အျဖဴေရာင္မ်ား ... သို႔မဟုတ္ အခ်စ္အေၾကာင္း အက္ေဆး (၁)

2000 ေလာက္မွာ ေရးျဖစ္တဲ့ (so-called) essay
မႏွစ္က ဒီလို ခ်ိန္ေလာက္မွာပဲ blog မွာ တင္ထားခဲ့ေသးတယ္။
အဲဒီတုန္းက blog မွာ ဘယ္သူနဲ႔မွ သိပ္မသိေသးဘူး။
နန္းညီဆီသြားေတာ့ သူက ျပန္လာၿပီး comment ေပးသြားတယ္။

***
ျပန္တင္ခ်င္စိတ္ ေပါက္လာလို႔ ျပန္တင္လိုက္တာ။
အဲဒီ အေရးအသားေတြ ျပန္ဖတ္ရတာေတာ့ ရီခ်င္မိတယ္။
အဲဒီ (so-called) essay ရဲ႕ ေနာက္ပိုင္းနား (အပိုင္း -၆) ကေတာ့ "ခ်စ္ျခင္း၏ အႏုပညာ" ကို စိတ္ထဲစြဲၿပီး ေရးခဲ့မိတယ္။

တပိုင္းလံုး ၿခံဳေျပာရင္လဲ style က ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ လို႔ ထင္မိတယ္။
ငယ္ငယ္က အမ်ားဆံုး လႊမ္းမိုးခဲ့တာ ဂ်ဴး ပါပဲ။

***
post အသစ္ တင္လုိ႔ post အေဟာင္း ကိစၥ ၿပီးသြားၿပီလို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။
ေျပာခ်င္တာ ႐ွိရင္ လာေျပာပါဦး။ နားေထာင္ခ်င္ပါေသးတယ္။ အသံေတြကို...

***
အစကေတာ့ 1st December မွာ ကဗ်ာ အေဟာင္းတစ္ပုဒ္ကို ျပန္တင္မလို႔ဟာ။
ေန႔ေ႐ႊ႕ ရက္ေ႐ႊ႕ လုပ္လိုက္မိတာ... ေကြးေသာလက္ မဆန္႔ခင္ ကိစၥနဲ႔ တိုးေတာ့တာပဲ။
ခု အဲဒီ ကဗ်ာ တင္မယ္ လုပ္ေတာ့ ျပန္ဖတ္ၾကည့္ၿပီး မတင္ခ်င္ေတာ့ဘူး။

ဒါနဲ႔ပဲ...

***


pic from Here

ေျမာက္ျမားလွစြာေသာ အေရာင္မ်ားအနက္ ကိုယ့္အတြက္ ႏွစ္သက္မက္ေမာဖြယ္ အေကာင္းဆံုးမွာ အျဖဴေရာင္သာ ျဖစ္ပါသည္။

အျဖဴေရာင္သည္ လူတစ္ေယာက္၏ အသြင္အျပင္ကို ပိုမို လင္းလက္ ေတာက္ပေစသည္…
႐ိုးစင္းမႈ၊ သန္႔စင္မႈ၊ ပကတိျဖစ္မႈ၊ အိေႁႏၵႀကီးမႈ စသည္တို႔ကို အျဖဴေရာင္ အတြင္း၌ ထြင္းေဖာက္ ျမင္ႏိုင္သည္ကပင္လွ်င္ အလြန္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ေကာင္းေနၿပီ ျဖစ္သည္…

ထိုကဲ့သို႔ ဂုဏ္သတၱိမ်ားျဖင့္ အျဖဴေရာင္သည္ လူတစ္ေယာက္၏ အသေရကို အေရာင္တင္ေပးႏိုင္သည္ဟု ယူဆပါသည္။ ထို႔ထက္ပို၍ ဆန္းၾကယ္သည္ကား အျဖဴေရာင္ကို ဝတ္ဆင္ထားခ်ိန္၌ ခံစားရသည့္ ခံစားမႈပင္ ျဖစ္ပါသည္…

စြန္းထင္း ညစ္ေပလြယ္ေသာ ထိုအေရာင္ကို အနည္းငယ္မွ်ပင္ အစြန္းအထင္း မျဖစ္ေစလိုေသာ စိတ္… မသိမသာကေလး ညစ္ေထး ေပေရသြားမွာကိုပင္ စိုးရိမ္ေနမိေသာ စိတ္တို႔ျဖင့္ တယုတယ တသသ ဂ႐ုတစိုက္ ေနရသည့္ ခံစားမႈ …

အျမတ္တႏိုး အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္စည္းကာ ေနထိုင္ရသည့္ ခံစားမႈ…

…ထိုကဲ့သို႕ေသာ ခံစားမႈမ်ားေလာက္ ႏူးညံ့ သိမ္ေမြ႕ ဆန္းျပားေသာ အရာကို အျခား မည္သည့္ အေရာင္ကမွ် ေပးစြမ္းႏိုင္ျခင္း ရွိသည္ မထင္ပါ…

အျဖဴေရာင္ကို ဝတ္ဆင္ထားခ်ိန္၌ ျဖစ္ေလ့ရွိသည့္ တစံုတရာကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး ယုယုယယ အရိပ္ၾကည့္ ဂရုစိုက္ေနရသည့္ ခံစားမႈမ်ိဳးကို အလြန္ႏွစ္သက္ မက္ေမာပါသည္… ေဖာ္ျပပါ ခံစားမႈမ်ားကို ေက်နပ္စြာ ခံစားေနခ်င္ျခင္းသည္ပင္လွ်င္ အျဖဴေရာင္ကို စြဲလမ္းရသည့္ အေၾကာင္းရင္းျဖစ္၏…

အျဖဴေရာင္က ကိုယ့္ပင္ကို ဗီဇစိတ္အခ်ိဳ႕ကိုပင္ ေျပာင္းလဲ သြားေစႏိုင္စြမ္းပါသည္..
တဆိတ္ ေက်းဇူးျပဳၿပီး သံသယ မဝင္ေစလိုပါ…

ယခင္က ကိုယ္သည္ မိမိသာလွ်င္ ဂရုစိုက္ခံလို အယုယခံလိုၿပီး ကိုယ့္ကိုမ်ား ကိုယ့္ ပတ္ဝန္းက်င္က အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ရွိေနၾကမည္ ဆိုလွ်င္ ေလာက၌ အရာခပ္သိမ္း ၿပီးျပည့္စံုၿပီဟု ထင္မွတ္ခဲ့သူျဖစ္၏…

*
(အရာအားလံုးကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႕ တိုက္ခိုက္
ခူးယူခဲ့ၿပီး ျပန္ေတာ့ မစိုက္မိဘူး)

*
သို႔ေသာ္ ကိုယ္ကခ်ည္း ရယူေနရျခင္း ၊ ရရွိေနရျခင္း ႏွင့္ ရခ်င္ေနရျခင္းတို႕ မ်ားသည္ထက္ မ်ားျပားလာေသာအခါ အလြန္ပင္ ၿငီးေငြ႕ စိတ္ပ်က္ ပင္ပန္းလာပါသည္…

ထိုအခ်ိန္မွ စ၍ အျဖဴေရာင္မွ ေပးစြမ္းႏိုင္ေသာ ခံစားမႈမ်ားကို စတင္ ၿငိတြယ္ စြဲလမ္းလာျခင္းျဖစ္ၿပီး ထိုသို႕ စြဲလမ္းလာခ်ိန္မွ စ၍ ကိုယ့္ အဇၩတၱတို႕ တျဖည္းျဖည္း ေျပာင္းလဲ လာပါသည္…

*
ကိုယ္ကပင္ စတင္၍ တစံုတရာ အေပၚမွာ ၿငိတြယ္ေနခ်င္သည္…
ဂ႐ုစိုက္ အရိပ္ၾကည့္ေနခ်င္သည္…
လိုအပ္တာ မွန္သမွ် ျဖည့္ဆည္းေပးရင္း ေက်နပ္ ႏွစ္သိမ့္ေနခ်င္သည္…

အျဖဴေရာင္ကို ဝတ္ဆင္ရင္းမွ အျမတ္တႏိုး ဂ႐ုစိုက္ေနရသည့္ အေတြ႕အႀကံဳကို သေဘာတက် ႏွစ္ၿခိဳက္မိေသာအခါ အတၱဆိုသည္မ်ားကို ၿငီးေငြ႕လာခဲ့ေတာ့သည္…

ေလာကမွာ ကိုယ္က တဖန္ ျပန္လည္၍ ျဖည့္ဆည္း ေပးဆပ္ေနရျခင္းက ပို၍ စိတ္ၾကည္ႏူး ခ်မ္းေျမ့စရာ ေကာင္းသည္ဟု ခံယူလာခဲ့ပါသည္။

*
ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ အျဖဴေရာင္ဆန္ေသာ လူသားတစ္ေယာက္ကို ကိုယ္ စြဲလမ္းျမတ္ႏိုးလာခဲ့မိပါသည္။

(to be continued)