Saturday, October 31, 2009

ေနမ်ိဳးေဆး နဲ႔ မင္းထင္ကိုကိုႀကီး ရဲ႕ ကဗ်ာ


အသံထြက္ေသာ အရာမ်ား


ဖား

ခံုဖိနပ္

လင္းကြင္း
ဓါတ္စက္

တြံေတးသိန္းတန္

အေမြ

မာမီ နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ ခ်စ္သူ


(ေနမ်ိဳးေဆး)

***

စင္ေအာက္က လူ


ဘာရယ္မဟုတ္

တငုတ္တုတ္နဲ႔

က်ဳပ္တို႔မေတာ့ ေညာင္းလွၿပီ


(မင္းထင္ကိုကိုႀကီး)


***
ေနမ်ိဳးေဆး
ကဗ်ာကေတာ့ ေက်ာင္းၿပီးမွ မေဟသီထဲမွာ ဖတ္ခဲ့ရတာ။
စာသားေတြ အကုန္ အလြတ္မရေတာ့ဘူး။ နည္းနည္း က်န္ေသးတယ္လို႔ ထင္တယ္။
ရသေလာက္ေလးပဲ ခ်ေရးထားလိုက္တယ္။
သူ႕ idea ေလး လွလြန္းလို႔ပါ။

သိတဲ့သူ ႐ွိရင္ ျပင္ေပးသြားႏိုင္ပါတယ္။

ကူးမထားလိုက္မိတာ ေနာင္တရလိုက္တာ။


မင္းထင္ကိုကိုႀကီး
ကဗ်ာကိုေတာ့ အလယ္တန္းေလာက္မွာ ဖတ္ခဲ့ရတယ္။
'92/3 ပတ္ဝန္းက်င္ ျမားနတ္ေမာင္ မဂၢဇင္းမွာလို႔ ထင္တာပဲ။

ေသခ်ာ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။
အဲဒီတုန္းက သူ႕ pen name ေနာက္မွာ ျမန္မာ့႐ုပ္သံ ဆုိတာေတာင္ ပါေသးတယ္ လို႔ ထင္တယ္။
ေနာက္ပိုင္း သူ ဒါ႐ိုက္တာ လုပ္ေတာ့ နာမည္ၾကားတာနဲ႔ ဒီကဗ်ာကို ကိုယ္ သတိရမိတယ္။

သူ႕မွာ ေညာင္းမယ့္သာေညာင္းတယ္ အဲဒီတုန္းက ၄, ၅ ႏွစ္ ႐ွိေသးတာ။

***

တကယ္ေတာ့ ကဗ်ာေတြကို သိပ္ စိတ္မဝင္စားဘူး။

ဖတ္ရတာလည္း ပ်င္းတယ္။

ဖတ္မိတဲ့ ကဗ်ာအေရအတြက္က နည္းနည္းပဲ ႐ွိတယ္။

အဲဒီလို ကဗ်ာပံုစံမ်ိဳးေလးေတြ ပိုႀကိဳက္တယ္။


မလိုအပ္ဘဲ အလြန္အက်ဴး ဖြဲ႕ႏြဲ႕ထားတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေရးႏိုင္တဲ့ အခ်စ္ကဗ်ာေတြလည္း ႀကိဳက္ပါတယ္။
ဘဝကို ငိုခ်င္းခ်ေနတတ္တဲ့ ညည္းခ်င္း ကဗ်ာမ်ိဳးေတြ ဖတ္ရရင္ေတာ့
စိတ္ညစ္မိတာ ဝန္ခံရမယ္။ (ကိုယ့္ဘာသာ အလိုလိုမွ ညစ္ရတဲ့ထဲ)

ကဗ်ာေတြကို ဘာလို႔ ဒီေလာက္ေတာင္ မွတ္မိေနလဲ ဆုိေတာ့ ႀကိဳက္တဲ့ ကဗ်ာေတြက နည္းနည္းပဲ စိတ္ထဲ႐ွိလို႔ ႐ွိသမွ်ေလးကို မွတ္မိေနတာ ထင္တယ္။


***

Thursday, October 29, 2009

... ဖတ္ဖို႔

ကိုယ္ ငယ္ငယ္ေလးတည္းက စာအုပ္ေတြကို စြဲလမ္းတယ္။

စာမဖတ္တတ္ခင္က လူႀကီးေတြကို "ပံုေျပာျပ" ဆုိၿပီး အလုပ္ေပး၊ အိမ္မွာ႐ွိတဲ့ ေပဖူးလႊာ၊ ႐ႈမဝ မဂၢဇင္းေဟာင္းေတြ ဆြဲယူလာ၊ ကာတြန္းပါတဲ့ စာမ်က္ႏွာေတြ လွန္ၿပီး "စာဖတ္ျပ" ဆိုၿပီး အလုပ္ေပးတတ္တယ္။ မိဘေတြ၊ အဘိုးအဘြားေတြ၊ ဦးေလးအေဒၚေတြ၊ အိမ္မွာေနရင္း ေက်ာင္းလာတက္တဲ့ ေဆြမ်ိဳးနီးစပ္ အစ္မေတြ ဘယ္သူမွ မက်န္ဘူး။

အဲဒီ မဂၢဇင္းေတြထဲက ကာတြန္းေအာင္႐ွိန္ရဲ႕ စံပ၊ မယ္ခ ႏွစ္မ်က္ႏွာ ကာတြန္းတစ္ခုကိုဆို ႀကိဳက္လြန္းလို႔ အထပ္ထပ္ ဖတ္ျပခိုင္းရာကေန အလြတ္ပါ ရသြားေရာ။ အိမ္ကို ဧည့္သည္လာရင္ (လူႀကီးေတြကလည္း ေျမွာက္ေပးေတာ့) အဲဒီ စာအုပ္ကို ကိုင္ၿပီး စာပဲဖတ္တတ္သလိုလုိနဲ႔ အလြတ္႐ြတ္ၿပီး ႂကြားရတာ အေမာ။ (ဒါေတြကေတာ့ ကိုယ့္မွတ္ဉာဏ္နဲ႔ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ လူႀကီးေတြ အေျပာနဲ႔သာ မွတ္မိရေတာ့တာ။)

အဲဒီအခ်ိန္တည္းက ေဖေဖက ကိုယ့္အတြက္ စာအုပ္ေတြ ဝယ္ေပးေနခဲ့ၿပီ။ စာေပဗိမာန္ကထုတ္တဲ့ ေတဇ၊ ေ႐ႊေသြး ေပါင္းခ်ဳပ္ေတြ အၿမဲဝယ္ေပးေနခဲ့တယ္။

(ႀကံဳလို႔ ေျပာရရင္ '88 မတိုင္ခင္ထိ ကိုယ္တို႔ၿမိဳ႕မွာ သတင္းစာ ေန႔ခ်င္းရေနတာ သတိရမိတယ္။ အဲဒီကိစၥ လူႀကီးေတြကို ေမးမယ္ ေမးမယ္နဲ႔ ေသခ်ာလဲ မေမးျဖစ္ပါဘူး။ စိတ္ထင္ေတာ့ အဲဒီတုန္းက ပခုကၠဴေလယာဉ္ကြင္းေၾကာင့္လို႔ ထင္တာပဲ။)

ေအာ္... အဲဒီတုန္းကေတာ့ ညက် "ေၾကာင္နဲ႔ ႂကြက္" ကာတြန္းကား လာမယ္တဲ့ ဆုိလည္းေပ်ာ္၊ "သစ္ေတာက္ငွက္ကေလး ဝူဒီ" လာမယ္ဆုိလည္းေပ်ာ္၊ "ပေရရီျမက္ခင္းေပၚက အိမ္ကေလး" လာမယ္ ဆိုလည္းေပ်ာ္၊ ေပ်ာ္စရာေတြ တယ္ေပါတာပဲ။ (အဲဒါကေတာ့ နည္းနည္းႀကီးတဲ့ အ႐ြယ္ေပါ့ေလ။) ခုေတာ့လည္း ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ေပ်ာ္တယ္ဆုိတာ မ႐ွိေတာ့ပါဘူး။ ထီ ဆုႀကီး ေပါက္ရင္ေတာင္ ငယ္ငယ္က ကာတြန္းကား ၾကည့္ရတာေလာက္ ေပ်ာ္မယ္မဟုတ္ဘူး ထင္တယ္။

ထားပါေတာ့။ အဲလို စာအုပ္ေတြ ေဖေဖ ဝယ္ေပးရင္လည္း သိပ္ေပ်ာ္တာပဲ။
ဖတ္ျပရမယ့္ လူႀကီးေတြကေတာ့ ပါးစပ္က အျမွဳပ္ထြက္ေအာင္ ဖတ္ျပရေတာ့မွာကို သိေတာ့
ေပ်ာ္ခ်င္မွ ေပ်ာ္မယ္။


ေဖေဖဆိုရင္လည္း စာဖတ္ျပရတာတင္ မကဘူး။ ပံုျပင္ကို အမ်ိဳးမ်ိဳး တီထြင္ၿပီးေျပာရတာ။
သူ႕ဘိုးဘိုးရဲ႕ ျမင္းႀကီးကို ခိုးစီးၿပီး (အဲဒီထဲမွာ ျမင္းကလည္း အလုိတူ အလိုပါရယ္) မနက္အေစာႀကီး အလည္ေလွ်ာက္သြားတဲ့ "ယုန္ကေလး ဖိုးေခြး" တို႔၊ လူႀကီးေတြ စကားကို နားမေထာင္ဘဲ တစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္သြားလို႔ စုန္းမႀကီးဆီ ေရာက္သြားတဲ့ "ေ႐ႊလိပ္ျပာေလး မ႐ွပ္ေတး" တုိ႔ ဆိုတာ တကယ့္ စာေစာင္ေလးေတြထဲက ဇာတ္လမ္းလိုပဲ။ ေဖေဖက အဲဒါမ်ိဳးေတြ ေျပာရတာ သိပ္ဝါသနာပါတယ္။ ရီလဲ ရီရတယ္။


ေနာက္ ထူးျခားတာ... ကိုယ္ ခုခ်ိန္ထိ မွတ္မိေနမိတာ တစ္ခုက ဝယ္လာေပးတဲ့ စာအုပ္ေတြ
ေ႐ွ႕ဆံုး စာမ်က္ႏွာမွာ "သမီး .... (ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ အိမ္နာမည္) ဖတ္ဖို႔" လို႔ ေဖေဖက အၿမဲေရးတယ္။ အဲဒီ ေ႐ွ႕ဆံုး စာမ်က္ႏွာက "သမီး .... ဖတ္ဖို႔" ဆုိတာကို ေမေမဖတ္ျပေတာ့ ကိုယ္က ေမးမိတယ္။ "ဖတ္ဖို႔ လို႔ ဘာျဖစ္လုိ႔ ေရးတာလဲ ေမေမ" လို႔။ ေမေမက "ေဖေဖက သမီးကို ခ်စ္လုိ႔ေပါ့" လို႔ ျပန္ေျဖတယ္။


ထူးဆန္းတယ္။ ေမေမ အဲလုိ ေျပာေတာ့ (ခ်စ္လို႔ ဖတ္ေစခ်င္တာ။ ခ်စ္လို႔ ဝယ္ေပးတာ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္နဲ႔ မေတြးမိဘဲ) ကေလးအေတြးနဲ႔ ကိုယ္ ဘာေတြးမိလဲ ဆုိေတာ့ ဖတ္ဖို႔ ဆိုတဲ့ စကားလံုးမွာ ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္မ်ိဳးလဲ ႐ွိတယ္လို႔ ေတြးမိသြားခဲ့တယ္။

အသက္ ေတာ္ေတာ္ႀကီးလို႔ အဲဒီ စကားလံုးႏွစ္လံုးရဲ႕ ဆိုလိုရင္းကို ေသခ်ာသိတဲ့ထိ "ဖတ္ဖို႔" ဆိုတဲ့ စကားလံုးမွာ ခ်စ္တယ္ ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ပါ တြဲၿပီးပါတယ္ လို႔ ခံစားေနရတုန္းပဲ။

စာအုပ္ဆိုင္ေတြမွာ "သမီးဖတ္ဖို႔" "သားဖတ္ဖို႔" "ခ်စ္သူ ဖတ္ဖို႔" ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဉ္မ်ိဳးေတြနဲ႔ စာအုပ္ေတြကို ေတြ႕တိုင္း "...ဖတ္ဖို႔" ဆိုတာ ခ်စ္တယ္ လို႔ ေျပာတာ ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳးကို ဖ်တ္ခနဲ ေတြးမိေနတုန္းပဲ။

***

Tuesday, October 27, 2009

A Card


(မပို႔ျဖစ္ခဲ့ဘူး)

Sunday, October 25, 2009

Rudyard Kipling ရဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

If

If you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you;


မင္းအသုိင္းအဝုိင္းက တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားၿပီး ဒါေတြဟာ မင္းေၾကာင့္လုိ႔ ဝုိင္းဝန္း ျပစ္တင္ၾကတဲ့အခါ
ေခါင္းေအးေအးနဲ႔ ရင္ဆုိင္ႏုိင္မယ္ ဆုိရင္

If you can trust yourself when all men doubt you,
But make allowance for their doubting too:


အားလံုးက မင္းကုိ မယံုသကၤာ ျဖစ္လာတဲ့အခါ သူတုိ႔ကုိ နားလည္စြာ ခြင့္လႊတ္ရင္းနဲ႔

မင္းကုိယ္မင္း ယံုၾကည္မႈအျပည့္ရွိမယ္ ဆုိရင္

If you can wait and not be tired by waiting,
Or, being lied about, don't deal in lies,
Or being hated don't give way to hating,
And yet don't look too good, nor talk too wise;


ေစာင့္သင့္တဲ့အခ်ိန္ကုိ ေစာင့္ႏုိင္ၿပီး
အဲဒီအတြက္လည္း မေမာမပန္းေနႏုိင္မယ္ ဆုိရင္

ဒါမွမဟုတ္
မင္းရဲ႕အေၾကာင္း မဟုတ္တရား မုသားစကား ၾကားရတဲ့အခါ မင္းကလည္း အလိမ္အညာေတြနဲ႔ မတုန္႔ျပန္ဘူး ဆုိရင္

ဒါမွမဟုတ္
မင္းကုိ လူတကာက ဝုိင္းဝန္းမုန္းတီးတဲ့အခါ မင္းဟာ အမုန္းေတြျပန္မပြားဘူး ဆုိရင္

ၿပီးေတာ့
မင္းကုိမင္း လူေတာ္တစ္ေယာက္ရယ္လုိ႔ မျမင္ဘဲ ပညာရွိဆန္လြန္းတဲ့ စကားေတြလည္း မေျပာဘူး ဆုိရင္

If you can dream---and not make dreams your master;
If you can think---and not make thoughts your aim,


စိတ္ကူးယဉ္ အိပ္မက္ေတြဟာ
မင္းအေပၚ မလႊမ္းမုိးေစဘဲ စိတ္ကူးႏုိင္မယ္ဆုိရင္…
အေတြးအေခၚ စိတ္ကူးေတြဟာ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္သက္သက္သာ မျဖစ္ေစဘဲ ေတြးေခၚႏုိင္မယ္ ဆုိရင္

If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two impostors just the same:


ေအာင္ျမင္မႈသုခနဲ႔ ဆုံးရႈံးမႈဒုကၡေတြကုိ ႀကံဳေတြ႕ရတဲ့အခါ
တူညီေသာ ေလာကဓံတရားေတြပါလား ရယ္လုိ႔ ခံယူထားႏုိင္မယ္ ဆိုရင္

If you can bear to hear the truth you've spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken,
And stoop and building up with worn-out tools;


မင္းရဲ႕အမွန္စကားေတြကုိ လူလိမ္လူညစ္ေတြက လွည့္စားေျပာင္းလဲၿပီး မုသားအျဖစ္ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ ညစ္တဲ့အခါ တည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ နာၾကားႏုိင္မယ္ ဆုိရင္


ဒါမွမဟုတ္
မင္းဘဝတစ္ခုလံုးေပးၿပီး အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ျဖည့္ဆီးခဲ့ရတဲ့ အရာရာကုိ ဖ်က္ဆီးခံလုိက္ရၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာ အင္မတန္ေသးငယ္တဲ့ တန္ဆာပလာ အရာရာနဲ႔ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ႏုိင္မယ္ ဆုိရင္

If you can make one heap of all your winnings
And risk it on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings,
And never breathe a word about your loss:


မင္းႏုိင္ခဲ့သမွ်ေတြ အားလုံးဟာ
ေႂကြတစ္လွည့္ ၾကက္တစ္ခုန္ပမာ တစ္လွည့္တစ္ခါတည္းနဲ႔ ဆုံးရႈံးသြားခဲ့ရင္

ၿပီးေတာ့ အစကေန ျပန္စႏုိင္မယ္ ဆုိရင္
ၿပီးေတာ့တစ္ခါ ဆုိးလွတဲ့ကံၾကမၼာရယ္လုိ႔ ဘယ္ေသာအခါမွ ညည္းညဴမေနဘူး ဆုိရင္

If you can force your heart and nerve and sinew
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
Except the Will which says to them: "Hold on!"


သူမ်ားတကာ လုပ္ၿပီးသြားၾကလုိ႔ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာမွ
မင္းအလွည့္ေရာက္လာတဲ့အခါ မင္းတစ္ေယာက္တည္းနဲ႔ပဲ အားနဲ႔မာန္နဲ႔ ဇဲြသတၱိရွိရွိ ဆက္ႀကိဳးစားမယ္ ဆုိရင္

အဲဒီလုိပဲ မင္းမွာ စိတ္အင္အားကလဲြလုိ႔ ဘာဆုိဘာမွ မရွိေတာ့တဲ့အခါ အဲဒီ စိတ္ဓာတ္အင္အားကုိ ခုိင္မာစြာနဲ႔ပဲ ဆက္လက္ ဆုပ္ကုိင္ထားႏုိင္မယ္ ဆုိရင္

If you can talk with crowds and keep your virtue,
Or walk with Kings---nor lose the common touch,


လူေတြနဲ႔ ထိေတြ႕ေျပာဆုိ ဆက္ဆံရတဲ့အခါ
ကုိယ္က်င့္သိကၡာကုိ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္မယ္ ဆုိရင္
ဒါမွမဟုတ္
မင္းဧရာဇ္ေတြနဲ႔ အတူ လမ္းေလွ်ာက္ေနရေပမယ့္ မာန္မာန ေသြးမႂကြဘူး ဆုိရင္

If neither foes nor loving friends can hurt you,


ရန္သူကျဖစ္ေစ၊ မိတ္ေဆြကျဖစ္ေစ မင္းကုိ သိပ္ၿပီး နာက်ည္းေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ေစရင္


If all men count with you, but none too much:


လူတုိင္းကုိ တန္ဖုိးထား ေလးစားရေပမယ့္ စြဲလမ္းမႈ သံေယာဇဉ္ေတြ ထားမေနဘူး ဆုိရင္


If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds' worth of distance run,


တုိေတာင္းလွတဲ့ မပစ္ပယ္ႏုိင္တဲ့ တစ္မိနစ္အတြင္းမွာ
အဓိပၸါယ္ရွိလွတဲ့ စကၠန္႔ေျခာက္ဆယ္ အျဖစ္ အသံုးခ်ႏုိင္မယ္ ဆုိရင္

Yours is the Earth and everything that's in it,
And---which is more---you'll be a Man, my son!


မင္းဟာ
အရာရာရွိတဲ့၊ အရာရာျဖစ္တဲ့ ကမၻာႀကီးကုိ ဆုပ္ကုိင္လုိ႔ ဘာမဆုိ မင္းစြမ္းႏုိင္ၿပီေပါ့
အဲဒီေတာ့ မင္းဟာလည္း
ေယာက္်ားေကာင္းတစ္ေယာက္ပဲေပါ့။

Rudyard Kipling


(Translated by Aung San Su Kyi)


***
email ကေန ရတဲ့ ကဗ်ာပါ။
ႀကိဳက္လို႔ ျပန္တင္ပါတယ္။

အနီေရာင္နဲ႔ ေရးထားတဲ့ စာသားေတြကို အႀကိဳက္ဆံုးပါပဲ။
ဘာျဖစ္လို႔ ဆိုေတာ့ တျခား အေၾကာင္းအရာေတြက ေတြ႕ရ ျမင္ရ ၾကားရလြယ္ၿပီး၊
အဲဒီလို အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးက်ေတာ့ ေတြ႕ရ ျမင္ရ ၾကားရခဲတယ္ ထင္လို႔ပါ။

ဥေပကၡာ သေဘာတရားပဲလို႔ ခံစားမိပါတယ္။
ေလာကႀကီးမွာ ေနတတ္ဖို႔ အေတာ္လိုတာ။

လူတစ္ေယာက္ကို "အမ်ားနဲ႔ တန္းတူ ေလးစားပါတယ္။ ခင္မင္ပါတယ္"
ေျပာၾကည့္ ႀကိဳက္တဲ့လူ မ႐ွိဘူး ဆရာ။ သူ႕ကိုမွ အထူးတလည္ ႐ွိေစခ်င္တာမ်ိဳး၊ သူ႕ကို သူလို႔ပဲ မွတ္ရမယ္။ အမ်ားနဲ႔ ေရာေထြး မေတြးရဘူး ဆုိတဲ့ ေပါေၾကာင္ေၾကာင္ စကားမ်ိဳးေတြ ၾကားရႏိုင္တယ္။ (လြန္းထားထားတို႔ dialogue ေတြ ထင္တာပဲ)

လူေတြဟာ တန္ဖိုးထား ေလးစားတာနဲ႔ ေဒြးေရာယွက္တင္ ေရာေႏွာတာကို ကြဲကြဲျပားျပား နားမလည္ၾကဘူး။ အေလးအနက္ အသိအမွတ္ျပဳ ဆက္ဆံတာနဲ႔ လုပ္ဇာတ္ႀကီး တစ္ခုလို အေပၚယံေလး ဟန္ေဆာင္တာကို ခြဲျခားၿပီး မသိၾကဘူး။ ကိုယ္ေတာ့ အဲလိုပဲ ခံစားရတယ္။

ဆုိေတာ့...

လူတုိင္းကုိ တန္ဖုိးထား ေလးစားရေပမယ့္ စြဲလမ္းမႈ သံေယာဇဉ္ေတြ ထားမေနဘူး ဆုိရင္

ဆိုတဲ့ စာသားကို ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ အေတာ္ ႀကိဳက္သြားမိပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ ဒီအရည္အခ်င္းကေတာ့ အလိုလို ႐ွိၿပီးသားလို႔ ေတြးမိလိုက္ေသး။


Poet ေျပာသလို mature ျဖစ္တဲ့ စိတ္အထာနဲ႔ေတာ့ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္မယ္။
ကိုယ့္ မူ အတုိင္း စိတ္နဲ႔ မေတြ႕တဲ့ အရာေတြကို ေပယ်ာလကံ လုပ္တတ္တဲ့စိတ္၊
အခ်ဉ္ေပါက္လြယ္၊ အျမင္ကပ္လြယ္တဲ့ စိတ္နဲ႔ ျဖစ္လိမ့္မယ္။

***

Top 10 in my mind !

1) ေမာင္










2) Bill Gates



အေၾကာင္းျပခ်က္ ေရးစရာ လိုမယ္ မထင္ပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ လုပ္မယ္လို႔ စိတ္ဆံုးျဖတ္တဲ့ အရာမွန္သမွ်ကို ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ႏိုင္တယ္ တဲ့။


3) A J Cronin



သူ႕စာေတြကို စိတ္ဝင္စားရာကေန သူ႕ life ကိုပါ စိတ္ဝင္စားလာမိတယ္။ သူေရးသမွ်မွာ စိတ္အဝင္စားမိဆံုးကေတာ့ Autobiography ေျပာလို႔ရတဲ့ "Adventure in the Two Worlds" ပဲ။ အဲဒီထဲကမွ စိတ္အဝင္စားမိဆံုး အပိုင္းက ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ ပထမ professional ကေန စာေရးဆရာဘဝကို ေျပာင္းခဲ့တဲ့
တဆစ္ခ်ိဳးအေကြ႕ပါပဲ။ မိဘမဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အေစာပိုင္းကာလမွာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ခက္ခဲခဲ့လည္း ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သူေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့ ဘဝႏွစ္ခုလံုးမွာ အံ့မခန္း ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။ ဘာလုပ္လုပ္ ေျပာစမွတ္ျဖစ္ေလာက္ေအာင္ ေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့လူ။

4) Don Vito Corleone (Marlon Brando)



ကိုယ္က ႐ုပ္႐ွင္ထက္ စာအုပ္ေတြကို ပိုႀကိဳက္ေတာ့ Marlon Brando ဆိုတာထက္ God Father, Don Corleone ဆုိတာကိုပဲ ပိုစိတ္ဝင္စားမိတယ္။
ေယာက္်ားပီသတဲ့သူ၊ သစၥာ႐ွိတဲ့သူ၊ ေအာက္တန္းက်တဲ့ နည္းနဲ႔ အႏိုင္မယူတတ္တဲ့သူ၊ ဉာဏ္ေကာင္းၿပီး သတၱိ႐ွိတဲ့သူ၊ တိက်ျပတ္သားတဲ့သူ၊ ၿပီးေတာ့ ... သတ္ရဲတဲ့သူ၊ ေသရဲတဲ့သူ။

ႀကံဳလို႔ေျပာရရင္ ကိုယ္ ဦးခ်စ္ေမာင္ကို ခံစားလို႔ မရတာ တကယ္ေတာ့ ဘာမွ မဆန္းဘူး။

5) Michael Corleone (Al Pacino)



အေဖကို ဆက္ခံႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္း႐ွိတဲ့ သား
ေတြကို သေဘာက်တယ္။
Cronin မွာ သား (၃) ေယာက္ ႐ွိတယ္။
ေဒါက္တာဝင္းဝင္း႐ွိန္ (ဝင္းဝင္းလတ္) မွာ သား (၃) ေယာက္ ႐ွိတယ္။

Don Corleone မွာလည္း သား (၃) ေယာက္ ႐ွိတယ္။

ကိုယ္သေဘာက်တဲ့ လူေတြမွာ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆုိင္ သား (၃) ေယာက္စီ ႐ွိတယ္။
ေနာက္ အျပင္ေလာကမွာလည္း ႐ွိေသးတယ္။ ေတာ္တဲ့လူေတြမွာ သား (၃) ေယာက္စီ ႐ွိတတ္တာလား မသိဘူးလို႔ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ေတြးမိတယ္။ တခ်ိန္က ကိုယ္လဲ အားက်ခဲ့ဖူးတယ္။ ခုေတာ့ မက်ေတာ့ပါဘူး။

6) Brad Pitt



အလယ္တန္း ၇ တန္း၊ ၈ တန္းေလာက္က Interview with the Vampire ၾကည့္ၿပီး ႀကိဳက္ခဲ့တာ။
Jennifer နဲ႔ Jolie ထက္ ကိုယ္က အမ်ားႀကီး ေစာပါတယ္။
Hollywood Star ဆိုေတာ့ ဘာမွေတာ့ သိပ္ေျပာစရာ မ႐ွိပါဘူး။
သူဘာဝတ္ဝတ္ စတိုင္က်တာ။ ဘယ္လိုေနေန ၾကည့္ေကာင္းတာေလာက္ပဲ ေျပာစရာ႐ွိပါတယ္။
ထူးျခားတာ ဆုိလို႔ သူ႕မိဘေတြက ငယ္လင္ ငယ္မယားေတြ ဆိုတယ္။ ခုခ်ိန္ထိေပါ့။

7) Keanu Reeves



သူ႕ကိုလည္း Pitt နဲ႔ မေ႐ွးမေႏွာင္းေလာက္မွာပဲ ၾကည့့္ျဖစ္တာ။
Speed မွာေလ။ Bus ကားေအာက္ ဝင္ၿပီး time bomb ျဖဳတ္ရတဲ့ ရဲ အရာ႐ွိ Jack ဆိုတာ။
Hollywood က မင္းသားေတြ ဘာမွ သိပ္ေျပာစရာ မ႐ွိဘူး။
ၾကည့္လို႔ အဆင္ေျပရင္ ႀကိဳက္လုိက္တာပါပဲ။

8) BYJ



သူ႕ကားေတြ သိပ္မၾကည့္မိပါဘူး။ ၾကည့္ရသေလာက္ ႀကိဳက္ပါတယ္။
Winter Sonata ကိုေတာ့ လံုးဝကို မႀကိဳက္ပါ။
ဘိုးေတာ္ဘုရားေခတ္က ဇာတ္လမ္းမ်ိဳး အတင္းႀကီးပဲ မို႔လို႔။

ကိုယ္ ပထမဆံုး ၾကည့္ဖူးတာ Winter Sonata လဲ မဟုတ္၊ Hotel လဲ မဟုတ္ဘူး။
ဟိုတယ္ကားကေတာ့ ခုထိ မၾကည့္ဖူးပါဘူး။
ဆရာမနဲ႔ ကားေလ။ ေနာက္ေတာ့ သူ ဦးေႏွာက္ ကင္ဆာနဲ႔ ဆံုးသြားတယ္။
မတုန္မလႈပ္ ေအးတိေအးစက္၊ ေခါင္းမာမာ ပံုစံနဲ႔ ဘဝနာခဲ့တဲ့၊ အထက္တန္းလႊာထဲကို ဝင္ဆန္႔ခ်င္တဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ အေၾကာင္း။

အျပင္မွာ ေတြ႕ရင္ေတာ့ ႀကိဳက္မယ္ မထင္ဘူး။ မိန္းမနဲ႔ တူလို႔။

9) Zaw Win Htut



ျမန္မာျပည္က တစ္ေယာက္ေလာက္ေတာ့ ထည့္ဦးမွလို႔ စဉ္းစားမိေတာ့... ေတာ္ေတာ္ ေခါင္းစားပါတယ္။ မင္းသားေတြ တစ္ေယာက္မွ ၾကည့္လို႔ မရဘူး။ လြင္မိုး တစ္ေယာက္ေလာက္ေတာ့ ၾကည့္ရ သလိုလုိ ႐ွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕လည္း မႀကိဳက္ေတာ့ မထည့္ခ်င္တာနဲ႔။ အဆိုေတာ္ထဲကပဲ စဉ္းစားရပါတယ္။

သူနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ ေခါင္းထဲ ေပၚလာတာ တစ္ခု႐ွိတယ္။
ဆရာမ ေမၿငိမ္း ေရးတဲ့ အသံသစ္ ျပတိုက္ ထဲမွာ ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ သူ႕အမ်ိဳးသမီးကို ေပးခဲ့တဲ့ စာ ကေလး။ (Not Sparrow)

သူက စၿပီး ကမ္းလွမ္းေတာ့ အသက္ကလည္းငယ္ သီခ်င္းလဲ ဆိုေနၿပီဆုိလား ... ဆုိေတာ့ အက်င့္စ႐ိုက္ခ်င္းကလဲ တူမွာ မဟုတ္ဘူး ဆုိၿပီး
ေမခိုင္က ျငင္းလိုက္တယ္။... အဲဒီမွာ သူ စာေရးခဲ့တယ္။

"... ကိုယ္ ေနာက္ဆုတ္သြားတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။
ေမခိုင္ စိတ္ညစ္မွာ စိုးလို႔ ေနရာမွာတင္ ရပ္ေစာင့္ေနတာ"

ေနာက္ေတာ့လည္း ေစာင့္ရက်ိဳးနပ္သြားေရာ ေနမွာေပါ့။

10) Cze Republic



အခ်စ္ဦးေပါ့။ ၁၆ ႏွစ္ကတည္းက Euro '96 မွာ အားေပးလာရတာ။
ပြဲစဉ္ေတြမွာ သူတို႔ ေပ်ာ္လွ်င္ ေပ်ာ္ျခင္း၊ သူတို႔ ဝမ္းနည္းလွ်င္ ဝမ္းနည္းျခင္း၊ သူတို႔ စိတ္လႈပ္႐ွားလွ်င္ စိတ္လႈပ္႐ွားျခင္းနဲ႔ တစိတ္တည္း တဝမ္းတည္း ျဖစ္လာခဲ့တာ။

Final မွာ ဂ်ာမနီကို penalty နဲ႔ ႐ႈံးေတာ့ ဂိုးသမား ထုိင္က်သြားတဲ့ပံုကို မ်က္ေစ့ထဲက မထြက္ေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္စိတ္ထင္ penalty ကိုပဲ ၅ လံုးစီ တေက်ာ့တည္း မကဘူး ထင္တယ္။

အေရးႀကီးတဲ့ တလံုးကို တေယာက္က ကန္သြင္းမယ္ ဆုိေတာ့... က်န္တဲ့သူေတြ အားလံုးက မၾကည့္ရဲလို႔ စက္ဝိုင္းပံု ဝိုင္းလို႔ တေယာက္ပုခံုး တေယာက္ဖက္ၿပီး တူတူ ေခါင္းေတြငုံ႔ထားၾကတာလဲ ဘယ္လို အမွတ္ရေနမိမွန္း မသိဘူး။ အဲဒီတည္းက အမ်ိဳးေတြလို စိတ္ထဲမွတ္ေနခဲ့တာ။ တကယ္ေတာ့ နာမည္ေတြေတာင္ ႏွစ္ေယာက္ ထက္ ပိုမသိခဲ့ပါဘူး။

ေက်ာင္းၿပီးကာစကေတာ့ Euro 2004 ကို ၾကည့္ျဖစ္ျပန္တယ္။
ငယ္ခ်စ္ဦးမို႔ သူတို႔ကိုပဲ attention ေပးၿပီး ၾကည့္မိျပန္ေရာ။
႐ံႈးပြဲ မ႐ွိနဲ႔ ေတာက္ေလွ်ာက္ တက္လာခဲ့ၿပီးမွ ႐ံႈးထြက္ပြဲလည္း ေရာက္ေရာ တန္းၿပီး ႐ံႈးေတာ့တာပါလား။
အသည္းကြဲတယ္ ဆုိတာ အဲဒီမွာ နားလည္သြားတယ္။

ေနာက္ေန႔မနက္ အိပ္ရာႏိုးေတာ့ေတာင္ "ညက Cze အသင္းေတာ့ ႐ံႈးသြား႐ွာၿပီ" ဆုိတဲ့ စိတ္နဲ႔ ႏိုးခဲ့ရတယ္။

***
ႏွစ္သက္မိေသာ အမ်ိဳးသားမ်ား ဆိုတဲ့ post ကို ေရးေပးဖို႔
ျဖဴတုတ္ေလး က tag လို႔ပါ။
သူ မတဂ္လည္း ေရးမလို႔ပါပဲ။

ခုလည္း gtalk မွာ ေျပာရင္း ဒီ post အေၾကာင္းလည္း သိေရာ ေရးစရာေတြ အမ်ားႀကီး႐ွိလို႔ ေရးခ်င္လွခ်ည္ရဲ႕ ဆိုၿပီး ေတာင္းေတာင္းပန္ပန္ tag ခိုင္းတဲ့ Addy ကို ဆက္ tag လိုက္ပါတယ္။

***

Saturday, October 24, 2009

တရားခ် ခံရျခင္း

ညက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က အၾကာႀကီး တရားခ်တာ ခံလုိက္ရတယ္။
ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥအတြက္ပါ။ virtual world ကဟာနဲ႔ မဆုိင္ပါဘူး။

ပထမ gtalk ကေန ေျပာရာက ေနာက္ေတာ့ ေျပာမရ ဆိုမရ ျဖစ္ေနတယ္ ထင္လားမသိ။

ဖုန္းေခၚၿပီး ဆက္ေျပာတယ္။


ည 12 နာရီ ေက်ာ္တဲ့ထိ။

ဒါေတာင္ ငါ နက္ဖန္ ႐ံုးသြားရမယ္ ဆိုၿပီး ျဖတ္လုိက္လုိ႔။

မဟုတ္ရင္ ဆက္ေျပာဦးမွာ။


ေျပာလုိက္တာေတြကေတာ့ စံုေနတာပဲ။

မ်ားလြန္းေတာ့လည္း ဟုန္သြားၿပီ။

ဘာတဲ့ လွ်ပ္စစ္နဲ႔ ေ႐ွာ့ခ္ ႐ိုက္လို႔ ရတဲ့ဟာကို လည္လွီးဖို႔ ႀကံစည္ေနတယ္ ဆုိလား။

မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႕အလုိေလ်ာက္ သက္တမ္းကုန္သြားတာကို ေစာင့္ေနတာပါ ေျပာလဲ လက္မခံဘူး။


မ်က္ႏွာေက်ာက တင္း၊ စကားေျပာက ျပတ္ေတာင္း၊

ဒီၾကားထဲ စကားက တတ္တတ္နဲ႔ ေျပာလိုက္ရင္ "တိ" ကနဲ ျပတ္ေတာ့မယ့္ အသြားေတြက သံုးတတ္ခဲ့တာ ဆုိေတာ့ အေရးႀကံဳမွ "ငါက ၾကင္နာတတ္တဲ့သူပါ" သြားေျပာေတာ့ ယံုမယ့္သူ မ႐ွိေတာ့ဘူး။

(ယံုမယ့္သူ မ႐ွိေတာ့ဘူး ဆုိတာ... ဘယ္သူ႕မွ သြားေျပာဖူးလုိ႔ မဟုတ္ဘူး။

ဒီလူေတြကမွ မယံုတာ က်န္တဲ့ ဘယ္သူကမွ ယံုမွာ မဟုတ္ဘူး လို႔ တြက္ၾကည့္မိတာ)


ေအာ္ စိတ္ထဲမွာ ဘာ႐ွိတယ္ ဆုိတာ ဘယ္သူမွ မသိပါဘူး။

"I am just a poor girl. never lucky in the affair like that..." blah blah ေတြ ေျပာၾကည့္ေတာ့လည္း

"လာညည္းျပမေနနဲ႔။ နင့္ ဘယ္သူမွ မသနားဘူး" လို႔ ေျပာတယ္။


ခက္တာ...

ဘယ္လိုမွလည္း ကိုယ့္အျမင္ကို အဆိုတင္သြင္းလို႔ မရ။ ပယ္ခ်ည္း ခ်ေနေတာ့တာပဲ။

နင့္ဟာနင္ ငဲ့တာေတြက မ်ားေနတာ... တို႔

ပါးပါးေလးနဲ႔ ခ်ည္ထားတာ... တို႔

အမယ္.. အႏုပညာနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ ေဝးတဲ့သူ မို႔ပဲ။ မွတ္ေတာင္ထားရဦးမယ္။ ဝတၳဳထဲ ျပန္သံုးဖို႔။

ဘယ္တုန္းတည္းက ေျပာခ်င္ေနတယ္ မသိဘူး။


ကိုယ့္ Personal Affair သက္သက္ပါ။

စကားလဲ မစပ္ပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ စကားလဲ စပ္စရာ မလိုပါဘူး။

ကမ္းပါးၿပိဳတယ္ေဟ့ ေျပာရာကေန ႏြားမေပါင္က်ိဳးတာ ေရာက္ခ်င္ေရာက္မွာပဲ။


သူ႕ဘာသာ ကိုယ့္ ျဖစ္စဉ္ေတြကို မသကၤာရာကေန ဟိုေမးဒီေမးနဲ႔ ေနာက္ဆံုးမွာ ေျပာစရာ ရသြားေတာ့တာပဲ။ ဘယ္လို သေဘာထားလဲ ေျပာရရင္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းမို႔ ခ်စ္တဲ့ မ်က္ေစ့နဲ႔ ၾကည့္ေတာ့ ဘာေတြပဲ လာေျပာေျပာ ခ်စ္ပါတယ္။
(အဲလိုေတြ ထည့္ထည့္ေရးေနတာ သူ႕ရီးစားေတာ့ ေက်နပ္ရဲ႕လား မသိဘူး။)

ေက်းဇူးလည္း တင္ပါတယ္ လို႔ ေျပာခ်င္ေပမယ့္ အဲဒီစကား သိပ္မမိုက္ပါဘူး။


ဒါေပမဲ့ "My main point is I want you to be a Straight person" လို႔ ေျပာေတာ့ အဲဒါ ကိုယ့္ကို ႏွက္ထားမွန္း သိရက္သားနဲ႔ ေက်နပ္ေနတာပါပဲ။

အျမင္မတူတာကေတာ့ တပိုင္းေပါ့။


You are saying, "I'm so pity the fish so I hit its head and let it die." ဆိုတာ ပါေသးတယ္။

ဗမာလုိေရာ၊ ဘိုလိုေရာ စံုေနတာပါ့ပဲ။

အရင္ကေတာ့ soup လုပ္ၿပီးရင္ အိုးလိုက္ခ်ၿပီး ေသာက္ေနက်။

ပန္းကန္လံုးတစ္လံုး ေဆးရသက္သာ နည္းလား ဆုိၿပီ။

ေနာက္ အဲလို အိုးစြပ္ခြက္စြပ္ မစားေတာ့ပါဘူး။


ေနာက္က်မွ အိပ္ရာဝင္ျဖစ္ၿပီး ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္ဘူး။

သူေျပာတာေတြ ျပန္စဉ္းစားမိၿပီး...


အဲလို ထင္ရင္ မွားသြားမွာေပါ့။

အိပ္လိုက္တာ တခ်ိဳးတည္းပဲ။ ၇ နာရီ ခြဲခါနီးမွ ႏိုးတယ္။

႐ံုးကို ၁ဝ မိနစ္နီးပါး ေနာက္က်ၿပီးမွ ဝင္တယ္။


***

ကံမ်ား ဆုိးခ်င္ေတာ့ ေနာက္က်ကာမွ MD က အေပါက္ဝမွာ ရပ္ေနတယ္။

ပိုၿပီး ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ သူနဲ႔ကိုယ္ အက်ၤ ီ အေရာင္က ဆင္တူေနေသး။


ခုတေလာ လုပ္သမွ်ေတြကလည္း အဆီအေငၚမတည့္ ေတာ္ေတာ္ျဖစ္ေနတယ္။

ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ affair ေတြက သိပ္အဆင္မေျပရတဲ့ထဲ... ႐ွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလး ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ တပိုင္းက ကိုယ့္ဘက္က မဟုတ္ဘူး။ ငါ့ကိုမ်ား မိစၦာမႀကီး ထင္ေနၾကလား သြားေမးရင္လဲ ေမးေတာ့မွ ေျပာစရာ စကားလံုး အသစ္ရသြားဦးမယ္။ ကိုယ့္႐ွဴးကိုယ္ပတ္...


ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ အဆင္မေျပလို႔ ကိုယ္မေရးကိုယ္မတာ တာေတြ မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ လုပ္ေတာ့လည္း တရားစြဲ မခံရတာပဲ ေတာ္ဦးမယ္။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ အာ႐ံုမ်ားလို႔ ရတဲ့သူ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ အၿမဲတမ္း လြဲတတ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္လုိ အၿငိမ္မေနႏိုင္တဲ့ ဇာတာလဲ မသိဘူး။


ပံုမွန္အားျဖင့္ေတာ့ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကို ေဝဖန္ခံရရင္ မႀကိဳက္ပါဘူး။

ဒါေပမဲ့ ခၽြင္းခ်က္ေတြေတာ့ ႐ွိပါတယ္။

နည္းနည္းပါးပါးပဲ ႐ွိတဲ့ ခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ခၽြင္းခ်က္ေပါ့။


တကယ္ဆုိ အဲဒီ ညေနမွာ online ေၾကာင့္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္ေနခဲ့တာ။

ဒီၾကားထဲ ညက် မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ အေျပာခံလိုက္ရေပမယ့္ စိတ္ေတာ့ မဆိုးပါဘူး။

စိတ္မေကာင္းေတာ့ ျဖစ္မိတယ္။

ငါ့ကို နားမလည္ပါလား လို႔။


***

ခု Tina Arena ရဲ႕ I wanna know what love is... အျပန္ျပန္ နားေထာင္မိတယ္။


ၾကားဖူးတယ္ မဟုတ္လား။


"တားဆီးလို႔ မရႏိုင္တာ အခ်စ္၊ ကစားဖူးသလား ထိုးစစ္၊ အားလံုးနဲ႔ ႐ွင္းရန္ အဆင္သင့္၊ ေနာက္မဆုတ္နဲ႔ ဆက္ခ်စ္..."
ဆိုတာ ေဇာ္ဝင္းထြဋ္ ဆုိခဲ့တဲ့ သီခ်င္း။


***

ေလာကႀကီးကို စိတ္ကုန္တယ္။

shopping ထြက္လုိက္ဦးမယ္။


***

သူငယ္ခ်င္းကိုေတာ့ ခ်စ္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ သူအဲလိုေျပာေတာ့ ဝမ္းနည္းတာပဲ။


***

ယုန္ကေလးက နား႐ြက္ေထာင္




ဆံုးမစာ

ကိုယ့္မွာ သတိ မ႐ွိဘဲနဲ႔ သူမ်ားကို သတိေပးလုိ႔ မရ။
ကိုယ့္မွာ တရား မ႐ွိဘဲနဲ႔ သူမ်ားကို တရားခ်လို႔ မရ။
ကိုယ့္မွာ ပညာ မ႐ွိဘဲနဲ႔ သူမ်ားကို ပညာျပလို႔ မရ။
ကိုယ့္မွာျဖင့္ ဘာမွ မ႐ွိဘဲနဲ႔ သူမ်ားကို ျဖည့္ဆည္းခ်င္လို႔ မရ။

(ကုိယ့္ဘာသာ တရား ျပန္ခ်ထားတာ။)


***