Monday, August 3, 2009

အေမြျဖတ္ျခင္း

အေမြျဖတ္ခံရမွာ ေၾကာက္တယ္။
ေၾကာက္တယ္ ဆိုတာ.. အေမြေတြ မက္လို႔ မဟုတ္ပါဘူး။
အေမြျဖတ္ခံရတယ္ ဆုိတဲ့ နာမည္ႀကီးက ဆိုးလြန္းလို႔ပါ။

"... ေပါ့။ ...... လုပ္သြားတာ အိမ္က အေမြျဖတ္လိုက္တယ္တဲ့" ဆုိၿပီး ၿပိဳင္ဖက္ေတြက သတင္းလုိလို အတင္းလိုလုိလုပ္ၿပီး ေျပာတာလဲ ခံရဦးမယ္။

အေမြကေတာ့ မရလဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ျဖတ္သာ မျဖတ္ၾကနဲ႔။

*****
လြန္ခဲ့တဲ့ ၄, ၅ ႏွစ္က အေတြးေပါ့ ... ရီရတယ္ေနာ္ :)

Saturday, August 1, 2009

အိပ္မက္ထဲက အိပ္မက္မ်ား




အိပ္မက္ထဲက အိပ္မက္မ်ား (ေရး/ ဆုိ - Alex)


အတိတ္ကို မျပင္ႏိုင္ခ်ိန္မွာကြယ္
တုိ႕ေတြ အတူဆံုလာခဲ့တယ္

မ်ိဳသိပ္ထားလို႔ မခံႏိုင္ရင္ ယဉ္ယဉ္ေလးနဲ႔ ငါ႐ူးမယ္


မင္းကို ယံုၾကည္ေနခ်င္တယ္
ေ႐ွ႕မွာ ဘာေတြ ျဖစ္ဦးမလဲ

အရာရာ စြန္႔လႊတ္ႏိုင္ပါတယ္ တကယ္သာ မင္းစိတ္ေတြ ျပတ္သားရင္


CHO: တေယာက္လက္ တေယာက္ကို တြဲၿပီး ဟိုး အေ၀းႀကီးကို ထြက္သြားခ်င္
ဘာေတြ ျဖစ္ဦးမလဲ
လူေတြ အလယ္မွာ မေနခ်င္ဘူး သိပ္စိတ္႐ႈပ္တယ္

ေလာကႀကီးကို အ႐ြဲ႕တိုက္လုိ႔

မင္းရဲ႕ အနားမွာ အၿမဲ ေပးဆပ္ရင္းနဲ႕ ေနပါရေစ
ဘာေတြ ျဖစ္ဦးမလဲ
လိုခ်င္တာေတြ အို.. ေနာက္ဆံုး အျပစ္႐ွိပေလ့ေစ.. ခံယူတာက မွားပေစကြယ္


အခ်စ္ေတြ မကုန္ေစခ်င္ပါတယ္
အနမ္းေတြ ျပန္လိုခ်င္မိတယ္

ငါတေယာက္ထဲ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ အရင္လုိ စကားေလးေတြ ျပန္ၾကားရင္


အျပစ္လုိ႕ ျမင္ေနသူေတြရယ္..
ခ်စ္တယ္ ဆုိတာေတြ နားမလည္..
လူေတြနဲ႔ ေ၀းတဲ့ ေနရာမွာ ဆံုႏိုင္ဖို႔ တစ္ခုသာ က်န္ေတာ့ရင္...


CHO:

*****
အဲဒီ သီခ်င္းေလး စၾကားကတည္းက ေတာ္ေတာ္ စိတ္၀င္စားမိပါတယ္။
မေန႔ညက blog မွာ တင္ခ်င္လုိ႔ အသဲအသန္ လိုက္႐ွာလဲ မေတြ႕ဘူး။
(တကယ္က ေတြ႕တယ္။ ေခါင္းစဉ္ကို မသိျဖစ္ေနတာ။ အဲဒီ ေခါင္းစဉ္လုိ႔ မထင္ေတာ့ You Tube မွာ ဖြင့္ မၾကည့္မိဘူး။)

အဲလက္စ္ ေရးတဲ့ သီခ်င္းေတြ သိပ္လဲ ထူးထူးျခားျခား မ႐ွိလွဘူး ထင္ခဲ့ေပမယ့္ ဒီတစ္ပုဒ္ကေတာ့ ခၽြင္းခ်က္။
သူ ဒါကို ေရးဖို႔ ဘယ္လို inspiration ရခဲ့လဲ သိခ်င္မိတယ္။
စာသားေလးေတြက ဘာမွ အဆန္းတၾကယ္ မပါေပမယ့္ ထိတယ္။

ဥပမာ။ ။ "မ်ိဳသိပ္ထားလို႔ မခံႏိုင္ရင္ ယဉ္ယဉ္ေလးနဲ႔ ငါ႐ူးမယ္" ဆိုတာမ်ိဳး...

Cheers! Alex


MP3 link ပို႔ေပးတဲ့
မ်ိဳး ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

Tuesday, July 28, 2009

ဝင္ကစြပ္ - Hermit Crab



၀င္ကစြပ္
ျမင္ဆြတ္က ၾကည္ဖို႔ရာ

သည္သို႔လာ ဟိုသို႔သြားရယ္ႏွင့္

အငွားခႏၶာ ေျမာင္ရတယ္

ဆန္းေခါင္ထိမ်ိဳး။

(ျမင္ဖူးမွ ယံုစဖြယ္ - ဦးၾကင္ဥ)

*****
မမခင္ဦးေမHello Singapore ႏွင့္ ႐ြာသားဘာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံရပ္ျခား... မ်ား ဖတ္ၿပီး သတိရသျဖင့္ ေကာက္တင္လိုက္ပါသည္။

Sunday, July 26, 2009

How I composed "She, falls into Love" ...



"အခ်စ္႐ွိတဲ့သူ" ကို 2000 အစပိုင္းေလာက္မွာ ေရးျဖစ္ပါတယ္။
လူတကိုယ္လံုး ေပါ့ပါး ေျမာက္ႂကြၿပီး လြင့္ပါးေနခဲ့တဲ့ တခ်ိန္ေပါ့။


ေပါ႔လြင့္တဲ့ ငွက္ေတာင္ေမြးကေလးလို
ေလညင္းေလး တခ်က္ ေ၀ွ႔လိုက္႐ုံနဲ႔တင္

ျမင့္တက္ ေျမာက္ႂကြ သြားေတာ႔မယ္...

အဲဒီ တပိုဒ္က အရင္ဆံုး ခ်ေရးျဖစ္တာပါ။ အဲဒီ စာသားေလးေတြ ခ်မေရးခင္ ကိုယ္အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပန္ျမင္ သတိရေနတဲ့ ျမင္ကြင္းေလး တစ္ခု႐ွိတယ္။

Forrest Gump ကား အစမွာ Tom Hanks ရဲ႕ ေျခေထာက္နား ခ်ာလည္ ေ၀့၀ဲၿပီး က်လာတဲ့ ငွက္ေမြးေလးရဲ႕ပံုကိုေပါ့။ အဲဒီကားကို အစအဆံုး မၾကည့္ဖူးပါဘူး။ 1994 ေလာက္မွာထင္တယ္။ ေဖေဖၾကည့္တုန္း ခဏ ၀င္ၾကည့္လိုက္မိတာပါပဲ။ ကဗ်ာမေရးခင္ အဲဒီ scene ေလး ျပန္ျမင္လာရာက ပထမတစ္ပိုဒ္ ျဖစ္လာတယ္။

ကိုယ္ဟာ ေလတိုက္႐ံုနဲ႔ လြင့္ပါးေတာ့မယ့္ ငွက္ေတာင္ေမြးကေလးပါ။


*****
ဒီလိုနဲ႔ အဲဒီ ပထမပိုဒ္ၿပီး
တပတ္ေလာက္ၾကာသြားတဲ့ထိ ဆက္မေရးျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ေခါင္းစဉ္ကိုေတာ့ ေပးလိုက္ၿပီ။

ေဆာင္းဦးရာသီရဲ႕ ေရာ္ရြက္၀ါကေလးလို

ေလျပည္ေလး တခ်က္ ထိခတ္လိုက္
႐ုံနဲ႔တင္
ေႂကြက် သက္ဆင္း သြားႏိုင္တယ္...

ဒီတပိုဒ္နဲ႔ ပတ္သတ္လုိ႔ကေတာ့ ဘာမွ ေျပာစရာ မ႐ွိလွပါဘူး။
ပထမပိုဒ္နဲ႔ လိုက္ဖက္ေအာင္ ေရးျဖစ္လုိက္တာပါပဲ။

တကယ္ကို ေႂကြက်ေတာ့မယ္။

*****
ျပတင္းတံခါးက ဇာခန္းဆီးကေလးလို
ေလေအးေအး တခ်က္ ျဖတ္တိုက္လိုက္
႐ုံနဲ႔တင္
တလြင့္လြင့္ လႈပ္္ရွား သြားေတာ့မယ္...

ဒီတပိုဒ္ကို ေရးေတာ့ အာ႐ံုထဲ၀င္လာတာက ဂ်ဴး ရဲ႕ "ေရေမ်ာသီး" ထဲက စာတေၾကာင္းပါ။
"ကၽြန္မ၏ ဇာခန္းဆီးကေလးသည္ အင္ဒ႐ူး၀ိုင္ယက္၏ ဇာခန္းဆီးေလာက္ မႏူးညံ့ေသာ္လည္း..." ဆိုတာေလး ေခါင္းထဲ ဖ်တ္ခနဲ ေရာက္လာေတာ့ တတိယ တစ္ပိုဒ္ ျဖစ္လာတယ္။

တလြင့္လြင့္ လႈပ္႐ွားေနပါတယ္။

*****

အို......ေနာက္ဆံုးေတာ့ကြယ္...


သစ္ရြက္ဖ်ားမွာ ခိုတြဲေနတဲ့ ႏွင္းေပါက္ကေလးလို

ေနေရာင္ျခည္က ညင္သာသာ ႐ႈိက္နမ္း႐ုံနဲ႔တင္
႐ွက္အမ္းစြာ လြင့္ပါးေပ်ာက္ကြယ္... ...

သူမရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈေတြ ရပ္စဲရလိမ္႔မယ္...


အဲဒီ တပိုဒ္ကေတာ့ dedicated လုပ္ၿပီး ေရးထားတာပါ။
အလိုက္ဖက္ဆံုး နိမိတ္ပံုေလး ယူၿပီးေတာ့...

ကဗ်ာ ေနာက္ဆံုးပိုဒ္မွာ ကဗ်ာထဲက အရာတစ္ခုကို အဆံုးထိ ဆြဲေခၚပစ္လုိက္တဲ့ သေဘာပါပဲ။

ကိုယ့္ရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈေတြေတာင္မွ ေပ်ာက္ဆံုး ကုန္တဲ့ထိ...

*****

ကဗ်ာၿပီးသြားလို႔ ေပးဖတ္ေတာ့...
"ဘာအဓိပၸါယ္လဲ"
တဲ့။

ေတာ္ေတာ္နင္သြားပါတယ္။
ရင္ထုမနာ ဆုိတာ ဒါမ်ိဳး ေနမွာ...

*****

Saturday, July 18, 2009

ေ၀းကြာျခင္း




မုန္တိုင္းတစ္ခု တိုက္သလိုပ
လြင့္ထြက္သြားေအာင္

စြမ္းေဆာင္ႏိုင္လိုက္တာ


ထိတ္လန္႔ဖြယ္ ေကာင္းေလစြ

နီးစပ္ျခင္းမ်ားအား
အတင္းအဓမၼ ဆြဲခြာသြားရက္တာ

ၫိွဳ႕ငင္ခ်က္တခုလိုပ

တမ္းတျခင္းမ်ားအား

တားဆီးမရေအာင္

ဆြဲေဆာင္ပ်ံ႕ႏွံ႔လာေစတာ

ေသနတ္တစ္လက္လိုပ

အ႐ွိန္ျပင္းျပင္း
စီးဆင္းလာတဲ့

၀မ္းနည္းျခင္းမ်ားအား

တာလႊတ္ေပးခဲ့တာ


*

ၾကည့္

တိတ္ဆိတ္ျခင္းနဲ႕ ေျခာက္ေသြ႕ျခင္းေတြကို
အထီးက်န္ ကမၻာထဲ လာထည့္ျပပါလိမ့္မယ္

(1998)

*****
(မင္းခိုက္စိုးစန္တို႕ တာရာမင္းေ၀တို႕ ေမာ္ဒန္ေတြ ဖတ္ၿပီး ႐ူးႏွမ္းခဲ့တဲ့ အခ်ိန္တုန္းက ေရးထားခဲ့တာေပါ႔။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အႏုပညာ ဇာတာ မပါမွန္းလည္း မသိခဲ့ေသးတဲ့ အခ်ိန္ေလ။ သူတို႕သာသိရင္ တစ္သက္လံုး ေနာင္တရသြားႏိုင္တယ္)
:D


(သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္လံုး မရွိၾကေတာ့ဘူး လို႕ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ ၾကာၾကာကတည္းက ခံစားရတယ္။)


*****

Credit for Photo :
Nyan Htun

(Midway between
Italy and Spain)


Wednesday, July 15, 2009

အဲဒီ အခ်ိန္မွာ...


အလင္းေရာင္ေတြ တဖိတ္ဖိတ္လက္
ထိန္းခ်ဳပ္ခက္တဲ့ ခံစားခ်က္နဲ႔
ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ခုန္ေပါက္
ႏွလံုးသားေတာင္ ေျမာက္ႂကြေနတယ္…

အဲဒီအခ်ိန္မွာ
ေနေရာင္ျခည္က ျမဴးႂကြ
စူး႐ွတဲ့ ရင္ခုန္သံနဲ႔
ပန္းပြင့္ေတြက ကခုန္
လိုခ်င္တာေတြ အကုန္ရေနတယ္…

အဲဒီအခ်ိန္မွာ
လွ်ပ္စီး တတြဲ
ရင္ထဲ ျပက္သြား
လက္ကနဲထင္
မတင္မက်
ခဏေလးပဲ…

အဲဒီအခ်ိန္မွာ
နာရီေတြ ရပ္တန္႔
မိနစ္ေတြပ်က္စီး
ကာလ အၿမီးရွည္ရိုက္ခ်ိဳး
အခ်ိန္ေတြ ေရွ႕မတိုးၾကနဲ႕…

အဲဒီအခ်ိန္မွာ
လမ္းစမ္းေလွ်ာက္တဲ့ ခံစားခ်က္နဲ႔
အင္မတန္နက္တဲ့ ကမ္းပါးစြန္းမွာ
မိုက္မဲစြာ ေရွ႕ဆက္
ဘာအတြက္မွလဲ မဟုတ္ဘဲနဲ႕…

အဲဒီအခ်ိန္မွာ
တေငြ႕ေငြ႕ ကြၽမ္းေလာင္
အပူေရာင္ေတြ ဆူပြက္
တမင္သက္သက္ ေႂကြက်
တျခား ဘာကိုမွလဲ မရခ်င္ေတာ့…

အဲဒီအခ်ိန္မွာ
တစံုတရာက ျပဳစား
ေျခလွမ္းမွားတဲ့ ရင္ခုန္သံ
ပန္းႏုေရာင္နဲ႔ ျခယ္မႈန္း
အလွဆံုးပါကြယ္…

အဲဒီအခ်ိန္မွာ
သတိတရားေတြ ေမ့ပစ္
ထစ္ခ်ဳန္းမိုးသံ ၾကားေယာင္
အေမွာင္ေတြနဲ႔ မြန္းၾကပ္
နားေထာင္ရန္ ခက္လွခ်ည့္

ပါးစပ္ဖြင့္ထားတဲ့ ပင္လယ္ထဲ
အသိမဲ့ ေျပး၀င္
ဘာကိုမွလဲ မျမင္မိေတာ့…

+

+

မိုးႀကိဳး တစ္ခ်က္ ပစ္ခတ္
ဆက္သြယ္ခ်က္ေတြ ဆြံ႕အ
မပြင့္ခင္က ေႂကြက်
ႏိုးထလာတဲ့ အိပ္မက္
က်ည္ဆံေတြက ထုတ္ခ်င္းေဖာက္
ရင္၀ကို အေရာက္မွာေလ…


မင္းရဲ႕ အသံေတြပ်က္သုဉ္း

ကိုယ္လဲ

(ခဏေတာ့)

ေသဆံုးသြားပါတယ္…

*****
(1998 ေလာက္က ေရးထားမိတယ္ ထင္ပါတယ္... ဘယ္အခ်ိန္ကို ၫႊန္းၿပီး ေရးထားမွန္း ကိုယ္တိုင္ မမွတ္မိေတာ့တဲ့ ကဗ်ာ)

Saturday, July 11, 2009

အားႏြဲ႕သူ ေယာက္်ားသားမ်ားအား ကာကြယ္ေသာ ဥပေဒ



ေခတ္သမိုင္း အတီေတ ေ႐ွးမင္းအဆက္ဆက္က အေတာင္ ၃၀ ၀တ္ မင္းေယာက်္ားမ်ားသည္ Subject ေနရာက အစဉ္အၿမဲ ႐ွိခဲ့ေသာ္လည္း ေခတ္ကာလ ေ႐ြ႕လ်ားလာသည္ႏွင့္အမွ် ၃ ေတာင္၀တ္ မိန္းမသားမ်ား၏ ဉာဏ္ပညာႏွင့္ စီရင္အပ္ေသာ မာယာေက်ာ့ကြင္းကို တုမယွဉ္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ အ႐ံႈးေပးရဖန္မ်ားကာ Object ေနရာသို႔ ေရာက္႐ွိလာၾကကုန္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ယခင္က မိန္းမမ်ားအား ကာကြယ္ေသာ ဥပေဒ အရပ္ရပ္ကိုသာ ထုတ္ျပန္ထား႐ွိခဲ့ရာမွ ယေန႔ေခတ္ ေယာက္်ားမ်ား အတြက္ ေယာက္်ားသားမ်ားအား ကာကြယ္ေရး ဥပေဒ ျပ႒ာန္းေပးပါရန္

- blogger ပုရိသမ်ားက Post မ်ား တင္၍ တမ်ိဳး၊
- စာေရးဆရာပုရိသမ်ားက ကဗ်ာ ၀တၳဳ ေဆာင္းပါးမ်ား ေရး၍ တသြယ္၊
- သာမန္ျပည္သူ ပုရိသမ်ားက လူစည္ကားရာ ေနရာမ်ား၊ speaker corner မ်ားတြင္ ဆႏၵျပပြဲမ်ား၊ ကဗ်ာ ႐ြတ္ပြဲမ်ား၊ ေဟာေျပာပြဲမ်ား ျပဳလုပ္၍ တဖံု၊
နားပူနားဆာ
ျပဳမႈမ်ား တခဲနက္ လုပ္ေဆာင္လာၾကၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ မ်ားျပားလွစြာေသာ ေယာက်္ားထုႀကီး၏ အက်ိဳးကို ေထာက္ထားစာနာျခင္း အလို႔ငွာ...


ယေန႔ ခရစ္သကၠရာဇ္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ဂ်ဴလိုင္လ ၁၁ ရက္၊ စေနေန႔။

ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၁ ခု၊ ၀ါဆို လျပည့္ေက်ာ္ ၅ ရက္ေန႔ ေန႔စြဲျဖင့္ ဥပေဒၾကမ္းကို ထုတ္ျပန္ ေၾကညာလုိက္သည္။


ယင္း ဥပေဒအရ ... ကိုယ့္ေ႐ွ႕က ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားေသာ ေယာက္်ားေလး တစ္ေယာက္ကို ကာအိေႁႏၵပ်က္ေစရန္ စေနာက္ျခင္း၊ ထိကပါး ရိကပါး ေျပာျခင္း မျပဳလုပ္ရ။
(ဥပမာ။ ။ မစႏၵာ၏
ဂ်ီေဟာသူ ႏွင့္ အရိပ္ ၀တၳဳထဲကကဲ့သို႔ "ဘဲဥျခမ္း ျဖဴတူတူ ဆားေရနဲ႔ကူ စက္မႈေမာင္ အမူတံုး ဘဲဥနဲ႔ဖံုး" ဟူေသာ ေပါက္တတ္ကရ သံခ်ပ္မ်ား ေအာ္၍ ဘယ္၊ ညာ တုိင္ေပးျခင္းျဖင့္ အားႏြဲ႕သူေယာက္်ားသားမ်ားအား ေျခလွမ္းမွားေအာင္ မျပဳလုပ္ရ။)

မည္သည့္ ရာသီဥတုတြင္ ျဖစ္ပါေစ။ ညေန ၅ နာရီေက်ာ္၍ အလင္းေရာင္ ေပ်ာက္သေလာက္႐ွိပါက အားနည္းခ်က္႐ွိသူ ခ်စ္သူ ေယာက်္ားေလးမ်ားအား ခ်ိန္းဆို ေတြ႕ဆံုျခင္း မျပဳရ။ ျပဳခဲ့ေသာ္ ခ်ိန္းဆုိ ခံရေသာ ေယာက်္ားေလးဘက္မွ ခ်ိန္းဆို စာေသာ္လည္းေကာင္း၊ အျခား ခိုင္မာေသာ သက္ေသ တစံုတရာေသာ္လည္းေကာင္း
တင္ျပႏိုင္လွ်င္ ထိုမိန္းကေလးအား အမႈဖြင့္ စစ္ေဆးႏိုင္သည္။
(မည္ကဲ့သို႔ေသာ အားနည္းခ်က္ ျဖစ္သည္ကို အေရးဆိုသူ Mr. Villager ႏွင့္ ဥပေဒျပဳေရး ေကာ္မတီ၀င္ လူႀကီးမင္းမမ်ား ၫႇိႏိႈင္းၿပီး အေသးစိတ္ သတ္မွတ္ခ်က္ကို ေနာင္တြင္ ေဖာ္ျပမည္။
)

ေယာက္်ားအခြင့္အေရးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္သူ blogger မ်ား၏ post တြင္ မိန္းမ အင္အားသံုး၍ comment မ်ားျဖင့္ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း၊ ရန္ျပဳမည့္ သေဘာသက္ေရာက္ေသာ စာမ်ား ေရးသားျခင္း၊ ရိသဲ့သဲ့ ေလွာင္ေျပာင္သေရာ္ျခင္းမ်ား အေပ်ာ္သေဘာျဖင့္ ျဖစ္ေစ မျပဳလုပ္ရ။ စိတ္သေဘာထား ႀကီးျမင့္ေသာ ဂုဏ္သေရ႐ွိ မိန္းမ ပီသစြာ သည္းခံခြင့္လႊတ္ရမည္။
(ဤသို႔ ျပဳလုပ္သျဖင့္ blog ပိုင္႐ွင္ အမ်ိဳးသားေလးခမ်ာ စိတ္ဆုိးၿပီး comment page ကို ပိတ္ပစ္သည္႐ွိေသာ္... comment ေပးေသာ အမ်ိဳးသမီးထုႀကီး အေနျဖင့္ တေန႔တည္း post ဆယ္ခုစီ ဆက္တိုက္တင္၍ အႏွီ blogger ပုရိသအား မေက်နပ္မခ်င္း ေတာင္းပန္ရမည္။)


မည္သို႔ေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ိဳးႏွင့္မွ် အားႏြဲ႕သူ ေယာက်္ားသားမ်ား အေပၚ

- မာယာတစ္သိန္း အပလိန္း အနႏၱႏွင့္ ျမဴဆြယ္ဖ်ားေယာင္းျခင္း၊
- ေက်ာရ႐ံုႀကံျခင္း၊
- မိမိ၏ မာယာေက်ာ့ကြင္းမွ ႐ုန္းမထြက္ႏိုင္႐ွာေလသူ အားနည္းခ်က္႐ွိသည့္ ခ်စ္သူ အမ်ိဳးသားအေပၚ
မိမိအသက္ကိုပင္ အေသခံ၍ မေကာင္းႀကံစည္ျခင္းမ်ား မျပဳလုပ္ရ။
ျပဳခဲ့ေသာ္ ႀကီးေလးေသာ အျပစ္ဒဏ္ကို ႏွစ္႐ွည္လမ်ား က်ခံရမည္ ဟု တသက္နဲ႔ တကိုယ္ တခါမွ မၾကားဖူးသည့္ ဥပေဒၾကမ္း ကို ထုတ္ျပန္လိုက္ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း မဟာဣတၳိယႏြယ္၀င္ အမ်ိဳးသမီးထုႀကီး သိေစရန္ ေလးနက္ျပင္းထန္စြာ အသိေပး ေၾကညာလိုက္သည္။

အမိန္႔အရ

ပံု

&%^!~%#@$*

ဒု - ဥကၠဌ (ကမၻာ့အမ်ိဳးသမီးေရးရာ အဖြဲ႕အစည္း)
အတြင္းေရးမႉး (အားႏြဲ႕သူ ေယာက္်ားသားမ်ားအား ကာကြယ္ျခင္း ဆုိင္ရာ ဥပေဒျပ႒ာန္းေရး ေကာ္မတီ
အဖြဲ႕ခြဲ - လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားျခင္း ဆိုင္ရာ ဥပေဒျပဳမႈ ေကာ္မတီ)
အလုပ္အမႈေဆာင္ (ဖခင္ႏွင့္ ကေလးေစာင့္ေ႐ွာက္ေရး အသင္းႀကီး) <<< ပန္းေရာင္၀မ္းဆက္မ်ား ၀တ္သည္။

*****
စာႂကြင္း။ ။ Mr သပသ ၀တၳဳေရး၍ ေတာင္းဆိုေသာ အခ်င္းခ်င္း ျဖစ္သည့္ကိစၥအား က်မ္းေလးမည္ ျဖစ္သျဖင့္ အခ်င္းခ်င္းသာ ၫႇိႏိႈင္းၾကရန္ ဆိုင္းငံ့ထားလိုက္သည္။

ျဖည့္စြက္ခ်က္။ ။ အလယ္ေခတ္မွ စာေရးဆရာမ ဂ်ဴး ေရးသားသည့္ "ေၾကမြသြားေသာ တိမ္တိုက္မ်ား အေၾကာင္း" ၀တၳဳ ဇာတ္လမ္းမွ ျမတ္စု အား ခ်စ္သူ ျဖစ္သူ ျဖဴေလး မွ ျပန္လည္ လက္မခံခဲ့သည့္ ကိစၥကို ယခု ေႏွာင္းေခတ္ ေယာက်္ားသားမ်ား အျမင္႐ွင္းေစရန္ အလုိ႔ငွာ ျဖည့္စြက္ ေျပာၾကားလုိသည္။

အႏွီ ျမတ္စု ဆိုေသာ အလယ္ေခတ္မွ ႐ွားပါး အားႏြဲ႕သူ ေယာက္်ားသားသည္ သူ မက်ဴးလြန္ခဲ့သည့္ ျမႏွင္းဆီ အား ေသေၾကာင္းႀကံစည္သည့္ ကိစၥ အတြက္
အမႈမွ အမွန္အတိုင္း ကြင္းလံုးကၽြတ္ လြတ္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ အကယ္၍မ်ား ျဖဴေလးက ျပန္လည္ လက္ခံလိုက္လွ်င္၊ သူ မျပဳခဲ့ေသာ အျပစ္အတြက္လည္း မခံရ၊ သူ ျပဳခဲ့ေသာ အျပစ္အတြက္လည္း မခံရဘဲ ျမႏွင္းဆီ ႏွင့္ ႐ႈပ္ခဲ့ရျခင္းသည္သာလွ်င္ သူ႔အတြက္ အျမတ္ထြက္ေနေပဦးမည္။

ထိုထိုေသာ အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အလယ္ေခတ္မွ ဓေလ့ထံုးစံမ်ား အရေသာ္လည္းေကာင္း ျမတ္စုသည္ ဖြတ္မရ ဓားမဆံုး၊ လက္ထဲက ငွက္တစ္ေကာင္ေရာ ၿခံဳထဲက ငွက္တစ္ေကာင္ကိုေရာ လက္လႊတ္ခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ အလယ္ေခတ္ မိန္းမမ်ား၏ ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္အရ အႏိုင္က်င့္ ခံရျခင္း မဟုတ္ ဟု ယေန႔ေခတ္ အားႏြဲ႕႐ွာသူ ေယာက်္ားသားမ်ား သံသယ ႐ွင္းေစရန္ အလို႔ငွာ ေရးသားေျဖ႐ွင္း လိုက္ရေပသည္။