးနဲ႔ေတာင္) ကိုယ္ ယူခ်င္ရာ ယူပစ္လုိက္တာက တျခား ျဖစ္ေနလုိ႔။
***
ဟုတ္ပါၿပီ။
ႏုႏုေမ ကိုမွ မႀကိဳက္ရဘူးဆိုရင္လည္း ေလာေလာဆယ္ေတာ့ သူ႕ဇာတ္ေကာင္ေတြထဲ ကိုယ္ ဘယ္သူ႕မွ မႀကိဳက္ေသးဘူး။ ဒါပဲ။
***
("ဘဝက သိပ္ရွည္တာ မဟုတ္ဘူး။ အျမင္က်ယ္ေနလည္း အပိုပဲ" လုိ႔ သြားေျပာမိလို႔ "နင့္လို လူမ်ိဳးေၾကာင့္ ကမၻာျမန္ျမန္ပ်က္တာ" လို႔ အေျပာခံရတဲ့အေၾကာင္းေတာ့ ထည့္မေရးဘဲ ေနမလို႔။
တကယ္က ဖုန္းဆက္ၿပီး အင္ဒိုနီးရွားေၾကာင္း လွမ္းေမးတာ။ ဘယ္လုိက ဘယ္လို ႏုႏုေမ ျဖစ္သြားတယ္ မသိဘူး)
ဒါေပမဲ့ မွန္တာေျပာရင္ သစၥာတဲ့။
မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႕ ဘယ္ေလာက္ပဲရွိရွိ ကိုယ္ အေမႊးတုိင္ လုပ္ငန္းနဲ႔ေတာ့ မခ်မ္းသာခ်င္ပါဘူး။
***
ကမၻာေျမရဲ႕ ခ်စ္သူ
***
Saturday, March 26, 2011
He is in ...
ပိတ္ထားတဲ့တယ္လီဖုန္းထဲက မႏိုးထခင္ ျမည္ေနက် ႏိႈးစက္သံထဲမွာ
စိတ္မပါလက္မပါ အားယူဖြင့္လုိက္မယ့္ ကိုယ့္မ်က္ေတာင္ဖ်ားက အေ႐ြ႕စြမ္းအင္မွာ
ေခါင္းၿဖီးေနရင္း ပုခံုးေပၚကတဆင့္ ၾကမ္းျပင္ဆီ ေလွ်ာက်သြားတဲ့ ဆံျခည္ေလးတစ္မွ်င္မွာ
႐ိႈက္သြင္းလုိက္တဲ့ေလထဲက ျမဴတစ္မႈံစာ အက္တမ္ေလးတစ္ခုစီမွာ
ေရပန္းက က်လာမယ့္ ခပ္ေႏြးေႏြး ေရတစ္စက္ခ်င္းစီမွာ
မ်က္ႏွာသစ္ေဆးက scrubbing-beads ေလးေတြရဲ႕ ၾကမ္းရွရွ အထိအေတြ႕မွာ
***
သနပ္ခါးနဲ႔ ေရာလိမ္းမယ့္ လက္ညိႇဳးထိပ္တစ္ခုစာ အျဖဴေရာင္ကရင္မ္ထဲမွာ
နားရြက္ေနာက္နဲ႔ လည္ပင္းေသြးေၾကာနား ဖ်န္းမိတဲ့ ေရေမႊးပုလင္းရဲ႕ အသံထြက္မွာ
မနက္စာ premier ေကာ္ဖီက အပူေငြ႕၊ ေမႊးရနံ႔ နဲ႔ ကပ္က်န္ေနခဲ့မယ့္ ေကာ္ဖီမႈံ႕ေလး တစ္မႈံခ်င္းထဲမွာ
ေကာက္လြယ္လိုက္တဲ့ ႐ံုးအိတ္ရဲ႕ ပုခံုးသိုင္း ႀကိဳးေပၚမွာ
႐ံုးသြားခါနီး ျဖစ္ကတတ္ဆန္းတပ္ရတဲ့ ေဒါက္ဖိနပ္ႀကိဳးရဲ႕ ကြင္းေလွ်ာကေလးထဲမွာ
အိမ္ျပင္မထြက္ခင္ ဘုရားစင္ဘက္လွည့္ၿပီး ကမန္းကတန္းျပဳလိုက္တဲ့ အာ႐ံုထဲမွာ
***
ez link ကဒ္က လက္က်န္ျပတဲ့ ကိန္းဂဏန္းေတြထဲမွာ
mrt တံခါးမပိတ္ခင္ ၾကားရတဲ့ ျမည္သံစြဲအလကၤာထဲမွာ
ကားလမ္းကို ျဖတ္ကူးတဲ့ မိုးပ်ံတံတားက ေလွကားအထစ္တိုင္းမွာ
ဘယ္ႏွစ္မိနစ္ၾကာရင္ ေစာင့္ေနတဲ့ ဘတ္စ္ ေရာက္ပါမယ္လို႔ ျပန္လာတဲ့ 5 cent တန္ ဖုန္း message ထဲမွာ
***
႐ံုး ၿခံဝမွာ ႀကိဳေရာက္ေနမယ့္ ေဘာ့စ္နဲ႔ မဆံုခ်င္တဲ့ ရင္ခုန္သံထဲမွာ
ကိုယ့္ ကြန္ပ်ဴတာမွာ ႐ိုက္ထည့္ေနတဲ့ password စကားလံုးေလးေတြထဲမွာ
Mandarin နဲ႔ English လို တလွည့္စီ ၾကားေနရတတ္တဲ့ ေနာက္တည့္တည့္က gm ဖုန္းေျပာသံထဲမွာ
consultant နဲ႔ client ဆီက မွတ္ခ်က္နဲ႔ အထြန္႔တက္မႈေတြမွာ
ညေန 5 နာရီ မခြဲခင္ မၾကာခဏ လွမ္းၾကည့္မိတဲ့ စကရင္ညာဘက္ေအာက္ေထာင့္တစ္ေနရာမွာ
***
သတင္းစာေရာင္းသူ အေမႀကီးကို ကမ္းေပးလုိက္တဲ့ ၁ ေဒၚလာတန္ အေႂကြေစ့ကေလးမွာ
ဒီကေန႔လုပ္စားတဲ့ ရခိုင္မုန္႔တီသုပ္ထဲက ၾကက္သြန္နီေၾကာ္ အဖတ္ကေလးေတြထဲမွာ
FM ေရဒီယိုက အစီအစဉ္ေၾကညာသူရဲ႕ အသံထဲမွာ
အိမ္ေရွ႕ကစားကြင္းထဲ ျဖတ္သြားတဲ့ အေျပးသမားရဲ႕ အရွိန္အဟုန္မွာ
အာမခံကုမၸဏီက marketing လာဆင္းတဲ့ Financial Consultant ရဲ႕ plan အမ်ိဳးမ်ိဳးမွာ
သူ သိပ္ႀကိဳက္တယ္ဆုိတဲ့ ပ်င္းပ်င္းရိရိ ခ်က္စားျဖစ္တဲ့ ဟင္းတစ္ခြက္မွာ
***
သူ သေဘာက်တဲ့ celebrity မင္းသမီးတစ္ေယာက္ကို ၾကည့္လိုက္မိတဲ့ (မၾကည္သာခ်င္တဲ့) ကိုယ့္ မ်က္လံုးထဲမွာ
သဘာဝျဖစ္စဉ္ေတြဆီက မႀကံဳစဖူး အထူးႀကီးမားတယ္ဆုိတဲ့ အတိုင္းအတာယူနစ္ေတြနဲ႔ အက္ကြဲေၾကာင္းမ်ား သတင္းမွာ
ထြက္ခါနီးၿပီဆိုတဲ့ ဂ်ဴး ဝတၳဳသစ္ရဲ႕ ေနမ်ိဳးေဆးလက္ေရးဒီဇိုင္းနဲ႔ ေခါင္းစဉ္မွာ
သတိရစိတ္ကို ခဏေမ့ထားၿပီး လိုအပ္လုိ႔ ၿပံဳးရယ္လိုက္တဲ့ ကိုယ့္ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္စြန္းမွာ
ရီေကာဒင္းလုပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားဖူးတဲ့ အသက္႐ႉသံနဲ႔ ေလခၽြန္သံသဲ့သဲ့ေလးထဲမွာ
မၾကာခဏ ပါးအပ္ထားခဲ့ဖူးသလို မ်က္ရည္တခ်ိဳ႕စြန္းဖူးတဲ့ အဲဒီပုခံုးစြန္းမွာ
***
ဒီစာကို ႐ိုက္ေနတဲ့ ကိုယ့္လက္ေခ်ာင္းေတြဆီက လႈပ္ရွားမႈနဲ႔ ထိေတြ႕မႈတုိင္းမွာ
စာတစ္လံုးခ်င္းစီက အသိစိတ္/ မသိစိတ္နဲ႔ယွဉ္တဲ့ ခံစားမႈတိုင္းမွာ
ညဘက္ကပ္တဲ့ ေရခ်မ္းခြက္ေလးထဲက သာယာတဲ့သဒၶါစိတ္မွာ
ေလေအးေပးစက္ခလုတ္ကို ဖြင့္ၿပီးခ်ိန္ တဖ်တ္ဖ်တ္ခါတဲ့ ႀကိဳးစကေလးမွာ
ဆြဲၿခံဳလိုက္မယ့္ ဂြမ္းေစာင္ပြပြရဲ႕ ေႏြးေထြးမႈမွာ
ကိုယ့္ပါးျပင္နဲ႔ ထိကပ္အိပ္မယ့္ ေခါင္းအံုးေပ်ာ့ကေလးမွာ
ခဏတာ ေမ့ေမ်ာသြားမယ့္ အသိစိတ္ရဲ႕ အတြင္းဆံုး တစ္ေနရာမွာ
***
မ်က္ေစ့တစ္မွိတ္ လွ်က္တစ္ျပက္အတြင္း ျဖစ္ပ်က္ခ်ဳပ္ၿငိမ္းတဲ့ စိတ္အစဉ္ကုေဋတစ္သိန္းလံုးမွာ။
စိတ္မပါလက္မပါ အားယူဖြင့္လုိက္မယ့္ ကိုယ့္မ်က္ေတာင္ဖ်ားက အေ႐ြ႕စြမ္းအင္မွာ
ေခါင္းၿဖီးေနရင္း ပုခံုးေပၚကတဆင့္ ၾကမ္းျပင္ဆီ ေလွ်ာက်သြားတဲ့ ဆံျခည္ေလးတစ္မွ်င္မွာ
႐ိႈက္သြင္းလုိက္တဲ့ေလထဲက ျမဴတစ္မႈံစာ အက္တမ္ေလးတစ္ခုစီမွာ
ေရပန္းက က်လာမယ့္ ခပ္ေႏြးေႏြး ေရတစ္စက္ခ်င္းစီမွာ
မ်က္ႏွာသစ္ေဆးက scrubbing-beads ေလးေတြရဲ႕ ၾကမ္းရွရွ အထိအေတြ႕မွာ
***
သနပ္ခါးနဲ႔ ေရာလိမ္းမယ့္ လက္ညိႇဳးထိပ္တစ္ခုစာ အျဖဴေရာင္ကရင္မ္ထဲမွာ
နားရြက္ေနာက္နဲ႔ လည္ပင္းေသြးေၾကာနား ဖ်န္းမိတဲ့ ေရေမႊးပုလင္းရဲ႕ အသံထြက္မွာ
မနက္စာ premier ေကာ္ဖီက အပူေငြ႕၊ ေမႊးရနံ႔ နဲ႔ ကပ္က်န္ေနခဲ့မယ့္ ေကာ္ဖီမႈံ႕ေလး တစ္မႈံခ်င္းထဲမွာ
ေကာက္လြယ္လိုက္တဲ့ ႐ံုးအိတ္ရဲ႕ ပုခံုးသိုင္း ႀကိဳးေပၚမွာ
႐ံုးသြားခါနီး ျဖစ္ကတတ္ဆန္းတပ္ရတဲ့ ေဒါက္ဖိနပ္ႀကိဳးရဲ႕ ကြင္းေလွ်ာကေလးထဲမွာ
အိမ္ျပင္မထြက္ခင္ ဘုရားစင္ဘက္လွည့္ၿပီး ကမန္းကတန္းျပဳလိုက္တဲ့ အာ႐ံုထဲမွာ
***
ez link ကဒ္က လက္က်န္ျပတဲ့ ကိန္းဂဏန္းေတြထဲမွာ
mrt တံခါးမပိတ္ခင္ ၾကားရတဲ့ ျမည္သံစြဲအလကၤာထဲမွာ
ကားလမ္းကို ျဖတ္ကူးတဲ့ မိုးပ်ံတံတားက ေလွကားအထစ္တိုင္းမွာ
ဘယ္ႏွစ္မိနစ္ၾကာရင္ ေစာင့္ေနတဲ့ ဘတ္စ္ ေရာက္ပါမယ္လို႔ ျပန္လာတဲ့ 5 cent တန္ ဖုန္း message ထဲမွာ
***
႐ံုး ၿခံဝမွာ ႀကိဳေရာက္ေနမယ့္ ေဘာ့စ္နဲ႔ မဆံုခ်င္တဲ့ ရင္ခုန္သံထဲမွာ
ကိုယ့္ ကြန္ပ်ဴတာမွာ ႐ိုက္ထည့္ေနတဲ့ password စကားလံုးေလးေတြထဲမွာ
Mandarin နဲ႔ English လို တလွည့္စီ ၾကားေနရတတ္တဲ့ ေနာက္တည့္တည့္က gm ဖုန္းေျပာသံထဲမွာ
consultant နဲ႔ client ဆီက မွတ္ခ်က္နဲ႔ အထြန္႔တက္မႈေတြမွာ
ညေန 5 နာရီ မခြဲခင္ မၾကာခဏ လွမ္းၾကည့္မိတဲ့ စကရင္ညာဘက္ေအာက္ေထာင့္တစ္ေနရာမွာ
***
သတင္းစာေရာင္းသူ အေမႀကီးကို ကမ္းေပးလုိက္တဲ့ ၁ ေဒၚလာတန္ အေႂကြေစ့ကေလးမွာ
ဒီကေန႔လုပ္စားတဲ့ ရခိုင္မုန္႔တီသုပ္ထဲက ၾကက္သြန္နီေၾကာ္ အဖတ္ကေလးေတြထဲမွာ
FM ေရဒီယိုက အစီအစဉ္ေၾကညာသူရဲ႕ အသံထဲမွာ
အိမ္ေရွ႕ကစားကြင္းထဲ ျဖတ္သြားတဲ့ အေျပးသမားရဲ႕ အရွိန္အဟုန္မွာ
အာမခံကုမၸဏီက marketing လာဆင္းတဲ့ Financial Consultant ရဲ႕ plan အမ်ိဳးမ်ိဳးမွာ
သူ သိပ္ႀကိဳက္တယ္ဆုိတဲ့ ပ်င္းပ်င္းရိရိ ခ်က္စားျဖစ္တဲ့ ဟင္းတစ္ခြက္မွာ
***
သူ သေဘာက်တဲ့ celebrity မင္းသမီးတစ္ေယာက္ကို ၾကည့္လိုက္မိတဲ့ (မၾကည္သာခ်င္တဲ့) ကိုယ့္ မ်က္လံုးထဲမွာ
သဘာဝျဖစ္စဉ္ေတြဆီက မႀကံဳစဖူး အထူးႀကီးမားတယ္ဆုိတဲ့ အတိုင္းအတာယူနစ္ေတြနဲ႔ အက္ကြဲေၾကာင္းမ်ား သတင္းမွာ
ထြက္ခါနီးၿပီဆိုတဲ့ ဂ်ဴး ဝတၳဳသစ္ရဲ႕ ေနမ်ိဳးေဆးလက္ေရးဒီဇိုင္းနဲ႔ ေခါင္းစဉ္မွာ
သတိရစိတ္ကို ခဏေမ့ထားၿပီး လိုအပ္လုိ႔ ၿပံဳးရယ္လိုက္တဲ့ ကိုယ့္ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္စြန္းမွာ
ရီေကာဒင္းလုပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားဖူးတဲ့ အသက္႐ႉသံနဲ႔ ေလခၽြန္သံသဲ့သဲ့ေလးထဲမွာ
မၾကာခဏ ပါးအပ္ထားခဲ့ဖူးသလို မ်က္ရည္တခ်ိဳ႕စြန္းဖူးတဲ့ အဲဒီပုခံုးစြန္းမွာ
***
ဒီစာကို ႐ိုက္ေနတဲ့ ကိုယ့္လက္ေခ်ာင္းေတြဆီက လႈပ္ရွားမႈနဲ႔ ထိေတြ႕မႈတုိင္းမွာ
စာတစ္လံုးခ်င္းစီက အသိစိတ္/ မသိစိတ္နဲ႔ယွဉ္တဲ့ ခံစားမႈတိုင္းမွာ
ညဘက္ကပ္တဲ့ ေရခ်မ္းခြက္ေလးထဲက သာယာတဲ့သဒၶါစိတ္မွာ
ေလေအးေပးစက္ခလုတ္ကို ဖြင့္ၿပီးခ်ိန္ တဖ်တ္ဖ်တ္ခါတဲ့ ႀကိဳးစကေလးမွာ
ဆြဲၿခံဳလိုက္မယ့္ ဂြမ္းေစာင္ပြပြရဲ႕ ေႏြးေထြးမႈမွာ
ကိုယ့္ပါးျပင္နဲ႔ ထိကပ္အိပ္မယ့္ ေခါင္းအံုးေပ်ာ့ကေလးမွာ
ခဏတာ ေမ့ေမ်ာသြားမယ့္ အသိစိတ္ရဲ႕ အတြင္းဆံုး တစ္ေနရာမွာ
***
မ်က္ေစ့တစ္မွိတ္ လွ်က္တစ္ျပက္အတြင္း ျဖစ္ပ်က္ခ်ဳပ္ၿငိမ္းတဲ့ စိတ္အစဉ္ကုေဋတစ္သိန္းလံုးမွာ။
Subscribe to:
Posts (Atom)
