ပင္လယ္ေပ်ာ္ စင္ေရာ္ - Jonathan Livingston Seagull - Myanmar Books Catalogue

အဲဒီ စာအုပ္ကေတာ့ ကိုယ့္နားလည္ႏိုင္စြမ္းရဲ႕ အျပင္နားေလာက္မွာ ရွိပါတယ္။
၉ တန္း ႏွစ္တဝက္မွာ ေက်ာင္းေျပာင္းခါနီး ျဖဴးက သူငယ္ခ်င္းက လက္ေဆာင္ေပးလိုက္လို႔ ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ စာအုပ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ (Update: တခ်ိန္လံုး ေျပာင္းခါနီးမွာ ေပးလိုက္တယ္လို႔ ထင္ေနခဲ့တာ။ တကယ္တမ္း date ကို ျပန္ၾကည့္မိေတာ့ ႏွစ္စမွာ ေပးခဲ့တာပါ။ ေက်ာင္းေျပာင္းတာက ေအာက္တိုဘာ ပထမအစမ္းၿပီးမွ ေျပာင္းခဲ့တာ)

ကိုယ့္ စာအုပ္က "ထင္လင္း" ရဲ႕ ဘာသာျပန္ပါ။

မွတ္မိေနတဲ့ စာေၾကာင္းေလးက... "Why it is too hard for you to live in the same way like others, Jon?" (သူမ်ားေတြလို ေနဖို႔ ဘာေၾကာင့္မ်ား မင္းအတြက္ ခက္ခဲေနရတာလဲ Jon ရယ္) ဆိုတာေလးပါပဲ။ Jonathan Seagull ကို သူ႕ေမေမက ေမးတဲ့ စကားပါ။

Jon က ဘာျပန္ေျဖလဲဆိုေတာ့... "ေလထဲမွာ ဘာလုပ္လို႔ရတယ္ ဘာလုပ္လို႔ မရဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ သိခ်င္လို႔ပါ အေမ" (I wanna know what I can do and what I can't in the air. Just wanna know.) တဲ့။

စာအုပ္လဲ အနားမွာ မရွိလို႔ ကိုယ့္ စကားလံုးေတြနဲ႔ပဲ ျပန္ေရးေနရတာမို႔ အနည္းငယ္ ခၽြတ္ေခ်ာ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ အေၾကာင္းေတာ့ သိပ္ မ်ားမ်ား မေရးႏိုင္ပါ။ စာအုပ္နဲ႔ လူနဲ႔ မတန္မရာ အရြယ္မွာ ဖတ္ျဖစ္ခဲ့သလိုျဖစ္ေတာ့ ခုထိကို စာေရးဆရာ ေပးခ်င္တဲ့ message ကို နားမလည္ႏိုင္ေသးဘူး။

ဒီ အေၾကာင္းကို 25th January 2009 မွာ Myanmar Books Catalogue ရဲ႕ ဒီေနရာ မွာ ေရးခဲ့တယ္။

(စာႂကြင္း။ အဲဒီေနရာမွာ ကိုေမာင္လြင္ေရးတဲ့ "သင္းသပ္" ဆုိတာ သစ္ပင္ေတြနဲ႔ ဆိုင္မွန္း သိတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူေတြအတြက္ေတာ့ အဲဒါကို သံုးမွာမဟုတ္ဘူး ထင္လို႔ ကိုယ့္ဘာသာ တ႐ုတ္ကားကို ေက်ာ္ေတြးလိုက္တာ။ ေတြးခ်င္လို႔သာ ေတြးတာ အဲဒီ စကားလံုးလည္း မဟုတ္မွန္းလဲ သိပါတယ္။ ေပါက္ေပါက္႐ွာ႐ွာ ေတြးတာ အက်င့္ပါေနလို႔။

ဒါေပမဲ့ ဟားခ်င္တဲ့ လူကေတာ့ ဟားပစ္တာပဲ။ :( )

***
တကယ္ေတာ့ ဒီဝတၳဳမွာ နားမလည္ႏိုင္တာက စာေရးဆရာ ေပးခ်င္တဲ့ message ကို မဟုတ္ေလာက္ဘူး။ message ေပးတဲ့ ပံုစံကိုသာလွ်င္ နားမလည္ႏိုင္တာ ျဖစ္လိမ့္မယ္။

(တခါတေလ ၾကည္ေအး ရဲ႕ message ေတြကို နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္ရတယ္ လို႔ ခံစားရတယ္။
ဒါလည္း တကယ္တမ္း သူ ဘာေျပာခ်င္တယ္ ဆိုတာကို နားမလည္ႏိုင္ျဖစ္ရတာ မဟုတ္ဘဲ သူဘာေၾကာင့္မ်ား ဒါကို ဒီလို ေတြးရတာလဲ (ဘာျဖစ္လုိ႔ ဒီလို message မ်ိဳး ေပးရတာလဲ) ဆိုတာကိုသာ နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္ရတာ။ - ဤကား စကားခ်ပ္)

ဒီဝတၳဳနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ကေတာ့ ကိုယ္က သြယ္ဝိုက္တာေတြကို မခံစားခ်င္၊ မခံစားတတ္တာေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ကိုယ့္အျမင္မွာေတာ့ သြယ္ဝိုက္တာနဲ႔ ဖြဲ႕ႏြဲ႕တာဟာ မတူျပန္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ပံုေဆာင္ျပတဲ့ ဝတၳဳေတြ (Allegory) ဆုိ ကိုယ္ ဘယ္ေတာ့မွ မၿငိခဲ့တာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။

***
ဒါကို blog မွာ ျပန္တင္မယ္လုပ္ေတာ့ review လို႔ မဆုိသာတဲ့ အထက္က စာပိုဒ္နဲ႔တင္ မတင္ခ်င္တာေၾကာင့္ စာအုပ္ထဲက ႏွစ္သက္မိတဲ့ စာပိုဒ္တခ်ိဳ႕ကို ျပန္႐ိုက္တင္ဖို႔ စိတ္ကူးမိပါတယ္။

"ဤ ပင္လယ္ေပ်ာ္စင္ေရာ္ ပံုဝတၳဳသည္ သေဘာသဘာဝတို႔ကို စင္ေရာ္၌ တင္စားသည္။ ဤ ပံုဝတၳဳကို ဖတ္ေသာသူသည္ မိမိ၏ ေလာကတြင္ အလားတူ အျခင္းအရာမ်ားကို ဆင္ျခင္၍ သဘာဝ ယုတၱိကို ႐ွာၾကည့္ႏိုင္သည္။ ဤဝတၳဳပါ စြန္႔စားခန္းမ်ားကို လူ႕ေလာက စြန္႔စားခန္းမ်ားႏွင့္ ထင္ဟပ္၍ ၾကည့္လိုသူမ်ားသည္ နယ္သစ္႐ွာ အာဇာနည္မ်ား၊ ေတာင္ဝင္႐ိုးစြန္း ေျမာက္ဝင္႐ိုးစြန္း၊ ေတာနက္ႀကီးမ်ား၊ သဲကႏၱာရမ်ားႏွင့္ ကမၻာေပၚတြင္ အျမင့္ဆံုး ေတာင္ထိပ္ ေတာင္ထြတ္မ်ား၌ ေျခခ်ရန္ စြန္႔စားခဲ့သူမ်ားကို ေတြ႕ျမင္ႏိုင္သည္။

ဤသူမ်ားသည္ မည္သည့္ အက်ိဳးစီးပြားကို လို၍ ဤသို႔ အသက္ဆံဖ်ား စြန္႔စားၾကရသနည္းဟူေသာ အေမးကို ေျဖရာတြင္ လူတို႔၏ အစြမ္းသတၱိႏွင့္ ဇြဲလံု႔လ၊ စိတ္ဓါတ္ႀကံ႕ခိုင္မႈ၊ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္တတ္မႈ၊ ႐ိုင္းပင္းကူညီတတ္မႈ တို႔ျဖင့္ လုပ္ေဆာင္လွ်င္ မည္သို႔မွ် မျဖစ္ႏိုင္ဟူ၍ ထင္ရေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကိုလည္း လုပ္ေဆာင္ေအာင္ျမင္ႏိုင္သည္ ဆုိသည္ကို သက္ေသျပရန္ဟူ၍ ေျပာခဲ့ၾကသည္။

ထိုသို႔ စြန္႔စားခဲ့ၾကသူမ်ား၏ အဆုိအရ ဤမွ် အခက္အခဲ၊ အၾကပ္အတည္းမ်ား၌ အဆိုးဝါးဆံုးေသာ အပူဒဏ္၊ အေအးဒဏ္ႏွင့္ အႏၱရာယ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေက်ာ္လြန္ေအာင္ အားထုတ္ၿပီးသည္၏ ေနာက္ပိုင္းတြင္ သူတို႔၏ စိတ္ေနသေဘာထားမ်ားလည္း ေျပာင္းလဲခဲ့ၾကၿပီး အျခားေလာကီနယ္မွ လူသာမန္တို႔ကဲ့သုိ႔ မဟုတ္ေတာ့ေၾကာင္း သိရသည္။ (သာမန္လူတို႔၏ သႏၱာန္၌ ကိန္းဝပ္ေသာ အဘိဇၩာ၊ ဣႆာမစၦရိယ၊ ဗ်ာပါဒတို႔ ကင္းစင္ကာ ေမတၱာ၊ က႐ုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥေပကၡာဟူေသာ ျဗဟၼစိုရ္တရားတို႔ကို ထား႐ွိတတ္လာသည္ ဟု ဆုိလုိျခင္းျဖစ္သည္။)"

(ဘာသာျပန္သူ ထင္လင္း ၏ အမွာ)

***
"ကိုယ့္ကို အခုပဲ သတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တဲ့ ငွက္ေတြရဲ႕ ဗ႐ုတ္ဗရက္အုပ္စုကို ခင္ဗ်ားဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ခ်စ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ က်ဳပ္နားမလည္ဘူး။"

"အုိ ဖလက္ခ်္ရယ္၊ မင္း ဒါကို မခ်စ္နဲ႔ေပါ့ကြယ္။ အမုန္းတရားနဲ႔ မေကာင္းမႈကိုေတာ့ ခ်စ္ဖို႔ မလုိဘူးေပါ့ကြယ္။ မင္း ေလ့က်င့္ၿပီး တကယ့္စင္ေရာ္ဆုိတာကို ျမင္တတ္ေအာင္ ၾကည့္ရလိမ့္မယ္။ သူတို႔ ကိုယ္စီမွာ ႐ွိတဲ့ ေကာင္းတာကေလးေတြကို ရွာၾကည့္ၿပီး၊ သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔မွာလည္း အဲဒါကေလးေတြ ျမင္ေအာင္ ၾကည့္တတ္ဖို႔ ကူညီေပးပါ။ ငါေျပာတဲ့ 'ေမတၱာတရား' ဆုိတာ အဲဒါပဲ။ နည္းသိရင္ေတာ့ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းပါတယ္။"

(စာ - ၁၆၉)

***
"ေၾသာ္ ဖလက္ခ်္ရယ္။ မင္းမ်က္လံုးမ်ားက ေျပာတာကို မယံုပါနဲ႔။ သူတို႔ ျပတာ အားလံုးဟာ အဟန္႔အတား အကန္႔အသတ္ေတြခ်ည္းပဲကြယ့္။ မင္းရဲ႕ ဉာဏ္နဲ႔ယွဉ္တဲ့ အျမင္နဲ႔ ၾကည့္ၿပီး မင္းသိထားၿပီးသားဟာကို ႐ွာပါ။ မင္း ပ်ံသန္းနည္းကို ေတြ႕ပါလိမ့္မယ္"

"Poor Fletch. Don't believe what your eyes are telling you. All they show is limitation. Look with your understanding, find out what you already known, and you'll see the way to fly."
(စာ - ၁၇၄, ၁၇၅)
***
သိပ္ေကာင္းတဲ့ စာသားေတြလို႔ ခံစားမိပါတယ္။
(ဆရာထင္လင္း အမွာစာက တခ်ိဳ႕ အခ်က္အလက္ေတြမွာ ကိုေပါ ေျပာခ်င္တဲ့ သေဘာတရားေတြ ပါတယ္လို႔ေတာင္ ထင္မိ :))

ကိုယ္ကေတာ့ လူ႕သဘာဝကို လူေတြရဲ႕ ေန႔စဉ္ဘဝကေန တုိက္႐ိုက္ဖြဲ႕ဆုိတင္ျပတာကိုပဲ ႀကိဳက္တတ္တဲ့သူ ျဖစ္တာေၾကာင့္ Allegory ပံုစံ ဝတၳဳေတြကို မစြဲလမ္းလွပါဘူး။ မႀကိဳက္လွပါဘူး။

သူငယ္ခ်င္းဆီက စာအုပ္ လက္ေဆာင္ရတဲ့ ေန႔စြဲက 10th June 1995 ပါ။
ျဖဴးကေန ေျပာင္းရေတာ့မယ္ ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကို ဒီစာအုပ္ လက္ေဆာင္ေပးဖို႔ သူ႕အစ္ကိုႀကီးကို ရန္ကုန္က ဝယ္ခဲ့ဖို႔ တကူးတက မွာခဲ့တယ္ ဆုိတယ္။

သူနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔က ငယ္ငယ္တည္းက (၄/ ၅ တန္းမွာတည္းက) အုပ္စုထဲက စာေတာ္တဲ့ တျခားသူငယ္ခ်င္းေတြလို ဆရာဝန္လုပ္မယ္။ အင္ဂ်င္နီယာလုပ္မယ္လို႔ ဘယ္ေသာအခါကမွ မေျပာခဲ့ၾကသူေတြ ျဖစ္တယ္။ (တကယ္က ဘာလုပ္ရေကာင္းမွန္းမွ မသိတာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ :D )

သူက ကိုယ့္ထက္ အမ်ားႀကီး ဉာဏ္ေကာင္းၿပီး၊ IQ ပိုျမင့္ပါတယ္။ ကိုယ့္ထက္ ၁ ႏွစ္ေလာက္လည္း ႀကီးတယ္။ အထူးသျဖင့္ အဂၤလိပ္စာ သိပ္ေတာ္ပါတယ္။ ခုေတာ့ ျဖဴးမွာပဲ guide လုပ္ၿပီး က်ဴ႐ွင္ျပရင္း ေထာေနတယ္ ၾကားတယ္။ ကိုယ္တို႔ batch ေတြထဲမွာ ၁ဝ တန္းေအာင္ေတာ့ အခ်င္းခ်င္းေတာင္ မယံုခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ result ေတြက ေဇာက္ထုိးမိုးေမွ်ာ္ ထြက္လာတာေတြ ႐ွိတယ္။ ဒါေတြေတာ့ ေနာက္ ႀကံဳမွပဲ ေရးေတာ့မယ္။

ဒီစာအုပ္နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးခဲ့တဲ့ ခ်စ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းအား ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

***