Wednesday, January 21, 2009

One After Another !


photo.net.au/music/

ကၽြန္မ ငယ္ငယ္တုန္းကေပါ့့... ငယ္ဆို မူႀကိဳေတာင္ မတက္ေသးတဲ့ အရြယ္ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္... အိမ္မွာ ဘဘ (ေမေမ့ ရဲ႕ ေဖေဖ) တီးတဲ့ ပတၱလားက တန္းစီေနတဲ့ ဝါးျပားေလးေတြကို ၾကည့္ၿပီး ေျပာတယ္တဲ့ .. "ေမေမ.. ဘဘရဲ႕ ပတၱလားက .. တစ္ခုၿပီးေတာ့ တစ္ခု..
တစ္ခုၿပီးေတာ့ တစ္ခု..ေနာ္" လို႕..

*
စီနီယာေတာ့ ဒီတပတ္ပဲ ျပန္သြားေလၿပီ.. ဇာတ္လမ္းကလည္း ျပန္ကတည္းက စေလၿပီ..
မနက္ေစာေစာ ႐ံုးေရာက္တာနဲ႔ မန္ေနဂ်ာက "ေဟ့ 'မင္း' မလာဘူးလား..ဒီေန႔" တဲ့.. "လာဘူး..ခြင့္ယူၿပီး ျပန္သြားၿပီ" ဆိုေတာ့.. "Stair Case က comment က...ဘာျဖစ္တာ ညာျဖစ္တာ" နဲ႕ .."ျပန္ခါနီး remind ေတာ့ မလုပ္ဘူး" နဲ႔ ...

ခဏေနေတာ့ Stair Case ရဲ႕ consultant's comment ကို စီနီယာရဲ႕ computer ထဲက ႐ွာေပးပါ..ေျပာေတာ့ တဘက္က computer ကို သြားဖြင့္ရတယ္.. အဲဒီမွာ System ပံုးက မီးလင္းၿပီး monitor က power ကို မရဘူး .. ဟို wire ႀကိဳးလႈပ္ ...ဒီ wire ႀကိဳးလႈပ္နဲ႕... လုပ္ရင္း consultant's comment က email နဲ႕လာတာကို သတိရၿပီး..မန္ေနဂ်ာကို ေသခ်ာျပန္ေမးေတာ့မွ ..ဟုတ္တယ္.. ေတာ္ေသးတာက အဲဒီပံုကို စီနီယာဆြဲတာေပမယ့္ ပို႔တာက ကၽြန္မ ပို႔တာမို႕ comment က ကၽြန္မ mail ထဲမွာ..

ဒါနဲ႔ တမီးၿငိမ္းသြားေရာ.. မန္ေနဂ်ာလဲ အဲဒီ comment နဲ႔ cover letter နဲ႕ အစည္းအေ၀းသြားတက္ေရာ...
သူျပန္မလာခင္ MD က calculation ေတြလာေပးျပန္ေရာ... လုပ္ေနတုန္း ..တင္ထားတဲ့ ပံုေတြအတြက္ email ေတြ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု ၀င္လာပါေရာ..

ေတာ္ေတာ္ ရွည္ရွည္လ်ားလ်ား ေရးထားတဲ့ email ေတြရွင္ ...
Main Con က Archi ပံု ေဟာင္းေတြ မွားခ်ေပးတာမွာ ကၽြန္မတို႕ကလဲ အေဟာင္းကိုပဲ follow လုပ္ၿပီး ဆြဲေတာ့ သူတို႔ Architect နဲ႔ Project Director ဆီ ေရာက္တဲ့အခါ အကုန္တလြဲ...email ကေတာ့ Main Con ကို ပံုမွား ေပးရေကာင္းလား ေျပာထားတာတဲ့ mail ပါပဲ.. ဒါေပမယ့္ ပံုနဲ႕ ဆိုင္တာေတြကလည္းပါေတာ့ အကုန္ လိုက္ဖတ္ရေတာ့တာ..

ေန႕လည္စာစားၿပီးလို႕ မန္ေနဂ်ာလဲ ျပန္ေရာက္ေရာ အဲဒါေတြ အကုန္ျပန္ျပ အကုန္ ျပန္ဆြဲဖို႕ျပင္ရ.. MD တြက္ခိုင္းထားတာ မၿပီးေသး.. ဖုန္းက တစ္ခုၿပီး တစ္ခု၀င္...Comment ထဲက မရွင္းတာေတြ email ျပန္ပို႔ၿပီးေမး..email ကလဲ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု၀င္...ေမးထားတာ ျပန္မေျဖဘဲ တင္ထားတာေတြကိုပဲ Comment ေပးၿပီး တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ျပန္ခ်ေန... ဒီၾကားထဲ Quotation ေတြ ေပးဖို႕ Calculation ေတြကို Quotation ပို႔မယ့္သူက ေနာက္ကေန တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ျပန္လာေမး...တြက္ၿပီးသမွ် memory recall လုပ္ၿပီး ျပန္ေျပာရ ႐ွင္းရ.. တစ္ခုၿပီး တစ္ခုကို မဟုတ္ဘူး ... တစ္ခုမွ မၿပီးေသးခင္ ႏွစ္ခု သံုးခု ေလး, ငါး, ေျခာက္ခု..

email အသစ္၀င္လို႔ ငါေမးထားတာ ျပန္ေျဖတာလား ဆိုၿပီး မအားတဲ့ ၾကားက ဖြင့္ၾကည့္မိပါတယ္..."Office Closure Notice" တဲ့ Partner Co. တစ္ခုက ၀င္လာတာ... ဘာလုပ္ရမွာလဲ .. မအားရတဲ့ ၾကားထဲ .. email ေလး ဖြင့္ၾကည့္တာမ်ားလို႕ မထင္လိုက္နဲ႔... တကယ္ အလုပ္မ်ားရင္ ယားေတာင္ မယားအားဘူး..

အဲဒါနဲ႔ မနက္က Stair Case ကိစၥ mail ထပ္၀င္လာေရာ.. reject ဆိုၿပီး..ထင္တဲ့အတိုင္း မန္ေနဂ်ာက amend လုပ္ဖို႔ လာေျပာတယ္...ဆြဲေပးႏိုင္မလားတဲ့..(စီနီယာ လုပ္လက္စမို႕ အဲဒီလို ေမးတာပါ..ျမန္မာျပည္မွာ ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္ေမးမလဲ... understood ပဲ... မေမးခင္က လုပ္ကိုလုပ္ရမွာ).. calculate လုပ္ေနရင္းက can can can လို႔ေျပာလိုက္ရတယ္... မ can လို႔မွ မရတာ...

ဘဲအုပ္က တစ္ရာႏွစ္ရာ မေဗဒါက တပင္တည္း ဆိုေတာ့ (ဖုန္းရယ္, email ရယ္, Comment ရယ္, calculation ရယ္, Drawing ေတြရယ္, MD ရယ္, မန္ေနဂ်ာရယ္, Quotation ႐ိုက္ပို႔ရမယ့္သူရယ္)

ဆက္တိုက္ပဲ ဒါေပမယ့္ ဘာမွ မၿပီးဘူး...ဆက္လုပ္လဲ မၿပီးမယ့္ တူတူ ၆ နာရီ ထိုးေတာ့ ထျပန္လာလိုက္တယ္... ဆြဲရန္ ၅ ပံု...တြက္ရန္ တစ္ခု...တင္ရန္ မမွတ္မိေတာ့ ... ေမးရန္ အမ်ားႀကီး...

ထိုနည္းႏွင္ႏွင္ ျဖစ္တာ ၃ ရက္လံုးလံုး ဆိုေတာ့ လူက ခ်ာခ်ာလည္ခ်င္ေနၿပီ...
ဒီေန႕လည္း MD က တစ္ခုလာေျပာၿပီး တစ္ေယာက္က စီနီယာရဲ႕ computer သြားဖြင့္ေတာ့ "အင္း အဲဒီ ကိစၥ ငါ့ ဘက္လွည့္လာဦးမွာ" လို႕ ေတြးလို႔မွ မဆံုးေသးဘူး... (သူဖြင့္ေတာ့လဲ ပထမ monitor က မပြင့္ဘူး ေနာက္ေတာ့ ဘာလုပ္လိုက္လဲ မသိဘူး ရသြားေရာ)..."မစၥကို, စင္ကာပူ ဂ်င္နရယ္ hospital ရဲ႕ canopy ပံု႐ွာေပးပါလား" ဆို လာေတာ့တာပဲ...computer တစ္ခုလံုး ေမႊတာလဲ မေတြ႕ေတာ့ ေနာက္ဆံုး လက္ေလွ်ာ့ၿပီး စီနီယာ ဆီ email ပို႔ရေတာ့တယ္...

ဒီေန႔ေတာ့ dinner ရွိတာ မလိုက္ေတာ့ဘူးေျပာၿပီး ၅ နာရီခြဲတာနဲ႔ ထျပန္လာေရာ... အရသာရွိလိုက္တာ...calculation ႀကီးႀကီး တစ္ခုနဲ႔ ပံုေသးေသး ႏွစ္ခုပဲ ဆြဲခဲ့တယ္...
နက္ဖန္ ဘယ္လို လာဦးမလဲ မသိဘူး

*
"တန္းစီေနတာပဲ" တို႕...
"စီတန္းေနတာပဲ" တို႕ မေျပာတတ္ခင္ ငယ္ငယ္တည္းက "တစ္ခုၿပီးေတာ့ တစ္ခု ... တစ္ခုၿပီးေတာ့ တစ္ခု..." လို႕ စကားလံုး ရေအာင္ရွာေျပာခဲ့တဲ့ အဲဒီ ကေလးမေလး ႀကီးလည္းလာေရာ Blogger.com က အလကားရတဲ့ စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ post ေတြ "တစ္ခုၿပီးေတာ့ တစ္ခု...တစ္ခုၿပီးေတာ့ တစ္ခု..." ေလွ်ာက္တင္ေနပါေရာတဲ့ကြယ္...

*

2 comments:

puluque said...

အခုပို႔ေလးကို ဖတ္ၿပီး ကိုယ္ကိုကိုယ္ ေျဖသိမ့္ႏိုင္သြားတယ္။ ဟားဟား ပုလုေကြး နင့္လိုပဲ ဘဝတူေတြ ရွိတယ္လုိ႔။ ဟုတ္တယ္ ဗ်ာ တစ္ခါတေလ အလုပ္မ်ားရင္ ယားရင္ေတာင္ ကုတ္ဖို႔ မအားဘူး။

ေမာင္သစ္ဆင္း said...

မွတ္သားဖတ္ရႈသြားပါတယ္ ခင္ဗ်ာ..။ ဘဝတိုက္ပြဲ၊ ဆိုတဲ့ စကားလံုး အျပင္ ဘဝ ေျပးပြဲလို႔လဲ ဆိုရေတာ့မယ္.။ ေတာ္ေတာ္ ခက္မယ္ ထင္မိပါတယ္။