ကမၻာေျမရဲ႕ ခ်စ္သူ - ဂ်ဴး

သီးသန္႔ ဂ်ဴး group ထဲမွာ ဂ်ဴးဇာတ္ေကာင္ေတြ အေၾကာင္းေျပာၾကရင္း ကိုယ့္အႀကိဳက္ဆံုးက "ကမၻာေျမရဲ႕ ခ်စ္သူ" ဝတၳဳတုိထဲက ႏုႏုေမ ပါလုိ႔ ေျပာထားမိတယ္။

***
တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ခုတေလာ ဂ်ဴး ကမၻာေျမရဲ႕ ခ်စ္သူ ကို fwd mail ကေန share ေနၾကတယ္။ ညက fwd လုပ္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ေျပာမိလို႔... သူကေျပာတယ္။ ႏုႏုေမ က အင္မတန္ ခ်ာတဲ့မိန္းမတဲ့။ =(

ဘာမွလည္း မခံစားတတ္။ နားမလည္တတ္။ ပိုက္ဆံေၾကာင္းပဲေတြး။ အျမင္လည္း မက်ယ္။ ရည္းစားေဟာင္း ျပန္ေတြ႕တာ ဘယ္သူက အရင္ အိမ္ေထာင္က်တာလဲ လုပ္ေနေသးတယ္ တဲ့။ အဲဒီ သူငယ္ခ်င္းက စာေပအႏုပညာလည္း ဒီေလာက္ ဝင္စားတာမဟုတ္ဘူး။ စာေရးတဲ့သူေတြက သူတို႔ တကယ္ျဖစ္ေနတာ လုပ္ေနတာကို ေရးတာမဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ ျဖစ္ခ်င္တာကို စိတ္ကူးယဉ္ၿပီး ေရးၾကတာမ်ားတယ္လို႔ ေျပာတာ သူေပါ့။

အမွန္ေတာ့ ကုိယ့္ဆီ fwd လုပ္တာ အဲဒီဝတၳဳဖတ္ၿပီး ဒါမ်ိဳးေရးႏိုင္တဲ့အတြက္ ဂ်ဴး ကို သူ impressive ျဖစ္လို႔ပါ။ သိပါတယ္ အဲေလာက္ေတာ့။ (ခၽြင္းခ်က္နဲ႔ေတာ့ ေျပာတယ္။ မိန္းမေတြဘက္က သိပ္ပါတာပဲ။ ေယာက္်ားေတြကို သိပ္မေကာင္းျမင္တာပဲ။ အဆံုးမွာ နဲနဲျဖစ္ျဖစ္ေတာ့ မိန္းမေတြကို အသာေပးလိုက္ေသးသတဲ့။ အဲဒီေနရာမွာေတာ့ ေယာက္်ားေလးေတြဟာ တေလတည္း ထြက္တယ္။)

ကိုယ္က မိန္းမေတြကို အသာေပးတယ္ မထင္ပါဘူး (တကယ္လည္း မထင္ပါဘူး) သူေရးတဲ့မိန္းမေတြက ဟုတ္မလုိလိုနဲ႔ ခ်ာတာတာပါ။ ေတာ္တာဆိုလို႔ အဲဒီထဲက ႏုႏုေမ ပဲ႐ွိတယ္ ေျပာမိလို႔... "အဲဒီထဲက မိန္းမလည္း ခ်ာတူးပဲ" ဆုိ ထေအာ္တယ္။ ေနာက္ အေပၚကအေၾကာင္းေတြ ဆက္ေျပာတယ္။

"ဘာမွလည္း မခံစားတတ္။ နားမလည္တတ္။ ပိုက္ဆံေၾကာင္းပဲေတြး။ အျမင္လည္း မက်ယ္။ ရည္းစားေဟာင္း ျပန္ေတြ႕တာ ဘယ္သူက အရင္ အိမ္ေထာင္က်တာလဲ လုပ္ေနေသးတယ္" တဲ့။

သူေျပာတာလည္း ဟုတ္တုတ္တုတ္။

***
ႏုႏုေမ ေတာ္တယ္လုိ႔ ထင္မိတာက...
သူ႕ကိုယ္သူ သိတယ္၊ သူ႕အတိုင္းအဆကို သိတယ္၊ သူနဲ႔တန္ဖိုးထားရာ မတူတဲ့ လူနဲ႔ တြဲလာခဲ့ေပမယ့္ သူ႕အတိုင္းအဆကို ပိုတြက္ၿပီး (တနည္း အခ်စ္ေၾကာင့္ ေယာင္ဝါးၿပီး) မတူတဲ့လူဘက္ကို ယိုင္မသြားဘူး။ (ဒါမ်ိဳးက မႊန္ေနတုန္း ျဖစ္တတ္တာပဲ။ သူ႕အတြက္ပဲ ကိုယ္လိုခ်င္တာေတြ ေလွ်ာ့ေပးမိေတာ့ မလုိလုိ။ တကယ္သာ အဲဒီလူႏွစ္ေယာက္ လက္တြဲၾကည့္။ မၾကာခင္ ကြဲရင္ကြဲ မကြဲလည္း အေၾကာကို တစက္မွ တည့္မွာမဟုတ္ဘူး) ထားပါေတာ့။

သူနဲ႔ ကိုက္ညီမယ့္ လမ္းေၾကာင္းကို ေ႐ြးႏိုင္တယ္။ သူ သာမန္လူပဲ ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆုိတာကို သိၿပီး သာမန္အလုပ္ကိုပဲ ရေအာင္လုပ္တယ္။ သူ႕လုိ သာမန္ေတြးနဲ႔ ေယာက္်ားကိုပဲ ယူတယ္။ သူ႕ တျခား မိန္းမဇာတ္ေကာင္ေတြလုိ အေပၚယံ ကၽြတ္ဆတ္ဆတ္ အတြင္း အိစိစိ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီ ကာ႐ိုက္တာပဲ ျမင္ေတာ့ ဂ်ဴး ဝတၳဳေတြထဲက ႀကိဳက္မိတဲ့ မိန္းမဇာတ္ေကာင္ လို႔ ေခါင္းစဉ္တပ္ၿပီး ေျပာၾကတဲ့အခါ အဲဒီတေယာက္ကို ခက္ခက္ခဲခဲ ေရြးထားရတာ။ ဒါေတာင္ ခ်က္ခ်င္း ေ႐ြးႏိုင္တာ မဟုတ္ဘူး။

(ကိုယ့္မွာ ဂ်ဴး အထင္ႀကီးေပမယ့္ သူ႕ဇာတ္ေကာင္မိန္းမေတြေတာ့ အဲလုိမဟုတ္ဘူး။ အထင္ႀကီးတဲ့ စာေရးဆရာ ေရြးပါဆုိရင္သာ သူ႕ မဆုိင္းမတြ ေရြးႏိုင္မွာ။ သူ႕ဇာတ္ေကာင္ေတြထဲ ဆုိရင္ေတာ့ အမ်ိဳးသားျဖစ္ျဖစ္ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ျဖစ္ အေတာ္ စား ၿပီ။)

***
ညကေတာ့ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ဖုန္းေျပာအၿပီး ေတြးမိတယ္။

သူ႕ဇာတ္ေကာင္ေတြထဲ ႏုႏုေမ ကိုမွ ႀကိဳက္ပါတယ္ လုိ႔ သိရင္ သူရည္ရြယ္တာနဲ႔ တလြဲျဖစ္လုိ႔ ဂ်ဴး အေတာ္မ်ား စိတ္ပ်က္ေလမလားပဲ။ သူေပးခ်င္တာ တမ်ိဳး။ (သူ ေပးခ်င္တာကုိ သိသိႀကီးနဲ႔ေတာင္) ကိုယ္ ယူခ်င္ရာ ယူပစ္လုိက္တာက တျခား ျဖစ္ေနလုိ႔။

***
ဟုတ္ပါၿပီ။

ႏုႏုေမ ကိုမွ မႀကိဳက္ရဘူးဆိုရင္လည္း ေလာေလာဆယ္ေတာ့ သူ႕ဇာတ္ေကာင္ေတြထဲ ကိုယ္ ဘယ္သူ႕မွ မႀကိဳက္ေသးဘူး။ ဒါပဲ။

***
("ဘဝက သိပ္ရွည္တာ မဟုတ္ဘူး။ အျမင္က်ယ္ေနလည္း အပိုပဲ" လုိ႔ သြားေျပာမိလို႔ "နင့္လို လူမ်ိဳးေၾကာင့္ ကမၻာျမန္ျမန္ပ်က္တာ" လို႔ အေျပာခံရတဲ့အေၾကာင္းေတာ့ ထည့္မေရးဘဲ ေနမလို႔။

တကယ္က ဖုန္းဆက္ၿပီး အင္ဒိုနီးရွားေၾကာင္း လွမ္းေမးတာ။ ဘယ္လုိက ဘယ္လို ႏုႏုေမ ျဖစ္သြားတယ္ မသိဘူး)

ဒါေပမဲ့ မွန္တာေျပာရင္ သစၥာတဲ့။
မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႕ ဘယ္ေလာက္ပဲရွိရွိ ကိုယ္ အေမႊးတုိင္ လုပ္ငန္းနဲ႔ေတာ့ မခ်မ္းသာခ်င္ပါဘူး။

***
ကမၻာေျမရဲ႕ ခ်စ္သူ

***

Sweet December! 16th December!

(၁)

အခ်ိန္တခ်ိဳ႕ကို လက္ခ်ိဳးေရမိတယ္။
'98 မွာ အသက္ 18 ႏွစ္။ 2010 မွာ 30။
12 ႏွစ္ၾကာတဲ့ အခ်ိန္ေတြ... က်န္ေနခဲ့ၿပီဆိုေတာ့လည္း ဖ်တ္ခနဲပဲ။

ေက်ာင္းတုန္းကေတာ့ တတြဲတြဲေနခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီမွာလည္း တတြဲတြဲ မေနျဖစ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ စိတ္ထဲမွာ အနီးဆံုး႐ွိပါတယ္။ တခုခုဆုိ ေကာင္းတာႀကံဳႀကံဳ ဆုိးတာႀကံဳႀကံဳ သတိတရေတြးမိ တိုင္ပင္မိ နားညည္းေအာင္အေႏွာင့္အယွက္ေပးမိတတ္တယ္။

ေက်ာင္းတုန္းကေတာ့ သူက ဆရာႀကီးေပါ့။ စာအၿမဲ ႐ွင္းျပတတ္တယ္။ စာ႐ွင္းလည္း ေကာင္းပါတယ္။ (ေကာင္းပင္ေကာင္းေသာ္ျငား ဘာမွ မမွတ္မိေတာ့ဘူး)

ဒီေရာက္ၿပီး ရည္းစားနဲ႔အေျခအတင္ျဖစ္တဲ့ ကိစၥတခု ျပန္ေျပာျပမိတဲ့တခါတုန္းက "နင္က မိန္းကေလးပဲ၊ အေလွ်ာ့ေပးလိုက္ပါ" လို႔ ေနာက္သလိုလိုနဲ႔ အတည္ေျပာဖူးတယ္။ အဲဒီတုန္းက အူေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ၿပီး "အခ်စ္၏ေနာက္ဆက္တြဲ..." ထဲက စကားတခြန္းကို ေျပးၿပီး သတိရမိေသးတယ္။ အဲလုိႀကီးေျပာလိမ့္မယ္ မထင္ထားေတာ့ အူတူတူ ျဖစ္သြားရာက"ငါသာ နင့္ညီမဆို နင္ ဒီလို ေျပာမလား" ဘာလားနဲ႔ ထေအာ္မိတယ္။ "ငါ့ညီမသာဆို နင့္ကို ငါကိုယ္တုိင္ေတာင္ အိမ္တိုင္ရာေရာက္ လုိက္ပို႔လုိက္ဦးမယ္" တဲ့။

"အဲဒီလိုလူတစ္ေယာက္နဲ႔ ပတ္သတ္တယ္ဆိုရာမွာ ေတာ္ေတာ္ကို သည္းညည္းခံႏိုင္မွျဖစ္မွာ .... ရဲ႕" လို႔ မွတ္ေလာက္သားေလာက္တဲ့ လက္ခ်ာေပးဖူးတယ္။

ဘုရား ဘုရား။ ေနာက္ ဘယ္ေတာ့မွ ေယာက္်ားေလးသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကို ဒီအေၾကာင္းေတြ မေျပာေတာ့ဘူး ေတြးမိတယ္။ (ဒါေပမဲ့ မေနႏိုင္ပါဘူး)

အဲဒါေတြ ေျပာခဲ့ဆိုခဲ့တုန္းက အမွတ္တမဲ့ပါပဲ။ ေနာက္ပိုင္း ျပန္သတိရေနတတ္တယ္။ သတိရတိုင္းလည္း ရီခ်င္တယ္။

မႏွစ္ကေတာ့ သူ႕ေမြးေန႔အၿပီးမွာ အေတာ္ကို စိတ္အခန္႔မသင့္စရာတခု ျဖစ္ခဲ့တယ္။ သူေျပာတဲ့စကားကို အေတာ္မေက်မနပ္ျဖစ္ၿပီး "ဒီလို လူမ်ိဳးကို ဘာလို႔မ်ား ခင္မင္သံေယာဇဉ္႐ွိေနတာလဲ" လို႔ ေတြးမိတယ္။ "ဘယ္ေတာ့မွ ဒင္းကို ဂ႐ုမစိုက္ေတာ့ဘူး" ေတြးမိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၃/၄ ရက္႐ွိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ေျပလာၿပီ။ christmas ေရာက္ေတာ့ ေန႔လည္ဘက္မွာ သူမ်ားပို႔ေပးတဲ့ fwd msg ေလး ဖုန္းနဲ႔ လွမ္းပို႔မိတယ္။

အဲဒီခ်ိန္ သူ အလုပ္သစ္ ေျပာင္းကာစ။ အလုပ္ထဲမွာ ညလံုးေပါက္ မအိပ္ရေသး၊ စားေတာင္ မစားရေသးဘဲ ခုမွ အိမ္ျပန္ေနတယ္ လို႔ reply ျပန္လာေတာ့ ဖုန္းေခၚၿပီး "ဘာလို႔ မစားတာလဲဟဲ့။ ေကအက္ဖ္စီ မက္ေဒၚနယ္ မွာစားၾကပါလား" ေျပာမိတယ္။ "သေဘၤာေပၚကို ဘယ္ ေကအက္ဖ္စီ မက္ေဒၚနယ္က လာပို႔မွာလဲဟ" လုိ႔ ျပန္ေျပာတယ္။ (တခ်ိဳ႕သေဘၤာေတြ ေကၽြးေပမယ့္ တခ်ိဳ႕သေဘၤာေတြ မေကၽြးဘူး။ အဲဒီေန႔ကလည္း ေခ်ာ့ကလက္ေတြ ဘာေတြေတာ့ ေကၽြးထားတယ္ ဆုိလား ေျပာပါတယ္)။

ၾကည့္စမ္း။ ႏိုင္ငံျခားေရာက္ေနၿပီး၊ ေဒၚလာေတြလည္း စားေနၿပီး၊ သူမ်ားထက္လည္း လခေတြမ်ားေသး၊ အိမ္တိုင္ရာေရာက္ မွာစားလို႔ရတဲ့ service ေတြ ႐ွိတဲ့ႏုိင္ငံမွာ...
သူေတာ္ေကာင္းကို ပစ္မွားတာမ်ား... တယ္ ေၾကာက္စရာေကာင္း...

ေတာ္ေတာ့္ကို ဝမ္းသာသြားမိတယ္။ တကယ္ေျပာတာ။ ငါ့ကို ေျပာထားတဲ့ ဒင္း ခုေတာ့ ထိၿပီဆုိၿပီး ေပ်ာ္လိုက္တာ။ အဲဒါကိုလည္း စိတ္ထဲ မထားဘူး။ ထုတ္ေျပာလုိက္ေသးတယ္။ "နင္ ငါ့ကို တခုခု ေျပာၿပီးရင္ အဲလိုထိတာ ၂ ခါ ႐ွိၿပီ" လို႔။

ပထမတခါလည္း အဲလိုပဲ။ ကိုယ့္ကို ေျပာခ်င္တာေတြေျပာၿပီး သိပ္မၾကာဘူး။ သေဘၤာေပၚမွာ ညဉ့္နက္တဲ့ထိ အလုပ္႐ႈပ္၊ အလုပ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္ ကမ္းျပန္မယ့္ေလွ မမီလိုက္၊ ေနာက္တေခါက္ကို တနာရီၾကာေအာင္ ျပန္ေစာင့္ရမယ္ လို႔ msg ပို႔ေတာ့ ဘုရား႐ွိခိုးေနရက္က ဝမ္းသာအားရနဲ႔ "အဲဒါ ငါက ဘာလုပ္ေပးရမွာလဲ၊ နင္ မေစာင့္ႏိုင္ရင္ ေရကူးလာေပါ့" လို႔ ျပန္လိုက္တယ္။ "ငါ ခုထိ ထမင္းမစားရေသးဘူး" ေျပာေတာ့ ဖုန္းေကာက္ဆက္ၿပီး "ဝမ္းသာလုိက္တာ နင္ ငါ့ကို ေျပာလုိ႔ ျဖစ္တာ" နဲ႔ ဝါးကူထိုးလိုက္မိတယ္။

မေက်မနပ္ျဖစ္တုန္းမွာ "ဒီလို လူမ်ိဳးကို ဘာလို႔မ်ား ခင္မင္သံေယာဇဉ္႐ွိေနတာလဲ" လို႔ ေတြးမိေပမယ့္ စိတ္ေျပသြားေတာ့လည္း "ဒီလုိ သူငယ္ခ်င္းမ်ိဳးကို ဘာျဖစ္လို႔မ်ား ေဒါသတႀကီး စိတ္ဆုိးမိပါလိမ့္" လို႔ ေတြးမိတယ္။ "ေနာက္ဆို သူ ဘာေျပာေျပာ စိတ္မဆိုးဘဲ ေနမယ္" လုိ႔ ေတြးမိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲလုိေတြးတာ ဘယ္ေတာ့မွ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ျဖစ္မွာ မဟုတ္မွန္းလည္း သိပါတယ္။

***
Bishan အိမ္မွာေနတုန္းက အလုပ္နဲ႔ အိမ္လည္းေဝး၊ ဘေလာ့လည္း ဒီေလာက္ မေရးျဖစ္ေသး၊ အိမ္မွာလည္း အိမ္႐ွင္ထားခဲ့တဲ့ crt desktop တလံုး႐ွိတာမို႔ ကိုယ္ပိုင္ laptop ဝယ္ဖို႔ဆုိတာ မစဉ္းစားခဲ့ဘူး။ AJ ကို ေျပာင္းမယ့္အခ်ိန္က်ေတာ့ ဘေလာ့ေရးတာလည္း နည္းနည္းအ႐ွိန္ရ၊ အိမ္မွာကလည္း အရင္အိမ္လို ကြန္ပ်ဴတာ မ႐ွိတာမို႔ ဝယ္ခ်င္လာတယ္။ အေဟာင္းလဲ မဝယ္ခ်င္၊ လက္ထဲမွာလည္း ကြန္ပ်ဴတာတလံုး ပက္ခနဲ ဝယ္ရေလာက္ေအာင္ ပိုက္ဆံမ႐ွိ။ အဲဒီေတာ့ သူ ဝယ္ေပးမယ္ ေျပာၿပီး၊ ခ်က္ခ်င္း မွာေပးတယ္။



အိမ္မေျပာင္းခင္ေလးတင္ laptop တလံုး လက္ထဲေရာက္လာၿပီး၊ ဘေလာ့ကို အ႐ွိန္မပ်က္ ေရးႏိုင္သြားတယ္ (ဒင္းေၾကာင့္ ဒင္းေၾကာင့္)

ေနာက္မွ သူ႕ကို ပိုက္ဆံ ျဖည္းျဖည္း ျပန္ေပးတယ္။ တကယ္ေတာ့ laptop ကို မႀကိဳက္ပါဘူး။ အိမ္ပိုင္ မ႐ွိလို႔၊ ႐ွိရင္ desktop ပဲ ဝယ္ခိုင္းတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တခ်ိန္မွာ အသစ္လုိခ်င္လုိ႔ ဝယ္မိရင္ေတာင္ ဒီစက္ကိုေတာ့ ျပန္မေရာင္းဘဲထားမယ္လို႔ ေတြးမိတယ္။



အဲဒီအခ်ိန္က ကိုယ့္မွာ ကြန္ပ်ဴတာ အသစ္တလံုးဝယ္ဖို႔ ပိုက္ဆံ အလံုအေလာက္ မ႐ွိတာကို ျပန္ေတြးလိုက္တုိင္း ေက်နပ္မိတယ္။ ပိုက္ဆံသာ႐ွိရင္ သူငယ္ခ်င္းက ကြန္ပ်ဴတာဝယ္ေပးတယ္ဆိုတဲ့အျဖစ္ဟာ ကိုယ့္အတြက္ ႐ွိလာမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ ခုလို ႂကြားလို႔ရမွာ မဟုတ္ဘူး။

အေျခအေနကို စိတ္ႀကိဳက္ျပန္ေ႐ြးခြင့္ ရမယ္ဆုိရင္ေတာင္ လက္ထဲမွာ လိုခ်င္တာ ဝယ္ဖို႔ ပိုက္ဆံ႐ွိတာနဲ႔ မ႐ွိတာမွာ အဲဒီအခိုက္အတန္႔အတြက္ မ႐ွိတာကိုပဲ ေသေသခ်ာခ်ာ မလြဲမေသြ ေရြးပါမယ္။

အဲဒီစက္ ဝယ္ျဖစ္တာလည္း ဒီလိုခ်ိန္မွာေပါ့။ ဒီဇင္ဘာလႀကီး။ သူ ျမန္မာျပည္ မျပန္ခင္ေလးမွာ မွာေပးသြားတာ။ ေနာက္ တပတ္ဆယ္ရက္႐ွိေတာ့ ေရာက္လာတယ္။ အဲဒီတုန္းက သူ႕ေမြးေန႔ဆုေတာင္းကို ဘေလာ့မွာ ဖားၿပီး တင္ေပးလိုက္ေသးတယ္။ အဲဒါ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္။

ဒုတိယအႀကိမ္တုန္းကေတာ့ သူ တင္းသြားေသးတယ္။ ဥ နဲ႔ ဉ ခြဲမသိဘူး ေျပာမိလုိ႔။ အဲဒီ ပို႔စ္ကို အီးေမးလ္နဲ႔ ပို႔ေပးေတာ့မွ ဖတ္ၿပီး "ငါ ျမန္မာစာ အရမ္းေတာ္တာ" ဘာညာနဲ႔ လာလုပ္သြားေသးတယ္။ "နင္ ေက်ာင္းတုန္းက ငါ့ စာအုပ္ထဲမွာ နင့္နာမည္ကို ဉ နဲ႔ မေပါင္းဘဲ ဥ နဲ႔ ေပါင္းထားတယ္" လို႔ ျပန္ျငင္းရေသးတယ္။

ပထမအႀကိမ္တုန္းက schedule နဲ႔ အခ်ိန္ကိုက္ၿပီး တင္ခဲ့တာ။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ႀကိဳေရးဖို႔ အခ်ိန္မရလို႔၊ ႐ံုးမွာ မအားတဲ့ၾကားက မျဖစ္မေနေရးရတယ္။

"မဂၤလာ ေမြးေန႔ပါ သူငယ္ခ်င္း"
"နင္ တျဖည္းျဖည္း အိုလာၿပီေနာ္"

*********************************************
(၂)

"ေရစက္ဆုိတာ အံ့ၾသစရာေကာင္းသလား" ေမးရင္ "ေကာင္းတာေပါ့" လို႔ပဲ မဆိုင္းမတြ ျပန္ေျဖမိမယ္။

"မျမင္ဖူး မေတြ႕ဖူးတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို သူေရးတဲ့ စာကေလးဖတ္ၿပီး ႏွစ္လိုခင္မင္ႏိုင္သလား" ေမးရင္ "ဒါေပါ့" လို႔ပဲ ျပန္ေျဖမိမယ္။

သူ ငယ္ငယ္က ႐ႈပ္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္းေလး ေရးထားတာ ဖတ္ၿပီး ကိုယ့္စိတ္ထဲ သေဘာတက်နဲ႔ ႏွစ္လိုမိတယ္ဆုိတာ ျပန္ေတြးရင္ ကိုယ့္ဘာသာေတာင္ အ့ံၾသမိေသးတယ္။

(ကိုယ့္အေတြ႕အႀကံဳအရေတာ့ ရီးစားမ်ားတဲ့လူေတြဟာ အေတာ္ႏွစ္လုိစရာေကာင္းတယ္။ ခၽြင္းခ်က္ေတာ့ ႐ွိမွာပါ။ အံု႔ပုန္း႐ႈပ္တဲ့ မလည္႐ႈပ္ေတြကို ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေပၚေပၚတင္တင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းမ်ားတဲ့လူေတြကို ေျပာတာပါ။ ကိုယ့္အထုပ္လည္း ကိုယ္ေျဖရဲတယ္၊ အဲဒီအတြက္ ဘယ္သူ ဘာထင္ထင္ (ဘာအတင္းခ်ခ်) စိတ္ထဲမထည့္ဘူးဆိုတဲ့ လူေတြက (ကိုယ့္အတြက္) ပိုလုိ႔ ႏွစ္လိုစရာေကာင္းတယ္)

ေအာ့ဖ္လိုင္း နဲ႔ အြန္လိုင္းက ကိုယ္ ခ်စ္ခင္ႏွစ္လုိတဲ့ လူႏွစ္ေယာက္ ေမြးေန႔တူေနတာလည္း ေက်နပ္စရာပါ။ (တခါတည္း ေပါင္းေရးလိုက္လို႔ ရတာေပါ့)

"မဂၤလာ ေမြးေန႔ပါ မမ"
"တခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ မမနဲ႔ လူခ်င္းေတြ႕မွာပဲ လို႔ စိတ္ထဲ ထင္ေနတယ္"

***

တရားခ် ခံရျခင္း

ညက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က အၾကာႀကီး တရားခ်တာ ခံလုိက္ရတယ္။
ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥအတြက္ပါ။ virtual world ကဟာနဲ႔ မဆုိင္ပါဘူး။
ပထမ gtalk ကေန ေျပာရာက ေနာက္ေတာ့ ေျပာမရ ဆိုမရ ျဖစ္ေနတယ္ ထင္လားမသိ။
ဖုန္းေခၚၿပီး ဆက္ေျပာတယ္။

ည 12 နာရီ ေက်ာ္တဲ့ထိ။
ဒါေတာင္ ငါ နက္ဖန္ ႐ံုးသြားရမယ္ ဆိုၿပီး ျဖတ္လုိက္လုိ႔။
မဟုတ္ရင္ ဆက္ေျပာဦးမွာ။

ေျပာလုိက္တာေတြကေတာ့ စံုေနတာပဲ။
မ်ားလြန္းေတာ့လည္း ဟုန္သြားၿပီ။
ဘာတဲ့ လွ်ပ္စစ္နဲ႔ ေ႐ွာ့ခ္ ႐ိုက္လို႔ ရတဲ့ဟာကို လည္လွီးဖို႔ ႀကံစည္ေနတယ္ ဆုိလား။
မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႕အလုိေလ်ာက္ သက္တမ္းကုန္သြားတာကို ေစာင့္ေနတာပါ ေျပာလဲ လက္မခံဘူး။

မ်က္ႏွာေက်ာက တင္း၊ စကားေျပာက ျပတ္ေတာင္း၊
ဒီၾကားထဲ စကားက တတ္တတ္နဲ႔ ေျပာလိုက္ရင္ "တိ" ကနဲ ျပတ္ေတာ့မယ့္ အသြားေတြက သံုးတတ္ခဲ့တာ ဆုိေတာ့ အေရးႀကံဳမွ "ငါက ၾကင္နာတတ္တဲ့သူပါ" သြားေျပာေတာ့ ယံုမယ့္သူ မ႐ွိေတာ့ဘူး။
(ယံုမယ့္သူ မ႐ွိေတာ့ဘူး ဆုိတာ... ဘယ္သူ႕မွ သြားေျပာဖူးလုိ႔ မဟုတ္ဘူး။
ဒီလူေတြကမွ မယံုတာ က်န္တဲ့ ဘယ္သူကမွ ယံုမွာ မဟုတ္ဘူး လို႔ တြက္ၾကည့္မိတာ)

ေအာ္ စိတ္ထဲမွာ ဘာ႐ွိတယ္ ဆုိတာ ဘယ္သူမွ မသိပါဘူး။
"I am just a poor girl. never lucky in the affair like that..." blah blah ေတြ ေျပာၾကည့္ေတာ့လည္း
"လာညည္းျပမေနနဲ႔။ နင့္ ဘယ္သူမွ မသနားဘူး" လို႔ ေျပာတယ္။

ခက္တာ...
ဘယ္လိုမွလည္း ကိုယ့္အျမင္ကို အဆိုတင္သြင္းလို႔ မရ။ ပယ္ခ်ည္း ခ်ေနေတာ့တာပဲ။
နင့္ဟာနင္ ငဲ့တာေတြက မ်ားေနတာ... တို႔
ပါးပါးေလးနဲ႔ ခ်ည္ထားတာ... တို႔
အမယ္.. အႏုပညာနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ ေဝးတဲ့သူ မို႔ပဲ။ မွတ္ေတာင္ထားရဦးမယ္။ ဝတၳဳထဲ ျပန္သံုးဖို႔။
ဘယ္တုန္းတည္းက ေျပာခ်င္ေနတယ္ မသိဘူး။

ကိုယ့္ Personal Affair သက္သက္ပါ။
စကားလဲ မစပ္ပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ စကားလဲ စပ္စရာ မလိုပါဘူး။
ကမ္းပါးၿပိဳတယ္ေဟ့ ေျပာရာကေန ႏြားမေပါင္က်ိဳးတာ ေရာက္ခ်င္ေရာက္မွာပဲ။

သူ႕ဘာသာ ကိုယ့္ ျဖစ္စဉ္ေတြကို မသကၤာရာကေန ဟိုေမးဒီေမးနဲ႔ ေနာက္ဆံုးမွာ ေျပာစရာ ရသြားေတာ့တာပဲ။ ဘယ္လို သေဘာထားလဲ ေျပာရရင္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းမို႔ ခ်စ္တဲ့ မ်က္ေစ့နဲ႔ ၾကည့္ေတာ့ ဘာေတြပဲ လာေျပာေျပာ ခ်စ္ပါတယ္။
(အဲလိုေတြ ထည့္ထည့္ေရးေနတာ သူ႕ရီးစားေတာ့ ေက်နပ္ရဲ႕လား မသိဘူး။)
ေက်းဇူးလည္း တင္ပါတယ္ လို႔ ေျပာခ်င္ေပမယ့္ အဲဒီစကား သိပ္မမိုက္ပါဘူး။

ဒါေပမဲ့ "My main point is I want you to be a Straight person" လို႔ ေျပာေတာ့ အဲဒါ ကိုယ့္ကို ႏွက္ထားမွန္း သိရက္သားနဲ႔ ေက်နပ္ေနတာပါပဲ။
အျမင္မတူတာကေတာ့ တပိုင္းေပါ့။

You are saying, "I'm so pity the fish so I hit its head and let it die." ဆိုတာ ပါေသးတယ္။
ဗမာလုိေရာ၊ ဘိုလိုေရာ စံုေနတာပါ့ပဲ။
အရင္ကေတာ့ soup လုပ္ၿပီးရင္ အိုးလိုက္ခ်ၿပီး ေသာက္ေနက်။
ပန္းကန္လံုးတစ္လံုး ေဆးရသက္သာ နည္းလား ဆုိၿပီ။
ေနာက္ အဲလို အိုးစြပ္ခြက္စြပ္ မစားေတာ့ပါဘူး။

ေနာက္က်မွ အိပ္ရာဝင္ျဖစ္ၿပီး ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္ဘူး။
သူေျပာတာေတြ ျပန္စဉ္းစားမိၿပီး...

အဲလို ထင္ရင္ မွားသြားမွာေပါ့။
အိပ္လိုက္တာ တခ်ိဳးတည္းပဲ။ ၇ နာရီ ခြဲခါနီးမွ ႏိုးတယ္။
႐ံုးကို ၁ဝ မိနစ္နီးပါး ေနာက္က်ၿပီးမွ ဝင္တယ္။

***
ကံမ်ား ဆုိးခ်င္ေတာ့ ေနာက္က်ကာမွ MD က အေပါက္ဝမွာ ရပ္ေနတယ္။
ပိုၿပီး ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ သူနဲ႔ကိုယ္ အက်ၤ ီ အေရာင္က ဆင္တူေနေသး။

ခုတေလာ လုပ္သမွ်ေတြကလည္း အဆီအေငၚမတည့္ ေတာ္ေတာ္ျဖစ္ေနတယ္။
ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ affair ေတြက သိပ္အဆင္မေျပရတဲ့ထဲ... ႐ွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလး ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ တပိုင္းက ကိုယ့္ဘက္က မဟုတ္ဘူး။ ငါ့ကိုမ်ား မိစၦာမႀကီး ထင္ေနၾကလား သြားေမးရင္လဲ ေမးေတာ့မွ ေျပာစရာ စကားလံုး အသစ္ရသြားဦးမယ္။ ကိုယ့္႐ွဴးကိုယ္ပတ္...

ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ အဆင္မေျပလို႔ ကိုယ္မေရးကိုယ္မတာ တာေတြ မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ လုပ္ေတာ့လည္း တရားစြဲ မခံရတာပဲ ေတာ္ဦးမယ္။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ အာ႐ံုမ်ားလို႔ ရတဲ့သူ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ အၿမဲတမ္း လြဲတတ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္လုိ အၿငိမ္မေနႏိုင္တဲ့ ဇာတာလဲ မသိဘူး။

ပံုမွန္အားျဖင့္ေတာ့ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကို ေဝဖန္ခံရရင္ မႀကိဳက္ပါဘူး။
ဒါေပမဲ့ ခၽြင္းခ်က္ေတြေတာ့ ႐ွိပါတယ္။
နည္းနည္းပါးပါးပဲ ႐ွိတဲ့ ခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ခၽြင္းခ်က္ေပါ့။

တကယ္ဆုိ အဲဒီ ညေနမွာ online ေၾကာင့္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္ေနခဲ့တာ။
ဒီၾကားထဲ ညက် မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ အေျပာခံလိုက္ရေပမယ့္ စိတ္ေတာ့ မဆိုးပါဘူး။
စိတ္မေကာင္းေတာ့ ျဖစ္မိတယ္။
ငါ့ကို နားမလည္ပါလား လို႔။

***
ခု Tina Arena ရဲ႕ I wanna know what love is... အျပန္ျပန္ နားေထာင္မိတယ္။

ၾကားဖူးတယ္ မဟုတ္လား။

"တားဆီးလို႔ မရႏိုင္တာ အခ်စ္၊ ကစားဖူးသလား ထိုးစစ္၊ အားလံုးနဲ႔ ႐ွင္းရန္ အဆင္သင့္၊ ေနာက္မဆုတ္နဲ႔ ဆက္ခ်စ္..." ဆိုတာ ေဇာ္ဝင္းထြဋ္ ဆုိခဲ့တဲ့ သီခ်င္း။

***
ေလာကႀကီးကို စိတ္ကုန္တယ္။
shopping ထြက္လုိက္ဦးမယ္။

***
သူငယ္ခ်င္းကိုေတာ့ ခ်စ္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ သူအဲလိုေျပာေတာ့ ဝမ္းနည္းတာပဲ။

***

Birthday Song for My Dear Friend, Nyan Htun!

ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း ဉာဏ္ထြန္းရဲ႕ ေမြးေန႕ အတြက္ အမွတ္တရ

Happy Birthday My Friend!!!

Sweet 28!
Sweet December!

16th December 2008 (Tuesday)


စကားလံုးေတြ သိပ္မရွိပါဘူး
လခေတြ ခုထက္ ပိုပို ေကာင္းပါေစေသာဝ္
ေႂကြေနတဲ့ ေကာင္မေလးလည္း ျမန္ျမန္ရေစေသာ​ဝ္
________________________________________________________________

16th Dec က ၾကားရက္ႀကီးမို႕ ဒီ post ကို တနဂၤေႏြ အားတုန္း ႏွစ္ရက္ ႀကိဳ ရိုက္ရတယ္
ကၽြန္မက post ေရးေပမယ့္ သူက ဖတ္ခ်င္မွ ဖတ္ႏိုင္မွာ
ဒီေန႕ပဲ မနက္ေစာေစာ ေလယာဥ္နဲ႕ ျပည္ေတာ္ဝင္ သြားေလရဲ႕
၁ လခြဲေတာင္ ျပန္ႏွပ္ေနမယ္ ဆိုပဲ

နက္ဖန္ ရံုးတက္ရမယ္
ခု 11:48 PM

ဒါေပမယ့္
*အခက္အခဲေတြ ကူညီခဲ့

*စိတ္ညစ္ရင္ အားေပးခဲ့

*မသိနားမလည္သမွ် ရွင္းျပခဲ့

*ျပႆနာေတြ (ၾကားဝင္လို႕ မရခဲ့လည္း) ေျပရာေျပေၾကာင္း ေျပာေပးခဲ့

(အခြင့္အေရးရတုန္း ငါ႔ကိုပဲ ဖိ အျပစ္တင္ၿပီး သာသာနဲ႕ နာနာႏွက္ခဲ့တာေတြေတာ့ တမင္ ခ်န္ထားလိုက္တယ္...ဟင္းဟင္း<< အဲဒီ ဟင္းဟင္း ဆိုတာကို သိတယ္မို႕လား)

အဲဒီလို သူငယ္ခ်င္းအတြက္ တရက္တေလ အိပ္ေရးပ်က္လည္း ပ်က္ပါေစေတာ့ေလ

နင္တင္ေစခ်င္တဲ့ post ကို ေနာက္တပတ္ တင္ေပးမယ္

ကတိ ကတိ