How I composed "She, falls into Love" ...

"အခ်စ္႐ွိတဲ့သူ" ကို 2000 အစပိုင္းေလာက္မွာ ေရးျဖစ္ပါတယ္။
လူတကိုယ္လံုး ေပါ့ပါး ေျမာက္ႂကြၿပီး လြင့္ပါးေနခဲ့တဲ့ တခ်ိန္ေပါ့။

ေပါ႔လြင့္တဲ့ ငွက္ေတာင္ေမြးကေလးလို
ေလညင္းေလး တခ်က္ ေ၀ွ႔လိုက္႐ုံနဲ႔တင္
ျမင့္တက္ ေျမာက္ႂကြ သြားေတာ႔မယ္...

အဲဒီ တပိုဒ္က အရင္ဆံုး ခ်ေရးျဖစ္တာပါ။ အဲဒီ စာသားေလးေတြ ခ်မေရးခင္ ကိုယ္အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပန္ျမင္ သတိရေနတဲ့ ျမင္ကြင္းေလး တစ္ခု႐ွိတယ္။

Forrest Gump ကား အစမွာ Tom Hanks ရဲ႕ ေျခေထာက္နား ခ်ာလည္ ေ၀့၀ဲၿပီး က်လာတဲ့ ငွက္ေမြးေလးရဲ႕ပံုကိုေပါ့။ အဲဒီကားကို အစအဆံုး မၾကည့္ဖူးပါဘူး။ 1994 ေလာက္မွာထင္တယ္။ ေဖေဖၾကည့္တုန္း ခဏ ၀င္ၾကည့္လိုက္မိတာပါပဲ။ ကဗ်ာမေရးခင္ အဲဒီ scene ေလး ျပန္ျမင္လာရာက ပထမတစ္ပိုဒ္ ျဖစ္လာတယ္။

ကိုယ္ဟာ ေလတိုက္႐ံုနဲ႔ လြင့္ပါးေတာ့မယ့္ ငွက္ေတာင္ေမြးကေလးပါ။

*****
ဒီလိုနဲ႔ အဲဒီ ပထမပိုဒ္ၿပီး တပတ္ေလာက္ၾကာသြားတဲ့ထိ ဆက္မေရးျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ေခါင္းစဉ္ကိုေတာ့ ေပးလိုက္ၿပီ။

ေဆာင္းဦးရာသီရဲ႕ ေရာ္ရြက္၀ါကေလးလို
ေလျပည္ေလး တခ်က္ ထိခတ္လိုက္႐ုံနဲ႔တင္
ေႂကြက် သက္ဆင္း သြားႏိုင္တယ္...

ဒီတပိုဒ္နဲ႔ ပတ္သတ္လုိ႔ကေတာ့ ဘာမွ ေျပာစရာ မ႐ွိလွပါဘူး။
ပထမပိုဒ္နဲ႔ လိုက္ဖက္ေအာင္ ေရးျဖစ္လုိက္တာပါပဲ။

တကယ္ကို ေႂကြက်ေတာ့မယ္။

*****
ျပတင္းတံခါးက ဇာခန္းဆီးကေလးလို
ေလေအးေအး တခ်က္ ျဖတ္တိုက္လိုက္႐ုံနဲ႔တင္
တလြင့္လြင့္ လႈပ္္ရွား သြားေတာ့မယ္...

ဒီတပိုဒ္ကို ေရးေတာ့ အာ႐ံုထဲ၀င္လာတာက ဂ်ဴး ရဲ႕ "ေရေမ်ာသီး" ထဲက စာတေၾကာင္းပါ။
"ကၽြန္မ၏ ဇာခန္းဆီးကေလးသည္ အင္ဒ႐ူး၀ိုင္ယက္၏ ဇာခန္းဆီးေလာက္ မႏူးညံ့ေသာ္လည္း..." ဆိုတာေလး ေခါင္းထဲ ဖ်တ္ခနဲ ေရာက္လာေတာ့ တတိယ တစ္ပိုဒ္ ျဖစ္လာတယ္။

တလြင့္လြင့္ လႈပ္႐ွားေနပါတယ္။

*****
အို......ေနာက္ဆံုးေတာ့ကြယ္...

သစ္ရြက္ဖ်ားမွာ ခိုတြဲေနတဲ့ ႏွင္းေပါက္ကေလးလို
ေနေရာင္ျခည္က ညင္သာသာ ႐ႈိက္နမ္း႐ုံနဲ႔တင္
႐ွက္အမ္းစြာ လြင့္ပါးေပ်ာက္ကြယ္... ...

သူမရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈေတြ ရပ္စဲရလိမ္႔မယ္...

အဲဒီ တပိုဒ္ကေတာ့ dedicated လုပ္ၿပီး ေရးထားတာပါ။
အလိုက္ဖက္ဆံုး နိမိတ္ပံုေလး ယူၿပီးေတာ့...

ကဗ်ာ ေနာက္ဆံုးပိုဒ္မွာ ကဗ်ာထဲက အရာတစ္ခုကို အဆံုးထိ ဆြဲေခၚပစ္လုိက္တဲ့ သေဘာပါပဲ။

ကိုယ့္ရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈေတြေတာင္မွ ေပ်ာက္ဆံုး ကုန္တဲ့ထိ...

*****

ကဗ်ာၿပီးသြားလို႔ ေပးဖတ္ေတာ့...
"ဘာအဓိပၸါယ္လဲ" တဲ့။

ေတာ္ေတာ္နင္သြားပါတယ္။
ရင္ထုမနာ ဆုိတာ ဒါမ်ိဳး ေနမွာ...

*****