Phyu Phyu Kyaw Thein

ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္း

သူ႕ကို စသိေတာ့ ေက်ာင္းတက္ေနတုန္း သူ႕ ပထမဆံုး စီးရီးေၾကာ္ညာကေနပါပဲ။ သီခ်င္းေတြကို အာ႐ံုနည္းေနတဲ့အခ်ိန္ဆိုေတာ့ အမွတ္တမဲ့နဲ႔။ အသံက ေတာ္ေတာ္ထူးျခားေတာ့ ေက်ာင္းမွာေတာ့ ျပန္ေျပာျဖစ္တယ္။ အနီးကပ္ဆြဲျပတဲ့ သူ႕မ်က္ႏွာက ငယ္႐ုပ္မေပ်ာက္ေသးတဲ့ပံုမို႔ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးကာစ ၁၇ ႏွစ္/ ၁၈ ႏွစ္ေလာက္လို႔ ထင္ခဲ့ၾကေသးတယ္။

အေခြေတာ့ ေသခ်ာ နားမေထာင္ျဖစ္ပါဘူး။ သီခ်င္းေတြကေတာ့ မူရင္းေတြ က်က္မိေနတာေၾကာင့္ နားစြဲလြယ္ခဲ့တယ္။

***
ဇာတ္ဆရာအလုိက်

ေက်ာင္းၿပီးလို႔ လိုင္းတစ္ခုကို ေသခ်ာေ႐ြးမယ္ စဉ္းစားၿပီး ၃/ ၄ မ်ိဳး တစ္ခုခ်င္းကို စံုစမ္းခဲ့တဲ့အခ်ိန္... သင္တန္းေက်ာင္းတစ္ခုကို သြားဗ်ဴးေတာ့ တာဝန္ခံက အဲဒီလုိင္းက ႏိုင္ငံတကာမွာ မိန္းကေလးေတြအတြက္ အခြင့္အေရးနည္းလြန္းတာေၾကာင့္ ေသခ်ာျပန္စဉ္းစားပါဦး ေျပာလိုက္တယ္။

သူငယ္ခ်င္း ၃ ေယာက္သြားတယ္။ အျပန္မွာ mac burger ဝင္ထိုင္ေတာ့ ဖြင့္ထားတဲ့ နံရံေပၚက tv ေတြမွာ ျပေနတာ "ဇာတ္ဆရာအလိုက်"။ မွန္တာေျပာရရင္ အဲဒီသီခ်င္းကို သူဆုိေနတာ သီခ်င္းဆိုေနတာနဲ႔ မတူဘူး။ မေကာင္းဆုိးဝါးေတြ ႏွင္ထုတ္ဖို႔ ဂါထာမႏၱာန္ေတြ ႐ြတ္ဖတ္သရစၩာယ္ေနတာနဲ႔ ပိုတူတယ္လို႔ ခံစားရတယ္။ သူ မဆုိခင္ (၁၀) ႏွစ္ေလာက္ ေအးခ်မ္းေမ စ ဆုိကတည္းက ေတာ္ေတာ္ကို ေႂကြခဲ့တဲ့သီခ်င္း။ ေအးခ်မ္းေမ နားေထာင္တုန္းက ရခဲ့တဲ့ feeling က သူ ျပန္ဆိုတာ ၾကားလုိက္ရေတာ့ အစကို ႐ွာလို႔မရေတာ့ဘူး။

ဒါေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကိုယ့္အာ႐ံုက သီခ်င္းေပၚမွာလည္း အျပည့္မ႐ွိ၊ သူ႕ အသံနဲ႔ ေဘးက ပါေဖာင္းမင့္ေတြေပၚမွာလည္း အျပည့္အဝမ႐ွိဘူး။

ၾကည့္စမ္း၊ သူ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ေနတာ။ လုပ္ခ်င္တာကို လုပ္ေနရ႐ံုတင္ မဟုတ္ဘူး။ ဘယ္သူကမွ မကန္႔ကြက္ဘူး။ ျပန္စဉ္းစားလုိက္ပါဦးလားလို႔ မေျပာဘူး။ မိန္းကေလးေတြအတြက္ အခြင့္အေရးနည္းတယ္ေနာ္လုိ႔ သတိေပးမယ့္သူ မ႐ွိဘူး။ အဲဒါအျပင္ အားေပးမယ့္လူေတြပါ အလံုးအရင္းနဲ႔ ႐ွိေနတယ္ လို႔ ေတြးလည္း ေတြးမိ၊ ေျပာလည္း ေျပာမိခဲ့တယ္။ (ေျပာၿပီးေတာ့ ဟားတာေပါ့။ ေက်ာင္းတက္တုန္းနဲ႔ ေက်ာင္းၿပီးကာစ ဘာမဆို အလြယ္တကူ ဟားႏိုင္တယ္)

တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ေတြမွာ ဘယ္သူ႕ဘဝကုိေတာ့ျဖင့္ အားက်လိုက္တာ ဆုိတဲ့စိတ္ မ႐ွိဘူး။ အထူးသျဖင့္ အႏုပညာသည္ဘဝကိုေတာ့ အားမက်ဘူး။ အဲဒီ အခိုက္အတန္႔မွာလည္း အားမက်ဘူး။ ကိုယ္ေတြအျဖစ္ကလည္း ဂြေတာ့က်ေပမယ့္၊ ဆုိးလုိက္တာလုိ႔ ဆိုရမယ့္ အေနအထား မဟုတ္တာလည္းပါတာေပါ့ေလ။ သီခ်င္းဆိုစားဖုိ႔ စဉ္းစားခဲ့ရမွာလုိ႔ ေျပာခဲ့မိတယ္ဆုိရင္ေတာင္ အဲဒါ ရီစရာအေနနဲ႔ ေျပာတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ ပိုက္ဆံ အေတာ္အကုန္ခံ ကိုယ္က ေပးၿပီး တက္ရမယ့္ သင္တန္းက ျပန္ၿပီး စဉ္းစားပါဦးလားဆိုတဲ့ စကားကို ၾကားလာရတဲ့ ခဏမွာ အထက္ကလိုေတာ့ ေတြးခဲ့မိတယ္။

ခုခ်ိန္ထိ အဲဒီသီခ်င္းကိုၾကားတုိင္း အဲဒီအျဖစ္ကို ျပန္သတိရမိတယ္။

***
မညိဳညိဳသိန္း

အဲဒီနာမည္ သူ႕အင္တာဗ်ဴးတခ်ိဳ႕မွာ ေတြ႕ဖူးေပမယ့္ အမွတ္တမဲ့ပဲ။
တကယ္ေတာ့ အဲဒါ ကိုယ့္စိတ္ထဲ အၿမဲ မွတ္မိေနတဲ့ ၃ ေယာက္ပဲ ႐ွိတဲ့ ၁၀ တန္း ဂုဏ္ထူး႐ွင္အင္တာဗ်ဴးေတြထဲက တဦးတည္းေသာ မိန္းကေလးရဲ႕ နာမည္။ '91 မွာ ျမန္မာတႏိုင္ငံလံုး အမွတ္အမ်ားဆံုး ဘာသာစံုဂုဏ္ထူး႐ွင္။

အဲဒါကို ေမာင္ ကိုကို နဲ႔ မရီတာ ေရးျဖစ္ေတာ့မွ ဇာတ္လမ္းထဲ ကိုယ့္ ငယ္ငယ္က ႐ိုးလ္ေမာ္ဒယ္ေတြရဲ႕ နာမည္ေတြ အမွတ္တရ ထည့္မိေတာ့ တစ္ေယာက္က လာေျပာတယ္။ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္းရဲ႕အစ္မဆိုတာ။ ပထမေတာ့ ဟုတ္ရဲ႕လားလို႔ ဇေဝဇဝါနဲ႔။ ေနာက္ေတာ့ သိတဲ့လူေတြ လာ confirm လုပ္ၾကတယ္။

ကမၻာႀကီးက အလံုးႀကီးဆုိေတာ့ ပတ္ခ်ာလည္ေနတာ။

***
Fashion

ဒီေရာက္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းလည္း သီခ်င္းေပၚမွာ ဒီေလာက္ အာ႐ံုမ႐ွိခဲ့ဘူး။
2009 သႀကၤန္တုန္းကလည္း ပြဲအစီအမံက ညံ့လြန္းလို႔ မၿပီးခင္ ထျပန္လာခဲ့ေတာ့ သူ႕အလွည့္ကို မၾကည့္ခဲ့ရဘူး။

အဝတ္အစား အဆင္အျပင္ေတြ ခၽြန္ထြက္ေနတာနဲ႔ ပတ္သတ္လုိ႔လည္း သူမ်ားအခြင့္အေရး ကဲ့ရဲ႕တားျမစ္ခ်င္ရေလာက္ေအာင္ထိ ဝါသနာမပါေတာ့ ဘယ္လိုမွ မေနပါဘူး။ ႀကံဳရင္ ေဖ်ာ္ေျဖေရးတစ္ရပ္အေနနဲ႔ပဲ ၾကည့္မိတယ္။ (ကိုယ့္အျမင္မွာ ဝတ္ခ်င္ရာ ဝတ္ထြက္တဲ့လူထက္ ဘာအခြင့္အာဏာမွ လက္ဆုတ္လက္ကိုင္မ႐ွိဘဲ တားခ်င္တယ္၊ ဆီးခ်င္တယ္ဆုိတဲ့ဟာေတြက ပိုေၾကာင္တယ္။ ဤကား (လူရာဝင္ဖို႔လို႔ ေနရာတကာပါ) စကားခ်ပ္) (ေနာက္တာေနာ္။ ေနာက္တာ) =D

အဲဒီလို ဝတ္ခ်င္တာ ဝတ္ထြက္တဲ့ သူ႕ဒီဇိုင္းေတြရဲ႕ ေနာက္က သူ႕ရဲ႕ ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း႐ွိတဲ့ စိတ္ကိုေတာ့ နဲနဲ သတိျပဳခဲ့မိတယ္။

***
ေၾကာ္ညာ

ျမန္မာျပည္မွာ ႐ွိေနတုန္းကေတာ့ ေၾကာ္ညာေတြ မေတြ႕မိေသးဘူး။ ေနာက္ေတာ့ သူ ေၾကာ္ညာ႐ိုက္တယ္ဆုိတာ ၾကားတယ္။ အရက္ ေဆးလိပ္ေၾကာ္ညာေတြ မ႐ိုက္ဘူး သူ ေျပာေတာ့၊ အဲဒီလုိပဲ ျဖစ္ေနရမယ္ လုိ႔ စိတ္ထဲ အားရေနမိတယ္။ အားရတယ္ဆုိတာ ေသာက္တဲ့လူေတြအတြက္ မဟုတ္ဘူး။ သူ႕အတြက္ အားရတာ။ လူဟာ အထူးသျဖင့္ သူ႕လို ဆရာဝန္လည္း ျဖစ္ေသးတဲ့သူတစ္ေယာက္ဟာ အဲဒီလိုေတာ့ ကိုယ့္အင္းေမ့ဂ်္ကို ထူေထာင္ရမွာပဲ။ (သူ မ႐ိုက္လည္း ႐ိုက္ခ်င္တဲ့လူက ႐ိုက္ၿပီး၊ ေသာက္ခ်င္တဲ့လူက ေသာက္မွာပဲ။ ကိုယ့္အတြက္ ကိုယ္ၾကည့္တတ္ဖို႔က အဓိက)

အင္တာဗ်ဴးေတြမွာ သူ ထည့္ ထည့္ေျပာတဲ့ ဉာဏ္ရည္ဆိုတာ အဲဒါ။ အေျပာနဲ႔ အလုပ္ေတာ့ ညီတယ္။

***
သီခ်င္းမ်ား

သူ႕ကို ဘာႀကိဳက္တာလဲ ေမးရင္ ဘာကို ႀကိဳက္တာပါလို႔ သီခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီး နားေထာင္ၿပီးတဲ့ထိ ေျပာစရာ မယ္မယ္ရရ မ႐ွိပါဘူး။

ဂီတ နဲ႔ အဆုိပညာကို နားမလည္ေပမယ့္ ခံစားမႈနဲ႔ေတာ့ ဆံုးျဖတ္မိတယ္။
အသံအားေကာင္းတဲ့ အဆုိေတာ္ေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ မုဒ္ မေကာင္းဘူး။ ခံစားခ်က္ကို သူ ထည့္ဆုိေနတယ္ဆုိတာ သိေနမိေပမယ့္ သီခ်င္းစာသားနဲ႔ သံစဉ္ကေပးမယ့္ ခံစားမႈနဲ႔ သူထည့္ဆုိပစ္လုိက္တဲ့ ခံစားမႈက ဘယ္လုိမွ အံမဝင္ဘူး။ အထူးသျဖင့္ သူမ်ားသီခ်င္းေတြ ျပန္ဆုိရင္ ပိုသိသာတယ္။
ဥပမာ - ဇာတ္ဆရာအလုိက်၊ အခ်စ္တဲ့လား၊ အတြင္းေၾက။

တကယ့္ကို ကိုယ့္နားထဲကို သီခ်င္းအေနနဲ႔ မေရာက္ဘဲ ဂါထာမႏၳာန္ေတြ အေနနဲ႔ပဲ ဝင္လာၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕ကို ႀကိဳက္တယ္။

မေသႏိုင္ေသာ၊ အဆံုးမဲ့ ခ်စ္ျခင္း၊ ႐ူးလည္း ႐ူးပေစ ဆိုတာေတြေတာ့ အထူးသျဖင့္ ႀကိဳက္ပါတယ္။

***
Solo Concert

ခု ၃ ရက္ေလာက္ အတြင္းမွာေတာ့ သီခ်င္းအပုဒ္ ၃၀ ေလာက္ပါတဲ့ သူ႕ solo concert ကိုၾကည့္ရင္း သူ႕ စကားလံုးေတြကို အထူးသျဖင့္ ႀကိဳက္ေနမိေတာ့တယ္။

"မေတာ္လုိက္ရတဲ့ ေယာကၡမႀကီး"
"ျဖဴျဖဴ႕မွာ ရည္းစားဘယ္ႏွစ္ေယာက္႐ွိတယ္ ထင္သလဲ"
"နင့္အသံ ပိုက်ယ္လာတယ္လို႔ ေျပာတယ္"
"အဲဒီသီခ်င္းကို ဆုိမိတုိင္း ျဖဴျဖဴ႕မွာ ရည္းစားတစ္ေယာက္ ရလုိက္သလို..."
"စတန္႔ထြင္တယ္ မထင္ၾကပါနဲ႔ ျဖဴျဖဴ႕ဆရာကလည္း ေျမႇာက္ေပးလို႔ပါ"

ေနာက္... အတြင္းေၾက မဆုိခင္မွာ ေျပာသြားတဲ့ အလြန္တရာ႐ွည္လ်ားေသာ ေက်းဇူးတင္စကား။
ဒါတင္မကေသးဘူး။ ဘယ္သီခ်င္း ဆုိဖုိ႔ အလုပ္မွာလဲ မသိ။ စကားေျပာရင္း ေျပာရင္း ေနာက္ေ႐ႊ႕သြားတာ ေက်ာခိုင္းထားတဲ့ conductor ကို ဝင္တုိက္မိတာေရာပဲ။

***
ဂ်ဴးရဲ႕ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ထဲမွာ ဘရစ္တနီနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ ေရးထားတာ ဖတ္ခဲ့ဖူးတယ္။

ဒီအသက္ငယ္ငယ္ကေလးမေလးဟာ သီခ်င္းဆိုရင္း တြန္႔လိမ္ေကြးေကာက္ၿပီး ကေန႐ံုသာပါပဲ ဆိုတာထက္ ပိုတာတစ္ခု ႐ွိတယ္။ အဲဒါ စင္ေပၚမွာ ဘာလုပ္ျပေနေန သူ႕မ်က္လံုးေတြက ႐ိုးသားေနတာပါ တဲ့။ (အတိအက်မဟုတ္ပါ)

ဒီေန႔ပဲ cbox မွာ တေယာက္ကေျပာတယ္။ သူ ၾကည့္ဖူးတဲ့ စတိတ္႐ိႈးမွာ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္း ခလုတ္တုိက္လဲေတာ့ ထိုင္ရက္ ဆက္ဆုိျပခဲ့တယ္ ဆိုတာ...

သီခ်င္းေတြ နားေထာင္ရင္း၊ သူ႕ပါေဖာင္းမင့္ေတြၾကည့္ရင္း တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ကိုယ္ျမင္လာရတာတခ်ိဳ႕ ႐ွိတယ္။ သူမ်ားအတြက္ေတာ့ မွန္ခ်င္မွ မွန္မယ္။ အဲဒါ သူ အတြင္းစိတ္က အေတာ္ကို ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း႐ွိၿပီး၊ လိပ္ျပာသန္႔ေနပံုရတာ။ အဲဒါကို သီခ်င္းဆုိေနတုန္းတင္ မဟုတ္ဘဲ အင္တာဗ်ဴးအေျဖေတြမွာ၊ စကားေျပာတာေတြမွာပါ ျမင္ေနရတယ္။ (ခုိင္သင္းၾကည္ မွာလဲ အဲဒီ လိပ္ျပာမ်ိဳး႐ွိတယ္)

***
ဂီတကို နားလည္ (တယ္လို႔ ထင္ရ) တဲ့ တေယာက္ကေတာ့ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္းမွာ အသံကလြဲရင္ ဂီတ မ႐ွိဘူး ဆုိတယ္။ အဲဒါ ျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။ သူ သီခ်င္းဆုိျပေနတယ္လုိ႔ ကိုယ္ခံစားရတဲ့ အပုဒ္ေရဟာ ဘယ္ေလာက္မွ မ႐ွိဘူး။

ကုိယ္ကေတာ့ အဲဒါေတြေက်ာ္ၿပီး ျမင္ရခဲ့တဲ့ သူ႕ လိပ္ျပာကို ႏွစ္လုိေနမိေတာ့တယ္။

***
(စာႂကြင္း။ သူ ေရးတဲ့ ဝတၳဳတိုတစ္ပုဒ္လည္း ဖတ္ဖူးတယ္)