မလြမ္းတတ္တာ ေကာင္းပါတယ္။
ဒါေပမဲ့...
လြမ္းဖို႔ ထိုက္တန္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ
လြမ္းဖို႔ ထိုက္တန္တဲ့ လူေတြ ႐ွိခဲ့ၿပီး
လြမ္းခြင့္ရတဲ့သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ရတာဟာ ပိုၿပီးေတာ့ ေကာင္းတယ္။
:)
Tuesday, November 10, 2009
Monday, November 9, 2009
မွတ္စုထဲက စာသားအခ်ိဳ႕
I'm happy to see that you are more like your usual self.
(မင္းကို အရင္ကနဲ႔ ပိုတူလာတာ ျမင္ရတဲ့ အတြက္ ဝမ္းသာတယ္။)
This was a torture to me, like a single drop of water falling on my head.
(ငါ့ရဲ႕ ေခါင္းေပၚကို တစ္စက္ခ်င္း က်ေနတဲ့ ေရစက္ေတြလိုပဲ။ ငါ့အတြက္ေတာ့ ႀကီးမားတဲ့ (ၫွင္းပန္းမႈ) ဝဋ္ဆင္းရဲ တစ္ခုပဲ။)
My past is just a bad dream.
I realised that there was nobody else in the world like me.
(အတိတ္ဟာ အိပ္မက္ဆုိး တစ္ခုသာပဲ။ ကမၻာေပၚမွာ ငါ့လိုမ်ိဳး တျခား ႐ွိမွာ မဟုတ္ဘူး ဆုိတာ နားလည္ခဲ့တယ္။)
I worked all through the night.
I want to be alone all the time.
My eyes become used to the dark.
(ညလံုးေပါက္ အလုပ္လုပ္ေနခဲ့ၿပီး၊ တခ်ိန္လံုး တေယာက္တည္း ႐ွိေနခ်င္ခဲ့တယ္။ ငါ့မ်က္လံုးေတြလည္း အေမွာင္နဲ႔ က်င့္သားရေနခဲ့ၿပီ။)
I have to confess I heard your voice in my dreams for the rest of my life.
(ငါ့ဘဝရဲ႕ ေနာက္ပိုင္း အခ်ိန္ေတြမွာ အိပ္မက္ေတြထဲထိ မင္းရဲ႕ အသံကို ၾကားေယာင္ေနခဲ့မိတယ္ ဆိုတာ ဝန္ခံရပါမယ္။)
***
ဘာမွ တင္စရာ မ႐ွိလို႔ :)
ဖတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ စာအုပ္ထဲက ကူးထားတဲ့ စာသားတခ်ိဳ႕ ျပန္တင္မိတာ။
ဖတ္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘာျဖစ္လုိ႔မွန္း မသိ အဲဒီ ဇာတ္လမ္းထဲက စာသားေတြက အေတာ္ကို ထိ ခဲ့တာ။
ဖတ္ခဲ့တာေတာ့ retold series ေတြထဲကပါ။
English ေကာင္းရင္ေတာ့ retold လုပ္တဲ့သူ ေတာ္လို႔ပါ။
ဘာသာျပန္ည့ံရင္ေတာ့ ကိုယ္ ညံ့လို႔ေပါ့။
အေၾကာင္းအရာေရာ၊ အထဲက ဇာတ္ေကာင္ေတြ ေနရာမွာေရာ၊ စာသားေတြေရာ...
ေတာ္ေတာ္ကို မထင္မွတ္ဘဲ နစ္ေမ်ာၿပီး ဖတ္ခဲ့မိတယ္။
(စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ ႀကိဳက္ေလ့႐ွိတဲ့ ဇာတ္လမ္းမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။)
ဆက္ရဦးမယ့္ ဇာတ္လမ္းအတြက္ inspiration မရျဖစ္ေနလို႔ ဒါကို သတိရလိုက္ၿပီး ျပန္႐ွာ ဖတ္မိတယ္။
ခုျပန္ဖတ္ေတာ့လည္း ထိ ေနတုန္းပဲ။
ဇာတ္လမ္းကို ပံုေဖာ္လိုက္ႏိုင္တဲ့ စာသားေတြေတာ့ မပါပါဘူး။
ဒါေပမဲ့ အဲဒါ ဘာစာအုပ္ ျဖစ္မယ္လုိ႔ ထင္လဲ... ???
***
(Hint: အဲဒီစာအုပ္ကို 19th century အေစာပိုင္းမွာ ထုတ္ခဲ့တယ္ ဆုိတယ္။
ေရးတဲ့သူက အမ်ိဳးသမီး။ surname က နာမည္ႀကီး ကမၻာေက်ာ္ ကဗ်ာဆရာ တစ္ေယာက္ရဲ႕ နာမည္နဲ႔ တူတူပဲ။
(တူမွာေပါ့...)
႐ုပ္႐ွင္လည္း ျပန္႐ိုက္ထားတယ္။
***
(မင္းကို အရင္ကနဲ႔ ပိုတူလာတာ ျမင္ရတဲ့ အတြက္ ဝမ္းသာတယ္။)
This was a torture to me, like a single drop of water falling on my head.
(ငါ့ရဲ႕ ေခါင္းေပၚကို တစ္စက္ခ်င္း က်ေနတဲ့ ေရစက္ေတြလိုပဲ။ ငါ့အတြက္ေတာ့ ႀကီးမားတဲ့ (ၫွင္းပန္းမႈ) ဝဋ္ဆင္းရဲ တစ္ခုပဲ။)
My past is just a bad dream.
I realised that there was nobody else in the world like me.
(အတိတ္ဟာ အိပ္မက္ဆုိး တစ္ခုသာပဲ။ ကမၻာေပၚမွာ ငါ့လိုမ်ိဳး တျခား ႐ွိမွာ မဟုတ္ဘူး ဆုိတာ နားလည္ခဲ့တယ္။)
I worked all through the night.
I want to be alone all the time.
My eyes become used to the dark.
(ညလံုးေပါက္ အလုပ္လုပ္ေနခဲ့ၿပီး၊ တခ်ိန္လံုး တေယာက္တည္း ႐ွိေနခ်င္ခဲ့တယ္။ ငါ့မ်က္လံုးေတြလည္း အေမွာင္နဲ႔ က်င့္သားရေနခဲ့ၿပီ။)
I have to confess I heard your voice in my dreams for the rest of my life.
(ငါ့ဘဝရဲ႕ ေနာက္ပိုင္း အခ်ိန္ေတြမွာ အိပ္မက္ေတြထဲထိ မင္းရဲ႕ အသံကို ၾကားေယာင္ေနခဲ့မိတယ္ ဆိုတာ ဝန္ခံရပါမယ္။)
***
ဘာမွ တင္စရာ မ႐ွိလို႔ :)
ဖတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ စာအုပ္ထဲက ကူးထားတဲ့ စာသားတခ်ိဳ႕ ျပန္တင္မိတာ။
ဖတ္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘာျဖစ္လုိ႔မွန္း မသိ အဲဒီ ဇာတ္လမ္းထဲက စာသားေတြက အေတာ္ကို ထိ ခဲ့တာ။
ဖတ္ခဲ့တာေတာ့ retold series ေတြထဲကပါ။
English ေကာင္းရင္ေတာ့ retold လုပ္တဲ့သူ ေတာ္လို႔ပါ။
ဘာသာျပန္ည့ံရင္ေတာ့ ကိုယ္ ညံ့လို႔ေပါ့။
အေၾကာင္းအရာေရာ၊ အထဲက ဇာတ္ေကာင္ေတြ ေနရာမွာေရာ၊ စာသားေတြေရာ...
ေတာ္ေတာ္ကို မထင္မွတ္ဘဲ နစ္ေမ်ာၿပီး ဖတ္ခဲ့မိတယ္။
(စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ ႀကိဳက္ေလ့႐ွိတဲ့ ဇာတ္လမ္းမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။)
ဆက္ရဦးမယ့္ ဇာတ္လမ္းအတြက္ inspiration မရျဖစ္ေနလို႔ ဒါကို သတိရလိုက္ၿပီး ျပန္႐ွာ ဖတ္မိတယ္။
ခုျပန္ဖတ္ေတာ့လည္း ထိ ေနတုန္းပဲ။
ဇာတ္လမ္းကို ပံုေဖာ္လိုက္ႏိုင္တဲ့ စာသားေတြေတာ့ မပါပါဘူး။
ဒါေပမဲ့ အဲဒါ ဘာစာအုပ္ ျဖစ္မယ္လုိ႔ ထင္လဲ... ???
***
(Hint: အဲဒီစာအုပ္ကို 19th century အေစာပိုင္းမွာ ထုတ္ခဲ့တယ္ ဆုိတယ္။
ေရးတဲ့သူက အမ်ိဳးသမီး။ surname က နာမည္ႀကီး ကမၻာေက်ာ္ ကဗ်ာဆရာ တစ္ေယာက္ရဲ႕ နာမည္နဲ႔ တူတူပဲ။
(တူမွာေပါ့...)
႐ုပ္႐ွင္လည္း ျပန္႐ိုက္ထားတယ္။
***
Labels:
book,
Feeling,
remembrance
Sunday, November 8, 2009
ခ်စ္သူ မသိေသာ အလြမ္းမ်ား

လူကၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ထိုင္ေနေပမယ့္ ကိုယ့္စိတ္ေတြ လြင့္ေနတယ္။လြမ္းတယ္ဆိုတာ လႈိင္းေတြလိုပဲ…
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ လူကို တိုက္စားသြားတာ…
*
တစ္ပတ္ၾကာမယ္ လို႔ မင္း ေျပာခဲ့သလားဟင္…
*
ေတြ႕ေနက်ေနရာမွာ အၾကာႀကီး ထိုင္ေစာင့္ေနမိတယ္…
လာမယ္ ထင္လို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး…
ကိုယ္ လြမ္းေနလို႔ပါ…
*
ဒီလိုနဲ႔ပဲ အလြမ္းေတြက အဖ်ားတက္သလို တေငြ႕ေငြ႕ တက္လာတယ္…
မေတြ႕ဘူးဆိုတာ သိရက္နဲ႔လဲ ဆက္ေစာင့္ေနမိတယ္…
*
ကိုယ့္စိတ္ေတြ တုန္ခါၿပီး ၿပိဳက်ေတာ့မတတ္ပဲ…
ကိုယ္ ဘာလုပ္ရမလဲ ဟင္…
*
အတူေျဖခဲ့ဖူးတဲ့ English Placement Test တစ္ခုကို ျပန္ေျဖေနရမလား…
မင္းတက္ခိုင္းတဲ့ သင္တန္းေတြ အေၾကာင္း ဖတ္ေနရမလား…
မင္းျပန္လာရင္ ဖတ္ဖို႔ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ ပဲေရးေနရမလား…
ဘယ္လိုလုပ္ရင္ ဒီအလြမ္းေတြက သက္သာရာရလိမ့္မလဲ…
ေတြ႕ေနက်ေနရာမွာ အတူလုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အလုပ္ေတြ ျပန္လုပ္ၾကည့္ရင္ အလြမ္းေျပလိမ့္မယ္လို႔ ကိုယ္ မယံုၾကည္ပါဘူး…
အလြမ္းေျပ ဆိုတာ မွန္သမွ်ဟာ ပိုၿပီး လြမ္းဖို႔ေတြခ်ည္းပါပဲ…
*
ကိုယ္ေရးတဲ့ စာေတြကို၊ ကိုယ့္ ကဗ်ာေတြကို… နားမလည္ဘူးပဲ မင္းအၿမဲေျပာတတ္ေတာ့…
ခု ကိုယ္က လြမ္းတယ္ေျပာလဲ မင္း နားလည္ပါ့မလား ထင္မိတယ္…
လြမ္းတယ္ ဆိုတာ…
ကိုယ္လြမ္းေနတဲ့သူကို ကိုယ့္အနီးနားမွာ ရွိေနေစခ်င္တဲ့…
မ်က္ေစ့ေအာက္မွာ အၿမဲ ျမင္ေတြ႕ေနခ်င္တဲ့ ဆႏၵကိုေခၚတာပဲ…
ဒီလိုေျပာလိုက္ရင္… ကိုယ့္အလြမ္းေတြ သိပ္ ေပါ့ ပ်က္ သြားမယ္ ဆိုတာ သိပါတယ္…
ႏွလံုးသားခ်င္း မနီးရင္ေတာ့ အတူတူရွိေနလဲ လြမ္းရတာပါပဲ…
တခါတခါဆို ကိုယ့္မ်က္ေစ့ ေအာက္မွာ မင္းရွိေနရက္နဲ႔လဲ ကိုယ္ လြမ္းေနခဲ့ရဖူးတယ္…
*
တကယ္ေတာ့ လြမ္းတယ္ဆိုတာ…
ကိုယ္ ခ်စ္ခင္ တြယ္တာတဲ့သူနဲ႔ စိတ္ဝိဉာဉ္ခ်င္း နီးစပ္ေနခ်င္တဲ့ ဆႏၵ ပါပဲ…
*
ခုခ်ိန္မွာ မင္းဘာေတြ လုပ္ေနမွာလဲ…
ဘယ္သူ႕ အေၾကာင္းကိုေတြးၿပီး … ဘယ္သူနဲ႔ အတူ ရွိေနမွာလဲ…
အေတြးေတြ အမ်ားႀကီး မေတြးပါနဲ႔ လို႔ မင္းေျပာဖူးတာ ျပန္သတိရမိတယ္…
ကိုယ့္မွာ ေတြးေနဖို႔ အခ်ိန္ေတြ မရွိတာေတာင္္ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါၿပီ…
ဒါေပမယ့္ ခုေတာ့ ဘယ္လိုမွ မတတ္ႏိုင္ဘူး…
မင္း အေၾကာင္းေတြက အလိုလို ေရာက္လာတယ္…
အသည္းႏွလံုး နဲ႔ ဦးေႏွာက္က နီးနီးေလးပါပဲ…
ရင္ထဲမွာ ရွိတဲ့ အရာေတြက အေတြးထဲကို လြယ္လြယ္နဲ႔ ေရာက္သြားတတ္တာပဲ…
*
လြမ္းေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ… ကိုယ္လြမ္းေနတဲ့သူ ဘာမ်ားလုပ္ေနမွာပါလိမ့္ လို႔ ေတြးရတာ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ စိတ္ဝင္စားစရာပါပဲ။
ဒါေပမယ့္… မင္းျပန္လာတဲ့အခါ… မေျပာဘဲ ကိုယ္ျပန္မေမးပါဘူး…
သံသယေတြနဲ႔ ေမးတယ္လို႔ သံသယဝင္ေနဦးမယ္ ဆိုရင္… ကိုယ့္အလြမ္းေတြ ညစ္ေထးကုန္ပါ့မယ္။
*
အလြမ္းေတြက လြတ္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဟင္…
ဒီေန႔ ကိုယ္ Baldwin Library ကို သြားတယ္…
MicroStation သင္တန္းကို သြားတယ္…
ေန႔လည္စာ စားတယ္…
ေတြ႕ေနက်ေနရာကို ေရာက္ေတာ့ မင္း ရွိမေနဘူး…
*
မင္း ႐ွိမေနတဲ့ အခါ အရာရာဟာ လြမ္းစရာပဲ…
မင္း ဘယ္တုန္းကမွ ရွိမေနခဲ့ဖူးတဲ့ ေနရာေတြကေတာင္ ကိုယ့္အတြက္ လြမ္းစရာပဲ…
မင္းနဲ႔ ဘယ္တုန္းကမွ စကား မစပ္မိခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကေတာင္.. လြမ္းစရာပဲ…
ဘာတစ္ခုမွ မတိုက္ဆိုင္ပါဘဲနဲ႔လဲ လြမ္းစရာပဲ…
*
ဒီတစ္ခါ မင္းနဲ႔ ျပန္ေတြ႕ရင္ေတာ့ ေျပာျပရဦးမယ္…
*
မင္းရဲ႕ ႏွလံုးသားမွာ ခ်ည္တိုင္ တစ္ခုရွိေနတယ္...
အဲဒီ ခ်ည္တိုင္ မွာ ႀကိဳးတစ္စ ရွိတယ္…
အဲဒီ ႀကိဳးရဲ႕ အဆံုးမွာေတာ့… ကိုယ့္ အသည္းႏွလံုး ရွိပါတယ္…
*
တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ မသိတတ္ခဲ့တာပါ…
ကိုယ့္ ရင္ထဲမွာက ႀကိဳးတစ္စ ယွက္သမ္းၿပီး…
သံေယာဇဉ္ေတြ အမွ်င္တန္းေနခဲ့တယ္ ဆိုတာကိုေပါ့...
***
(My Suboo မွာ တင္ၿပီးသား post အေဟာင္းပါ.. 2008 Jan တုန္းက တင္ခဲ့တာ.. )
ျမန္မာျပည္မွာတုန္းက ေရးခဲ့တဲ့ post...
တပတ္ၾကာေအာင္ နယ္ကို ခရီးထြက္သြားတုန္း ေရးခဲ့တာ။
Sept 2008, blog မွာ ဒု- အႀကိမ္ ျပန္တင္ျဖစ္တယ္။
ခု blog မွာပဲ တတိယ အႀကိမ္။
လြမ္းလို႔...
:(
***
Friday, November 6, 2009
Me & Manager
စီနီယာေတာ့ ခြင့္ျပန္သြားျပန္ၿပီ။ ဒီတခါ တစ္လေတာင္။ ျမန္တာ။ တစ္ႏွစ္ဆိုတာ ဘာမွ မၾကာလုိက္ဘူး။
မန္ေနဂ်ာက စီနီယာကိုဆို အင္မတန္ အားကိုးေတာ့ "မင္း" ဘယ္ေတာ့ ျပန္လာမွာလဲ၊ ဘာလဲနဲ႔ မေန႔က ေမးေနတယ္။ စီနီယာက ေနာက္လ 6 ရက္ေန႔လို႔ ေျပာတယ္။ "ဟာ ဒါဆုိ တစ္လေတာင္လား" တဲ့။
အဲဒါ မၿပီးေသးဘူး။ ေနာက္လ 6 ရက္ေန႔က ဘာေန႔လဲ တဲ့။ စီနီယာက စေနေန႔လို႔ ေျပာတယ္။ အဲဒီေတာ့ "ဒါဆို စေန ႐ံုးတက္မွာလား။ တနလၤာမွ ႐ံုးတက္မွာလား" ထပ္ေမးျပန္တယ္။
(ကိုယ့္ဆိုရင္ေတာ့ ေမးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပန္မလာလည္း ေအးတာပဲ လို႔ မွတ္ခ်င္မွတ္ေနမွာ။)
စီနီယာက စေနတက္မယ္ တဲ့။ အဲဒါကို "ဒါဆို ေန႔ဝက္တက္ၿပီး ေနာက္ရက္ holiday ေပါ့။ တယ္ေကာင္းပါလား" တဲ့။ ေတာ္ေတာ္ ဟားရတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေနာက္လ 6 ရက္က တနဂၤေႏြေန႔ႀကီး။
annual leave ယူတဲ့သူကို တားလုိ႔ကလည္း မရ။ မသြားလည္း မသြားေစခ်င္ေတာ့ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာ။ က်န္ခဲ့မယ့္သူကလည္း အားမွ မကိုးရဘဲ။ တလြဲကလည္း လုပ္ဦးမယ္။ အထြန္႔ကလည္း တက္ဦးမယ္။
ဒီေန႔ပဲ စပါၿပီ။
roof structure ကိစၥ။
roof က ႏွစ္ခုစာ။ location မတူလုိ႔ grid line မတူတာက လြဲရင္ က်န္တာ အကုန္အတူတူ။
အဲဒါကို ပံုဆြဲေပးတဲ့ consultant ဆီက လူကလည္း အေတာ္ကို ႐ွည္ေဝးပါတယ္။
roof plan ပံုကို ႏွစ္ခု ဆြဲလိုက္တယ္။ တခုက upper most level, ေနာက္တခုက bracing ကို ျပခ်င္လုိ႔ သပ္သပ္ ျပန္ဆြဲေပးတဲ့ level...
grid line no. ေတြကိုလည္း "/" ေလးပဲ ျခားၿပီး ထည့္ေပးလုိက္တယ္။ အဲဒီ အဓိပၸါယ္က အတိုင္းအတာနဲ႔ သံုးထားတဲ့ member ေတြ အတူတူ၊ ေနရာပဲကြာတယ္ ဆုိလိုတာ။
အဲဒါကို plan (2) ခု၊ grid line (2) ေနရာစာ ကို စုစုေပါင္း roof (4) ခုေပါ့ လုိ႔ မန္ေနဂ်ာက ျမင္ေနတယ္။ မဟုတ္ဘူး ႏွစ္ခုတည္း ဆုိတာကို မရဘူး။ ဒါဆုိ ဘာျဖစ္လုိ႔ plan ကို ႏွစ္ခု ဆြဲရတာလဲတဲ့။ just to show bracing ေျပာတာကို သူ လက္မခံႏိုင္ဘူး။ layer ႏွစ္ခုကို ျပထားၿပီး၊ ႏွစ္ခုလံုးမွာ rafter ပါတာ ဆုိေတာ့... ဒါဆုိ rafter I-Beam က အေပၚတေခ်ာင္း ေအာက္တေခ်ာင္း ျဖစ္ေနမွာေပါ့ ေျပာတယ္။
အာာာာာာ.... မဟုတ္ပါဘူးးးးး
ဘယ္လို ႐ွင္းျပရမယ္ မသိေတာ့ဘူး။ ပံုကို လွ်ာ႐ွည္ ခြာ႐ွည္ ဆြဲလိုက္တဲ့ လူကိုပဲ ေျပး႐ိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္။ ဒီ plan ႏွစ္ခုဟာ တူတူပဲ။ တစ္ခုတည္းပဲ။ bracing ကို သပ္သပ္ျပခ်င္လုိ႔ တစ္ပံုခြဲထုတ္ထားတာပါ ဆိုတာကို 15 မိနစ္ေလာက္ ၾကာေအာင္ ေျပာယူရတယ္။ ေနာက္ဆံုးက်မွ သူ လက္ခံသလိုလို ႐ွိတယ္။
ဒါေတာင္ အိုေက အုိေက ငါ main con ကို ဖုန္းဆက္ၿပီး ေသခ်ာေအာင္ ေမးလုိက္မယ္ တဲ့။
မသိေတာ့လည္း မသိလုိ႔။ သိလို႔ ေျပာျပေတာ့လည္း လက္မခံခ်င္ဘူး။
ေခတ္ကာလ လူႀကီးေတြဟာ အေတာ္ ခက္တယ္။
ဘယ္ႏိုင္ငံမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အတူတူခ်ည္းပဲ။
ေနာက္ဆံုးက် ကိုယ္ေျပာတာက အမွန္ပဲ။
မွန္တယ္ လို႔ သူလာျပန္ေျပာလို႔ သိတယ္ မထင္နဲ႔။
ဘာမွ ထပ္မေျပာေတာ့လို႔ မွန္မွန္း သိတာ။
(ေအးေလ သူ႕မွာ ကိုယ့္ကို မွန္ေၾကာင္း သတင္းျပန္ပို႔ရမယ့္ တာဝန္မွ မ႐ွိတာ)
မွားရင္ေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ လာျပန္ေျပာမွာ။
ဒီေန႔လည္း စီနီယာစားပြဲနဲ႔ ကိုယ့္စားပြဲ ေျခ (၃) လွမ္းစာ ေလာက္ကို ပတ္ေျပးေနရတယ္။
သူ႕ဆီဝင္လာတဲ့ email ေတြ ေျပးၾကည့္လိုက္၊ သူ႕ ကိစၥ ဝင္လုပ္လုိက္၊ သူ႕ပံုေတြ႐ွာလိုက္၊ ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္ေျပးလုပ္လုိက္။
ဒီ post ကို မနက္ ၁၁ နာရီေလာက္က ေရးတာ ညေန ႐ံုးဆင္းခါနီးမွ ၿပီးတာသာ ၾကည့္ေတာ့။
blog ေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မေရးႏိုင္ပါဘူး။
ဘာျဖစ္လို႔မ်ား ပညာသင္ခဲ့မိပါလိမ့္။
(တတ္တာ မတတ္တာေတာ့ တစ္က႑ေပါ့ေလ။)
***
မန္ေနဂ်ာက စီနီယာကိုဆို အင္မတန္ အားကိုးေတာ့ "မင္း" ဘယ္ေတာ့ ျပန္လာမွာလဲ၊ ဘာလဲနဲ႔ မေန႔က ေမးေနတယ္။ စီနီယာက ေနာက္လ 6 ရက္ေန႔လို႔ ေျပာတယ္။ "ဟာ ဒါဆုိ တစ္လေတာင္လား" တဲ့။
အဲဒါ မၿပီးေသးဘူး။ ေနာက္လ 6 ရက္ေန႔က ဘာေန႔လဲ တဲ့။ စီနီယာက စေနေန႔လို႔ ေျပာတယ္။ အဲဒီေတာ့ "ဒါဆို စေန ႐ံုးတက္မွာလား။ တနလၤာမွ ႐ံုးတက္မွာလား" ထပ္ေမးျပန္တယ္။
(ကိုယ့္ဆိုရင္ေတာ့ ေမးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပန္မလာလည္း ေအးတာပဲ လို႔ မွတ္ခ်င္မွတ္ေနမွာ။)
စီနီယာက စေနတက္မယ္ တဲ့။ အဲဒါကို "ဒါဆို ေန႔ဝက္တက္ၿပီး ေနာက္ရက္ holiday ေပါ့။ တယ္ေကာင္းပါလား" တဲ့။ ေတာ္ေတာ္ ဟားရတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေနာက္လ 6 ရက္က တနဂၤေႏြေန႔ႀကီး။
annual leave ယူတဲ့သူကို တားလုိ႔ကလည္း မရ။ မသြားလည္း မသြားေစခ်င္ေတာ့ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာ။ က်န္ခဲ့မယ့္သူကလည္း အားမွ မကိုးရဘဲ။ တလြဲကလည္း လုပ္ဦးမယ္။ အထြန္႔ကလည္း တက္ဦးမယ္။
ဒီေန႔ပဲ စပါၿပီ။
roof structure ကိစၥ။
roof က ႏွစ္ခုစာ။ location မတူလုိ႔ grid line မတူတာက လြဲရင္ က်န္တာ အကုန္အတူတူ။
အဲဒါကို ပံုဆြဲေပးတဲ့ consultant ဆီက လူကလည္း အေတာ္ကို ႐ွည္ေဝးပါတယ္။
roof plan ပံုကို ႏွစ္ခု ဆြဲလိုက္တယ္။ တခုက upper most level, ေနာက္တခုက bracing ကို ျပခ်င္လုိ႔ သပ္သပ္ ျပန္ဆြဲေပးတဲ့ level...
grid line no. ေတြကိုလည္း "/" ေလးပဲ ျခားၿပီး ထည့္ေပးလုိက္တယ္။ အဲဒီ အဓိပၸါယ္က အတိုင္းအတာနဲ႔ သံုးထားတဲ့ member ေတြ အတူတူ၊ ေနရာပဲကြာတယ္ ဆုိလိုတာ။
အဲဒါကို plan (2) ခု၊ grid line (2) ေနရာစာ ကို စုစုေပါင္း roof (4) ခုေပါ့ လုိ႔ မန္ေနဂ်ာက ျမင္ေနတယ္။ မဟုတ္ဘူး ႏွစ္ခုတည္း ဆုိတာကို မရဘူး။ ဒါဆုိ ဘာျဖစ္လုိ႔ plan ကို ႏွစ္ခု ဆြဲရတာလဲတဲ့။ just to show bracing ေျပာတာကို သူ လက္မခံႏိုင္ဘူး။ layer ႏွစ္ခုကို ျပထားၿပီး၊ ႏွစ္ခုလံုးမွာ rafter ပါတာ ဆုိေတာ့... ဒါဆုိ rafter I-Beam က အေပၚတေခ်ာင္း ေအာက္တေခ်ာင္း ျဖစ္ေနမွာေပါ့ ေျပာတယ္။
အာာာာာာ.... မဟုတ္ပါဘူးးးးး
ဘယ္လို ႐ွင္းျပရမယ္ မသိေတာ့ဘူး။ ပံုကို လွ်ာ႐ွည္ ခြာ႐ွည္ ဆြဲလိုက္တဲ့ လူကိုပဲ ေျပး႐ိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္။ ဒီ plan ႏွစ္ခုဟာ တူတူပဲ။ တစ္ခုတည္းပဲ။ bracing ကို သပ္သပ္ျပခ်င္လုိ႔ တစ္ပံုခြဲထုတ္ထားတာပါ ဆိုတာကို 15 မိနစ္ေလာက္ ၾကာေအာင္ ေျပာယူရတယ္။ ေနာက္ဆံုးက်မွ သူ လက္ခံသလိုလို ႐ွိတယ္။
ဒါေတာင္ အိုေက အုိေက ငါ main con ကို ဖုန္းဆက္ၿပီး ေသခ်ာေအာင္ ေမးလုိက္မယ္ တဲ့။
မသိေတာ့လည္း မသိလုိ႔။ သိလို႔ ေျပာျပေတာ့လည္း လက္မခံခ်င္ဘူး။
ေခတ္ကာလ လူႀကီးေတြဟာ အေတာ္ ခက္တယ္။
ဘယ္ႏိုင္ငံမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အတူတူခ်ည္းပဲ။
ေနာက္ဆံုးက် ကိုယ္ေျပာတာက အမွန္ပဲ။
မွန္တယ္ လို႔ သူလာျပန္ေျပာလို႔ သိတယ္ မထင္နဲ႔။
ဘာမွ ထပ္မေျပာေတာ့လို႔ မွန္မွန္း သိတာ။
(ေအးေလ သူ႕မွာ ကိုယ့္ကို မွန္ေၾကာင္း သတင္းျပန္ပို႔ရမယ့္ တာဝန္မွ မ႐ွိတာ)
မွားရင္ေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ လာျပန္ေျပာမွာ။
ဒီေန႔လည္း စီနီယာစားပြဲနဲ႔ ကိုယ့္စားပြဲ ေျခ (၃) လွမ္းစာ ေလာက္ကို ပတ္ေျပးေနရတယ္။
သူ႕ဆီဝင္လာတဲ့ email ေတြ ေျပးၾကည့္လိုက္၊ သူ႕ ကိစၥ ဝင္လုပ္လုိက္၊ သူ႕ပံုေတြ႐ွာလိုက္၊ ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္ေျပးလုပ္လုိက္။
ဒီ post ကို မနက္ ၁၁ နာရီေလာက္က ေရးတာ ညေန ႐ံုးဆင္းခါနီးမွ ၿပီးတာသာ ၾကည့္ေတာ့။
blog ေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မေရးႏိုင္ပါဘူး။
ဘာျဖစ္လို႔မ်ား ပညာသင္ခဲ့မိပါလိမ့္။
(တတ္တာ မတတ္တာေတာ့ တစ္က႑ေပါ့ေလ။)
***
Labels:
experience,
Singapore,
Work
Wednesday, November 4, 2009
E for Engineer, F for Forget !
Archi နဲ႔ Structure ပံုေတြမွာ ထည့္ရမယ့္ member ေတြ မစံုေတာ့ Manager ကေျပာတယ္။ Main Con က QS ေတြ လွမ္းေမးပါလားတဲ့။
ေမးလဲ သူတို႔က I don't know ပဲ ေျပာတာ။ ၿပီးရင္ propose ေလး လုပ္ေပးပါ။ ဒါပဲ ေျပာမွာ လုိ႔။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ propose လုပ္ၿပီး တြက္လုိက္တာ ေကာင္းတယ္လုိ႔။
I will ask them, but they will reply me, "I don't know. Can you, please, propose for it?".
Manager က Archi ပံုေတြ ၾကည့္ေတာ့လဲ ဒီလို Section မွာ ဒီလို ဆြဲထားေပမယ့္၊ ဟိုလုိ Section မွာ ဟိုလို ဆြဲထားေသးတာ ဆရာ။ ဟိုဟာနဲ႔ ဒီဟာနဲ႔ ယွဉ္ၾကည့္ တျခားစီ။
အင္း... ျမန္မာျပည္မွာ ေနတုန္း စင္ကာပူမွာ ဒါမ်ိဳးေတြ ႐ွိတယ္လုိ႔ တေယာက္ေယာက္က လာေျပာ ယံုမွာ မဟုတ္ဘူး။ (ဒါ ဘာဟုတ္ေသးလဲ။ Main Con တခုက ပို႔လိုက္တဲ့ dwg ကို ၾကည့္ၿပီး Senior တခါေျပာဖူးတယ္။ အိမ္သာထဲက စကၠဴက်ေနတာပဲ တဲ့။)
ေနာက္ေတာ့ မန္ေနဂ်ာက သူပဲ ေမးလုိက္မယ္ လို႔ေျပာတယ္။ သူေမးလဲ ကိုယ္ေျပာတဲ့ အတိုင္းပဲ ျပန္ေျဖမွာပဲ။ ဘာမွ မထူးဘူး။
ၿပီးေတာ့ သူက ဆက္ေျပာတယ္။ QS က ဘယ္သိမလဲ တဲ့။ မင္းက အင္ဂ်င္နီယာပဲဟာ၊ မင္း သိရမယ္ တဲ့။
တိန္ !
(လိုေနတာက tie beam ေတြ လုိေနတာ။ Consultant ပံုေတြမွာလဲ မပါဘဲ ဆြဲထားတယ္။ အဲဒါ ကိုယ္ လြန္သလား။ Consultant လြန္သလား။ ဟမ္)
ဒါေပမဲ့ တခါတေလလည္း အဲလိုမ်ိဳးေလး သတိေပးတဲ့သူ ႐ွိဦးမွ။
ကိုယ့္ဘာသာ ဘာလဲ ဆုိတာ ေမ့ ေမ့ေနလို႔။
***
အတည္ေျပာတာ။ မေနာက္ဘူး။
ကိုယ္ေတာ့ ဘူဇြာပဲ ျဖစ္ခ်င္တာ။
***
QS = Quantity Surveyor
***
Update :
တမင္တကာ ဘာမွန္းမသိေအာင္ ေရးထားတာ။
႐ွင္းေအာင္ ေရးရင္ ကိုယ္ညံ့တာေတြ လူသိကုန္မွာစိုးလို႔။
:D
***
ေမးလဲ သူတို႔က I don't know ပဲ ေျပာတာ။ ၿပီးရင္ propose ေလး လုပ္ေပးပါ။ ဒါပဲ ေျပာမွာ လုိ႔။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ propose လုပ္ၿပီး တြက္လုိက္တာ ေကာင္းတယ္လုိ႔။
I will ask them, but they will reply me, "I don't know. Can you, please, propose for it?".
Manager က Archi ပံုေတြ ၾကည့္ေတာ့လဲ ဒီလို Section မွာ ဒီလို ဆြဲထားေပမယ့္၊ ဟိုလုိ Section မွာ ဟိုလို ဆြဲထားေသးတာ ဆရာ။ ဟိုဟာနဲ႔ ဒီဟာနဲ႔ ယွဉ္ၾကည့္ တျခားစီ။
အင္း... ျမန္မာျပည္မွာ ေနတုန္း စင္ကာပူမွာ ဒါမ်ိဳးေတြ ႐ွိတယ္လုိ႔ တေယာက္ေယာက္က လာေျပာ ယံုမွာ မဟုတ္ဘူး။ (ဒါ ဘာဟုတ္ေသးလဲ။ Main Con တခုက ပို႔လိုက္တဲ့ dwg ကို ၾကည့္ၿပီး Senior တခါေျပာဖူးတယ္။ အိမ္သာထဲက စကၠဴက်ေနတာပဲ တဲ့။)
ေနာက္ေတာ့ မန္ေနဂ်ာက သူပဲ ေမးလုိက္မယ္ လို႔ေျပာတယ္။ သူေမးလဲ ကိုယ္ေျပာတဲ့ အတိုင္းပဲ ျပန္ေျဖမွာပဲ။ ဘာမွ မထူးဘူး။
ၿပီးေတာ့ သူက ဆက္ေျပာတယ္။ QS က ဘယ္သိမလဲ တဲ့။ မင္းက အင္ဂ်င္နီယာပဲဟာ၊ မင္း သိရမယ္ တဲ့။
တိန္ !
(လိုေနတာက tie beam ေတြ လုိေနတာ။ Consultant ပံုေတြမွာလဲ မပါဘဲ ဆြဲထားတယ္။ အဲဒါ ကိုယ္ လြန္သလား။ Consultant လြန္သလား။ ဟမ္)
ဒါေပမဲ့ တခါတေလလည္း အဲလိုမ်ိဳးေလး သတိေပးတဲ့သူ ႐ွိဦးမွ။
ကိုယ့္ဘာသာ ဘာလဲ ဆုိတာ ေမ့ ေမ့ေနလို႔။
***
အတည္ေျပာတာ။ မေနာက္ဘူး။
ကိုယ္ေတာ့ ဘူဇြာပဲ ျဖစ္ခ်င္တာ။
***
QS = Quantity Surveyor
***
Update :
တမင္တကာ ဘာမွန္းမသိေအာင္ ေရးထားတာ။
႐ွင္းေအာင္ ေရးရင္ ကိုယ္ညံ့တာေတြ လူသိကုန္မွာစိုးလို႔။
:D
***
Labels:
experience,
Singapore,
This and That,
Work
Sunday, November 1, 2009
မို႔မို႔ ရဲ႕သီခ်င္း
ခ်စ္သူသို႔
ခ်စ္ သူေလးရယ္
ေဝး ေနၾကတယ္
ေန႔ နဲ႔ ညေတြ မေဟာင္းႏြမ္းဘူး
ရင္မွာ မေျပာင္းလဲဘူး အခ်စ္ရယ္...
ေတြး ေနေတာ့ကြယ္
ကိုယ္နဲ႔ မင္းနဲ႔ ေနခ်ိန္မ်ားရယ္
ေတြ႕ဖို႔ ရက္ေတြ နီးနီးေလး
ရင္မွာ အၿမဲ မွတ္ထားမိတယ္
Cho:
(အခ်ိန္ေတြ ေျပာင္းေန
ေနရာေဟာင္းေတြ
ကိုယ္ေလ အၿမဲ႐ွိေန ပါတယ္/ မွာပါ
အတူေပ်ာ္ရမယ့္ ေနာက္ရက္ေတြ
ေမွ်ာ္လင့္ရင္းေလ
ရင္မွာ မင္းသာ
တစ္ေယာက္တည္းပါ
ပူပင္တတ္တဲ့ ေဝဒနာ
တကယ္ကို မထားနဲ႔ စိတ္ခ်စြာ
ယံုၾကည္ထားပါ)
စိတ္ ေတြသြားရာ
ကိုယ္ေလ လိုက္ ေနမိတယ္
မင္းရဲ႕ ပုခံုးေပၚ လဲေလ်ာင္းရင္း
ကိုယ္တုိ႔ မခြဲေတာ့ဘူး အခ်စ္ရယ္
ေန႔ စဉ္ အလြမ္းေတြ
ရင္ကို ၾကမ္းတမ္း ဝင္ေရာက္ေန
ဒီသီခ်င္းေလးနဲ႔ အတူ ကိုယ့္အခ်စ္မ်ား
တကယ္ကို မင္းအတြက္ ေအးခ်မ္းေစ
Cho:
(ရင္မွာ မင္းသာ
တစ္ေယာက္တည္းပါ
ထာဝစဉ္ အခ်စ္တို႔ တည္ေနရာ
ဘယ္ခါ မေျပာင္းလဲ သိပ္ခ်စ္မွာ
ယံုၾကည္ထားပါ
အခ်ိန္ေတြ ေျပာင္းေန
ျပန္ဆံုမယ္ ေန႔ေတြ
ကိုယ္ေလ အၿမဲေစာင့္ေနမွာပါ
တကယ္ကို ေအးခ်မ္းမယ့္ အၿပံဳးေတြ ေမွ်ာ္ေနဆဲပါ)
***
မို႔မို႔ မျဖစ္ခင္က သီခ်င္းေလး။
ေက်ာင္းမၿပီးခင္တည္းက ျမဝတီမွာ တခါတေလ နားေထာင္ခဲ့ဖူးတယ္။
သူ႕ရဲ႕ ပထမဆံုး single ေခြမွာ ပါခဲ့တာ။
သီခ်င္းနာမည္ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။
စနားေထာင္ကတည္းက ရင္ထဲ ဝင္သြားတဲ့ အေရးအဖြဲ႕နဲ႔ သံစဉ္ပါပဲ။
ေရးတာကေတာ့ "မ်ိဳးေက်ာ့ၿမိဳင္" ပါ။
႐ွာေနမိတာ ၾကာၿပီ။
net လည္း သိပ္မကၽြမ္းေတာ့ ခုမွ ေတြ႕တယ္။
ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း ဝမ္းသာအားရနဲ႔ ေကာက္တင္လိုက္ပါတယ္။
သီခ်င္းနာမည္ ရလိုရျငား မို႔မို႔ရဲ႕ website ကို ႐ွာတာလဲ မေတြ႕ဘူး။
အရင္ကေတာ့ ဝင္ၾကည့္ဖူးတယ္။ ခုေတာ့ မ႐ွိေတာ့တာလား၊ ကိုယ္ပဲ မေတြ႕တာလား မသိေတာ့ပါဘူး။
title မသိေတာ့ you tube က MTV ႐ွာခ်င္တာလည္း ႐ွာလို႔ မရေတာ့ဘူးေပါ့။
:(
သိတဲ့သူ ႐ွိရင္လည္း ေျပာသြားၾကပါဦး။
***
ဒီေနရာ မွာ download လုပ္ဖို႔။
အေပၚက title အေသးမွာ click လုပ္လဲ ရပါတယ္။
နားေထာင္ျဖစ္ေအာင္ ေထာင္ၾကည့္လိုက္ပါ။
ေနာင္တ မရေစရပါဘူး။
:)
***
သီခ်င္းနာမည္ "ခ်စ္သူသို႔" လို႔ ေျပာျပသြားတဲ့ co coe ကို သိပ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
Album title လည္းျဖစ္ပါတယ္။
***
Labels:
Love,
Song,
သီခ်င္း,
ေ႐ႊနားေတာ္သြင္း ဧခ်င္း
အခ်စ္က အမွား
က်န္ေနေသးတဲ့ ဘဝခရီးေတြ ကိုယ္ တစ္ေယာက္တည္းေတာ့ မသြားေတာ့ပါ
မင္းလိုက္ႏိုင္မလားကြာ...
အႀကိမ္ႀကိမ္ အႏူးအၫြတ္ ပန္ၾကားလာ
ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္တဲ့ ဘဝတေကြ႕မွာ
တို႔ ႏွစ္ေယာက္အတူ မခြဲမခြာ
မွားလား
အခ်စ္မ်ား အကုန္လံုး မင္းအတြက္
ငါလည္း ႐ူးေတာ့မယ္ အခ်စ္ရာ
အဆံုးအျဖတ္
အခ်စ္ အမုန္း
ေနာက္ဆံုး ေျပာဦး
တစ္စံုတစ္ခု မင္း ေ႐ြးခ်ယ္ေပးပါ...
ဒီဘဝက မွားေနလား
...
ကိုယ့္အမွားလားကြယ္
မွားေနလား
...
Subscribe to:
Posts (Atom)