မေန႕က "That & This (Not This & That)" ပို႕စ္ ေလးကို တင္ေတာ့ ေဒၚေမရွင္ရဲ႕ "ေရႊအင္း၀" သီခ်င္းကို တၿငိမ့္ၿငိမ့္ နားေထာင္ရင္း တင္ခဲ့တာေပါ႔.. အဲဒီ သီခ်င္းေလးကို မၾကာပီ... ရဲ႕ blog က ျမန္မာ ဂႏၳ၀င္ သီခ်င္းမ်ား ရွိတဲ့ link ကေန ရခဲ့တာပါ... ယုန္ေထာင္ ေၾကာင္မိတယ္ ေျပာရမလား
ကၽြန္မသြားရွာတာ "ကသစ္ပန္း" သီခ်င္းရွင့္... " သခြပ္ျဖဴပင္မင္း ေငြအဆင္း ပြင့္ခ်ိန္မွာ.." ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလ...
ဒါေပမယ့္ "ေရႊအင္း၀" သီခ်င္းကို ေတြ႕ေတာ့ ၀မ္းသာအားရပဲ download လုပ္မိတယ္.. ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ေဒၚေမရွင္ဆိုတဲ့ version ျဖစ္ေနပါတယ္.. လိုခ်င္သူမ်ား အထက္က လင့္ခ္ မွာ သြားရွာႏိုင္ပါတယ္
"စႏၵကိႏၷရီ" ကို နားေထာင္မိေတာ့ ေမေမ့ကုိ သတိရမိတယ္... "သု၀ဏၰသာမ" တို႕ "စႏၵကိႏၷရီ" တို႕ ကၽြန္မ ငယ္ငယ္တုန္းက ေမေမ ဆိုေလ့ရွိတတ္တာ အမွတ္ရမိတယ္... (ေမေမ့ဆီေတာင္ ဖုန္းမဆက္ျဖစ္တာ ၄ ပတ္ေလာက္ရွိၿပီ .. မဟုတ္တာေတြနဲ႕သာ အခ်ိန္ကုန္ေနတယ္...ဒီညေတာ့ ဆက္ျဖစ္ေအာင္ဆက္ရမယ္)
အင္း .. ေပါက္ကရေတြးတတ္တဲ့ ဦးေႏွာက္က တကယ့္ Classic သီခ်င္းကို နားေထာင္ရင္းေတာင္
" ခ်စ္လင္ကလြဲ ဖြဲ ဆန္ကြဲ ထင္တာ.." ဆိုတဲ့ အပိုဒ္ေရာက္ေတာ့ ဒါဆို ခ်စ္လင္ကလြဲ အကုန္ တန္ဖိုးၾကီးေနမွာေပါ႔ လို႕ ေတြးမိေသးတယ္... :P
(ဒါေပမယ့္လည္း ေအးေပါ့ေလ ကိုယ့္လူကိုယ္ေတာ့ ပုသိမ္ေပၚဆန္းေမႊး ခ်ည္းပဲ ထင္ၾကမွာပါ)
၁၀ တန္းေအာင္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္မ ျမန္မာသံေတြကို ေတာ္ေတာ္ အာရံု၀င္စားလာခဲ့ပါတယ္... ဒီ့အရင္ကေတာ့ ထူးအိမ္သင္ ၊ ေလးျဖဴ ၊ ေဇာ္၀င္းထြဋ္...စတာေတြပါပဲ... အသက္ ၁၈ႏွစ္ေနာက္ပိုင္းမွာက်ေတာ့ ကၽြန္မ စိတ္၀င္စားမႈေတြက ေျပာင္းလဲသြားတာ မဟုတ္ဘဲ ျဖန္႕က်က္လာတယ္ လို႕ေျပာရမယ္ ထင္ပါရဲ႕... :)
ခုလဲ ကၽြန္မ "ပါရမီေတာ္" သီခ်င္းနဲ႕ "သခြပ္ပန္း" သီခ်င္းကို ေတာ္ေတာ္ လိုခ်င္မိတယ္... ေက်ာင္းၿပီးကာစက အဲဒီ သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္ကို TV မွာလာတုန္း Video Tape နဲ႕ ဖမ္းကူးထားလိုက္တာရွိတယ္...ေနာက္ အလုပ္ရၿပီး ေမ့ေမ့ ေပ်ာက္ေပ်ာက္နဲ႕ ဘယ္ေရာက္ကုန္မွန္းမသိေတာ့ဘူး ... ခုတေလာ အဲဒီ သီခ်င္းေတြကို ေတာ္ေတာ္ ျပန္နားေထာင္ခ်င္လာမွ ဘယ္မွာ ရွာရမွန္း မသိေတာ့ဘူး... အင္တာနက္က မကၽြမ္း... အခ်ိန္ကမရွိနဲ႕...
ေဒၚေမရွင္ရဲ႕ ေရႊအင္း၀ သီခ်င္းေလးလဲ စိတ္၀င္စားၾကရင္ နားေထာင္ၾကည့္ၾကပါလို႕ တိုက္တြန္းပါရေစ...
ေျခဆင္း အၿပီးမွာ စလာတဲ့ "...ဧရာ၀တီ စမံု ဒု႒၀တီ ေဇာ္ဂ်ီ ပန္းေလာင္... " ဆိုတဲ့ စာသားေလး စၾကားလိုက္ရၿပီ ဆိုရင္ပဲ ရင္ထဲမွာ တၿငိမ့္ၿငိမ့္နဲ႕ ႏွစ္သက္ ပီတိျဖစ္မိေတာ့တာပါပဲရွင္...
ဒီသီခ်င္းမွာေတာ့ ႏွစ္ခြထြက္တဲ႕ အဓိပၸါယ္နဲ႕ ေပါက္ကရ ေလွ်ာက္ေတြးစရာ မေတြ႕မိဘူး..
အဲ...
"ျမန္မာမင္းတို႕ ဘုန္းပန္းပြင့္လို႕ အဆင့္ဆင့္လာခဲ့ၿပီ..
တန္ခိုးလဲအျဖာျဖာ မၫႈိးတဲ့ သာသနာ တိုးတက္ေျပာင္လင္းၾကည္...
အလြန္ပင္စည္ကားသည္...
ဟိုစဥ္အခါကအတည္...ေနာင္လာေနာင္သား မွတ္ဖို႕စာစီ" ဆိုတာေလးကေတာ့ ရွယ္ပဲ။
ဂီတ ဆိုတာ အဲလိုမွ... သံစဥ္ နိမ့္ျမင့္ တက္က်... စာသား ထိထိမိမိ.. ရင္ထဲကို တိုက္ရိုက္ hit ျဖစ္တယ္
ျမန္မာျပည္ကို သတိရလိုက္တာ..
Showing posts with label ဂီတ. Show all posts
Showing posts with label ဂီတ. Show all posts
Sunday, October 5, 2008
Subscribe to:
Posts (Atom)