Friday, March 6, 2009

သက္ေဝ

သက္ေဝ
[ ေတးဆို။ ျပည္လွေဖ ၊ ေမရွင္ ]
[ ေတးေရး။ ၿမိဳ႕မၿငိမ္း ]

[ သစၥာမ႑ိဳင္ ၿမဲခိုင္ခဲ့ေပ

ေမတၱာမိုးေတြ သြန္းၿဖိဳး႐ြာေစြ
အသည္းမွာ စြဲမက္ အသက္ကိုပံုမယ္ေလ ] ၂

တကိုယ္လံုး သိမ္းက်ဳံး လိုရာသံုး သက္ေဝ
အၿပံဳးမပ်က္ေပါင္ စိတ္လက္ရွည္ရွည္
အခ်စ္အတြက္ျဖင့္ အသက္ပင္ ေသေသ

အေသြးယူ အသားကို လွဴလွဴ

စိတ္တူတယ္ ရီရီ ၿပံဳးၿပံဳး
မဒၵီေဒဝီ ေဝႆန္ထံုးလို ႏွလံုးျပဳကာ ၾကည္ျဖဴမွာေတြ
သက္ေဝ အလိုက် ဆိုသမွ်
ကိုယ္ေရာ စိတ္ပါ လိုက္ေရာရပါမယ္ေလ

[ ဓူဝံၾကယ္ ေျမမွာခေႂကြ
ေကာင္းကင္မွာ ေနလေတြ ကြယ္ေစ
ျမျမင္းမိုရ္ ၿပိဳအက္ကာေၾက
ေသြကြက္မယ္ စိတ္ဝယ္မေပြ ] ၂

ခ်စ္တဲ့သူ အမူတံုးေလးက
တိမ္စင္လႏွယ္ အလွႂကြယ္ရွာေပ
ၾကာၾကာေလ မ႐ိုးတဲ့ျပင္
ဆထမ္းပိုး တိုးတဲ့ အခ်စ္ေတြ
ကမၻာေျမ အသေခ်ၤလဲေတာင္
မကြဲေအာင္ ေတာင္းဆုကိုေႁခြ

သက္ေဝ.....

ခ်စ္မက္မေျပတယ္ေလ

ခိုင္းေတာ့ သက္ေဝ
အခ်စ္စမ္းခ်င္စမ္း မစမ္းခ်င္ေန
ထူးတဲ့ ခင္မင္တာေတြ
အသက္ကို စြန္႔ရေတာင္ေပ
မၿငိဳျငင္ဘူးရွင့္
အသင့္ လိုရာေစ

မခိုင္းရက္ဘူးကြယ့္
ဒီကိုယ့္လည္ဆြဲ ပုလဲသြယ္ေရ
ေ႐ွ႕က ေမာင္သာ အစဥ္ေန
အသက္နဲ႔ ထပ္တူ ၾကင္မေလ
ရင္ကို ခြဲလို႔ အသည္းကင္ပါေစ

ခ်စ္သက္ေဝ ႏွမ
စိတ္တိုင္းက်က် ေပ်ာ္သလိုေန

လွသထက္ လွမယ္ဆိုရင္
ေဆးဘက္ဝင္ပါသလား
ေမာင့္ အသားေတြ ေမာင့္အေသြးေတြ ေမာင့္အသည္းေတြ ေမာင့္ႏွလံုးေတြ
အသံုးျပဳပါေလ
ၾကည္ျဖဴပါတယ္ လိုရာကို ယူေစ...

[ ဓူဝံၾကယ္ ေျမမွာခေႂကြ... ေသြကြက္မယ္ စိတ္ဝယ္မေပြ ]၂

***
Romantic !

"စာမ်က္ႏွာ ၁၅" သီခ်င္းအၿပီး ဒုတိယအႀကိမ္ တင္ျဖစ္တဲ့ သီခ်င္းပါ။ ကိုယ္ ေတာ္ေတာ္ေႂကြတဲ့ သီခ်င္းေပါ့။

" ဒီကိုယ့္လည္ဆြဲ ပုလဲသြယ္ေရ.." ဆိုတာ မ်ိဳးေက်ာ့ၿမိဳင္ ျပန္ဆိုထားတဲ့ ဝင္းဦး သီခ်င္း "ေမာင္တို႔ ခ်ယ္ရီေျမ" အစမွာပါတဲ့ " အို ေမာင့္ေနာ္ဇာ ေရႊကံုး ဂမုန္းခိုင္ရယ္ " ဆိုတာမ်ိဳးလို႕ ထင္ပါတယ္။ (ေနာ္ဇာ ဆိုတာ ေကာင္မေလး နာမည္မဟုတ္ဘူး။ လည္ဆြဲ ဘယက္တမ်ိဳးကို ေခၚတာပါ။ ဒီဇိုင္းေပၚမူတည္ၿပီး ေခၚတယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ မွားရင္လည္း မွားလိမ့္မယ္။ လည္မွာဆြဲတဲ့ အဆင္တန္ဆာပါပဲ။ မွားရင္လည္း ျပင္ေပးႏိုင္ပါတယ္။)

ၿပီးေတာ့ေတြးမိေသးတယ္။ " ေပ်ာ္သလို ေနပါကြယ္ " သီခ်င္းကို ထူးအိမ္သင္ ေရးေတာ့ ဒီသီခ်င္းကိုမ်ား သတိရမိခဲ့ေသးလားလို႕...
" ခ်စ္သက္ေဝႏွမ စိတ္တိုင္းက်က် ေပ်ာ္သလိုေန "... ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ ေစာတဲ့ ေခတ္ကေနာ္...

မ်ိဳးႀကီးရဲ႕ " ၾကယ္ေတြ ေႂကြသြားသည့္တိုင္ " ဆိုတာလည္း သူ႕ထက္ အမ်ားႀကီး ေနာက္က်ခဲ့ေသးတယ္။
" ဓူဝံၾကယ္ ေျမမွာခေႂကြ ေကာင္းကင္မွာ ေနလေတြ ကြယ္ေစ "

ဘယ္ႏွယ့္လဲ... စာသားေတြ လန္းတယ္ ဟုတ္ ? သီခ်င္းေရးတဲ့ သူ ဘယ္သူလဲ သိခ်င္မိပါရဲ႕။ ( သိရင္လည္း ေျပာသြားၾကပါဦး )

စိတ္၀င္စားမယ္လို႕ေတာ့ သိပ္မေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး။ နားေထာင္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီမွာပါ ...

မွတ္ခ်က္။ ။ post တြင္ပါ၀င္ေသာ သီခ်င္းမ်ား အားလံုး post ေရးရင္း သတိရလာမိေသာ ကိုယ္ႏွစ္ၿခိဳက္စြဲလမ္းခဲ့ေသာ သီခ်င္းမ်ား ျဖစ္ပါသည္။

(သက္ေဝ သီခ်င္း ရွာပို႕ခဲ့တဲ့ "ကိုခိုင္ခန္႕ေက်ာ္" ကို သိပ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္)
(ေတးေရး ဆရာ "ၿမိဳ႕မၿငိမ္း" ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာေပးခဲ့တဲ့ "သက္ပိုင္သူ" ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္)

Wednesday, March 4, 2009

Rita သို႕မဟုတ္ ကိုယ့္ရဲ႕ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္

လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္မ်ားအား ထိန္းသိမ္းရသည္ကို သေဘာမက်ပါ။ မေစာင့္စည္းႏိုင္ဘူး ဟု ဆိုလိုျခင္း မဟုတ္ဘဲ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ ဘာကိုမွ လွ်ိဳ႕၀ွက္သိပ္သည္းမေနဘဲ ဘ၀ကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါးသာ ျဖတ္ေက်ာ္လိုပါသည္။
*
စာေရးဆရာလုပ္ဖို႕ ငယ္ငယ္က (၇ တန္းေလာက္က) စိတ္ကူးတုန္းကလည္း နာမည္ရင္းနဲ႕ လုပ္ဖို႕ပါပဲ။ blog လုပ္ေတာ့လည္း သူမ်ားေတြ လူသိမခံဘဲ နာမည္၀ွက္ေလးေတြနဲ႕ လုပ္ေနတာ အားမက်ဘဲ..နာမည္ရင္းနဲ႕ပဲ လုပ္ခဲ့တယ္။ ဓါတ္ပံုေတြေတာင္ တင္လိုက္ပါေသးေရာ။

Blog ရယ္လို႕ စဖတ္ဖူးတာ ညီလင္းဆက္ ရဲ႕ blog ျဖစ္တာေၾကာင့္လဲ ပါမယ္ထင္တယ္။ သူေတာင္ နာမည္ရင္းသံုးေသးတာပဲ ဆိုၿပီး... (ဘာမွေတာ့ မဆိုင္ပါေလ)...ဒါေပမယ့္ သူ႕ influence ကလဲ ေတာ္ေတာ္ပါပါတယ္...ဓါတ္ပံုေတြတင္ေတာ့လဲ သူေတာင္တင္ေသးတာပဲ ဆိုၿပီး (ဘာမွေတာ့ မဆိုင္ပါေလ) ဒါေပမယ့္ ေရွ႕ကလူသြားတဲ့ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္း လိုက္တတ္တာတစ္ခုေပါ့ ...blog account ရသြားတာကလဲ ညီလင္းဆက္ blog မွာ follower လုပ္ရင္း ရခဲ့တာ ဆိုေတာ့ display name ကို နာမည္ရင္းပဲ သံုးခဲ့တယ္။ သူ႕ blog ကို follow လုပ္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ့တုိင္ေအာင္လဲ blog က မေရးျဖစ္ပါဘူး။

ေရးျဖစ္တာကလဲ Suboo Account crash ျဖစ္သြားလို႕ "ေမာင္" ဆုိတဲ့ ကဗ်ာကို ေတာ္ေတာ္တင္ခ်င္လြန္းၿပီး blog ေရးခဲ့တာ...အဲဒီမွာ စေတြ႕တာပဲ။ ရပ္လို႕ကို မရေတာ့ဘူး။ စာဖတ္ဖို႕လဲ ပ်က္ကြက္။ News ေတြ အာ႐ံုစိုက္ဖို႕လဲပ်က္ကြက္။ Study ဖို႕လဲပ်က္ကြက္ ... ပ်က္ကြက္ ... ပ်က္ကြက္ ... ပ်က္ကြက္ ...

ကဲပါေလ လုိရင္းပဲ ေျပာရရင္...
2009 မေရာက္ခင္ ကိုရန္ေအာင္နဲ႕ စကားေျပာျဖစ္ၾကေတာ့ သူက blog နဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး နည္းနည္း ဗ်ဴးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ စာေသခ်ာဆက္ေရးေတာ့မယ္ဆုိရင္ နာမည္ေျပာင္းလိုက္ပါတဲ့။

အမွန္အတိုင္း ေျပာရရင္ သူေျပာတဲ့ အခ်က္ေတြကို စဥ္းစားၿပီး ေျပာင္းလဲ ေျပာင္းခ်င္တယ္။
ဘာပဲလုပ္လုပ္ နာမည္ရင္းနဲ႕ပဲ လုပ္ခ်င္တဲ့ အတြက္ ေျပာင္းလဲ မေျပာင္းခ်င္ဘူး။ နာမည္ရင္းနဲ႕ေရးလုိ႕ ၊ ဓါတ္ပံုတင္လို႕၊ တခုခု ျငင္းၾကခုန္ၾက ဆဲၾကဆိုၾက ျဖစ္မွာလဲ သိပ္ေတြးေနတတ္သူ မဟုတ္ဘူး။ ဘုရားေတာင္ အကဲ့ရဲ႕ မလြတ္ဘူး မဟုတ္လား။ (အဲဒီလိုပဲ လုပ္ခ်င္ရင္ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ ၊ ဆင္ေျခေတြ တပံုႀကီးရွာပစ္လိုက္တာ)

ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ ေျပာင္းမယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ကိုရန္ေအာင္ အႀကံေပးတဲ့ 1st Jan မွာ ေျပာင္းမယ္လို႕ ကိုရန္ေအာင္ကို ေျပာလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ နာမည္ကို စဥ္းစားရဦးမယ္။ ကိုရန္ေအာင္က နာမည္ရရင္ေျပာ...သူေျပာင္းေပးမယ္တဲ့။

အို မေျပာပါနဲ႕ေတာ့။ စဥ္းစားလိုက္ရတာ ဆိုတာ... စားလဲ Pen Name ... သြားလဲ Pen Name...။ ရည္းစား စထားကာစတုန္းကေတာင္ ဒီေလာက္ စိတ္ထဲ မရွိပါဘူး (တစ္မွတ္ !!!)

"ဂ်ဴး" လို တိုတိုျပတ္ျပတ္နဲ႕ မွတ္မိလြယ္ၿပီး အားရွိမယ့္ နာမည္မ်ိဳး...
"ခင္ဦးေမ" ဆိုတဲ့နာမည္ေလးလို ႐ိုးရွင္းစြဲမက္စရာေကာင္းၿပီး မိန္းမဆန္တဲ့ နာမည္မ်ိဳး...
"မိုးခ်ိဳသင္း"
ဆိုတဲ့နာမည္ေလးလို ခ်စ္စရာ ကဗ်ာဆန္တဲ့ နာမည္မ်ိဳး...
"မယ္လိုဒီေမာင္"
ဆိုတဲ့နာမည္ေလးလို ရွည္လ်ားေပမယ့္ ဆန္းျပားနားစြဲလြယ္တဲ့ နာမည္မ်ိဳး...

စာေရးဖို႕ စိတ္ကူးတုန္းကေတာင္ Pen Name ေရြးဖို႔ စိတ္မကူးခဲ့ဖူးဘူးဆိုေတာ့ ဒီခ်ိန္က်မွ နာမည္ေရြးရတာ အာ႐ံုေတြ မလန္းေတာ့ဘူး။

တစ္လလံုးလံုး ဘာနာမည္မွ စဥ္းစားလို႕ မရဘူး။ နာမည္ရင္းလဲ ရွည္ေပမယ့္ ေလးလံုးေတာ့ မမွည့္ဘူးလို႕ပဲ ... ရွည္ရင္ နည္းနည္း ေၾကာင္တယ္။ နာမည္ေလးလံုးေပမယ့္ အရမ္းမိုက္တဲ့ Melody Maung က်ေတာ့ သူမ်ားဦးသြားၿပီ... :(

Jan ကုန္ခါနီးေတာ့ ကိုယ့္ေခါင္းထဲမွာ မီးသီးေလးလင္းသြားတယ္။
ဂ်ဴးေရးတဲ့ "မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဖြင့္ဟ၀န္ခံခ်က္" ထဲက မထင္မရွား ဇာတ္ေကာင္ေလးရဲ႕ နာမည္...

"Rita"

အိုေက... အဲဒါပဲ အတည္ျပဳလိုက္ၿပီ ဆိုၿပီး ကိုရန္ေအာင္ဆီ email ပို႕လိုက္တယ္။ သူကလဲ ဒီနာမည္ ေကာင္းတယ္ ေျပာေတာ့ ကိုယ္လဲ နာမည္ရင္းကို ႏွေမ်ာေပမယ့္ စိတ္တိုင္းက်သြားပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ မရပါဘူးတဲ့ရွင္။ အဲဒီနာမည္ register လုပ္ၿပီးသားျဖစ္ေနပါၿပီ။ 2nd Feb မွာပဲ သူ mail ျပန္လာပါတယ္။ ေနာက္တစ္လံုး ထပ္ထည့္ပါ။ ျပန္စဥ္းစားပါတဲ့။

ကိုယ္ေတာ့ စဥ္းကို မစားေတာ့ဘူး။ ကိုရန္ေအာင္လည္း ေပ်ာက္သြားလုိက္တာဆုိတာ... Feb တစ္လလံုးလံုးပဲ။
24th Feb က်မွ ျပန္ေပၚလာၿပီး ... အေလာသံုးဆယ္နဲ႕ 15 minutes အတြင္း နာမည္ေျပာင္းမယ္ ...စဥ္းစား စဥ္းစား နဲ႕ ႐ံုးမွာ အလုပ္႐ႈပ္ေနခ်ိန္ႀကီး ေပၚလာၿပီး ...

ကိုယ္ကလဲ နာမည္ကို ေနာက္တစ္လံုးကို မထည့္ခ်င္တာ... ဒါနဲ႕ Rita's Diary လို႕ ေျပာေတာ့ ' က ထည့္လို႕မလွဘူးလို႕ေျပာတယ္။
ဒါနဲ႕ blog URL က ritako ျဖစ္သြားေရာ။ "ပုလုေကြး" ကေတာ့ ဒါကို "အာရ္အိုင္တီ အကို" လုိ႕ ဖတ္ ဆိုပဲ။ :D


ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲကြယ္။ (ျမန္ျမန္ျဖတ္မွ ... အိပ္ခ်င္လွၿပီ)

ေစတနာနဲ႕ အႀကံေပးၿပီး၊ မအားတဲ့ ၾကားက blog URL ေျပာင္းေပးခဲ့တဲ့ ကိုရန္ေအာင္ ကို အထူးေက်းဇူးတင္ မွတ္တမ္းတင္ပါတယ္။

*
ရည္းစား တစ္ေယာက္ေျပာင္းထားတိုင္း အရင္ ရည္းစားေဟာင္း အေၾကာင္း အကုန္အစင္ ဖြင့္ဟေျပာသည့္ အေလ့အထရွိသူကို ဘယ္လို သတ္မွတ္တတ္ၾကပါသလဲ။ အေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ႐ိုး႐ိုးသားသား ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းလို႕ သတ္မွတ္ၾကမည္ ထင္ပါသည္။ အဲဒီ ကိစၥကိုပဲ ႐ႈေထာင့္တစ္မ်ိဳးကေန ေျပာင္းၾကည့္ၿပီး ေရးထားတဲ့ ဆရာ ၿငိမ္းေက်ာ္ရဲ႕ ၀တၳဳတို တစ္ပုဒ္ ဖတ္ခဲ့ရဖူးပါသည္။ သူျမင္ထားတာက "မိမိကိုယ္တိုင္ရဲ႕ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ကို တာ၀န္ယူ ထိန္းသိမ္းထားႏိုင္စြမ္း အားနည္းလို႕" ပါတဲ့။

သူၾကည့္ထားတဲ့႐ႈေထာင့္နဲ႕ သူေရးထားတဲ့ ဇာတ္ေကာင္ရဲ႕ စရိုက္က ကြက္တိက်ေနေတာ့ အဲဒီ ၀တၳဳတိုကေလးကို ခုထိ မွတ္မိေနပါသည္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း ငါကေတာ့ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ လုိ႕ မာန္တက္မယ္ႀကံရင္ အဲဒီ ၀တၳဳတုိေလးနဲ႕ ၀တၳဳထဲက ဇာတ္ေကာင္ကို သြားသြားသတိရတတ္ပါသည္။

နာမည္ေျပာင္းၿပီးမွ "ကိုေပါ" ဆီမွာ comment ေရးေတာ့ အေပၚက Rita နာမည္နဲ႕ ေအာက္က ကိုေပါ မမွတ္မိမွာစိုးလုိ႕ နာမည္ရင္းကို အျပည့္အစံုေရးလိုက္ေသးတယ္။

Top Secret, Bottom Open ေလ... :D
(ကိုရန္ေအာင္သိရင္ ဘယ္ေလာက္ စိတ္ပ်က္လိုက္မလဲ။ မသိေအာင္ ၀ွက္ခိုင္းထားပါတယ္ ဆိုမွ... မသိမွာစိုးလို႕ ဆိုၿပီး သြားေျပာျပလိုက္ေသးတယ္။)

*
"သူမ်ားေခၚတဲ့ သာဓုဟာ ကိုယ့္ဆီကေန လမ္းလႊဲသြားေပမယ့္ ကိုယ့္ကုသိုလ္ကေတာ့ ကိုယ့္ဆီကေန ထြက္ေျပးမသြားပါဘူး။" လို႔ ညီလင္းဆက္ မၾကာခင္ကပဲ သိမ္းတင္သား ဆိုတဲ့ post မွာ ေရးခဲ့တယ္။

နာမည္ေျပာင္းတယ္ ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ potential ရွိတဲ့ ဆိုးက်ိဳးေတြကို လမ္းလႊဲပစ္ဖို႕ပဲ မဟုတ္ပါလား။
တကယ္ေတာ့ ေကာင္းတာပဲ ယူမယ္ ... ဆိုးတာေတာ့ မယူဘူး လုပ္လို႕မရပါဘူးေလ။
သူမ်ားက သာဓုေခၚမယ္ဆိုလဲ နာမည္ေလးနဲ႕ လမ္းလႊဲမသြားဘဲ ကိုယ့္ဆီေရာက္မွာပါပဲ... ဆဲေရးတိုင္းထြာတယ္ ဆိုလဲပဲ ကိုယ့္ဆီကေန ထြက္ေျပးမသြားပါဘူး။

ကိုယ္လုပ္သမွ် ေကာင္းက်ိဳးဆိုးျပစ္ေတြဟာ ကုိယ့္ဆီပဲ တိုက္႐ိုက္လာမွာပါပဲ။
Rita ျဖစ္ေစ... နာမည္ရင္းျဖစ္ေစ... ကိုယ္ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ကိုယ္တိုင္ အားလံုးတာ၀န္ ယူခ်င္ပါတယ္။

(strike သို႕)

Monday, February 23, 2009

၀က္သားလံုးေၾကာ္ နဲ႕ ၀က္သားျပားေၾကာ္

(မက်က္ခင္)

(ေ႐ႊအိုေရာင္ေလး သမ္းလာပံု...အနံ႕ေလးေတာင္ေမႊးတယ္ ၾကည့္႐ံုနဲ႕)

တင္လက္စနဲ႕မို႕... :)
အပ်င္းတ၀က္ေလ်ာ့ၿပီး 3 lines pork ကို ျပန္သိမ္းၿပီး ၊ minced pork ကို အလံုးတ၀က္ အျပားတ၀က္လုပ္ၿပီး ညေနက ေၾကာ္ထားတာ။
ပံုသဏၭာန္ေျပာင္းလိုက္ေတာ့ အမယ္စံုသြားတာေပါ႔... :D

formula လား ။ ေမးမေနပါနဲ႕။ ခုနက အတိုင္းပဲ။

Sunday, February 22, 2009

ပုစြန္ အပ်င္းေၾကာ္

(usual formula ႏွင့္ အနယ္ခံထားရေသာ ပုစြန္မ်ား)

(တို႕ေတာ့ ဒီလိုပဲ ေၾကာ္ထဲ့လိုက္တာပဲ)

(နည္းနည္း တူးသြားေသးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ စားေကာင္း႐ံုေလးပါ၊ အနံ႕ေလးေမႊး႐ံု)

(စားပါဦး) (My holiday lunch)

ေအာ္ သူမ်ားေတြ တစ္ေန႕တစ္မ်ိဳး post ေတြ တင္တာၾကည့္ၿပီးေတာ့လည္း အားက်မိပါရဲ႕။

ေလာေလာဆယ္ စာေရးစရာေတြ ရွိေပမယ့္ ေရးခ်င္စိတ္ကို မရွိလို႕ လုပ္ႀကံၿပီး post တင္လိုက္ပါတယ္။ ၿပီးလြယ္စီးလြယ္ လုပ္ထားတာကို တင္ရတာ အတည္ ခ်က္ၾကျပဳတ္ၾကတဲ့ လူေတြကို ကန္႕လန္႕တိုက္သလို ျဖစ္မွာကလည္း စိုးရေသးတယ္။ blog ေလာကကလည္း အေနအထိုင္ေတာ္ေတာ္ ဆင္ျခင္ႏိုင္မွ ေတာ္ကာက် မဟုတ္လား။


မေန႕က တကယ္ႀကီး ခ်က္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ခရမ္းခ်ဥ္သီးေတြပါ ၀ယ္လာၿပီးကာမွ ... ေစ်းသြားလည္း ေနာက္က် (ကြန္ပ်ဴတာနဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္ေနလို႕) ညက ခ်က္တာလည္း ေနာက္က်။ ဒါနဲ႕ ျမန္ျမန္ၿပီးေအာင္ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန္႕ ၊ ပဲငံျပာရည္ (usual formula) ထည့္ၿပီး ေၾကာ္လိုက္တယ္။

အစိမ္းေၾကာ္ ေၾကာ္ရင္ ထည့္ဖို႕ ခ႐ုဆီ ၀ယ္ခ်င္တာေတာင္ ပုလင္းကႀကီးၿပီး လူက စိတ္ပါမွ လုပ္တာဆိုေတာ့ (စိတ္က ၃၆၅ ရက္မွာ ၁ ရက္ေလာက္ပဲပါတာ) အလကားျဖစ္ကုန္ပါမယ္ေလ ဆိုၿပီး ျပန္ခ် ထားခဲ့တယ္။


Rice Cooker ေတာင္ အနားေပးထားတာ ၾကာၿပီ။ အိမ္နားက food court နဲ႕ ၊ ႐ံုးနားက food court ေတြ လွည့္ပတ္ၿပီး ေက်းဇူးျပဳေနရလို႕။


အဲဒီ ပုစြန္ေၾကာ္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္နဲ႕ ၿပီးသြားလို႕ ကိုယ့္ဟာကို ေတာ္ေတာ္ သေဘာက်သြားေသးတယ္။ စားတာ ၁၀မိနစ္ လုပ္တာ ၁၅ မိနစ္ ေတာ္ေရာေပါ႔။
မေန႕က ၀ယ္လာတဲ့ minced pork နဲ႕ 3 lines pork ကို ေန႕လည္ကပဲ ေရခဲေသတၱာထဲက ထုတ္ၿပီး၊ ခုထိ ခ်က္ရေသးဘူး။ ေရခဲေသတၱာထဲ ျပန္ထည့္လိုက္ရ ေကာင္းမလား စဥ္းစားေနတယ္။

မိန္းမမ်ား ယက္ကန္းမတတ္ရင္ အက်ိဳးနဲ႕ တူတယ္ ဆိုတဲ့ ေခတ္လိုပဲ ဒီလိုမ်ိဳး မိန္းမေတြ ဟင္းခ်က္မွ...ဘာညာဘာညာ ေခတ္လဲ အျမန္ဆံုး ကုန္ဆံုးပါေစလို႕ ပဲ ဆႏၵျပဳေနမိတယ္။

မေနႏိုင္လို႕ ေပဖူးလႊာေခတ္မွာ ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ ၀င္းၿငိမ္း အင္တာဗ်ဴးထဲက ဂ်ဴးရဲ႕ အေျဖစကားေလး ကိုးကားလိုက္ခ်င္ပါေသးတယ္။ "...ဒါဟာ တြက္ကပ္တာ မဟုတ္ဘူး ၊ အခ်ိန္မေပးႏိုင္မႈပဲ..." တဲ့။ ဟားဟားဟား မွန္လိုက္ေလ။ ဂ်ဴးကို ထိတာ အဲဒါေတြပဲ။
ဒါေပါ့ တစ္လ သိန္း ၃၀၀ ပဲရွာေပး။ ဘာမွ မလုပ္ဘဲ ဟင္းခ်ည္း ထိုင္ခ်က္ျပမယ္။
(အဲလိုလဲ စိန္မေခၚႏိုင္ပါဘူးေလ၊ ေတာ္ၾကာ တကယ္ရွာႏိုင္ေနမွ ကိုယ့္ဘ၀ႀကီး မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ စေတးေနရပါဦးမယ္။ ေတြးၾကည့္႐ံုနဲ႕ ရင္နာလွပါၿပီ။)

ခုထိေတာ့ မီးပူမတိုက္ရေအာင္ ပင္မင္းေပးလိုက္ပါလား။ စင္ကာပူမွာ ျမန္မာစာေတြ ႀကိဳက္သလိုစားလို႕ရတာ အျပင္မွာ သြားစားပါလားနဲ႕ ။

ေနာက္ေတာ့မွ မမ kom ေျပာသလို မရေတာ့ဘူးေဟ့ ဆိုရင္ေရာ....

(ဟဲဟဲ ... လြန္တာရွိ ၀ႏၱာမိ ဦးခ်ပါ၏ ေပါ႔ ... :D)

အေျမာ္အျမင္ႏွင့္ စိတ္သေဘာထားႀကီးမားၾကေသာ မမ kom ၏ kmsl ႏွင့္ မခ်ိဳသင္း၏ kkwn တို႕အား ဦးၫႊတ္လ်က္...

Sunday, February 15, 2009

ခ်င္ျခင္း (၁၀)

၁။ ပဲၾကားျပဳတ္ရည္နဲ႕ လက္ပံပြင့္ေျခာက္ ခ်ဉ္ရည္ဟင္း
၂။ ေဇာင္ခ်မ္းခ်ဉ္ေၾကာ္
၃။ ဘူးခ်ဉ္ေၾကာ္
၄။ ထန္းသီးမုန္႕
၅။ မုန္႔တီ
၆။ ခရမ္းခ်ဉ္သီး ပန္ေထြေဖ်ာ္
ရ။ ထန္းသီး ႏုႏု
၈။ ဝါေစ့ပင္ေပါက္ဆီျပန္
၉။ ဝက္သားနဲ႔ တညင္းသီး
၁ဝ။ ပဲငပိ

အရာအေတာ္မ်ားမ်ား ေအာက္ကလူမ်ား ၾကားပင္ မၾကားဖူးႏိုင္ပါ။
(ခက္ဆစ္။ ။ ေအာက္ကလူ=ေအာက္အရပ္ကလူ)

မွတ္ခ်က္။ ။ (၁ဝ) မ်ိဳးစလံုး နံပါတ္ (၉) မွ လြဲ၍ တစ္ခုမွ မလုပ္တတ္ပါ။ စားသာစားတတ္ပါသည္။

ေဗဒင္ ၊ ယၾတာ ႏွင့္ ... (၂)

ယၾတာ

ေဗဒင္ေမးတယ္ ဆိုတာ ယံုၾကည္ျခင္းနဲ႔ သိပ္မဆိုင္တဲ့ ေရွ႕ဘာျဖစ္မလဲ ႀကိဳသိခ်င္တဲ့ စိတ္ဝင္စားမႈသက္သက္ေၾကာင့္လို႔ ကိုယ္ ယူဆပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ ေနရာမွာတင္ ရပ္မသြားေသးဘဲ ေဗဒင္ေမးျခင္းမွာ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ တစ္ဆင့္ က်န္ေသးတယ္။

အဲဒါကေတာ့ ယၾတာ။

မိမိရဲ႕ အနာဂတ္မွာ ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာ ႀကိဳသိခ်င္လို႔ ေမးျမန္းၿပီးတဲ့ေနာက္ မေကာင္းတာ တခ်ိဳ႕တေလမ်ားပါခဲ့ရင္ ေရွာင္လႊဲ ကာကြယ္ႏိုင္မယ့္ ကုစားခ်က္တစ္မ်ိဳး ၊ အဲဒါ ေဗဒင္ေမးသူေတြရဲ႕ အႏၱိမ ရည္မွန္းခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အမွန္ေတာ့ ေဗဒင္ေမးျခင္းရဲ႕ အခ်ဳပ္ဟာ ယၾတာသာ ျဖစ္တာမို႔ ေဗဒင္ယံုသလား အစား ယၾတာကို ယံုသလားလို႔သာ ေမးသင့္တယ္ လို႔ ကိုယ္ေတာ့ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီလိုသာ လာေမးရင္ေတာ့ ေဗဒင္ယံုသလား ေမးတုန္းကလို ေျဖမိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘဲ "မယံုဘူး" လို႔သာ ေျဖျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

မိမိျပဳခဲ့သမွ် ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ေတြဟာ ႏြားေျခရာေနာက္ကို လိုက္တဲ့ လွည္းဘီးလို မိမိေနာက္က ထပ္ၾကပ္မကြာလိုက္တယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆကို ယံုၾကည္ၾကတဲ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ဆိုသူအမ်ားဟာ မိမိျပဳခဲ့သမွ် အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္ႏွစ္တန္က ေကာင္းေမြ ဆိုးေမြေတြကို ေခ်ဖ်က္ႏိုင္ဖို႔ ဘာေၾကာင့္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကတာလဲ။

ဒီေနရာမွာ အျငင္းပြားစရာ တစ္ခ်က္ေတာ့ရွိႏိုင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ေတြေျပာတတ္တဲ့ "ဘုရားယၾတာ" ဆိုတာ...
နားလည္သလို ေျပာရရင္ ဘုရားယၾတာဆိုတာ... ဘုရားရွင္ရဲ႕ ႏႈတ္ကပါတ္ေတာ္ ျဖစ္တဲ့ သုတၱန္ ပရိတ္ေတာ္ စတာေတြကို ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္တာ၊ ဘုရားေရွ႕မွာ ဘာသာေရးနဲ႕ဆိုင္တဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ တစ္ခုခုကို ျပဳခိုင္းတာ စတဲ့ ယၾတာမ်ိဳးပါပဲ။ (ဘာအေရာင္ အဝတ္အစားကို ဝတ္ၿပီး ဘာပင္ကို ဘာပူေဇာ္လိုက္ပါ ဆိုတဲ့ လူမႈေရး ယၾတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးေပါ့)

ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ ေကာင္းတာလုပ္တာဟာ အေပါင္းလကၡဏာ ဆိုေပမယ့္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ လုပ္တာေတာင္မွပဲ ကိုယ္လိုသူလို လူသာမန္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ၫႊန္ၾကားမႈေအာက္ကေန လုပ္ေနၿပီဆိုကတည္းက စိတ္ဓာတ္ေရးရာအရ အဲဒါ အႏုတ္လကၡဏာပဲ လို႔ ထင္ပါတယ္။

ကိုယ္ကပဲ ေထာင္လႊားေမာ္ႂကြားလြန္းသလား ... ကိုယ္ လုပ္ႏိုင္သမွ် လုပ္ေနက် ကိစၥတစ္ခုခုကို ကိုယ့္ထက္ သဒၵါ၊ သီလ၊ ပညာ ျမင့္မားသာလြန္တယ္လို႔ မေသခ်ာတဲ့ လူတစ္ေယာက္က ၫႊန္ၾကားမွ လုပ္ရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး ေတြးၾကည့္လို႔ေတာင္ မရပါ။

ကိုယ္စိုက္ပ်ိဳးခဲ့သမွ် ကိုယ္ရိတ္သိမ္းရတယ္ (ကံ၊ ကံ၏ အက်ိဳး) ဆိုတဲ့ ဗုဒၶဝါဒရဲ႕ အႏွစ္သာရနဲ႕ ပတ္သတ္လို႕ သက္ေသ သကၠာယ အမ်ားအျပားနဲ႕ က်မ္းကိုး အခိုင္အမာနဲ႔ ေလာေလာဆယ္ အေျခအေနအရ ေရးမျပႏိုင္ပါ။

ဘုရား ရဟႏၱာေသာ္မွ ေနာက္ဆံုး ဘဝမွာ ဝဋ္ေႂကြးရွိသမွ် အကုန္ေခ်ခဲ့ၾကရတယ္ဆိုတဲ့ေနာက္...
တန္ခိုးအရာမွာ ဧတဒဂ္ရတဲ့ ရွင္မဟာ ေမာဂၢလာန္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ဘဝေဟာင္းက ဝဋ္ေႂကြးကို ခိုးသား ၅ဝဝ ဆီမွာ ဆပ္ခဲ့ရတယ္ ဆိုတဲ့ေနာက္ ...

လူသာမန္ေတြမွာ ဘဝဘဝက ပါလာႏိုင္တဲ့ ဆိုးေမြေတြကို ဘုရားေရွ႕မွာ ရြတ္ဖတ္ သရစၨၽာယ္ လိုက္႐ံုနဲ႕ ေခ်ဖ်က္ေစႏိုင္လိမ့္မယ္ လို႔ ဘာေၾကာင့္မ်ား ေတြးေနမိၾကသလဲ။ အဲဒီလို အေျခခံက်တဲ့ ဘာမွ မခဲယဥ္း မပင္ပန္းတဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေလးတစ္ခု လုပ္ဖို႔ကို ျပင္ပက တြန္းအားတစ္ခုခု ၫႊန္ၾကားမႈတစ္ခုခု ဘာေၾကာင့္ လိုအပ္ေနရတာလဲ။

ဗုဒၶဘာသာဟာ ျပ႒ာန္းခံ ဖန္တီးခံ ဝါဒမဟုတ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ဘဝအဆက္ဆက္ကို ယံုၾကည္ လက္ခံတဲ့ ဝါဒျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာသည္ ဘယ္ဘဝမွာ ဘာအက်ိဳးေပးဆိုတဲ့ မေသခ်ာ မေရရာတဲ့ ကိစၥ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ အဲေလာက္လဲ ႏွံ႔စပ္ ဝင္စားသူ မဟုတ္ပါဘူး။

ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့ အဓိက အေၾကာင္းက မိမိလက္ရွိ ခံစားရတဲ့ ေကာင္းေမြ ဆိုးေမြေတြဟာ ဘယ္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ပေယာဂမွ မပါတဲ့ မိမိကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးျပဳမူခဲ့ၿပီးသား၊ မိမိပိုင္ ဥစၥာပစၥည္းေတြသာ ျဖစ္လို႕ ဘယ္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ပေယာဂနဲ႔မွ ပ်က္စီး ဆုတ္ယုတ္ တိုးပြား စည္ပင္ ျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး ဆိုတာပါပဲ။ အဲဒီ အေၾကာင္းတရားေတြကို စီမံ ဖန္တီးသူဟာ မိမိကုိယ္တိုင္ပါပဲ။ ဗုဒၶဘာသာမွာ ပံုခ်လို႕ရတဲ့ ဖန္ဆင္းရွင္ မရွိဘူး။ ရွိတယ္ဆိုရင္လဲ အဲဒါ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ။

ဆန္႔က်င္ဘက္ လားရာႏွစ္ဖက္မွာ အကုသိုလ္ အေႂကြးကို ယၾတာနဲ႕ပဲ ေခ်မယ္ဆိုတဲ့ တစ္ဖက္ကိုေရြးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘုရားေဟာတဲ့ "ကံ ကံ၏ အက်ိဳး" ကို ေက်ာခိုင္းပစ္ဖို႔သာ ရွိေတာ့မယ္ လို႔ ျမင္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ျမန္မာျပည္က ကုိယ့္ရဲ႕ director တစ္ေယာက္ေျပာဖူးတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကိုသာ ကိုးကားခ်င္ပါတယ္။
["ဗုဒၶဘာသာ" ဟာ လူေတြရဲ႕ အေၾကာက္တရားေၾကာင့္ ေပၚေပါက္လာတာဟုတ္ဘူး။ ဘာသာတရား အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိလို႔ ဘာသာ လုိ႕ ေခါင္းစဥ္တပ္ထားေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ "သဘာဝ ဓမၼ" ပဲ ျဖစ္တယ္]

***
ဒီ post မ်ိဳးတင္ရတာ နည္းနည္းေတာ့ မ်က္ေစ့ စပါးေမႊးစူးခံရမယ္ ဆိုတာ အာ႐ံုေတာ့ ႀကိဳရေနသလိုလိုပါပဲ။ ဘေလာ့ေလာကမွာေတာ့ နာမည္ႀကီး မဟုတ္လို႔ ေရွာ့ခ္ မရွိပါ။ အျပင္ေလာကမွာ (၁) တင္ၿပီးကတည္းက နည္းနည္းေတာ့ တစ္မ်ိဳးပဲ။

ဒါေပမယ့္လည္း သိပ္ေတာ့ ဂ႐ုစိုက္မေနႏိုင္ပါ။ လူဆိုတာ အမွန္တရားကို ခါးသီးတတ္တဲ့ သတၱဝါမ်ိဳးေတြပဲ လို႔ သိထားရင္ ေနတတ္ထိုင္တတ္ သြားတာပါပဲ။

ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဗုဒၶဘာသာ ထြန္းကားတဲ့ ႏိုင္ငံ ျဖစ္လို႕ .... အစခ်ီၿပီး ေျပာလာရင္ အဲဒီလူဟာ ကိုယ့္ထက္ အသက္ ႏွစ္ျပန္ သံုးျပန္ႀကီးေနပေစ အေျခအေနေပးရင္ ျငင္းပစ္ဖို႔ ဝန္မေလးပါ။ ဗုဒၶဘာသာထြန္းကားတယ္ ဆိုတာ ဘုရားေက်ာင္းကန္ေတြ ေပါတာ၊ အဲဒီေနရာေတြမွာ လူစည္ေနတာ၊ ဘုန္းႀကီး သီလရွင္ေတြ ေပါတာကို ေခၚတာမဟုတ္ဘူး လို႔ ကိုယ္ေတာ့ ထင္တယ္။

ဘုရားကို ဘာသားနဲ႔ ထုလုပ္ပူေဇာ္ ၊ ဘယ္အရပ္ကလာတဲ့ ဘာၫြန္႔ ဘယ္ႏွစ္ၫြန္႔နဲ႔ ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္ႏွစ္နာရီမွာ ဘာေန႔သားသမီး အတြက္... (အမေလးေနာ္ ေမာလိုက္တာ)

ဒီ post ကိုေရးလို႔ blog ေလာကမွာ ဘာမွ ထူးျခား ေျပာင္းလဲ မသြားႏိုင္ေပမယ့္ ျပင္ပေလာကမွာ မိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕ ကေန ရန္သူ (ဒါမွ မဟုတ္) သူစိမ္း ျဖစ္သြားႏိုင္ၿပီး ၊ သူတစိမ္းတခ်ိဳ႕ မိတ္ေဆြ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္လုပ္သမွ်ေတြရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳး ဆိုးျပစ္ေတြကို မလႊဲမေရွာင္ တာဝန္ယူခ်င္တတ္တာေတာ့ ေသခ်ာတာမို႕ ...

ရန္သူ (ဒါမွမဟုတ္) သူစိမ္းျဖစ္သြားမယ့္ မိတ္ေဆြ၊ မိတ္ေဆြ ျဖစ္လာမယ့္ ရန္သူ (ဒါမွမဟုတ္) သူစိမ္း...ဘယ္သူ႕ကိုမဆို ေက်ေက်နပ္နပ္ ႀကိဳဆိုမိပါလိမ့္မယ္။

(ကိုယ္ အေျပာင္းအလဲေတြနဲ႔ စိမ္ေခၚမႈကို ႀကိဳက္တယ္)

***
Dedicated to My Mum, My Aunt & All of the crazies about Predictor

***

Saturday, February 14, 2009

ဒီေန႕

Economy


Pig head + Pig ear


အေ၀းက ခ်စ္သူ (ျမန္မာျပည္မွာတုန္းကလို မနီးေတာ့လို႕)


အနိစၥ


(နန္းညီ က Flame ဆိုတဲ့ ပန္းခ်ီပံုတင္ၿပီး ေအာက္က သူ႕ပံုက Flame Maker တဲ့။ ဒုကၡ... အေပၚမွာ "အနိစၥ" လို႕ တပ္လိုက္မိၿပီ။ ကဲ လာထား...)
အနိစၥကို ၀ါးမ်ိဳသူ









(Old Supreme Court) (စိတ္၀င္စားလို႕ ရွာဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ဒီဇိုင္းဆြဲသူ Architect က Frank Dorrington Ward ပါတဲ့။ 1937-39 ခုႏွစ္ အတြင္းမွာ ေဆာက္လုပ္ခဲ့ပါတယ္)


သူတို႕ကို မျမင္ရင္ သတိရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီေန႕ ဘာေန႕လဲ ဆိုတာ

စင္ကာပူ ညေန (၁)

စင္ကာပူ ညေန (၂)

စင္ကာပူ ညေန (၃)

စင္ကာပူ ညေန (၄)




၀ါးတားတားပဲ တင္ေပးလိုက္တယ္။
ၾကည့္တတ္တဲ့ လူက လွတယ္ ေျပာတာေတာင္ တခ်ိဳ႕ေတြ
က မနာလိုတတ္ၾကလို႕။ (တခ်ိဳ႕ေတြ ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းပါ။ အထင္ႀကီးေအာင္၊ အမ်ားႀကီးလို႕ ထင္ေအာင္ တခ်ိဳ႕လို႕ ေရးတာ)

ဘယ္သူ မနာလိုတာလဲ သိခ်င္လား။ ၀ါသနာပါရင္ ေပးထားတဲ့ link ကို ႏွိပ္လိုက္ပါ။